Η ΚΑΚΟΒΟΥΛΟΣ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ…

Share:

Ὅλα τὰ εἴχαμε, αὐτὸ μᾶς ἔλειπε. Ὁ καθ’ ὕλην ἁρμόδιος (θεωρητικά…) καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ., κ. Χρ. Σταμούλης, παραποιώντας καὶ διαστρέφοντας τελείως μιὰ ὑποσημείωση τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου στὸν ΚΗ’ κανόνα τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς Συν­όδου, «προσέφερε» τὶς ὑπηρεσίες του στὸ ἀθεϊστικὸ κατεστημένο, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς ἀποχρώσεως, αὐτὲς τὶς δύσκολες καὶ πονηρὲς ἡμέρες…
Καὶ ἐξηγούμεθα:
Ὁ ἐν λόγω κύριος καθηγητὴς Θεολόγος (κατὰ τὴν γνώμη μας τελείως ἀθεολόγητος…), ποὺ καὶ παλαιότερα εἶχε δημιουργήσει τεράστια προβλήματα, ὑποστηρίζοντας φανατικὰ τὴν ἄποψη, νὰ δημιουργηθῆ ἕδρα… Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν, στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (καὶ τελικὰ τὸ πέτυχε…), συνειδητὰ παραπληροφορώντας, δηλητηριάζει τοὺς ἁπλοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς καὶ μάλιστα, ὡς πρὸς τὴν συμπεριφορά τους, στὸ μέγιστο Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
Ἰσχυρίσθηκε, λοιπόν, ὅτι, δῆθεν, ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στὴν πρώτη του ὑποσημείωση στὸν ΚΗ’ κανόνα ποὺ προαναφέραμε, δικαιολογεῖ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι, ὑπάρχει πρόβλημα μετάδοσης κάποιας βαρειᾶς ἀσθένειας μέσα ἀπὸ τὴν Θεία Κοινωνία, ὅταν οἱ πιστοὶ μεταλαμβάνουν ἀπὸ τὸ ἴδιο Ἅγιο Ποτήριο μὲ τὴν ἴδια Ἁγία Λαβίδα καὶ γι’ αὐτὸ ὅτι δῆθεν συνιστᾶ, νὰ χρησιμοποιοῦνται ἄλλα ἱερὰ σκεύη, γιὰ τοὺς ἀσθενεῖς ἀπὸ μεταδοτικὲς ἀσθένειες.
Ὅταν, ὅμως κάποιος, προστρέξει στὸ συγκεκριμένο κείμενο τοῦ προαναφερθέντος Ἱεροῦ κανόνος ἀλλὰ καὶ τῆς ὑποσημειώσεως, διαπιστώνει ἔκπληκτος ὅτι, ὄχι μόνο δὲν δίδεται τὸ παραμικρὸ ἐπιχείρημα σ’ αὐτοὺς ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι ἀπὸ τὴν Θεία Μετάληψη μπορεῖ νὰ μεταδοθῆ κάποια ἀσθένεια, ΑΛΛΑ ΤΟ ΟΛΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ!!!
Ὁ συγκεκριμένος, λοιπόν, κανὼν τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀναφέρεται σὲ μία παλαιὰ συν­ήθεια ποὺ εἶχαν κάποιοι κληρικοὶ (μιλᾶμε γιὰ τοὺς πρώτους αἰῶνες τοῦ Χριστιανισμοῦ μέχρι καὶ τὸν ἕβδομο αἰώνα), νὰ ἀναμειγνύουν στὴν Ἁγία Τράπεζα τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδὴ τὰ Ἄχραντα Μυστήρια, μὲ τὰ πρωτοεμφανιζόμενα σταφύλια στὶς ἀρχὲς τοῦ Αὐγούστου. Ὁ συγκεκριμένος λοιπὸν κανών, ἀπαγορεύει ρητὰ καὶ μὲ τὴν ποινὴ τῆς καθαιρέσεως, εἰς βάρος τῶν κληρικῶν ποὺ ἔπρατταν κάτι τέτοιο, νὰ ξανασυμβεῖ μιὰ τέτοια ἀσεβὴς καὶ ἀποτρόπαιη πράξη. Καὶ γνωρίζουμε, μέχρι σήμερα, ὅτι τὰ σταφύλια τὰ εὐλογοῦν οἱ ἱερεῖς μας στὶς 6 Αὐγούστου, ποὺ εἶναι ἡ ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως καὶ εἶναι τοποθετημένα μέσα σὲ κοφίνια, κάτω ἀπὸ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, διαβάζοντας μία σχετικὴ εὐχή.
