ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ
16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017
Απόστολος: Πραξ. α  1 – 9
Ευαγγέλιον: Ιωάν. α´ 1 – 17
Ήχος: α  .– Εωθινόν: –
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

«οις και παρέστησεν εαυτόν ζώντα
μετά το παθείν αυτόν εν πολλοίς τεκμηρίοις»
Το μοναδικόν γεγονός

Αν ο άνθρωπος προσπαθούσε να αξιολογήση τα γεγονότα που έχουν συμβή στην ανθρωπότητα από γενέσεως κόσμου έως και σήμερον, δεν θα μπορούσε να μη παραδεχθή ότι το κορυφαίο και ασύγκριτο και απλησίαστο σε αξία, είναι η Ανάστασις του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Είτε την δέχεται, είτε την απορρίπτει, είτε την πιστεύει, είτε την αρνείται, δέχεται όμως ότι, εάν όντως συνέβη, είναι το μοναδικό γεγονός, ενώπιον του οποίου, οποιοδήποτε άλλο ωχριά και υποχωρεί.
Ένεκα, συνεπώς, αυτής της μοναδικότητος την οποίαν κατέχει, το γεγονός αυτό της Αναστάσεως του Κυρίου μας, από την στιγμή που συνέβη έως σήμερον που γράφονται αι παρούσαι σκέψεις, εύρεν απείρους αρνητάς και αμφισβητητάς αλλά και πλήθη αναρίθμητα υπερασπιστών και πιστών προσκυνητών. Είναι το «σημείον αντιλεγόμενον» ενώπιον του οποίου, άλλοι προσκυνούν … και άλλοι μαίνονται και βλασφημούν. Είναι ο ακρογωνιαίος εκείνος λίθος, επί του οποίου άλλοι θα στηρίζωνται και θα ενισχύεται η πίστις των και άλλοι θα συντρίβωνται στην προσπάθειάν των να συντρίψουν και να εξαφανίσουν τούτο το γεγονός.

Η αποσιώπησις και συκοφάντησις

Από την στιγμήν της Αναστάσεως του Σωτήρός μας Ιησού Χριστού, ήρχισεν η προσπάθεια αποσιωπήσεως και συκοφαντήσεως του γεγονότος, από την ηγεσίαν των Εβραίων. Τούτο δε, διότι η Ανάστασίς του, ως πλάνου καταδικασθέντος και Σταυρωθέντος Ιησού προ δύο μόλις ημερών, καθιστούσε τούτους δολοφόνους ενός Αγίου και αθώου. Βεβαίως, η προσπάθεια αυτή έγινε στηριζομένη εις πολύ σαθρά επιχειρήματα. Παρήγγειλαν εις τους φύλακας του τάφου, «είπατε ότι οι μαθηταί αυτού νυκτός ελθόντες έκλεψαν αυτόν ημών κοιμωμένων. Και εάν ακουσθή τούτο επί του ηγεμόνος, ημείς πείσομεν αυτόν και υμάς αμερίμνους ποιήσομεν» (Ματθ. ΚΗ  13-14).
Είναι όμως δυνατόν να σιωπήσουν οι φύλακες και να αποκρύψουν τον τρόμον τους; Πόσον θα ηδύναντο κάποια «αργύρια», ακόμη και πολλά, να κρατήσουν απόκρυφο ένα τέτοιο γεγονός; Όταν μάλιστα ο Κύριος ήρχισε να εμφανίζεται εις τας Μυροφόρους και εις τους Μαθητάς Του κατ’ επανάληψιν˙ όταν δεν υπάρχη το παραμικρόν στοιχείον, το οποίον να επιβεβαιώνη ότι ο Χριστός δεν ανέστη και τα οθόνια κείτονται μόνα εις τον τάφον και μαρτυρούν το αντίθετον˙ όταν, αντί να τιμωρηθούν οι στρατιώ­ται δια «παράβασιν καθήκοντος» (αφού ομολογούν ότι «ημών κοιμωμένων»), πριμοδοτούνται˙ όταν οι μαθηταί του Ιησού παραμένουν κεκρυμμένοι δια τον φόβον των Ιουδαίων και αρνούνται την Ανάστασιν εις τας γυναίκας, αι οποίαι τους βεβαιώνουν ότι είδον τον Αναστάντα˙ πως είναι δυνατόν να μη διαρρεύση το τοιούτον γεγονός; Ακόμη δε περισσότερον, πως θα ήτο δυνατόν να αποκρυβή τούτο το γεγονός όταν, την  «διαρροήν» του την αναλαμβάνει ο ίδιος ο Αναστάς;

«εν πολλοίς τεκμηρίοις»

