ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Share:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ  ΜΑΤΘΑΙΟΥ
19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
Απόστολος: Α  Κορ. ιε΄  1-11
Ευαγγέλιον: Ματθ. ιθ΄  16 – 26
Ήχος: γ΄ .- Εωθινόν: Α΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

“αμήν λέγω υμίν ότι δυσκόλως πλούσιος εισελεύσεται
εις την βασιλείαν των ουρανών.” (Ματθ. ΙΘ΄  23)

Τον Χριστόν ή τον “μαμωνάν; 

Ένας πλούσιος πλησιάζει τον Κύριο. Φαίνεται καλός και ευλαβής και θέλει να μάθη από τον Κύριο και Διδάσκαλο, τι πρέπει να πράξη, δια να επιτύχη την αιώνιον ζωήν. Ο Ιησούς, με πολύ ολίγα λόγια, του συνιστά να τηρή τις εντολές του Μωσαϊκού νόμου. Εκείνος όμως, ζητεί από τον Κύριο να του υποδείξη κάποιες συγκεκριμένες εντολές˙ και ο Κύριος του αναφέρει ενδεικτικώς, κάποιες εκ των δέκα εντολών του “Δεκαλόγου”. Χάρηκε ο πλούσιος με την απάντησιν του Διδασκάλου, έχοντας μέσα του την βεβαιότητα ότι … ήδη ευρίσκεται εις τον Παράδεισον. “πάντα ταύτα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου· τι έτι υστερώ;” (Ματθ. ΙΘ  20), απήντησε εις τον Χριστόν, νιώθοντας ότι θα επαινεθή προς τούτο από Αυτόν. Όμως ο “γινώσκων τας καρδίας των ανθρώπων”, διακρίνει ότι ο πλούσιος κάπου “χωλαίνει”!

Η καρδία του είναι υποδουλωμένη εις τα πλούτη του και η τήρηση των εντολών, γίνεται απλά ως τυπική διαδικασία. Τηρεί μεν κάποιες εντολές, χωρίς όμως την τελείαν αγάπην προς τον Θεόν και προς τον πλησίον. Δια τούτο και ο Διδάσκαλος στην συνέχεια, του υποδεικνύει “εκείνην την τελείαν πράξιν” δια της οποίας, όντως, θα αποδείξη τας δύο ως άνω “αγάπας”. “Έφη αυτώ ο Ιησούς· ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε, πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι.“ (Ματθ. ΙΘ  21). Ακούει την Θείαν αυτήν υπόδειξιν, με απογοήτευσιν. Ενώ περίμενε το εγκώμιον του Κυρίου, βλέπει ότι εκείνο που τώρα του ζητείται, είναι… ακατόρθωτον. Δεν αντέχει άλλο… κοντά εις τον Χριστόν και γι’ αυτό φεύγει “λυπούμενος”. Δεν προτίθεται να εγκαταλείψη τα πλούτη του, ούτε ακόμη και προς χάριν του Κυρίου.

 

Ποίος είναι ο “πλούσιος”;

Υπήρξαν αλλά και υπάρχουν πολλές ενστάσεις, ως προς τον λόγον του Κυρίου, “αμήν λέγω υμίν ότι δυσκόλως πλούσιος εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών. Παλιν δε λέγω υμίν, ευκοπώτερόν εστι κάμηλον δια τρυπήματος ραφίδος διελθείν η πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν.” (Ματθ. ΙΘ  23-24). Και γεννώνται κάποια ερωτήματα: Ποίος είναι ο “πλούσιος”; Είναι εκείνος που έχει πολλά; και πόσα είναι τα “πολλά”; Από πόσα και πάνω πρέπει να έχη κάποιος, για να λέγεται “πλούσιος” και από πότε συγκαταλέγεται μεταξύ των πτωχών; Πότε αρχίζει να διευρύνεται η “πύλη η απάγουσα εις την ζωήν” και πότε αυτή γίνεται “τρύπημα ραφίδος”;

Ήδη εδώσαμεν σχετικώς την απάντησιν, αλλά θέλομεν να γίνωμεν σαφέστεροι. Εν πρώτοις, αν κοιτάξωμεν εις τας τάξεις των Αγίων της Εκκλησίας μας, θα εύρωμεν και Αγίους οι οποίοι υπήρξαν εις την παρούσαν ζωήν, πλούσιοι και ευκατάστατοι. Θα ίδωμεν, Βασιλείς και Βασιλίσσας, πλουσίους και ευγενείς, άρχοντας και ευμαρείς κατά κόσμον. Θα συναντήσωμεν τους πλουσίους εις τον κόσμον τούτον, Αβραάμ, Ισαάκ, Ιακώβ, Ιώβ, Δαυΐδ κ. α. Μετά δε τον Χριστόν, τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιον, την Βασίλισσαν Όλγαν, την επίσης Βασίλισσαν Θεοφανώ, και άλλους αγίους που είχαν περισσότερα και από τα … πάντα.