Ἐπὶ Τουρκοκρατίας καί, ἑπομένως, στὴν ἐποχὴ τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, ποὺ ἔζησε στὰ μαῦρα χρόνια τῆς σκλαβιᾶς, συνηθιζόταν ἀπὸ κάποιους κληρικοὺς ἀκόμη καὶ ἀνωτέρους, λόγω τοῦ φόβου καὶ τῆς τρομοκρατίας εἰς βάρος τῶν σκλαβωμένων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἀπὸ τοὺς φανατικοὺς ἀφέντες τοὺς μουσουλμάνους, ὅταν ὑπῆρχαν κρούσματα τῆς φοβερῆς καὶ ἐξοντωτικῆς μάστιγας τῆς πανούκλας, καὶ κάποιος βαρειὰ ἀσθενὴς ἐπιθυμοῦσε νὰ κοινωνήσει πρὶν πεθάνει, ὄντας στὴν ἀπομόνωση τοῦ σπιτιοῦ του καὶ μακριὰ ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὴν οἰκογένειά του, γιὰ τὸν φόβο τῆς εὔκολης μετάδοσης τῆς φονικῆς αὐτῆς ἀσθένειας, νὰ στέλνουν τὴν Θεία Κοινωνία (δηλαδὴ ἕνα πολὺ μικρὸ τεμάχιο τοῦ Ἁγίου Ἄρτου, βαπτισμένο στὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ), μέσα σὲ μία ἀποξηραμένη συνήθως σταφίδα.
Ὁ Ἅγιος Νικόδημος, λοιπόν, ὁ Μέγας αὐτὸς Διδάσκαλος καὶ τεράστιος Θεολογικὸς νοῦς, προικισμένος μὲ ἄφθαστα καὶ σπανιότατα διανοητικὰ χαρίσματα, καθιστᾶ ὑπευθύνους αὐτοὺς τοὺς κληρικούς, λέγοντάς τους ὅτι εἶναι ὑπόδικοι, ὅταν πράττουν κάτι τέτοιο, ἀπέναντι στὸ Θεό, ἐπειδὴ ὁ συγκεκριμένος ΚΗ΄ κανόνας (ποὺ ἀνωτέρω ἀναφέραμε), σαφῶς καὶ ρητῶς ἀπαγορεύει τὴν ἀνάμειξη τῆς Θείας Κοινωνίας μὲ τὰ σταφύλια, ἐπιβάλλοντας μάλιστα τὴν ποινὴ τῆς καθαίρεσης.
Ἀντ’ αὐτοῦ, προτείνει ἕνα ἄλλο τρόπο μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας σ’ αὐτοὺς ποὺ ἔπασχαν ἀπὸ τὴν πανούκλα καὶ σ’ ἐκείνους ποὺ εἶχαν ἀρρωστήσει ἀπὸ τὴν φρικτὴ αὐτὴ ἀσθένεια, ἀλλὰ τὸ εἶχαν ξεπεράσει καὶ εἶχαν ἀποκτήσει ἀνοσία (οἱ ὁποῖοι ὠνομάζοντο «μόρται»), ἦσαν ὅμως ἀπομονωμένοι ἀπὸ τὴν κοινωνία, ἐξ αἰτίας τοῦ φόβου μήπως ὡς φορεῖς τὴν μεταδώσουν σὲ ἄλλους. Ὁ τρόπος ἦταν πολὺ ἁπλὸς καὶ εὔκολα ἐφαρμόσιμος σ’ ἐκείνη τὴν μαύρη καὶ πάμπτωχη περίοδο, «ποὺ ὅλα τὰ ’σκιαζε ἡ φοβέρα καὶ τὰ τρόμαζε ἡ σκλαβιά». Τοὺς συνέστησε, λοιπόν, νὰ ἔχουν ἕνα καθαρὸ δοχεῖο, ἐννοεῖται μόνο γι’αὐτὴ τὴν χρήση, καὶ μέσα νὰ τοποθετοῦν τὸν Ἅγιο Ἄρτο καὶ νὰ τὸν μεταφέρουν στὰ σπίτια αὐτῶν τῶν ἑτοιμοθανάτων ἀσθενῶν ἢ τῶν φορέων αὐτῆς τῆς φοβερῆς μεταδοτικῆς ἀσθένειας, καὶ νὰ τοὺς κοινωνοῦν. Ἀσφαλῶς ὁ ἱερέας, ἀφοῦ, αὐτονόητα, κατέλυε τὸ ὑπόλοιπο ποὺ ἀπέμενε μετὰ τὴν Θεία Κοινωνία αὐτῶν τῶν βαρειὰ ἀσθενῶν, ἔπρεπε νὰ τὸ διατηρεῖ ὁλοκάθαρο αὐτὸ τὸ ἱερὸ σκεῦος, ἐπειδὴ συνήθως θὰ τὸ χρησιμοποιοῦσε μετὰ ἀπὸ κάποιο χρονικὸ διάστημα, μὲ τὰ ἁπλὰ καθαριστικὰ μέσα τῆς ἐποχῆς του, λόγω τοῦ ὅτι εἶχε καθιερωθῆ μόνο γιὰ τὸν Θεὸ καὶ τὰ Μυστήρια Του!!!
