Θὰ ἐγκατασταθοῦν πρόσφυγες εἰς τὴν βίλαν τῶν 1.000.000 εὐρώ, Σεβ. Δημητριάδος;

Share:

Εἰς τὴν ἐκπομπὴν «Πρωινὴ Ἐνημέρωση» τῆς ΕΡΤ1 τῆς 7ης Νοεμβρίου ὡμίλησεν ὁ Σεβ. Δημητριάδος διὰ τὸ μεταναστευτικόν. Παρεθέτομεν μέρος τῆς συνεντεύξεως:

Ὁ Σάμου πού δυσανασχέτησε δὲν εἶναι Ἐπίσκοπος;

«Δημ: Ἕνας Ἱεράρχης εἶπε τὸ αὐτονόητο…

Σεβ: Ἔνιωσα, πρῶτα-πρῶτα, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἔχουμε ἀνάγκη ν’ ἀκούσουμε αὐτὸ ποὺ ἐσεῖς ὀνομάζετε αὐτονόητο, ποὺ ὅμως, εἶναι μία ἀλήθεια, ἡ ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὅτι ἐγὼ μιλάω ὡς Ἐπίσκοπος. Κι ἔτσι βρίσκομαι ἐδῶ. Καὶ ὡς Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ πρέπει νὰ πῶ – ἂν μπορῶ – αὐτὸ ποὺ θὰ ἔλεγε ὁ Χριστός. Καὶ ὁ Χριστὸς μας εἶπε ὅτι κάθε ἄνθρωπος εἶναι μία ζωντανὴ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ… Βεβαίως καταλαβαίνω τὸν πόνο, ξέρω τὸ πρόβλημα. Ἐπισκέφθηκα πρόσφατα τὴ Σάμο καὶ τότε κατάλαβα τί σημαίνει νὰ ζεῖς σήμερα στὴ Σάμο. Εἶναι συγκλονιστικό! Ἂν τὴν εἶχες ἐπισκεφθεῖ δέκα χρόνια πρὶν καὶ τὴν ἐπισκεφθεῖς καὶ σήμερα, καταλαβαίνεις τὴ διαφορά. Ὅμως, εἶναι ἀξιέπαινοι οἱ ἄνθρωποι τῶν νησιῶν μας. Καὶ θέλω νὰ τὸ πῶ δημόσια. Ἔγιναν παράδειγμα πρὸς μίμηση! Εἶπαν ὅλοι, μπράβο στοὺς Ἕλληνες. Γιὰ μένα αὐτὸ εἶναι Ἑλληνισμός, αὐτὸ εἶναι Ὀρθοδοξία».

Ἐπιστεύαμε

καὶ πρὸ Χριστοῦ

τὰ ἴδια ὡς Ἕλληνες!

«Δημ: Ἐμμένετε στὶς ἀπόψεις πού εἴχατε διατυπώσει τὸ 2016;

Σεβ: Βεβαίως! Γιὰ μένα ὁ κάθε ἄνθρωπος εἶναι μία εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Ὁ Χριστὸς εἶπε, «θὰ μὲ βρεῖτε ἐκεῖ, στοὺς ἐλάχιστους ἀδελφούς μου». Ἐξάλλου, αὐτό μᾶς τὸ ἔβαλε καὶ ὡς κριτήριο: «Θὰ εἶστε δικοί μου, ἐὰν μὲ φιλοξενήσετε, ἐὰν μὲ ντύσετε, ἐὰν μὲ θρέψετε». Αὐτὸ εἶναι τὸ κήρυγμά μας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πίστη μας. Κι ἂν θέλετε, αὐτὸ ἔχει νὰ κάνει καὶ μὲ τὸν ΕΛΛΗΝΙΚΟ πολιτισμό μας. Δὲν εἶναι μόνο ὅτι γίναμε Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι καὶ πιστεύουμε σ’ αὐτό… Μέσα στὴ μακραίωνη ἱστορία μας, ὡς ΕΛΛΗΝΕΣ πλέον, ἀκόμη καὶ ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ, ἤμασταν αὐτοὶ ποὺ μιλήσαμε πρῶτοι γιὰ φιλοξενία, αὐτοὶ ποὺ πρῶτοι δώσαμε ἀξία σ’ αὐτὸν καθεαυτὸ τὸν ἄνθρωπο.

Δημ: Δηλαδὴ ΑΠΟΘΕΩΝΟΥΜΕ τὴν ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ μας;

Σεβ: ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ. Κι ἂν ἀγαπᾶμε τὴν ΠΑΤΡΙΔΑ μας, ἀγαπᾶμε καὶ τὸν πολιτισμό της καὶ πρέπει καὶ νὰ τὸν ἐκφράσουμε. Καταλαβαίνω τὸν πόνο, δὲν εἶμαι ἔξω ἀπὸ τὰ πράγματα. Καταλαβαίνω τὸν κόπο ποὺ ἔχει… Καταλαβαίνω τὴ δυσκολία, ἀλλὰ πρέπει νὰ σταθοῦμε στὸν ἄνθρωπο. Στὸν κάθε ἄνθρωπο. Αὐτὸ δὲν παύει νὰ εἶναι γιὰ μᾶς τὸ κήρυγμά μας».

