Εν όψει εκλογών

Share:

Γράφει ο κ. Φώτιος Μιχαήλ, ιατρός

Ο πολιτισμός, τουτέστιν, η οργάνωση του τρόπου ζωής, είναι σπουδαία κατάκτηση του ανθρώπου, αλλά σαφώς μεταπτωτική. Δηλαδή, είναι μεν σημαντικότατο επίτευγμα, αλλά ατελές και εμπαθές. Κατορθώνει και απαλύνει τον πόνο των δυσκολιών και ομορφαίνει κάπως την ζωή του ανθρώπου, αλλά από μόνος του ο πολιτισμός δεν καταφέρνει να τον σώσει. Διότι, απλούστατα, βαθιά στο μεδούλι του εμπεριέχει ο ίδιος το στοιχείο της φθοράς και του θανάτου. Και ως φθαρτός και θνησιγενής που είναι, αδυνατεί παντελώς να προσφέρει τέλεια και αθάνατα δωρήματα.

“Παν δώρημα τέλειον άνωθέν εστι καταβαίνον’’. Εάν θέλουμε να μιλάμε για τελειότητα, τότε, σύμφωνα με την Πίστη μας, οφείλουμε να στρέψουμε τις καρδιές μας προς τον Ουρανό, στον Ιησού Χριστό. Εκείνος είναι η Ζωή και το Φως. Εκείνος είναι η Πηγή παντός αγαθού, κάθε τελείου δωρήματος. Εκείνος είναι η Οδός. Είναι η σαρκωμένη Ελπίδα και Σωτηρία του Γένους των Ανθρώπων. Είναι το τέλειο και μοναδικό υπόδει-γμα της όντως Ζωής.

Μελετώντας, έστω και ακροθιγώς, την αργόσυρτη ιστορική διαδρομή του ανθρωπίνου γένους, διαπιστώνουμε ότι ο κυκλικός χαρακτήρας των γεγονότων καθορίζεται αιτιολογικώς αποκλειστικά και μόνον από τα πάθη του, ιδιαίτερα όταν αυτά ελευθερώνονται και αφήνονται εντελώς αχαλίνωτα.

Μπροστά στην ιστορικώς αδιαμφισβήτητη αυτή πραγματικότητα, πόσο τραγική φαντάζει σήμερα η απομάκρυνσή μας από το θέλημα του Θεού και η ανάθεση κάθε ελπίδας μας σε συστήματα εγκεφαλικής καθαρά επινόησης, σε υποψήφιους κυβερνήτες γεμάτους πάθη και αδυναμίες!

Την φαυλότητα, την αναξιοπιστία και την διαστροφή πλήθους αξιωματούχων πολιτικών και όχι μόνον, την δοκιμάσαμε ως λαός επί έτη πολλά. Ο μισόκαλος στην αρχή, μέχρι να μας βάλει στο χέρι, μας ξεγέλασε με δώρα φανταχτερά. Με καλύτερες αμοιβές, με πολυτελή αυτοκίνητα, με έγχρωμες τηλεοράσεις, με δάνεια για διακοπές και εξοχικά, με πανέξυπνα κινητά κ.α.π. Στην συνέχεια, σαν είδε ότι τσιμπήσαμε, έβαλε τα μίσθαρνα όργανά του, να μας χορέψουν κυριολεκτικά στο ταψί. Ηγεσίες παρηκμασμένες, βουτηγμένες μέσα στην αμαρτία, ανέλαβαν να οδηγήσουν και τον λαό στον ίδιο βούρκο, στην ίδια παρακμή.

Έγραφε συμβουλευτικά ο Μέγας Φώτιος προς τον νεοφώτιστο ηγεμόνα των Βουλγάρων Βόγορι-Μιχαήλ: «Ο των αρχόντων τρόπος νόμος γίνεται τοις υπό χείρα».(*) Πρόσεχε Βόγορι. Το ήθος των αρχόντων γίνεται νόμος για τον απλό λαό. Προσ­εχε, διότι φαύλοι άρχοντες διαπλάθουν φαύλους πολίτες.

Αυτό ακριβώς πραγματοποιήθηκε και στην Πατρίδα μας κατά τα τελευταία ιδιαιτέρως χρόνια, και έτσι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε: Στις μίζες, στην διαπλοκή, στην αισχροκέρδεια, στην διάλυση του θεόσδοτου θεσμού της οικογένειας, στην αναγνώριση και επιβράβευση της διαστροφής.

Στην ίδια επιστολή του προς τον Βόγορι, ο Μέγας Φώτιος έγραφε και το εξής: «Μέθην και τρυφήν των αρχόντων ναυάγιον νόμιζε των αρχομένων».

