Τι έτερον προσδοκώμεν από δεδηλωμένους αθέους δια το μάθημα των Θρησκευτικών;

Ορθόδοξος Τύπος Εφημερίδα

Του κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Όταν κάποιοι πολιτικοί δηλώνουν άθεοι, ποιά στάση περιμένομε να τηρήσουν για το μάθημα των Θρησκευτικών, αλλά και για άλλα θέματα που αφορούν την Εκκλησία; Δεν είναι επόμενο να επιζητεί­ται από τους κρατούντες ένα μάθημα θρησκειολογικού συγκρητισμού; Είναι δυνατό να επιζητούν θεολογική παιδεία σύμφωνη με το Ευαγγέλιο και τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας;
Το αθεϊστικό φρόνημα κάποιων δεν είναι δυνατό να υποκρυφτεί. Κάποιοι πολεμούν τον κατηχητικό χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, ωσάν και η κατήχηση να είναι ξένη προς την ουσία του μαθήματος αυτού. Τι μάθημα Θρησκευτικών περιμένομε να επιζητούν, πολιτικοί που δηλώνουν άθεοι και αρνούνται να παντρευτούν με εκκλησιαστικό γάμο, αρνούνται να βαπτίσουν τα παιδιά τους και αρνούνται να κάνουν το σημείο του Σταυρού;
Είναι δυστυχώς επόμενο να μη δέχονται το μάθημα των Θρησκευτικών να έχει κατηχητική μορφή. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναφέρει ότι «η παιδεία εις την πραγματικότητα σημαίνει φωτισμόν, τον φωτισμόν δια του αγιασμού εν Αγίω Πνεύματι, το Οποίον είναι φορεύς και δημιουργός της αγιότητος και του φωτός και της γνώσεως. Και οι Άγιοι, επειδή είναι αγιασμένοι και φωτισμένοι δια του Αγίου Πνεύματος, δια τούτο είναι και αληθινοί διδάσκαλοι και παιδαγωγοί». Για ένα δεδηλωμένο άθεο, είναι ξένες τέτοιες σωτηριώδεις ρήσεις.
«Η παιδεία χωρισμένη από την αγιότητα, αντιτιθεμένη εις το Ευαγγέλιον καθίσταται μία τραγική ματαιοπονία. Το περισσότερον, που ημπορεί να επιτύχη η επιφανειακή, εξωδερμική παιδεία δια τον άνθρωπον είναι να τον μεταβάλη εις ένα ευγενές, αλλά πονηρόν, ανθρωπόμορφον θηρίον…Ενώ εκ του βάθους της ψυχής του ορθοδόξου λαού μας αναβαίνει η φωνή : άνευ της αγιότητος δεν υπάρχει αγωγή και παιδεία• άνευ των αγίων δεν υπάρχουν παιδαγωγοί και διδάσκαλοι», σημειώνει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
Ο επιδιωκόμενος χωρισμός Εκκλησίας Κράτους, που διακαώς επιζητείται, θα έχει ακόμα πιο πολλές αρνητικές συνέπειες και στην Παιδεία. Δεν είναι λίγοι από αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως “προοδευτικοί”, που επιθυμούν ένα ξεκάθαρα θρησκειολογικό συγκρητιστικό μάθημα.
Ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, κ. Κώστας Γαβρόγλου δήλωσε στη Εφημερίδα Καθημερινή στις 29/5/2016 μεταξύ άλλων τα εξής : «Πείτε μου μία χώρα της Ευρώπης όπου υπάρχει το μάθημα των Θρησκευτικών και διδάσκεται όπως στη χώρα μας. Μία». Κατ’ αρχή θα πρέπει να πούμε ότι πρωτίστως η Κύπρος δεν εφαρμόζει τέτοιο θρησκειολογικό κράμα, γεγονός που καταρρίπτει το επιχείρημα τούτο. Αν Ευρώπη θεωρήσομε τη Μεγάλη Βρεττανία, την Φιλλανδία, τη Δανία, την Ολλανδία τη Νορβηγία και την Δανία μόνο, έχει απόλυτο δίκαιο ο κ. Γαβρόγλου. Στις χώρες αυτές, όντως δεν διδάσκεται ομολογιακό μάθημα των Θρησκευτικών.
