ΔΕΝ ΗΤΟ ΜΟΝΟΝ Η ΒΗΘΛΕΕΜ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΛΥΜΑ ΔΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ!

Share:
Εφημερίς Ορθόδοξος Τύπος

Του πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Βολουδάκη

Είμαστε έτοιμοι και φέτος να καταδικάσουμε τους Ιουδαίους, γιατί δεν είχαν να διαθέσουν κατάλυμα για την Γέννηση του Χριστού μας και Τον άφησαν να γεννηθή στη Φάτνη των αλόγων. Όμως οι Ιουδαίοι τότε δεν περίμεναν την Γέννηση του Χριστού, ούτε γνώριζαν ποιά είναι η Παναγία μας και ότι ήταν Μητέρα του Χριστού μας. Γι’ αυτό και δεν καταδικάσθηκαν γι’ αυτήν την αιτία. Ωστόσο, εμείς, πάντοτε θέλουμε να βρίσκουμε τους άλλους ενόχους, για να έχουμε την ευχέρεια να νοιώθουμε ηθική υπεροχή και, κατ’ επέκτασιν, ότι έχουμε ευλάβεια και πνευματικότητα.
Αυτό το ιδιότυπο καμουφλάζ, που εκάλυπτε την ψυχική μας γυμνότητα, σε άλλες εποχές μας “εξυπηρετούσε”, γιατί έκρυβε και σε μας και στους άλλους την έλλειψη αληθινής Πίστεως, Αγάπης και αφοσιώσεως προς τον Χριστό μας και την Αγία Του Εκκλησία. Και όλα αυτά τα έκρυβε, γιατί κανείς δεν μας απειλούσε, ούτε μας προκαλού­σε να δείξουμε ποιοί πραγματικά είμαστε. Ο Θεός, βεβαίως, μας εγνώριζε πάντοτε και μας γνωρίζει.
Στις μέρες μας, όμως, τα πράγματα άλλαξαν. Ήδη «ο άρχων του κόσμου», τον οποίον εμείς εκλέξαμε και ψηφίσαμε, μας προκαλεί –με την προκλητικότητα που είχε πάντοτε σε εποχές πνευματικής παρακμής– με την διαφορά ότι ο σημερινός άρχων είναι ένας μηδαμινός και ασήμαντος και δεν συγκρίνεται με τους άρχοντες των παρελθόντων αιώνων, που είχαν απείρως μεγαλύτερη εξουσία και η πολιτική τους δεν εξηρτάτο από τις ψήφους των υπηκόων τους.
Παρά ταύτα, ήδη όλοι εμείς –οι υποτιθέμενοι πιστοί, Κληρικοί και λαϊκοί– με την πρώτη κυβερνητική προκλητικότητα για αλλαγή του Συντάγματός μας και του χαρακτηρισμού του Κράτους μας σε ουδετερόθρησκο(!) σκιαχτήκαμε και κάναμε ολοφάνερη την πνευματική μας γυμνότητα, δείχνοντας προς πάσαν κατεύθυνσιν ότι είμαστε πρόθυμοι να αποδεχθούμε όλα τα «πολιτικώς ορθά», που σχεδιάζει ο διάβολος, με εκτελεστικά όργανα τους αμέσους συμμάχους του, τους ανά την Υφήλιον Κυβερνήτες! Το εκπληκτικό, μάλιστα, είναι, ότι δεν πτοηθήκαμε ούτε από την διαβεβαίωση όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών αρχηγών της Βουλής και άλλων βουλευτών, πως, πράγματι είναι όχι μόνο συνεργάτες αλλά και σύμμαχοι του διαβόλου, λέγοντες «εν ενί στόματι και μια καρδία»: «Θα συμμαχήσουμε ακόμη και με τον διάβολο, για να τα βγάλουμε πέρα με τα προβλήματα του τόπου μας»! Ακόμη και ο Πρωθυπουργός, που δεν πιστεύει στον Θεό, πιστεύει στον διάβολο(!), αφού και αυτός το επανέλαβε, σαν πιστό τέκνο της Μασωνίας, η οποία έχει τον Lucifer (δηλαδή τον Εωσφόρο) ως τον Μεγάλον Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος!
