«Η Εκκλησία της Ελλάδος απέρριψε πλαγίως και διακριτικά τα κείμενα και έθεσε δυναμίτιδα στην υπόσταση αυτής καθ’ αυτής της Συνόδου»

Εφημερίς Ορθόδοξος Τύπος

 

Γράφει ο κ. Αλέξανδρος Στεφανόπουλος, δημοσιογράφος

Η Επιστολή της Α.Θ.Π του Πατριάρχη Κων/Πόλεως κ. Βαρθολομαίου προς την Εκκλησία της Ελλάδος με την οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ επισείεται η απειλή της τιμωρίας- αρχικά με το επιτίμιο της Ακοινωνησίας, με το οποίο είχε τιμωρηθεί και ο μακαριστός Κυρός Χριστόδουλος) των Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ και Καλαβρύτων Αμβροσίου, δύο Ιεραρχών της Ελλαδικής Εκκλησίας, που ευλόγως και δικαίως δημοσιοποίησαν και εξέφρασαν τις αντιδράσεις τους πριν και μετά το αποτέλεσμα της Μεγάλης Συνόδου των δέκα (από τις 14 συνολικά) Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Κρήτη(17 με 26 Ιουνίου 2016) φαίνεται να έχει επιφέρει μεγάλο εκνευρισμό. Μάλιστα το ζήτημα δε συζητήθηκε στην τελευταία έκτακτη Σύνοδο της Ιεραρχίας (24 και 25 Νοεμβρίου) που πραγματοποιήθηκε, προκαλώντας μεγαλύτερο εκνευρισμό και ένταση μεταξύ των Ιεραρχών της Ελλαδικής Εκκλησίας σε βαθμό που η δεύτερη ημέρα συνεδρίασης να κλείσει εσπευσμένα με το πρόσχημα των αυξημένων καθηκόντων των ιεραρχών λόγω της εορτής εκείνης της ημέρας…

Μάλιστα, αν τελικώς οι εσώτερες και βαθύτερες εξελίξεις μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών, Αθηνών και Φαναρίου, και οι αντίστοιχες πρωτοβουλίες που προσωρινά φαίνεται να έχουν αναληφθεί στο παρασκήνιο -πόσο σκοτεινό είναι θα δείξει οσονούπω- δεν καρποφορήσουν θετικό αποτέλεσμα και δεν βγάλουν «λευκό καπνό» από το φουγάρο που σιγοκαίει, ο καπνός που κινδυνεύει να βγει, δεν θα είναι απλά μαύρος, αλλά μάλλον τεράστιες και δυνατές φλόγες κινδυνεύουν να ξεπηδήσουν από μέσα… Φλόγες που θα κατακαύσουν και την Μεγάλη Σύνοδο των δέκα Εκκλησιών της Κρήτης.

Και τούτο διότι κάποιες από τις προτάσεις του Μητρ. Σερρών και Νιγρίτης, Θεολόγου, αν και ορθές εκκλησιολογικά και κατατείνουν και επισφραγίζουν το Ορθόδοξο ήθος και πνεύμα εν τούτοις, αν τις «διαβάσει» κάποιος και εν προκειμένω το Οικ. Πατριαρχείο της Κων/Πόλεως αλλά και οι άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, που είτε προσήλθαν στην Σύνοδο της Κρήτης υπό πίεση-όπως η Εκκλησία της Σερβίας- είτε πολύ περισσότερο οι συνειδητά απούσες Εκκλησίες της Ρωσίας, της Γεωργίας, της Βουλγαρίας και της Αντιόχειας, τότε τα πράγματα μοιραία οδηγούν (δυστυχώς με τον πιο επικίνδυνο τρόπο όμως) αφενός σε αυτό που ήδη συμβαίνει στην λαϊκή ορθόδοξη ανά τον κόσμο συνείδηση, στην απόρριψη δηλαδή της Συνόδου της Κρήτης, και αφετέρου, αν παρ’ ελπίδα, δεν επικρατήσει η σύνεση, η διάκριση, η νηφαλιότητα, η ψυχραιμία και η ορθότητα της Ορθόδοξης Λαϊκής αυτοσυνειδησίας, τότε το αποτέλεσμα δεν θα είναι απλά επικίνδυνο αλλά ολέθριο, όχι μόνον για την ενότητα της Ορθοδοξίας ανά τον κόσμο, αλλά και για την ευαίσθητη γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά ευρύτερη περιοχή μας. Μάλιστα δε, η ουσιαστική ανάμειξη των ΗΠΑ στα οργανωτικά -και όχι μόνον – της Συγκλήσεως της Μεγάλης των Δέκα -από τις 14 συνολικά των Ορθοδόξων Εκκλησιών, καθιστά τα μελλούμενα καθόλου ευοίωνα…

Στο Φανάρι, αλλά και αλλού, μετά τη δημοσιοποίηση των προτάσεων του Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης, κ. Θεολόγου, επικρατεί -και ίσως εύλογα και κατά άλλους δικαίως- αναβρασμός, καθώς θεωρούν (παλαιοί και νέοι ιεράρχες του Πατριαρχείου αλλά και άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών) πως, ενώ τα κείμενα που- άλλα ομόφωνα και άλλα κατά πλειοψηφία- υιοθετήθηκαν, ψηφίστηκαν και υπογράφηκαν από τις αντιπροσωπίες των δέκα Εκκλησιών, δηλ. από τους 162 Αρχιερείς που έλαβαν μέρος, ευθέως πλέον τίθενται εν αμφιβόλω και αμφισβητούνται…