Δεν είναι δύσκολον να καταλάβωμεν, φίλοι αναγνώστες, ότι εις την παρούσαν περικοπήν, ο Κύριος δεν φέρεται κατά των υλικών αγαθών. Άλλωστε είναι αυτός που μας τα δίδει και έχει υποσχεθή κατ’επανάληψιν ότι θα μας τα αυξάνη και θα τα εκατονταπλασιάζη. “Και πας ος αφήκεν οικίας η αδελφούς η αδελφάς η πατέρα η μητέρα η γυναίκα η τέκνα η αγρούς ένεκεν του ονόματός μου, εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει.” (Ματθ. ΙΘ  29). Τα υλικά αγαθά είναι εις την διάθεσιν του ανθρώπου και ουδαμού στην Αγία Γραφή, καταδικάζεται εκείνος ο οποίος συμβαίνει να τα έχη.

Η εξάρτησίς μας

Εκείνο που καυτηριάζει και καταδικάζει εδώ ο Κύριος, είναι η αφοσίωσίς μας εις αυτά και η εξάρτησίς μας από αυτά. Πότε ο Χριστός μας συνέστησε να μη χρησιμοποιούμε τα χρήματα δια τις καθημερινές μας ανάγκες; Δεν ενθυμούμεθα όλοι ότι εις τους μαθητάς του Κυρίου, υπήρχε πάντοτε το “γλωσσόκομον”, εκ του οποίου ανεφοδιάζοντο εις τα των αναγκών των οι Απόστολοι; Δεν θα μπορούσε άραγε ο Κύριος να εκτρέφη αυτούς και να τους ενδύη και γενικώς να τους συντηρή με θαυματουργικόν τρόπον, αν ήθελε να μας διδάξη την απέχθειά Του προς τα χρήματα; Και αν είπε εις τον Ματθαίον να αφήση το τελώνιον και να τον ακολουθήση (Ματθ. Θ  9), και αν είδομεν σήμερον να συνιστά εις τον πλούσιον να πωλήση την περιουσίαν του και να την διανείμη στους πτωχούς, και αν εκάλεσεν κάποιους εκ των μαθητών Του να εγκαταλείψουν τα πάντα και να τον ακολουθήσουν, “αποκριθείς ο Πετρος είπεν αυτώ· ιδού ημείς αφήκαμεν πάντα και ηκολουθήσαμέν σοι· τι άρα έσται ημίν;” (Ματθ. ΙΘ  27) , τούτο δεν είχε την έννοιαν της πλήρους αποστροφής προς τα υλικά αγαθά, αλλά την πρόθυμον παράβλεψιν και εγκατάλειψιν αυτών, προκειμένου να εμπιστευθούμε την δύναμιν του Κυρίου.

Να μη νομίσουμε, δηλαδή, ότι η ζωή μας και η συντήρησίς μας, εξαρτάται από τα υλικά αυτά πράγματα και όχι από την δύναμιν του Θεού. Και αν κατεδίκασεν ο Κύριος τον πλούτον και την εν γένει ευμάρειαν, το έκανε διότι οι άνθρωποι εύκολα παραδίδονται εις εκείνα που βλέπουν και έχουν, παρά εις όσα υπόσχεται ο Θεός. Τούτο δεν μας εδίδαξεν άραγε και εις την παραβολήν του άφρονος πλουσίου; Ας θυμηθούμε τα λόγια του ανοήτου εκείνου ανθρώπου. “Και είπε· τούτο ποιήσω· καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω, και συνάξω εκεί πάντα τα γενήματά μου και τα αγαθά μου, και ερώ τη ψυχή μου· ψυχή, έχεις πολλά αγαθά κείμενα εις έτη πολλά· αναπαύου, φάγε, πίε, ευφραίνου.” (Λουκ. ΙΒ  18-19). Τα πάντα τα είχεν εναποθέσει εις την πληθώραν των υλικών αγαθών.

“Μη θησαυρίζετε θησαυρούς
επί της γης” (Ματθ. ΣΤ΄  19)

Τα υλικά αγαθά μας εδόθησαν από τον Θεόν, πρώτον μεν δια τας ελεημοσύνας μας – κατά τους Αγίους Πατέρας, – και δεύτερον δια την στοιχειώδη σωματικήν μας συντήρησιν. Εάν δεν ιδούμε έτσι τα επί της γης υλικά πράγματα και δώσωμεν εις αυτά την καρδιά μας, δεν πρόκειται να ίδωμεν ποτέ την Βασιλείαν του Θεού. “όπου γαρ εστιν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών.” (Ματθ. ΣΤ  21).

Αρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ιεροκήρυξ Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Previous Article

Υπόλογοι όσοι μεταβούν στο Φανάρι!

Next Article

«Πάντοτε θα είμαι μαζί σας»

Διαβάστε ακόμα