Κιοτέψαμε, λοιπόν, όλοι, και πήραμε απόφαση πως, από δω και μπρος, δεν πρόκειται να φέρουμε καμμιά αντίσταση στην Εξουσία, ο,τι και αν σκοπεύη να τεχνουργήση, παραμορφώνοντας την ψυχή και την διάνοια του λαού μας, ξεστρατίζοντάς τον από τον Πλάστη και Δημιουργό μας; Πήραμε απόφαση ότι θα υποκύψουμε στην υπεροχή του Κράτους και της εξουσίας του, λέγοντάς του ότι δεν έχουμε ως Εκκλησία (Κλήρος και λαός) καμμιά αρμοδιότητα για τα πολιτικά πράγματα της Πατρίδος μας και ότι αυτά είναι αρμοδιότητα των πολιτικών;
Ε, όχι! Δεν κιοτέψαμε όλοι! Έστω και αν μείνουμε μόνο με την οικογένειά μας δεν πρόκειται να κλίνουμε γόνυ σε καμμιά εξουσία, όση ισχύ και να έχη, όταν αυτή αρνείται τον Θεόν μας και τις Οδηγίες Του! Δεν πρόκειται, βεβαίως, να βιαιοπραγήσουμε, ούτε να ανατρέψουμε με βία την όποια αρχή, γιατί αυτό προστάζει ο Θεός μας, ουδέποτε, όμως, θα υπακούσουμε η θα συμμορφωθούμε σε Κυβερνητικές αποφάσεις, που αντιστρατεύονται το Θέλημα του Θεού και ντροπιάζουν την χριστιανική μας ιδιότητα!
Πρέπει να το πάρουν απόφαση οι όποιοι άρχοντες, ότι δεν τους αναγνωρίζουμε κανένα δικαίωμα να προσδιορίζουν αυτοί τα πιστεύματά μας, τον χαρακτηρισμό του Κράτους μας και την πνευματική μας ταυτότητα. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, κηρυγμένο και διαλαλημένο από όλους τους Ορθοδόξους Αυτοκράτορες της Ανατολικής Ορθοδόξου Αυτοκρατορίας μας, που μεγαλούργησε και μας έκαμε ξακουστούς και περίβλεπτους στα πέρατα της Οικουμένης, και δεν θα επιτρέψουμε να το αλλάξουν αυτό οι άρχοντες και, μάλιστα, εκείνοι που μας έχουν κάνει να ντρεπόμαστε για το κατάντημά τους και το κατάντημα της Πατρίδος μας!
Έργο των πολιτικών μας είναι να δώσουν εργασία στον λαό, οικονομική αξιοπρέπεια, ώθηση στην Γεωργία, στην Κτηνοτροφία, στη Ναυτιλία και στο εμπόριο, λύσεις στις συγκοινωνίες και στις Μεταφορές, αστυνομική ασφάλεια στις Πόλεις και στα χωριά, Καποδιστριακή εξωτερική πολιτική, διαπραγματευόμενοι ως ίσοι προς ίσους και όχι σαν αυτούς που μας εκπροσωπούν σήμερα υποταγμένοι στο δουλικό και αποτρόπαιο δόγμα «είμαστε μικρή χώρα και δεν πρέπει να μιλάμε»! Χρέος τους ακόμη είναι να μας εξασφαλίζουν στρατό με Αξίες και ιδανικά, ικανό να αποκρούση οποιαδήποτε εχθρική επιβουλή και όχι να διασπαθίζουν τον κρατικό Προϋπολογισμό σε προσωπικές τους μίζες, κάνοντας αγορές αχρείαστων και δεσμευμένων –άρα αχρήστων– εξοπλισμών. Σε όλους αυτούς τους τομείς οι πολιτικοί μας έχουν αποτύχει οικτρά και, αντί να σκύψουν το κεφάλι, έχουν το κουράγιο, η μάλλον το θράσος, να σχεδιάζουν με αυταρχισμό και αλαζονεία πανισχύρων Κυβερνώντων, το πως θα αλλάξουν το ήθος του λαού μας!
Που υπάρχουμε εμείς; Που είναι οι Κληρικοί και ο Λαός του Θεού; Που είναι οι Ακαδημαϊκοί και οι Πανεπιστημιακοί Διδάσκαλοι; Που είναι οι Δικασταί μας και οι Στρατιωτικοί μας; Που βρίσκονται Μοναχοί και Μιγάδες, αγαπώντων τον Κύριον; «Πάντες εξέκλινον, άμα ηχρειώθησαν»; Όχι, βέβαια! Τότε γιατί δεν μιλούν οι τα αξιώματα φέροντες; Θα αφήσουμε την Πατρίδα μας έρμαιο και βορά των πολιτικών πρακτόρων της;