Οι συγκεκριμένες προτάσεις του Μητρ. Σερρών κ. Θεολόγου (1, 8 και 9) και που ομόφωνα υιοθετήθηκαν και από τους Έλληνες Ιεράρχες, όπως λένε πια ευθέως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, έρχονται στην πράξη να αμφισβητήσουν τα κείμενα που ψηφίστηκαν. Κείμενα, που αφενός προετοιμάζονταν επί 114 έτη, και μάλιστα τα τελευταία 60 χρόνια συμμετείχε ενεργά και δραστήρια στην διαμόρφωσή τους η Ελλαδική Εκκλησία… και αφετέρου ο χαρακτήρας των κειμένων αυτών που υιοθετήθηκαν, και που για την τελική μορφή τους, συνέβαλε τα μέγιστα η Ελλαδική Εκκλησία, που και «παρούσα ήταν και δρώσα ζωτικώς», έρχεται με αυτές τις αποφάσεις (της) να θέσει εν αμφιβόλω τη Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας…

Οπότε ευθέως και ευκρινώς αυτό που τονίζεται, και εδώ αρχίζει το μέγα πρόβλημα, «δεν είναι δυνατόν να τεθούν πλέον υπό την κρίση οποιονδήποτε συνοδικών επιτροπών». Αυτό που εντείνει την ένταση μεταξύ Αθήνας και Φαναρίου, με άγνωστο και άδηλο το μέλλον των μεταξύ τους σχέσεων, είναι το γεγονός ότι ο Αρχ. Αθηνών Ιερώνυμος στην προσπάθειά του να συγκεράσει τις δικές του εσωτερικές δυσκολίες και εντός της Ελλαδικής Εκκλησίας (από τους «σκληροπυρηνικούς») της Ιεραρχίας, αλλά και εν γένει να κατασιγάσει -και ενδεχομένως θελήσει να αποσιωπήσει – τις όντως μεγάλες αντιδράσεις εντός της Κοινωνίας των Πιστών και του Ποιμνίου, βάζει, -ειδικώς με την πρόταση (Νο 08) του Μητρ. Σερρών- στο ίδιο «τσουβάλι» τα κείμενα που ψηφίστηκαν με το σύνολο των (αρνητικών) κειμένων που είτε δημοσιοποιήθηκαν, προ της συγκλήσεως της Μεγάλης Συνόδου με ψηφίσματα είτε συνυπογράφηκαν από συγκροτημένες, συντεταγμένες και οργανωμένες ομάδες πιστών (Πανεπιστήμια, Θεολογικές Σχολές, μοναστικές αδελφότητες, οργανώσεις και σωματεία χριστιανικά) , είτε μετά την σύγκλησή της…

Κάθε άλλη ενέργεια (όπως εν προκειμένω της Ελλαδικής Εκκλησίας) όχι μόνον αμφισβητεί, εμπράκτως, ευθέως και ξεκάθαρα το τελικό παραχθέν αποτέλεσμα, αλλά επί πλέον βάζει δυναμίτιδα στο κύρος και αυτή την υπόσταση, όχι μόνο αυτής καθ’ αυτής της Μεγάλης των Δέκα Εκκλησιών της Ορθοδοξίας Συνόδου, αλλά δυναμιτίζει παράλληλα αυτή την ενότητα και ομοψυχία της Πανορθοδόξου Ενότητας. Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια όσο και αν ενοχλεί όταν, ασχέτως αν και προσωπικά μπορεί να συμφωνούμε με τις αποφάσεις της Ελλαδικής Εκκλησίας και τις συγκεκριμένες επιλογές του Μακαριωτάτου κ. Ιερωνύμου, καθώς αποτελούν -οι αποφάσεις αυτές της Ελλ. Εκκλ. και ορθόδοξη πρακτική αλλά και νομοκανονικώς είναι προς την ορθή κατεύθυνση-, εν τούτοις δεν παύουν να θέτουν μείζον ζήτημα εντός της Ορθοδοξίας. Τελεία και παύλα.

Η δέχεσαι -όσα μάλιστα και ΕΣΥ -εν προκειμένω η Ελλ. Εκκλησία- ως Αυτοκέφαλη συμμετέχουσα στη Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης, Εκκλησία, έχεις και ψηφίσει και υπογράψει, και άρα τα υιοθετείς και τα εντάσσεις πλήρως στην Ποιμαντική ζωή και δράση της Εκκλησίας (σου), όπως ορθώς και λεπτομερώς αναφέρεται στις (λοιπές 1, 2, 3, 4, 5, 6, και 7) προτάσεις του Μητροπολίτη Σερρών κ. Θεολόγου η (εμμέσως) τα «απορρίπτεις», διακριτικά και πλαγίως, αλλά τα απορρίπτεις(!), για αυτό και τα επαναθέτεις προς κρίση στις αντίστοιχες Συνοδικές Επιτροπές.

(Πηγή: huffingtonpost.gr της 30ης Νοεμβρίου, 11ης και 16ης Δεκεμβρίου 2016)

Σημ. ΟΤ: Δυστυχώς, εσφαλμένως επαναλαμβάνει ότι τα κείμενα εψηφίσθησαν, ενώ χρησιμοποιεί και τον όρον «Μεγάλη Σύνοδος», κάτι που δεν ανταποκρίνεται εις την πραγματικότητα.

Παντοκράτορας