Πρωτοπόρος διακήρυξις

Share:

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗΝ
ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΜΠΡΑΚΤΟΥ ΑΣΚΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ
ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ

Ο σκοπός της προτεινόμενης πρότασης αναθεωρήσεως του Συντάγματος δια ατύπου λαϊκής πρωτοβουλίας είναι η επίλυση της αντιφάσεως μεταξύ του άρθρου 13 παρ. 1 του Συντάγματος, το οποίο από την μια μεριά καθιερώνει το απαραβίαστο της ελευθερίας της θρησκευτικής συνειδήσεως, η οποία είναι και μη αναθεωρητέα διάταξη δυνάμει του άρθρου 110, ενώ στο άρθρο 13 παρ. 4 περιορίζει αυτήν την αρχή με την διατύπωση ότι κανένας δεν μπορεί, εξαιτίας θρησκευτικών πεποιθήσεων, να απαλλαγεί από την εκπλήρωση υποχρεώσεων προς το κράτος η να αρνηθεί να συμμορφωθεί προς τους νόμους.
Η ελεύθερη ζώσα και ενεργός χριστιανική συνείδηση εξανίσταται ενώπιον αυτής της ενδοσυνταγματικής αντιφάσεως και θεωρεί ότι η χριστιανική ορθόδοξος πίστις του θρησκεύοντος ελληνικού λαού είναι τόσο σοβαρά που δεν μπορεί να τίθεται υπό αμφισβήτηση από οποιονδήποτε κοσμικό νομοθέτη είτε σε εθνικό είτε σε υπερεθνικό επίπεδο. Αυτή η αντίφαση δεν έχει εντοπισθεί μόνον από συν­ειδητούς χριστιανούς, αλλά και από ξένα συνταγματικά δικαστήρια και συνταγματολόγους, οι οποίοι μιλούν για αντισυνταγματικές διαταγές μέσα στο γραπτό Σύνταγμα.
Η ορθόδοξη συνείδηση σε οποιοδήποτε πρότυπο σχέσεων Εκκλησίας – πολιτείας και να λειτουργεί, από το πλέον φιλικό μέχρι το πλέον εχθρικό, βιώνει την τραγική διαλεκτική του Ευαγγελίου του απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ από τη μια μεριά και την αντίθετη διαπίστωση της αποκαλύψεως από την άλλη για τον δαιμονικό χαρακτήρα των εξουσιών. Αυτήν την φαινομενική αντίφαση την επιλύει ο Χριστιανός με το γραφικό επίσης πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον η ανθρώποις. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όταν συγκρούονται αξιώσεις ανθρωπίνων δικαίων με εντολές θείου δικαίου οι θείες αξιώσεις υπερισχύουν οιασδήποτε αντιθέτου νομοθεσίας. Όπως διεκήρυξε ο ουρανοφάντωρ Μ. Βασίλειος και η παραβίαση έστω μιας εντολής του Θεού συνιστά σωτηριολογικό κίνδυνο.
Η ακολουθούσα πρόταση αναθεωρήσεως υπερ­άνω όλων αποσκοπεί να θέση την γρηγορούσα συνείδηση της Εκκλησίας σε κατάσταση υψηλής επαγρύπνησης, ώστε αφενός να διακηρύξη προς κάθε κατεύθυνση τα δικαιώματά της που εσεβάσθη η δισχιλιετής ορθόδοξη πολιτειολογική παράδοση, αφετέρου δια να ενεργοποιήση λαό και ιερό κλήρο στο να λειτουργήσουν σαν ομάδες πίεσης και αφυπνίσεως, ώστε ο υπεροχικός χαρακτήρας της χριστιανικής συνειδήσεως έναντι κάθε κοσμικού συστήματος να μην αγνοείται αλλά ούτε να είναι διακήρυξη κενή νομικού και πρακτικού περιεχομένου.
Ακολουθεί η πρόταση αναθεωρήσεως:

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ
13 παρ. 4 του Συντάγματος ως προς το δικαίωμα της ελευθερίας της συνειδήσεως

1. Η πίστις και το ήθος και το σύνολο των Ιερών Κανόνων, που αφορούν τα μέλη της χριστιανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας συνιστούν ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΝ έναντι του οποίου ουδεμία συνταγματική διάταξη, διαταγή διεθνούς Δικαίου, διάταξη Ευρωπαϊκού Δικαίου, διοικητική πράξη η δικαστική απόφαση δύναται να αντιταχθεί.
2. Η Ελλάδα είναι Χώρα θρησκευτικής ελευθερίας, την οποία ελευθερία εννοεί σαν το δικαίωμα να πρεσβεύει κανείς οποιαδήποτε θρησκεία της επιλογής του, το δικαίωμα να αλλάζει ελεύθερα την θρησκεία του, το δικαίωμα να μη εστερνίζεται καμία θρησκεία και την ελευθερία της εκδήλωσης της θρησκείας στον δημόσιο χώρο μέσω της πίστεως, της λατρείας, της εκπαίδευσης ιδιωτικής και δημόσιας, των τελετών.
3. Η διατάραξη της θρησκευτικής ειρήνης μέσω του κρατικού προπαγανδισμού μισαλλοδόξων ιδεολογιών, όπως αυτής της εκκοσμίκευσης, του κοσμικού κράτους, του χωρισμού Εκκλησίας Πολιτείας, της ουδετεροθρησκείας, των θρησκευτικών ίσων αποστάσεων δεν επιτρέπεται να θεσμοποιηθεί στην Ελληνική Δημοκρατία.
4. Ιδιαίτερα απαγορεύεται οποιαδήποτε επιβολή κρατικής κατήχησης και προσηλυτισμού σε χώρους δημοσίας η ιδιωτικής εκπαίδευσης με αντικείμενο τις ανωτέρω μισαλλόδοξες ιδεολογίες.
5. Ουδείς κρατικός μηχανισμός δύναται να χρησιμοποιηθεί ως όργανο ιδεολογικής προπαγάνδας η να χρησιμοποιηθεί η νομοθεσία, για να δεσμεύσει Έλληνες πολίτες στο να ακολουθήσουν οποιαδήποτε ιδεολογία μισαλλόδοξη η μη.
6. Τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης είναι κατοχυρωμένα ιδιαίτερα όταν συνιστούν ολική εκδήλωση ζωής επί διαφορετικής βάσεως από την κρατούσα. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει και την φορολογική μη συμμόρφωση ιδίως όταν το δημόσιο χρήμα χρησιμοποείται για αντιπνευματικούς σκοπούς.
7. Το κράτος δύναται να θρησκεύει χωρίς να χάνη τον ανεξίθρησκο χαρακτήρα του έναντι οιουδήποτε μη θρησκεύοντος στο δημόσιο η ιδιωτικό χώρο.
8. Η θρησκευτική συνείδηση είναι αναπόσπαστο στοιχείο της λαϊκής κυριαρχίας και αποτελεί την βάση του Ορθοδόξως νομοθετείν και συνιστά και στοιχείο προστασίας από το αντινομοθετείν εις βάρος αυτής ταύτης της πνευματικής υποστάσεως του πιστεύοντος Ελληνικού λαού.
9.Όλες οι ανωτέρω διατάξεις εντάσσονται στις μη αναθεωρητέες διατάξεις του άρθρου 110 του Συντάγματος.
Υπό Επιτροπής Νομικών

Previous Article

Να μην τροποποιηθεί το καθεστώς μισθοδοσίας των κληρικών

Next Article

ΟΜΙΛΙΑ: «Ἡ μετάνοια»

Διαβάστε ακόμα