Ἡ ζημία ποὺ ἐπέφερεν ὁ κ. Βλαντῆς

Share:

Ὁ κ. Γεώργιος Βλαντῆς, θεολόγος ὑπεύθυνος διὰ οἰκουμενικοὺς διαλόγους, ἐδημοσίευσε κείμενον μὲ τίτλον «Τὸ κέρδος μιᾶς κρίσης», διὰ νὰ ὑπερασπισθῆ τὸ Φανάρι σχετικῶς μὲ τὸ Οὐκρανικόν, ἀλλὰ μᾶλλον ἐπέφερεν ἐνάντια ἀποτελέσματα. Ἀκολούθως θὰ παραθέσωμεν καὶ θὰ σχολιάσωμεν ἀποσπάσματα ἀπὸ αὐτό, ὡς ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἱστοσελίδα «Φῶς Φαναρίου» τῆς 8ης Σεπτεμβρίου 2019. Ἀρχικῶς καταφέρεται ἐναντίον Ἱεράρχου ποὺ ἤσκησε κριτικήν:

«Ἡ λειτουργικὴ σύναξη (στὸ Bose) ἐπισκιάστηκε μάλιστα καὶ ἀπὸ τὴν ἀψυχολόγητη ἀντίδραση θερμόαιμου ἱεράρχη τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, ὁ ὁποῖος, μπροστὰ σὲ ἕνα ἔκπληκτο ἐκκλησίασμα, ἐπέκρινε τὴν Πρωτόθρονη Ἐκκλησία».

Προφανῶς ὁ κ. Βλαντῆς δὲν ἀντέχει τὴν κριτικήν, ἀλλὰ ἡ λογοκρισία εἶναι μέθοδος μὴ δημοκρατικῶν συστημάτων. Ζῶμεν εἰς ἀνοικτὰς κοινωνίας καὶ ὅλοι εἶναι κρινόμενοι. Ἀντὶ διὰ χαρακτηρισμοὺς θὰ ἦτο ἐποικοδομητικὸν νὰ ἀναστοχασθῆ ἐπὶ τῆς κριτικῆς.

«Ἀναδεικνύει ἡ κρίση τὰ δίκτυα τῶν οἰκονομικῶν καὶ πολιτικῶν ἐξαρτήσεων, τῶν δελεασμῶν καὶ τῶν ἐκβιασμῶν ποὺ καθορίζουν τὴ στάση ἱεραρχῶν ἢ καὶ ὁλόκληρων συνόδων καὶ τεκμηριώνει τὴν εὐρύτερη ἀπαξίωση, στὴν ὁποία ἔχουν αὐτοὶ καὶ αὐτὲς ὁδηγηθεῖ».

Ἐννοεῖ προφανῶς τὸ Φανάρι, τὸ ὁποῖον, ὡς γνωστόν, εἶναι ἐξαρτημένον ἀπολύτως ἀπὸ τὰς ΗΠΑ, διὰ νὰ μὴ ἀναφέρωμεν ὅτι δὲν δίδει ἀπολογισμὸν διὰ τὰ ἑκατομμύρια ποὺ εἰσπράττει ἀπὸ τὴν ὁμογένειαν καὶ τὸ ΥΠΕΞ τῆς Ἑλλάδος.

«Εἶναι ἐνδιαφέρον νὰ παρατηρεῖ κανεὶς πὼς καθ’ ὅλα, οἰκονομικὰ καὶ πολιτικά, ἐξαρτημένες Ἐκκλησίες πιστεύουν ὅτι δύνανται νὰ συναποφασίζουν μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο γιὰ τὴν αὐτοκεφαλία».

Ὁ κ. Βλαντῆς διαφαίνεται ὡς ὑποστηρικτὴς τῆς κακοδόξου θεωρίας τοῦ «πρώτου ἄνευ ἴσων», ἡ ὁποία εἶναι ὁλοκληρωτικοῦ χαρακτῆρος. Μεγαλυτέραν σημασίαν ὅμως ἔχει τὸ μεσαιωνικὸν παρωχημένον κοσμοείδωλον, τὸ ὁποῖον ἀσπάζεται, δηλ. ὅπως ἕνας Σουλτάνος ἀπεφάσιζε μόνος, τοιουτοτρόπως καὶ εἷς Ἐπίσκοπος, αὐτὸς τῆς Κωνσταντινουπόλεως, πιστεύει ὅτι μόνος αὐτὸς θὰ καθορίζη τὸ μέλλον! Δυστυχῶς διὰ τὸν κ. Βλαντῆν ἡ Κωνσταντινούπολις δὲν εἶναι τὸ κέντρον τοῦ κόσμου καὶ ἡ συναπόφασις δὲν εἶναι μόνον ἐπιβεβλημένη ἐκκλησιαστικῶς ἀλλὰ καὶ δεῖγμα στοιχειώδους νοημοσύνης εἰς τὴν ἐποχήν μας.