Σωστότερος

ὁ χριστιανὸς ποὺ διαβάζει τὸ Κοράνιον

«Δημ: Εἴχατε πεῖ ὅτι δὲν εἶναι κακὸ νὰ διαβάσει κανεὶς τὸ Κοράνιο;

Σεβ: Ὄχι. Ἐγὼ νομίζω ὅτι νὰ διαβάσεις ἕνα βιβλίο ποὺ διαδραματίζει σημαντικότατο ρόλο αὐτὴ τὴ στιγμὴ στὸν κόσμο εἶναι ἕνας ἐμπλουτισμὸς τῆς ἐμπειρίας σου, μπορεῖς νὰ κρίνεις τὰ πράγματα ἀκόμη πιὸ σωστὰ καὶ μπορεῖς νὰ σταθεῖς σωστά…».

Νὰ βάλωμεν τὸ καλὸν Ἰσλὰμ νὰ ἀνατρέψη

τὸ κακὸν Ἰσλάμ!

«…Γιατί ἀλλοίμονο ἂν ποῦμε ὅτι ὅλοι οἱ μουσουλμάνοι εἶναι ἐξτρεμιστὲς καὶ ἐπικίνδυνοι. Πρὸς Θεοῦ! Δὲν εἶναι ἔτσι. Ἐξάλλου, ἔχουμε συμβιώσει οἱ ΕΛΛΗΝΕΣ μαζί τους. Ἔχουμε συμπολίτες μας ποὺ εἶναι μουσουλμάνοι. Ἀλήθεια, θὰ τοὺς κατατάξουμε ἐκεῖ; Ἀσφαλῶς, ὄχι. Βεβαίως, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ θρησκεία γίνεται ἐργαλεῖο πολιτικῆς, τότε τὰ πρά­γματα γίνονται ὄντως ἐπικίνδυνα. Εἶναι τὸ χειρότερο ποὺ μπορεῖ νὰ συμβεῖ. Ἔτσι, λοιπόν, πρέπει νὰ σταθοῦμε καί, ἂν μποροῦμε, νὰ δοῦμε ποιὸ εἶναι αὐτὸ τὸ μετριοπαθὲς Ἰσλάμ, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀνατρέψει τὸ φανατικὸ Ἰσλὰμ ἢ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσει μέσα ἀπὸ τὰ ἴδια του τὰ σπλάγχνα».

Ὑπάρχει

καὶ ἄλλη ἀληθινὴ πίστις

«Δημ: Ἄρα ἀντὶ γιὰ τὸν γενικὸ ἀφορισμὸ εἶναι προτιμώτερο νὰ ἐνισχύσουμε τὶς ψύχραιμες πλευρὲς τοῦ ἰσλαμικοῦ κόσμου… σὲ μία κατεύθυνση εἰρηνικῆς συνύπαρξης καὶ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ;

Σεβ: Ὁ καθένας ποὺ ἔχει μία πίστη αὐθεντικὴ καὶ ἀληθινὴ αὐτὸ πρέπει νὰ κάνει. Ἡ θρησκεία, ὅταν γίνεται ἐργαλεῖο, μετατρέπεται σὲ φανατισμὸ καὶ σὲ ἐμπόλεμη κατάσταση. Ὅταν παραμένει ἡ πίστη στὸν Θεό, εἶναι πάντοτε εἰρηνικὴ θρησκεία…».

Ὑπερβολαί… ἄλλωστε

θὰ φύγουν(;)!

«Δημ: Εἴπατε ὅτι ἀντέξαμε 400 χρόνια, δὲν θὰ ἀντέξουμε τώρα. Εἶναι τόσο ὁριακὰ τὰ πράγματα;

Σεβ: Ὄχι, ἀλλὰ ὁρισμένοι τὰ παρουσιάζουν ὁριακά, ὅπως καὶ κάποιοι ἀπὸ τὸ χῶρο τὸ δικό μας. Θέλω νὰ πιστέψω ὅτι τὸ κάνουν καὶ αὐτοὶ μὲ ἕνα τρόπο ὅπου ἐνδιαφέρονται καὶ πονᾶνε. Δὲν ἀμφιβάλλω γι’ αὐτό, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν ἁρμόζει… Στὸν Βόλο ὑποδεχθήκαμε τὰ προσ­φυγόπουλα μὲ χειροκροτήματα στὰ σχολεῖα… Θέλουμε αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι – ποὺ οἱ περισσότεροι θὰ φύγουν, δὲν θὰ μείνουν – φεύγοντας, νὰ θυμοῦνται μία ὄμορφη πόλη, ποὺ λέγεται Βόλος, κι ἀνθρώπους, ποὺ τοὺς ἀγάπησαν καὶ τοὺς περιέθαλψαν, γιὰ νὰ ξαναγυρίσουν μὲ ἀγάπη;…».

