«Τὸ ΣτΕ σὲ 4 ἀποφάσεις του εἶπε τὸ αὐτονόητο, ἐπικαλούμενο τὴν ἰσότητα τῶν Ἑλλήνων»

Share:

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιῶς Σεραφείμ

Ὡς διάδικος στὴν μακροχρόνια δικαστικὴ διαμάχη μὲ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ μὲ τὴν δικαίωση τεσσάρων ἀποφάσεων τῆς Ὁλομελείας τοῦ ΣτΕ 660/2018 926/2018 1749/2019 καὶ 1750/2019 χρεωστῶ νὰ διευκρινίσω τὴν νομικὴ πραγματικότητα ποὺ ἀποκρύπτεται ἀπὸ τοὺς ἐξαιρέτους ἀναγνῶστες τῆς ἐγκρίτου ἐφημερίδος Σας «Τὰ Νέα», κατόπιν τῆς δημοσιεύσεως στὴ στήλη «Διαξιφισμοὶ» τῆς κ. Μάρνυς Παπαματθαίου, τῆς παρεμβάσεως τοῦ πρ. Ὑπουργοῦ Παιδείας καὶ Βουλευτοῦ κ Νικολάου Φίλη καὶ εἰδικώτερα τῆς παραγράφου του:

«Μὲ τὴν ἀπόφαση δημιουργοῦνται σοβαρὰ προβλήματα στὴν ἐκπαίδευση, προκαλοῦνται προβλήματα συνείδησης καὶ ἀπὸ τὰ πράγματα θὰ ὁδηγηθοῦ­με στὴ μετατροπὴ τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν σὲ προαιρετικό. Σὲ αὐτὴ μάλιστα τὴν περίπτωση, ἐκπρόσωποι καὶ ἄλλων θρησκευτικῶν κοινοτήτων θὰ ζητήσουν νὰ ἔχουν μὲ δική τους εὐθύνη μάθημα ὁμολογιακὸ γιὰ τὰ δικά τους παιδιὰ ποὺ φοιτοῦν στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα. Ἔτσι π.χ. οἱ χιλιάδες Μουσουλμάνοι ποὺ ζοῦν στὴν Ἀττικὴ θὰ διεκδικήσουν τὴν κορανικὴ διδασκαλία γιὰ τὰ παιδιά τους. Προφανῶς ἡ κάθε θρησκευτικὴ κοινότητα θὰ ἀξιώσει νὰ διορίζει αὐτὴ τοὺς θεολόγους ἢ τοὺς ἱεροδιδάσκαλους καὶ ἔτσι θὰ βρεθοῦμε μπροστὰ στὸ ἐνδεχόμενο ἐπικίνδυνων κατακερματισμῶν μέσα στὸ μαθητικὸ πληθυσμὸ μὲ τὴν ὑπόθαλψη θρησκευτικῶν φονταμενταλισμῶν καὶ τελικὰ στὴν ἀλλοίωση τοῦ σκοποῦ τοῦ δημόσιου σχολείου».

Στὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ποὺ φαίνεται εὐλογοφανές, δυστυχῶς γιὰ τὸν ἴδιο ἔχει ἤδη ἀπαντήσει μὲ νομοθετική του ρύθμιση, ὅταν «διακυβερνοῦσε» τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, τὴν ὁποία καὶ παραθέτω αὐτούσια γιὰ τοὺς ἔγκριτους ἀναγνῶστες Σας ἀπὸ τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, Νόμος 4386/2016 «Ρυθμίσεις γιὰ τὴν ἔρευνα καὶ ἄλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 83/11.5.2016 τ.Ά) ὅπου στὸ ἄρθρ. 55 «Ρύθμιση θεμάτων τῆς Γενικῆς Γραμματείας Θρησκευμάτων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας Ἔρευνας καὶ Θρησκευμάτων» καὶ στὴν παρ. 5 ἐπικαιροποιήθηκαν τὰ ἀκόλουθα: «5. Στὸ ἄρθρο 16 τοῦ Ν 1771/1988 Α΄ 171 προστίθεται νέα παράγραφος 4, ὡς ἀκολούθως: «4. Κατ’ ἐξαίρεση ἐφόσον στὰ δημόσια δημοτικὰ σχολεῖα τῶν μὲ ἀριθμὸ 25153/26.2.1957 Β’ 86 καὶ 78871/22.3.1962 Β 125 κοινῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ Οἰκονομικῶν δὲν ὑπηρετεῖ δάσκαλος τοῦ Καθολικοῦ δόγματος ἢ τῆς Ἑβραϊκῆς θρησκείας καὶ γλώσσας γιὰ τὴν κάλυψη τῶν ἀναγκῶν τῶν μαθητῶν τοῦ Καθολικοῦ δόγματος ἢ τῆς Ἑβραϊκῆς θρησκείας καὶ γλώσσας ἀντίστοιχα μετὰ ἀπὸ σχετικὴ εἰσήγηση τῶν ἁρμοδίων Περιφερειακῶν Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας καὶ Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης, εἶναι δυνατὴ ἡ πρόσληψη, ἀνὰ σχολικὸ ἔτος, ἐκπαιδευτικοῦ ἐκτὸς τῶν οἰκείων πινάκων ἀναπληρωτῶν ἐκπαιδευτικῶν γιὰ τὴ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν τοῦ Καθολικοῦ δό­γματος καὶ γιὰ τὴ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν καὶ γλώσσας τῆς Ἑβραϊ­κῆς θρησκείας. Ἡ ἐπιλογὴ καὶ πρόσληψη τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ γίνεται μὲ ἀπόφαση τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας, Ἔρευνας καὶ Θρησκευμάτων, ὕστερα ἀπὸ πρόταση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Καθολικῆς Ἱεραρχίας Ἑλλάδος (Ι.Σ.Κ.Ι.Ε.) καὶ τοῦ Κεντρικοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Συμβουλίου (Κ.Ι.Σ.) ἀ­ντίστοιχα. Τὰ ἀνωτέρω ὁμοειδῶς ἰσχύουν καὶ γιὰ τὴν Μουσουλμανικὴ μειονότητα μὲ τοὺς Ν. 3379/1955, Ν.1566/1985, Ν.4186/2013, Ν.4264/2014, Ν.4351/2015.