«Ἐπιβεβαιώνει ὅτι ὅσοι ὑπερομνύουν στὸ ὄνομα τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι καὶ οἱ πλέον ὕπουλοι ἐχθροὶ τοῦ μηνύματός της».

Δικαιώνονται οἱ λόγοι τοῦ κ. Βλαντῆ εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου. Ἂν συλλέξωμεν καὶ καταμετρήσωμεν πόσας φορὰς ἔχει ἐπαναλάβει ὅτι εἶναι ὁ προστάτης τῆς πίστεως καὶ ἐγγυητὴς τῆς Ἐκκλησίας θὰ εὑρεθῆ ἔκπληκτος ὁ κ. Βλαντῆς.

«(Οἱ ἀντιοικουμενιστὲς) νὰ ἀναρωτηθοῦν μὲ εἰλικρίνεια ἂν ἡ στάση τους, στάση ποὺ οὐσιαστικὰ ἐπιθυμεῖ τὴ φαλκίδευση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τὴ συνέχιση τῶν κάθε λογῆς ἐξαρτήσεων τῶν λοιπῶν ἑλληνόφωνων Ἐκκλησιῶν, εἶναι ἐθνικὰ ὠφέλιμη».

Ἀπὸ πότε ὁ ἐθνοφυλετισμὸς ἔγινε βάσις συζητήσεως διὰ τὸν κ. Βλαντῆν; Μελετήσατε μὲ προσ­οχὴν ὅμως τί γράφει καὶ ἴσως τότε ἀντελήφθη ὅτι θεωρεῖ δεδομένην τὴν ἐξάρτησιν τῶν αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, ἀλλὰ ἐπιζήμιον, ὅταν αὐτὴ δὲν εἶναι ὑπὲρ τοῦ Φαναρίου!

«Εἰδήσεις ἀπὸ τὴ νέα Ἐκκλησία δὲν εἶναι μόνο τὰ ὑπερτονισμένα καμώματα τοῦ ὑπερενενηντάχρονου Φιλάρετου, αὐτὰ ὅμως εἶναι ποὺ πρωτίστως συζητῶνται καὶ ὄχι ἡ θεολογικὴ καὶ πνευματικὴ προσ­φορά, οἱ καημοὶ καὶ ὁ πόνος τῆς νέας Ἐκκλησίας. Οὐσιαστικὸ ἐκκλησιαστικὸ κέρδος τῆς δεξίωσης τόσων πρώην σχισματικῶν στὴν κανονικότητα εἶναι ἡ ἄρση τῆς καταδίκης στὴν ἀορασία ποὺ ἐπέβαλε ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ διάσπαση τῆς ἑνότητας».

Ἐφόσον τὸ Φανάρι «ἀπεκατέστησε» τὸν ψευδοπατριάρχην κ. Φιλάρετον, τότε κ. Βλαντῆ, θὰ ἦτο φρόνιμον νὰ μὴ ὁμιλῆτε τόσον ἀπαξιωτικά, διότι ἐκθέτετε τὸ Φανάρι καὶ τὰς ἀποφάσεις του ὡς ἐπιπολαίας… Ἂν ὅμως ζητούμενον εἶναι ἡ ἑνότης εἰς τὴν Οὐκρανίαν καὶ ὁ κ. Φιλάρετος ὑπανεχώρησε, τότε μὲ δεδομένον ὅτι αὐτὸς ἦτο ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς συντριπτικῆς πλειονότητος τῶν σχισματικῶν δὲν ὑφίσταται πλέον «ἑνότης»!

«…τὴν ὥρα ποὺ ἐλάχιστες εἶναι οἱ πρωτοβουλίες τῶν ἑλληνόφωνων Ἐκκλησιῶν καὶ τῶν θεολόγων τους γιὰ οὐσιαστικὲς ἐπαφὲς μὲ ἕνα κόσμο, ὁ ὁποῖος συμβάλλει ἀποφασιστικὰ στὴ διαμόρφωση τῆς διεθνοῦς εἰκόνας τῆς Ὀρθοδοξίας…».

