Ένα αδικαιολόγητον πρόβλημα

Share:

Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Μερικοί Μητροπολίτες είναι αυστηροί απέναντι σε ιερείς άλλων περιοχών, που από κάποιοι υποχρέωση επισκέπτονται τη μητρόπολή τους, για να παραστούν σ’ ένα γάμο, σε μια βάπτιση, σε μια νεκρώσιμη ακολουθία η σε κάποιο μνημόσυνο. Απαιτούν να είναι ενήμεροι οι ίδιοι, κάποτε ζητούν και το χειροτονητήριο έγγραφο! Όμως αυτό δεν είναι εύκολο πάντα. Ούτε το Μητροπολίτη μπορείς να επισκεφθείς, ούτε να πάρεις τηλέφωνο, γιατί είναι ακατάλληλη η μέρα και η ώρα, η γιατί κανείς δεν το σηκώνει. Έτσι οι εφημέριοι δυσκολεύονται να επιτρέψουν στους επισκέπτες ιερείς να βάλουν επιτραχήλι, γιατί φοβούνται την έκρηξη του Μητροπολίτη τους!

Ίσως κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτή είναι η τάξη της Εκκλησίας, γιατί κυκλοφορούν και ψευδοϊερείς, που εξαπατούν το λαό. Όμως το πράγμα δεν είναι τόσο σοβαρό, αφού όλοι οι εφημέριοι μπορούν να βεβαιωθούν για την κανονικότητα των ιερέων, που τους επισκέπτονται, όταν ανοίξουν τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπου υπάρχουν όλα τα ονόματα των ιερέων κάθε Μητρόπολης. Ας παίρνουν από εκεί την αναγκαία πληροφορία ως υπεύθυνοι του ναού, χωρίς την περιττή επικοινωνία με το Μητροπολίτη η τον πρωτοσύγκελλο. Με τον τρόπο αυτό ξεπερνιέται το εμπόδιο της τυπικής άδειας, που δημιουργεί προβλήματα και σκανδαλίζει τους επισκέπτες ιερείς.

Το φαινόμενο είναι συχνότερο, όταν σε ένα νομό υπάρχουν δύο Μητροπόλεις και όπως είναι φυσικό πολλές φορές οι ιερείς πηγαίνουν από τη μια Μητρόπολη στην άλλη λόγω υποχρεώσεων και είναι αδύνατο να παίρνουν άδεια, κάτι εντελώς περιττό, αφού οι περισσότεροι ιερείς μεταξύ τους γνωρίζονται η έχουν ακουστά ο ένας για τον άλλο και δεν υπάρχει περίπτωση να εμφανιστεί κάποιος ψευδοϊερέας η ζηλωτής παλαιοημερολογίτης.

Ελπίζω ότι οι σχολαστικοί αυτοί Μητροπολίτες θα δουν το θέμα με κατανόηση και θα άρουν τα εμπόδια για την απρόσκοπτη επικοινωνία των ιερέων άλλων Μητροπόλεων με τους εφημερίους. Επιπλέον είναι και θέμα στοιχειώδους ευγενείας.

Προσωπικά στις ενορίες μου δέχομαι τους επισκέπτες ιερείς με χαρά και τους επιτρέπω να λάβουν μέρος σε κάποια ιεροτελεστία. Κάποτε μάλιστα τους πιέζω φορτικά. Εκείνοι στο τέλος με ευχαριστούν θερμά. Όπως πάλι θυμάμαι με ευγνωμοσύνη και πολλούς εφημερίους διαφόρων Μητροπόλεων, οι οποίοι όταν με είδαν στο ναό τους πρόθυμα μου έδωσαν άδεια να λάβω μέρος σε κάποιο μυστήριο και μάλιστα να είμαι και πρώτος.

Μεταξύ των ιερέων όλων των Μητροπόλεων πρέπει να υπάρχει αρμονική επικοινωνία και ευγένεια, για να επιβεβαιώνεται η μεταξύ τους αγάπη, αφού είναι αδελφοί και συλλειτουργοί.

Previous Article

Ο Πατρ. Γεωργίας ζητά τη διδασκαλία της εκκλησιαστικής μουσικής στα σχολεία

Next Article

Ατυχέστατος ο παραλληλισμός της παραβολής του ασώτου με το Ουκρανικόν ζήτημα

Διαβάστε ακόμα