ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Share:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019
Ἀπόστολος: Πράξ. α΄ 1-8
Εὐαγγέλιον: Ἰωάν. α΄ 1 – 17
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
“καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες” (Πράξ. Α΄ 8)
Τὸ γεγονός

Ἑορτὴ ἑορτῶν καὶ πανήγυρις πανηγύρεων, ἡ μεγάλη σημερινὴ ἑορτή, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί! Μετὰ τὰ γεγονότα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καὶ μετὰ τὴν θλῖψιν καὶ ὀδύνην τῶν φοβερῶν στιγμῶν τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀνέτειλε σήμερον ἡ τοῦ Κυρίου Ἀνάστασις, πρῶτον μέν, διὰ νὰ στηρίξῃ καὶ ἐνισχύσῃ τὴν πίστιν ἡμῶν εἰς τὸν Σωτῆρα μας, δεύτερον, διὰ νὰ δώσῃ χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐθλίβησαν καὶ ἐπικράνθησαν κατὰ τὰς ὥρας τοῦ Πάθους, κατὰ τρίτον, διὰ νὰ ἀνοίξῃ καὶ πάλιν ὁ πάλαι ποτέ, κεκλεισμένος Παράδεισος καὶ εὕρωσιν οἱ ἄνθρωποι λύτρωσιν καὶ σωτηρίαν, τέταρτον, διὰ νὰ πάρῃ ὁ διάβολος τὸ ἀντίτιμον τῆς, πρὸς τοὺς Πρωτοπλάστους, ἀπάτης του, καὶ πέμπτον, διὰ νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ὁ νικητὴς τοῦ Ἅδου καὶ τοῦ θανάτου, ὁ Κύριος, εἶναι ὁ Ἀληθινὸς Θεὸς “Καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία” (Πράξ. Δ΄ 4).
Ὅμως, τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἐντυπωσιακὸ γεγονός, οὔτε, βεβαίως ἔγινε, διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἐνθουσιασμὸ καὶ ζητωκραυγάς, ἀλλὰ πρωτίστως εἶναι, τὸ “θεμέλιον” ἐκεῖνο τῆς πίστεως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἑδράζεται τὸ “οἰκοδόμημα” τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως! Ἂς ἴδωμεν ἐν προκειμένῳ, πῶς ὁ Θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος ὁμιλεῖ διὰ τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ καὶ πῶς θεμελιώνει τὴν πίστιν ἡμῶν εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ γεγονὸς τῆς ἐκ νεκρῶν Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. “Εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται ὅτι ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται, πῶς λέγουσί τινες ἐν ὑμῖν ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν; Εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται· Εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν. Εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ Θεοῦ ὅτι ἤγειρε τὸν Χριστόν, ὃν οὐκ ἤγειρεν, εἴπερ ἄρα νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται· Εἰ γὰρ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται. Εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν· ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν. …Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο. … οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται” (Α΄ Κορινθ. ΙΕ΄ 12-22).
Τὸ ἱερὸν τοῦτο Ἁγιογραφικὸν Παύλειον κείμενον, θὰ ἐλέγωμεν ὅτι εἶναι ὁ θριαμβευτικὸς παιὰν τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος. Εἶναι αὐτὸ τοῦτο τὸ γεγονός, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἀπορρέουν ἀπὸ Αὐτό.