Πρόσεχε Βόγορι, παιδί μου. Τώρα, που έγινες ηγεμόνας ενός ολόκληρου λαού, μη πάρουν τα μυαλά σου αέρα και το ρίξεις στα φαγοπότια, στην χλιδή, στον πλουτισμό και την ακολασία. Εάν φερθείς έτσι, τότε και ο λαός σου θα κάνει τα ίδια. Πρόσεχε, διότι το αποτέλεσμα θα είναι ναυάγιο και καταστροφή.

Ο λόγος του αγίου μας Ιεράρχου, του Μεγάλου Φωτίου, ως πανεπίκαιρος, βρήκε δυστυχώς και στην περίπτωση του δικού μας λαού, κατά τα τελευταία χρόνια, πλήρη εφαρμογή. Ο λαός μας μιμούμενος την ‘’τρυφήν και μέθην’’ μεγάλης μερίδος αξιωματούχων του (πολιτικών, εκκλησιαστικών, ακαδημαϊκών κ.α.), από την διαπλοκή, τις μίζες και την αισχροκέρδεια πέρασε πολύ γρήγορα στην τρυφηλή ζωή και την ακολασία. Πέρασε στην ελάσσονα προσπάθεια, προχώρησε στα δάνεια, έφτασε στην υπερχρέωση και κατέληξε στο ναυάγιο και την καταστροφή.

“Τα οψώνια της αμαρτίας θάνατος’’. Το διδαχθήκαμε, το ξέραμε, αλλά, δυστυχώς, παρασυρθέντες από τις δόλιες υποσχέσεις του αλλοτρίου, ως λαός, το περιφρονήσαμε και το πληρώσαμε πανάκριβα. Το πληρώσαμε. Το ερώτημα, όμως, είναι: Βάλαμε μυαλό; Ξυπνήσαμε; Μετανοήσαμε; Πήραμε την απόφαση να αλλάξουμε ρότα;

Από την πλευρά του λαού είναι ολοφάνερες προς στιγμήν οι αδυναμίες του για δυναμική συλλογική αντίσταση και ταχεία ανάκαμψη. Αδυναμίες, πάντως, σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένες, διότι τι προϋποθέσεις εγρήγορσης μπορεί να διαθέτει ένας λαός τεχνηέντως εκμαυλισμένος, περιφρονημένος, παρατημένος και ακατήχητος επί έτη πολλά;

Εντούτοις, τα τελευταία γεγονότα μιας όλο και αυξανόμενης λαϊκής αντίδρασης απέναντι σε μειοδοτικές συμπεριφορές τόσο της πολιτικής όσο και της εκκλησιαστικής μας ηγεσίας, φανερώνουν ότι μεγάλη μερίδα του λαού αρχίζει και ξυπνά. Φαινόμενο αδιαμφισβητήτως παρήγορο, αλλά ακόμα ασθενές, αδιοργάνωτο και αδύναμο. Ανίκανο προς ώρας να μετατρέψει μια σπίθα παραχωμένη σε φλόγα δυνατή. Φλόγα, που θα κάψει κάθε σάπιο, που θα φωτίσει τις ναρκωμένες συν­ειδήσεις μας και θα ξαναζεστάνει τις καρδιές μας για αγώνες υπέρ του Ωραίου, του Δικαίου και του Αληθινού.

Πόσο πιο εύκολα θα γίνονταν τα πράγματα σήμερα στην πολύπαθη Πατρίδα μας, εάν από την πλευρά τους οι επίδοξοι αυριανοί πολιτικοί και άλλοι ηγέτες είχαν το φιλότιμο να συμμεριστούν και να υπακούσουν σε μια τελευταία πατρική παραίνεση του Μεγάλου Φωτίου, που λέει: «Όσω δε τις προέχει τη αρχή, τοσούτω χρεωστεί πρωτεύειν και τη αρετή». Με απλά λόγια, όσο πιο μεγάλη εξουσία αποκτά κάποιος, τόσο πιο πολύ οφείλει να διακρίνεται και στην αρετή.

3.3.2019

(*) Η παραινετική, προς τον άρχοντα των Βουλγάρων Βόγορι-Μιχαήλ, επιστολή του Μεγάλου Φωτίου περιέχεται στο βιβλίο υπό τον τίτλο “Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως – Ο ΗΓΕΜΩΝ”, των εκδόσεων “ΑΡΜΟΣ”.

aktines.blogspot.com

Previous Article

H ΕΕΜ έχει υποστεί τα πάνδεινα, δεν υπάρχει αστικό πλαίσιο νομιμότητας στην Αλβανία

Next Article

Μετά το Πάσχα η ψήφιση του Νέου Ποινικού Κώδικα- Στόχος θρησκεία και πατρίδα

Διαβάστε ακόμα