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τὸ ΣτΕ σὲ τέσσερις ἀποφάσεις του εἶπε τὸ αὐτονόητο ἐπικαλούμενο καὶ τὶς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4,1 τοῦ Συντάγματος γιὰ τὴν ἰσότητα τῶν Ἑλλήνων ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἰσχύει αὐτὸ τὸ νομοθετικὸ πλαίσιο τοῦ καθορισμοῦ ἀπὸ τὶς θρησκευτικές τους ἡγεσίες, τῆς ὕλης καὶ τῶν διδασκόντων γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν γιὰ Ρωμαιοκαθολικούς, Μουσουλμάνους καὶ Ἑβραίους μαθητές, κατ’ ἀναλογίαν πρέπει νὰ ἰσχύει καὶ γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους ποὺ ἀντιμετωπίζονται ὡς ἄθρησκοι, ἐνῶ εἶναι Ὀρθόδοξοι πρὶν μποῦν στὴν μαθησιακὴ διαδικασία, γεγονὸς ποὺ παρασιωπᾶται τεχνηέντως ἀπὸ τοὺς ἐπικριτὲς τῶν ἀποφάσεων καὶ ἑπομένως ἀποδεικνύεται ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἐπικριτὲς δὲν ἔχουν ἀντιθρησκευτικὸ μένος γενικῶς, ἀλλὰ μόνο ἀντορθόδοξο μένος. Συνεπῶς αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιδιωκόμενο, τὸ γκρέμισμα τῆς Ἑλληνορθοδόξου ἰδιοπροσωπίας τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων καὶ ἡ μετατροπή τους σὲ ἄθρησκη, ἄνευρη, ἄβουλη, πλαδαρή, συγκεχυμένη καὶ ὁμογενοποιημένη μάζα, εὔχρηστη γιὰ κάθε εἴδους καταδολίευση τῆς ἐλευθερίας της. Μικροὶ Ὀρθόδοξοι μαθητὲς χωρὶς κριτικὴ σκέψη καὶ ἱκανότητα καλοῦνται νὰ «κατηχηθοῦν» στὰ προτάγματα τῆς διαθρησκειακῆς βουδιστικῆς ὀργάνωσης ΑΡΙΓΚΑΤΟΥ ποὺ ταυτίζονται πλήρως μὲ τὰ καταργηθέντα προγράμματα τῶν κ. Φίλη καὶ Γαβρόγλου, ὥστε ὁ προσωπικὸς Τρισυπόστατος Θεὸς τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ὁ αἱμοσταγὴς Θεὸς τοῦ Ἰσλὰμ Ἀλὰχ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ συγχρόνου Ἰουδαϊσμοῦ τοῦ Ταλμοὺδ καὶ τῆς Καμπαλᾶ νὰ εἶναι ὁ ἴδιος καὶ ἑπομένως τὸ γκρέμισμα τῆς Ὀρθοδόξου ἰδιοπροσωπίας καὶ τοῦ Ὀρθοδόξου πολιτισμοῦ νὰ εἶναι ἀπόλυτα ἐπιτυχημένο.

Ὅμως τὸ ἐπιχείρημα τοῦ τ. Ὑπουργοῦ κ. Φίλη ποὺ παρέθεσα ad hoc ἀπὸ τὸ δημοσίευμά Σας καὶ ἡ νομοθετικὴ παρέμβαση μὲ ὑπογραφή του στὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως ποὺ Σᾶς καταθέτω νομίζω ὅτι σὲ κάθε καλοπροαίρετο ἀναγνώστη Σας καταδεικνύει «ἐκφαντορικῶς» τὴν νομικὴ πραγματικότητα καὶ πτυχὲς τῆς προσωπικότητος τοῦ κ. τ. Ὑπουργοῦ.

Σημ. «Ο.Τ.»: Παρεθέσαμεν αὐτούσιον τὴν ἐπιστολὴν ποὺ ἀπέστειλεν ὁ Σεβ. Πειραιῶς εἰς τὴν ἐφημερίδα «Τὰ Νέα» ὡς λίαν σημαντικήν, καθὼς εἶναι κόλαφος κατὰ τῆς προπαγάνδας τοῦ «ΚΑΙΡΟΥ» ὑπὲρ τῶν ἀπαλλαγῶν. Ὁ «ΚΑΙΡΟΣ», ποὺ συνειργάσθη μὲ τὸν κ. Φίλην, ἰσχυρίζεται ὅτι: α) μὲ τὴν κατάργησιν τῶν νέων προγραμμάτων θὰ γίνη «κατηχητικὸν» τὸ μάθημα καὶ β) ἡ κάθε ὁμολογία καὶ θρησκεία θὰ ζητήση ἰδικόν της μάθημα. Τεκμηριωμένως ὁ Σεβασμιώτατος ἀποδεικνύει ὅτι: α) μὲ τὰ νέα προγράμματα ἤδη γίνεται «κατήχησις» εἰς τὴν πλάνην τῆς Ἀριγκάτου καὶ β) ἤδη αἱ ἄλλαι ὁμολογίαι καὶ θρησκεῖαι διδάσκουν τὴν ἰδικήν των πίστιν.

Previous Article

«Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Μητέρα τῆς Οὐνίας»

Next Article

Ο Αρχιεπίσκοπος θα χειρισθεί περαιτέρω το ζήτημα της αναγνωρίσεως της Εκκλησίας της Ουκρανίας

Διαβάστε ακόμα