Ἡ ὁμολογία

Μετὰ τὸ μοναδικὸν τοῦτο κορυφαῖον γεγονός, ὁ Κύριος εἰς τὰς συναντήσεις ποὺ ἔχει μετὰ τῶν μαθητῶν Του καὶ τὰς ὁποίας περιγράφει ἡ σημερινὴ Ἀποστολικὴ περικοπή, καλεῖ αὐτοὺς νὰ γίνουν οἱ κήρυκες καὶ μάρτυρες καὶ τῆς Ἀναστάσεώς Του, ἀλλὰ καὶ Αὐτοῦ τοῦ Ἰδίου. “καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς” (Πράξ. Α΄ 8). Εἶναι τὸ αὐτονόητον…! Ὅταν “βλέπῃς μὲ τὰ μάτια σου” ἕνα τόσον συγκλονιστικὸν γεγονός, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ σπεύσῃς νὰ τὸ διακηρύξης καὶ νὰ τὸ κάνῃς γνωστὸν εἰς γνωστοὺς καὶ ἀγνώστους. Τοῦτο, ἤδη ἔχει συμβῆ, μὲ τοὺς στρατιώτας τῆς κουστωδίας, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐτολμούσαμε νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι οἱ πρῶτοι κήρυκες τῆς Ἀναστάσεως, ἕως τῆς στιγμῆς, βεβαίως, …ποὺ προέλαβαν τούτους οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ φαρισαῖοι καὶ ἀντήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ γεγονότος τῆς Ἀναστάσεως, μὲ τὰ ἀργύρια τοῦ… ψεύδους!
Ὁ Κύριος ἔχει ἀποδείξει μὲ κάθε τρόπον, εἰς τοὺς μαθητάς Του, καὶ τὴν ἀλήθειαν τῆς Ἀναστάσεώς Του, ἀλλὰ καὶ τὴν Θεότητά Του, καὶ ἀπαιτεῖ ἀπὸ αὐτούς, – θὰ ἐλέγομεν – τήν, μετὰ παρρησίας διακήρυξιν ὅλων τῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα ἐβίωσαν, καθ’ ὃν χρόνον ἦσαν μετὰ τοῦ Ἰησοῦ. “Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν”. (Ματθ. ΚΗ΄ 19-20). Ἡ ὁμολογία, εἶναι πλέον, …καθῆκον καὶ ὀφείλουν νὰ θυσιάσουν τὰ πάντα, ἀλλὰ καὶ νὰ θυσιασθοῦν χάριν αὐτῆς. Ἂς μὴ μᾶς ἐκπλήττῃ, φίλε μου ἀναγνῶστα, ἡ ἀπαίτησις αὕτη τοῦ Κυρίου μας, ἀφοῦ καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μας… καθημερινότητα, ὅταν συμβαίνουσι κάποια γεγονότα, ἰδιαιτέρως σημαντικά, αἰσθανόμεθα τὴν ἀνάγκην καὶ νὰ τὰ εἴπωμεν εἰς ὅσους περισσοτέρους δυνάμεθα, ἀλλὰ καὶ ἀπαιτοῦμεν ἀπὸ αὐτούς, νὰ γίνουν οἱ αὐτόκλητοι κήρυκες τῶν τοιούτων συμβάντων.
Πολὺ πρὶν συμβοῦν τὰ δραματικὰ γεγονότα τοῦ Θείου Πάθους, ὁ Θεῖος Διδάσκαλος εἶχε διδάξει καὶ εἶχε καταστήσει σαφές εἰς τοὺς ἱεροὺς Ἀποστόλους, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους τοὺς μετέπειτα μαθητάς Του, ὅτι, “Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς” (Ματθ. Ι΄ 32-33). Ἡ ὁμολογία, εἶναι συνεπῶς, ὑποχρέωσις καὶ καθῆκον, καὶ διὰ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλους τοὺς μετ’ ἐκείνους, μαθητὰς καὶ ἀκολούθους τοῦ Ἰησοῦ. Ἡ ἀλήθεια τοῦ γεγονότος συν­επάγεται… τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην˙ τὰ δύο δέ ταῦτα ἐπιφέρουν τὴν ὁμολογίαν καὶ τὴν θυσίαν.

Οἱ Ἅγιοι καὶ ἡμεῖς

Αὐτοὺς ποὺ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀπεκάλεσεν “Ἁγίους”, δὲν εἶναι οἱ τέλειοι καὶ οἱ ἀναμάρτητοι … Δὲν εἶναι οἱ ἀπολύτως καθαροὶ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία! Εἶναι, ὅμως, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἠγάπησαν τὸν Θεόν, “ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καὶ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας”. Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι, δὲν ἠμποροῦσαν νὰ ἀντέξουν οὔτε στιγμήν, …χωρὶς τὸν Θεόν. Ἦσαν ἐκεῖνοι ποὺ ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των, – εἴτε διὰ τοῦ μαρτυρίου καὶ τῶν βασάνων, εἴτε διὰ τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς ἠθελημένης βίας – διὰ τὴν αἰωνίαν μετ’ Αὐτοῦ συνοίκησιν. Εἶναι, τέλος, ἐκεῖνοι ποὺ ἐξεδήλωνον τὴν ἀφοσίωσίν των καὶ λατρείαν των πρὸς Αὐτὸν καὶ ἔζων, διὰ νὰ ζήσωσι αἰωνίως μετ’ Αὐτοῦ.
Ὁ χαιρετισμὸς τῶν ἡμερῶν τούτων, “Χριστὸς Ἀνέστη” καὶ “Ἀληθῶς Ἀνέστη”, μάλιστα εἰς μίαν ἐποχὴν ἀρνήσεως καὶ περιθωριοποιήσεως κάθε ἱεροῦ καὶ ὁσίου, συνιστᾷ μίαν ἔστω μικρὰν εὐκαιρίαν ἐκ μέρους ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν, ὁμολογίας καὶ ἀγάπης πρὸς ΕΚΕΙΝΟΝ!

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ἱεροκήρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Previous Article

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΙ ΑΛΑΖΟΝΙΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΕΣ

Next Article

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Διαβάστε ακόμα