Αὐτό, ἄλλωστε, δὲν γίνεται καὶ σήμερα, ὅταν πηγαίνουν οἱ ἱερεῖς μας νὰ κοινωνήσουν τοὺς ἀσθενεῖς ἢ στὰ σπίτια τους ἢ στὰ Νοσοκομεῖα;;; Ἐπειδή, εὐτυχῶς ἀκόμη, εἴμεθα ἐλεύθεροι καὶ ἔχουμε τὴν οἰκονομικὴ εὐχέρεια, ἡ Θεία Κοινωνία δὲν μεταφέρεται μέσα σὲ κάποιο ἱερὸ σκεῦος, ἀλλὰ μέσα σὲ εἰδικό, συνήθως μικρό, Ἅγιο Ποτήριο, στὸ ὁποῖο τοποθετοῦνται τόσες μερίδες ἀπὸ τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ἀνάλογα μὲ τοὺς ἀσθενεῖς ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ μεταλάβουν.
Οἱ ἱερεῖς, μάλιστα, τῶν πόλεων, γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν ὁποιαδήποτε ζημιὰ ἀπὸ τὴν ὑποχρεωτικὴ αὐτὴ μετακίνηση, χρησιμοποιοῦν πολλὲς φορὲς ἕνα κατάλληλο καὶ μικρὸ Ἅγιο Ποτήριο, τὸ Ὁποῖο ἔχουν μέσα σὲ εἰδικὸ Ἀρτοφόριο, ποὺ τὸ κρεμοῦν στὸ λαιμό τους. Ἐννοεῖται ὅτι, μετὰ τὴν Θεία Μετάληψη τῶν ἀσθενῶν, ΠΑΝΤΟΤΕ καταλύουν οἱ ἴδιοι ὅ,τι ἀπέμεινε καὶ καθαρίζουν πολὺ προσεκτικὰ τὸ μικρὸ καὶ εἰδικὸ αὐτὸ Ἅγιο Ποτήριο, γιὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν, ἴσως μετὰ ἀπὸ ἀρκετὲς ἡμέρες, σὲ μία ἄλλη ἔκτακτη ἀνάγκη.
Αὐτὸ καὶ μόνο αὐτό, συνιστᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος, ὁ κατ’ ἐξοχὴν παραδοσιακὸς καὶ σεβαστὸς διδάσκαλος, καὶ τοῦ σκλαβωμένου Γένους μας καὶ ὅλων ἡμῶν!! Ἁπλὰ τότε, αὐτὲς οἱ περιωρισμένες δυνατότητες καὶ τὰ μέσα, ἀλλὰ καὶ τὰ «καθαριστικὰ» (ὅπως τὸ ξύδι, ποὺ καὶ σήμερα ἀπὸ παραδοσιακὲς νοικοκυρὲς χρησιμοποιεῖται) ὑπῆρχαν, ἐνῶ τώρα, ἔχομε τὴν ἐλευθερία μας καὶ τὶς δυνατότητες καὶ τὰ μέσα τόσο γιὰ τὴν μετάδοση τῆς Θείας Κοινωνίας ὅσο καὶ γιὰ τὴν εὐλαβικὴ συντήρηση καὶ τὸν καθαρισμὸ τῶν Ἱερῶν Σκευῶν, σύμφωνα μὲ τὸ Ἁγιογραφικό: «Κύριε, ἠγάπησα εὐπρέπειαν οἴκου σου…» (Ψαλμ. κε΄ 8).
Μετὰ ἀπὸ αὐτά, ὄχι μόνο οἱ καλοπροαίρετοι, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ οἱ ἀδιάφοροι πνευματικά, ἀντιλαμβάνονται, ποιὰ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ πραγματικότητα. Συγχρόνως, ὅμως, καταλαβαίνουν πόση παραπληροφόρηση καὶ διαστρέβλωση μπορεῖ νὰ γίνει, ἀπὸ ἀνθρώπους «στρατευμένους» σὲ κάποιες ἰδεολογίες, ἔστω καὶ ἂν ἔχουν εἰσχωρήσει στὶς Ἀνώτατες βαθμίδες τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ καὶ τοῦ Θεολογικοῦ χώρου, ποὺ ὑπηρετοῦν ἀλλότριους καὶ πολλὲς φορὲς ἀθεϊστικοὺς σκοπούς…
Πάντοτε θὰ ὑπάρχουν οἱ κακόβουλοι καὶ κακοπροαίρετοι, ἀλλὰ στὸ τέλος ἀκόμη καὶ ἀνάμεσα ἀπὸ τὰ σύννεφα, Ο ΗΛΙΟΣ τῆς Ἀλήθειας, ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας, θὰ πληροφορεῖ, θὰ φωτίζει, θὰ τονώνει, θὰ στερεώνει καὶ θὰ θερμαίνει τὶς ἁπλὲς καρδιὲς ποὺ πιστεύουν σ’ Αὐτὸν καὶ Τὸν ἀγαποῦν πραγματικά!!!
«ΔΡΟΜΟΚΗΡΥΞ»

Previous Article

Οἱ «σκοπιμότητες» τῶν συντακτῶν τῶν νέων θρησκευτικῶν

Next Article

Ὁ Ψευδοκιέβου ἀμφισβητεῖ τὴν Θ. Κοινωνίαν

Διαβάστε ακόμα