Στην Ιταλία όμως δεν εφαρμόζεται ομολογιακό μάθημα των Θρησκευτικών με βάση την Παπική παράδοση; Στην Ισπανία και την Πορτογαλία, δεν εφαρμόζεται ομολογιακό μάθημα των Θρησκευτικών με βάση την Παπική παράδοση; Στην Ιρλανδία δεν εφαρμόζεται ομολογιακό μάθημα των Θρησκευτικών, με βάση τη δική τους ομολογιακή παράδοση; Στο Βέλγιο τι επικρατεί, όπου υπάρχουν μάλιστα τρία υπουργεία Παιδείας, το υπουργείο Παιδείας των Γερμανοφώνων, το υπουργείο Παιδείας των Γαλλοφώνων και το υπουργείο Παιδείας των ομιλούντων την φλαμανδική γλώσσα; Δεν εφαρμόζεται ομολογιακό μάθημα των Θρησκευτικών με βάση την Παπική παράδοση, αφού κατά τη μεγάλη πλειοψηφία οι Βέλγοι πρεσβεύουν τα παπικά δόγματα;
Στην ίδια την Ελληνική επικράτεια τα λεγόμενα μειονοτικά σχολεία δεν έχουν το “πλειονοτικό δικαίωμα” να διδάσκουν το μάθημα των Θρησκευτικών που επιθυμούν; Εφαρμόζεται σ’ αυτούς οποιοδήποτε θρησκειολογικό κράμα; Είναι σωστό και πρέπον τα παιδιά των Ορθοδόξων Ελλήνων, Ορθοδόξως να διδάσκονται την Πίστη τους. Ας διδάξομε το μάθημα των Θρησκευτικών με βάση τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας. «Άνευ των Αγίων δεν υπάρχουν αληθινοί διδάσκαλοι και παιδαγωγοί, ούτε αληθινή παιδεία άνευ αγιότητος», «όλη η ιστορία μας καταδεικνύει σαφώς ότι μόνον οι άγιοι ήταν γνήσιοι διδάσκαλοι και «φωτισταί», και αυτούς μόνο αναγνωρίζει ο λαός μας», «η αληθινή παιδεία, ο αληθινός φωτισμός, δεν είναι άλλο παρά η ακτινοβολία της αγιότητος», αναφέρει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
Δυστυχώς κάποιοι που έγιναν αρωγοί στην εκλογή δεδηλωμένων άθεων, διαμαρτύρονται τώρα για την άθεη στάση των, ωσάν να μη συνέβαλαν στην “πανηγυρική” εκλογή των. Όταν το πρώτιστο για έναν Ορθόδοξο Χριστιανό είναι η Ορθόδοξη Πίστη του, πως μπορεί να αμοίβει στα ανώτατα Κυβερνητικά αξιώματα αυτούς που δηλώνουν άθεοι;. Ο Friedrich Schiller αναφέρει ότι, «οι ψήφοι πρέπει ζυγίζονται και όχι να μετρούνται». Επειδή όμως οι ψήφοι μετρούνται και δεν ζυγίζονται, η ευθύνη κάθε φορά που καλούμαστε να εκλέξομε τους κρατούντες είναι πολύ μεγάλη. Όμως είναι μεγίστη εκείνων των Ορθοδόξων που εμπαθώς παρασύρουν εκόντες – άκοντες και άλλους στην επιλογή κρατούντων, που δηλώνουν ότι δεν πιστεύουν στο Θεό.
«Το να ενδιαφέρεται κανείς τώρα και να ανησυχεί για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται το έθνος μας είναι ομολογία, γιατί η Πολιτεία τα βάζει με τον θείο νόμο. Ψηφίζει νόμους ενάντιους στο νόμο του Θεού. Γι’ αυτό όσοι έχουν αντίληψη του κινδύνου πρέπει να εναντιώνονται στις τάσεις αυτές», ομολογούσε ο Άγιος Παΐσιος. Επιλεκτικά όμως ενθυμούνται τον μεγάλο αυτό Άγιο.

Παντοκράτορας