Αφού δεν μιλούν αυτοί, θα μιλήσουμε εμείς οι μικροί και άσημοι και θα ερωτήσουμε Κλήρο και λαό:
Τι φοβάσθε Επίσκοποι και Πρεσβύτεροι; Φο­βάσθε ένα ‘‘παλιόπαιδο’’ Πρωθυπουργό και τρέμετε τι; Αν ήταν μπροστά μας ο Διοκλητιανός, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, που είχαν εξουσία χωρίς να ρωτούν τον λαό, τι θα κάναμε; Πλησιάζουν Χριστούγεννα και πρέπει να μετρηθούμε μπροστά στον Χριστό μας και στην Αγάπη Του, μπροστά στην Υπεραγία Θεοτόκο, που μας Τον έφερε ΑΥΤΗ ΜΟΝΗ στη γη και να εξετάσουμε ποιοί είμαστε και πως καταντήσαμε έτσι!
Πως επιτρέπουμε να δρουν και να ενεργούν οι Επίσκοποι χωρίς την συμφωνία των Πρεσβυτέρων και οι Πρεσβύτεροι χωρίς τη συμφωνία των ανελλιπώς εκκλησιαζομένων Πιστών; Για όσους το έχουν λησμονήσει επαναλαμβάνουμε την Δο­γματική διατύπωση της Εκκλησίας μας ότι «ου πολύ το μέσον Επισκόπων και Πρεσβυτέρων». Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ Επισκόπων και Πρεσβυτέρων. Το μόνο που δεν τελούν οι Πρεσβύτεροι είναι το Μυστήριο της Χειροτονίας. Σε τίποτα άλλο δεν διαφέρουν! Γι’ αυτό και ο άγιος Ιγνάτιος, τον οποίον συχνά επικαλούνται οι Επίσκοποί μας, σαλπίζει πως οι Πρεσβύτεροι είναι «το Συνέδριον του Επισκόπου»και γι’ αυτό –επισημαίνει και υπερτονίζει– ότι οι Επίσκοποι με τους Πρεσβυτέρους πρέπει να συνδέονται «ώσπερ χορδαί κιθάρα». Ποιός, άραγε, φαντάζεται την κιθάρα(=’Επισκοπος) να παίζει εναρμόνιο ήχο χωρίς χορδές(=Πρεσβυτέρους); Κανείς εχέφρων δεν μπορεί να φαντασθή κάτι τέτοιο! Έτσι εξηγούνται οι ακατανόητοι και ανόητοι ήχοι από πολλές Επισκοπικές κιθάρες χωρίς χορδές, να αποφαίνονται σαν να μη γνωρίζουν ούτε το τι θέλει ο Θεός ούτε το τι ζητούν οι άνθρωποι!
Πως, λοιπόν, τολμούν οι Επίσκοποι να αποφασίζουν αυτά, που αφορούν σε κεφαλαιώδη ζητήματα της Εκκλησίας, όπως το πως θα χαρακτηρισθή πνευματικά η Πατρίδα μας, χωρίς να ερωτήσουν όλους τους Πρεσβυτέρους της Ελλάδος και χωρίς να τους υποχρεώσουν να υπογράψουν την τοποθέτησή τους αυτήν, ώστε η υπογραφή τους να τους χαρακτηρίζη αναλόγως και στην παρούσα ζωή και στη Μέλλουσα;
Ακούσθηκε από κάποιους εκκλησιαστικούς ότι η Πατρίδα μας δεν μπορεί να επιστρέψη ούτε σ’ αυτά που ίσχυαν το 1940 και οι ίδιοι εκκλησιαστικοί ομολογούν ότι «Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας» και ότι οι Επίσκοποι είναι «εις τύπον και τόπον Χριστού» Άρα, ομολογούν περίτρανα ότι οι Επίσκοποι του σήμερα δεν είναι ίδιοι με τους Επισκόπους του χθες. Να γνωρίζουν, λοιπόν, ότι τέτοιοι Επίσκοποι δεν μας χρειάζονται! Επίσκοποι που δεν ξεσηκώνουν τον λαό, ούτε τώρα που αυτός στενάζει από την απανθρωπία ΟΛΩΝ ανεξαιρέτως των Πολιτικών του, αλλά σέβονται και δειλιούν μπροστά σ’ εκείνους που δεν σέβονται τον Θεό, αλλά σαν αυτοθεοί ορκίζονται στον εαυτό τους, δεν χρησιμεύουν σε τίποτα, είναι το αλάτι που έγινε χώμα, ένα με το δρόμο και το πεζοδρόμιο, και μοιραία «καταπατείται υπό των ανθρώπων»!