Συνοδικὸν Σύστημα =

λὲς μία γνώμην

«Δημ: Κάποιοι Μητροπολίτες διαφωνοῦν;

Σεβ: Κάποιες φωνές… ἐντάξει,… Εἴμαστε κι ἐμεῖς ἕνα ἐλεύθερο ἐκκλησιαστικὸ σῶμα. Ἔχουμε αὐτὸ ποὺ λέμε, Συνοδικὸ Σύστημα, καὶ ὁ καθένας μπορεῖ νὰ πεῖ καὶ τὴ γνώμη του. Κι ἴσως αὐτὸ φέρνει κι ἕνα γόνιμο διάλογο ποὺ ἐνισχύει τὴν ἀλήθεια».

Ἐθνοφυλετικὸν

αὐτοκέφαλον.

Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει

ἡ ἀποστολικὴ διαδοχή.

«Δημ: Ἦταν ἀνάγκη νὰ γίνει ἡ ἀναγνώριση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας;

Σεβ: Ὑπῆρχε ἀπόλυτη ἀνάγκη. Πρῶτα-πρῶτα, ἐμεῖς δὲν ἀποδώσαμε τὴν Αὐτοκεφαλία. Αὐτὸ τὸ ἔκανε τὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο. Καὶ τὸ ἔκανε, γιατί πρέπει ὅλοι νὰ ἔχουμε συνείδηση ὅτι πρόκειται γιὰ ἕνα ξεχωριστὸ ΕΘΝΟΣ, τὸ Οὐκρανικό. Εἶναι Οὐκρανοί, ποὺ ἔχουν ξεχωρίσει ἀπὸ τὸ ρωσικὸ ΕΘΝΟΣ καὶ ἀπὸ τοὺς Ρώσους. Καὶ θέλησαν, ὅπως ὅλα τὰ ΕΘΝΗ, ὅπως οἱ ἐμεῖς οἱ ΕΛΛΗΝΕΣ, ὅπως καὶ οἱ Ρουμάνοι, οἱ Σέρβοι, οἱ Βούλγαροι, νὰ ἔχουν τὴ δική τους Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία… Ἅπαξ καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο συνοδικὰ ἀποφάσισε νὰ τὸ κάνει, ἐμεῖς δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ μὴ ἀναγνωρίσουμε, στὴ συνέχεια. Ἡ σχέση μας μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο εἶναι τέτοια, ποὺ ἐπιβάλλει νὰ ἀκολουθήσουμε αὐτό… Νομίζω ὅτι γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἡ στάση ποὺ κράτησε ἦταν μονόδρομος. Δὲν ὑπῆρχε ἄλλη λύση… κι ἐκεῖ ἔχουμε ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους δὲν μπορούσαμε ν’ ἀφήσουμε στὸ Σχίσμα, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἔρθουν κι αὐτοὶ μέσα στὴν κοινωνία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας… θὰ βρεθοῦν οἱ λύσεις ποὺ θὰ ὁδηγήσουν καὶ πάλι στὴν πλήρη ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας». (Σημ. «Ο.Τ.»: Δηλαδή, ἐπεχείρησε νὰ «λύση» ἕνα Σχίσμα δημιουργῶντας ἕτερον;!)

Προσβολή…

εἰς τὴν Παναγίαν;

«Δημ: Ἡ Μητρόπολή σας εἶναι ἀνεπιθύμητη ἀπὸ τὴν Ρωσία;

Σεβ: Λυπᾶμαι πάρα πολὺ ποὺ θὰ τὸ πῶ… Ἐὰν μετατρέψουμε τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία σὲ τουριστικὰ γραφεῖα, συγγνώμη, δὲν μπορῶ νὰ συμμετάσχω σ’ αὐτὸν τὸ διάλογο, λυπᾶμαι πάρα πολύ… Φοβᾶμαι ὅτι ὑποτιμᾶμε πάρα πολὺ τὴν ἔννοια Ἐκκλησία, τὴν ἔννοια Ὀρθοδοξία… Εἶναι πολὺ ὄμορφο νὰ ἔχουμε προσ­κυνητές, θέλουμε κι ἐμεῖς, ἀλλὰ ἀλλοίμονο ἂν οἱ διεκκλησιαστικὲς σχέσεις κρίνονται ἀπὸ τὸ ἂν θὰ προσκυνήσουν οἱ ἄνθρωποι τὴ μία εἰκόνα τῆς Παναγίας ἢ τὴν ἄλλη… Χαμογελῶ, χωρὶς νὰ τὸ θέλω, ποὺ δείχνει μάλιστα καὶ τὸ ἐπίπεδο…».

Previous Article

Ἀπὸ τὸν Σπάρτης εἰς τὸν… Λήμνου;

Next Article

Μετὰ τὸν Σπάρτης καὶ ὁ Φωκίδος!

Διαβάστε ακόμα