Αι αποδείξεις και τα τεκμήρια της Αναστάσεως του Θεανθρώπου Κυρίου μας, είναι, θα ελέγομεν, περισσότερον ισχυρά από όσον θα ηδύνατο κανείς να διαπιστώση. Αι περισσότερον δε ισχυραί αποδείξεις, μας προσφέρονται, – και τούτο ίσως ακούεται οξύμωρον – από τους ιδίους τους εχθρούς και σταυρωτάς του Ιησού. Ήδη προανεφέραμεν μερικάς περιπτώσεις, εις τας οποίας οι Εβραίοι εις την αγωνιώδη προσπάθειάν των, όπως αποσιωπήσουν το γεγονός της Αναστάσεως, διαφημίζουν και προβάλλουν αυτήν περισσότερον και εντονώτερον.
Ποία άραγε ισχυροτέρα απόδειξις θα ηδύνατο να υπάρξη, παρά η κίνησις της ηγεσίας των Εβραίων να χρηματοδοτήσουν τους φύλακας του Τάφου καθ’ ην στιγμήν μάλιστα θα έπρεπε να τους καλέσουν εις απολογίαν και να τιμωρηθούν παραδειγματικώς; Πολύ σαθρά επίσης η δικαιολογία της ομαδικής υπνώσεως των μελών της κουστωδίας και δη εν ώρα καθήκοντος! Ακόμη δε αστειότερον το «επιχείρημα» της κλοπής ενός πτώματος το οποίον ακόμη … παραμένει κεκρυμμένον υπό των μαθητών τόσον «ασφαλώς», που ακόμη δεν … ευρέθη !!! Στοιχειωδώς, ίσως θα έπρεπε να προνοήσουν και να εξαφανίσουν τα «οθόνια … και το σουδάριον ο ην επί της κεφαλής Αυτού» τα οποία, «μερίμνησαν» οι «κλέπται» μαθηταί Του να τα αφήσουν μέσα εις τον Τάφον – διατί άραγε;;; – και όλη αυτή η διαδικασία υπό τον κίνδυνον, μήπως εξυπνήσουν οι «υπνούντες» φύλακες !!! Ω ανόητοι εχθροί του Κυρίου και της Αναστάσεώς Του «Τις είδε; τις ήκουσε νεκρόν κλαπέντα ποτέ; μάλιστα εσμυρνισμένον και γυμνόν, καταλιπόντα και εν τω τάφω τα εντάφια αυτού;» (Στιχηρόν των Αίνων του πλ. Α  ἤχου).
Όμως, και ο ίδιος ο Αναστάς Κύριος, ως ηκούσαμεν εις το Αποστολικόν ανάγνωσμα, «εν πολλοίς τεκμηρίοις, δι’ ημερών τεσσαράκοντα οπτανόμενος» (Πραξ. Α  3), δίδει και εις τους Αποστόλους αλλά και εις κάθε καλόπιστον μελετητήν, τας απαραιτήτους εκείνας αποδείξεις δια την Ανάστασίν Του ως αύται περιγράφονται και εις τους τέσσαρας Ευαγγελιστάς, κατ’ εξοχήν δε εις τον Ευαγγελιστήν Λουκάν. Και ο χώρος αλλά και ο χρόνος μας περιορίζουν απείρως. Θα ηδυνάμεθα να καταγράψωμεν πληθώραν αποδείξεων˙ περιοριζόμεθα όμως εις δύο πολύ χαρακτηριστικάς.
Πρώτην θεωρούμεν τας εμφανίσεις του Κυρίου εις τους μαθητάς αφ’ ενός και μετά μίαν εβδομάδα και εις τον Θωμάν. Αξίζει εδώ να υπογραμμίσωμεν ότι οι μαθηταί απιστούν εις τον εμφανιζόμενον Ιησούν και ο Θωμάς απαιτεί, δια να πιστεύση, όχι μόνον να ίδη αλλά και να βάλη το δάκτυλόν του εις τον τύπον των ήλων και να βάλη την χείρα του εις την πλευράν Αυτού. Ο καθείς αντιλαμβάνεται από την παρούσαν συμπεριφοράν, πόσον «κλέπται» του νεκρού Ιησού «αποδεικνύονται» οι Μαθηταί.
Δευτέραν δε απόδειξιν άκρως χαρακτηριστικήν, νομίζομεν την εν συνεχεία στάσιν και συμπεριφοράν των Αποστόλων, όταν ούτοι πορεύωνται εις τα έθνη, όπως φέρουν το μήνυμα της Αναστάσεως εις τον «κόσμον άπαντα». Η αποφασιστικότης και ομολογία των, το ατρόμητον εις τας απειλάς τας οποίας δέχονται, αλλά και η προθυμία των εις τον μαρτυρικόν και οδυνηρόν θάνατον, καταδεικνύουν περιτράνως την αλήθειαν της Αναστάσεως του Κυρίου μας.

Το Άγιον Φως

Μίαν ακόμη απόδειξιν, ως κατακλείδα εις την παρούσαν, θεωρούμεν την θαυμαστήν εμφάνισιν του Παναγίου Φωτός κατ’ έτος το Μέγα Σάββατον την μεσημβρίαν, αναδυόμενον εκ του Παναγίου Τάφου. Πολλά θα ηδυνάμεθα να γράψωμεν επ’αυτού. Ίσως μας δοθή η ευκαιρία άλλην στιγμήν να καταθέσωμεν και τας εμπειρίας και τας απόψεις μας.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Αρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών

Παντοκράτορας