Τι άλλο πρέπει να γίνη, για να ξεσηκωθούμε; Παραλάβαμε από τους Πατέρες μας μια Πατρίδα συνυφασμένη με την Εκκλησία, αχώριστη και ασύγχυτη, όπως οι δύο Φύσεις του Χριστού μας, όπως η ψυχή με το σώμα και θα παραδώσουμε στα παιδιά μας ουδετερόθρησκη Πατρίδα, δηλαδή χωρίς Θεό, επειδή ένα ανδρείκελο Πρωθυπουργός έτσι το αποφάσισε; Ποιός είναι αυτός ο κύριος και τι έχει προσφέρει στην Πατρίδα μας, ένας αργόσχολος, που ποτέ δεν δούλεψε ούτε μόχθησε για τίποτα, να αποφασίζη για το ποιά θα γίνη η Ελλάδα; Ουδετερόθρησκη Ελλάδα ονομάσθηκε από άθεο Πρωθυπουργό και εμείς έχουμε την αφέλεια να πιστεύουμε ότι άθεος Πρωθυπουργός είναι ουδετερόθρησκος; Ήδη, στα χρόνια που κυβερνά η αθεΐα έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και οι πολίτες –αφού σιωπά και η Εκκλησία τους– φοβούνται να μιλήσουν σαν να έχουμε στρατιωτικό καθεστώς! Τι άλλο, λοιπόν, περιμένουμε;
Περιμένουμε Επισκόπους, που θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και θα βροντοφωνάξουν αυτό που βροντοφώναξε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, όταν του ζήτησαν να παραδώση την Βασιλεύουσα, παραφράζοντάς το για το σήμερα: «Το την Εκκλησίαν αρνηθήναι και εκβαλείν εκ της ζωής της Πατρίδος, ούτε εμόν εστί, ούτε ουδενός άλλου εκ των Πιστών. Κοινή γαρ τύχη, πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεθα υπερασπιζόμενοι τα όσια και τα Ιερά μας, και ου φεισόμεθα ουδέ της ζωής ημών»!
Περιμένουμε Επισκόπους, αλλά και Κλήρο και λαό να συνταχθή στο σάλπισμα και στο ήθος των Πατέρων μας, ώστε με αυτόν τον πνευματικό αλλά και ταυτόχρονα ουσιαστικό ξεσηκωμό, με την πνευματική μας Ανάσταση να γίνη πράξη το «διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί του Χριστού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν»!
Να επαναλάβουμε το «εκάς οι βέβηλοι»! Να αγωνισθούμε έως ότου εκδιωχθούν από την Πατρίδα μας τα παράσιτα και οι βδέλλες του λαού –ανάξιοι Κληρικοί και ανάξιοι Κοσμικοί Άρχοντες– και να μην εμπιστευόμεθα πλέον την μεταχείριση του Χριστού μας σε ‘‘Φάτνη’’ Αλόγων Διαχειριστών, αλλά να την αναλάβουμε όλοι εμείς ως Αληθινό και ζων Σώμα Χριστού. Να καλέσουμε και πάλι γονυπετείς και να παρακαλέσουμε εν βαθεία μετανοία τον Χριστόν μας, να γεννηθή στις καρδιές μας και στην Καρδιά της Πατρίδος μας, ώστε να Άρχη Αυτός εν παντί, για να συν­εχίσουμε και εμείς να υπάρχουμε!…

Previous Article

ΟΜΙΛΙΑ: «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ»: π. ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΛΟΓΓΟΒΑΡΔΙΤΗΣ

Next Article

Θα υπάρξει τρόπος μισθοδοσίας και συντάξεων των κληρικών;

Διαβάστε ακόμα