Προτιμᾶτε δηλαδὴ τὸ «φαίνεσθαι» ἀντὶ τοῦ «εἶναι», πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται εἰς τὴν θεολογικὴν γλῶσσαν «ὑποκρισία». Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως καὶ ὁ φίλος σας ὁ Σεβ. Γαλλίας δὲν ἔχουν καμίαν εὐθύνην διὰ τὸν διχασμόν, ὅταν φθάνουν εἰς τὸ σημεῖον νὰ σύρωνται εἰς τὰ δικαστήρια μὲ τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος δι’ ἕν κτῆμα εἰς τὸ «Προμπονᾶ»;

«…κανεὶς δὲν κατόρθωσε νὰ ἀμφισβητήσει ριζικὰ καὶ μὲ ἐμπράγματες γιὰ τὴν πανορθόδοξη οἰκογένεια συνέπειες τὸ πρωτεῖο τοῦ (Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου). Σχετικὰ ἐγχειρήματα ἔπεσαν στὸ κενό, ἐνῶ φάνηκε ὅτι καὶ ἰσχυρότατοι ἐπικριτές του μὲ ἀνακούφιση εἶδαν τὴν ἄσκηση τοῦ πρωτείου του ἐκεῖ ποὺ τοὺς ὠφέλησε (βλ. τὶς ἀντιδράσεις στὸ γράμμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη στὸ αἴτημα τῆς αὐτοκεφαλίας ἀπὸ τὸ Μαυροβούνιο)».

Ἑπομένως, ὁμολογεῖτε κ. Βλαντῆ ὅτι ὁ «καυγὰς» γίνεται ὄντως διὰ τὸ «πρωτεῖον»… Διὰ τοῦτο διαστρέφετε τὴν πραγματικότητα σχετικῶς μὲ τὸ Μαυροβούνιον; Εὐτυχῶς διὰ τὸ Φανάρι ποὺ δὲν προέβη καὶ εἰς ἕτερον ἀτόπημα ποὺ θὰ καταβαράθρωνεν ὁριστικῶς αὐτό. Δύναται ὅμως ὁ κ. Βλαντῆς νὰ ἀνεύρη καὶ νὰ μᾶς προσάγη ἕνα χωρίον ἀπὸ τὴν Ἁγίαν Γραφὴν ἢ ἔστω ἕνα σύγγραμμα Πατρὸς τῆς Ἐκκλησίας ποὺ νὰ ἀναλύη αὐτὸ τὸ ὑποτιθέμενον «πρωτεῖον»; Βεβαίως καὶ δὲν ὑπάρχει καὶ πρόκειται διὰ νεόκοπα φαντασιοκοπήματα.

«Πῶς εἶναι δυνατὸν Προκαθήμενος ποὺ ἔχει διαπρέψει σὲ διάφορες θέσεις τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν καὶ ὁ ὁποῖος ἐπὶ δεκαετίες διακόνησε θαυμάσια τὴν Ὀρθοδοξία στὴν οἰκουμενικὴ κίνηση μαρτυρώντας γιὰ τὴν ἀνοικτότητά της, νὰ ἐκφράζει στὸ ζήτημα τῶν χειροτονιῶν τῆς οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας μία ἄκαμπτη, ἐξκλουσιβιστικὴ ἐκκλησιολογία, οὐσιαστικὰ ἀμάρτυρη στὴν πατερικὴ παράδοση καὶ ξένη πρὸς τὴν πνευματολογία καὶ τὴ θεολογία τῆς χάριτος τῆς Ὀρθοδοξίας;».

Πρόκειται, ὡς συμπεραίνει κανείς, δι’ ἐπίθεσιν πρὸς τὸν Προκαθήμενον τῆς Ἀλβανίας. Πῶς αὐτὸν ποὺ ἐγκωμιάζατε μέχρι χθὲς σήμερα λιθοβολεῖτε; Ἐπιδεικνύετε τὴν ἰδίαν συμπεριφορὰν μὲ ἐκείνην τοῦ Ἱεράρχου τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, ἀλλὰ ἡ ἰδική σας εἶναι δικαιολογημένη, ὄχι ὅμως καὶ τοῦ Ἱεράρχου.

«τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ τὸν τολμηρὸ Προκαθήμενό του, ποὺ στὰ ὀγδόντα σχεδὸν χρόνια του προχώρησε σὲ μία ἀναγκαία πράξη, γιὰ τὴν ὁποία πέρασε ἤδη στὴν ἱστορία… Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο προσβάλλεται ἀπὸ παντοῦ, κατόρθωσε ὅμως νὰ περάσει τὴ μεγάλη καταιγίδα ἀλώβητο…».

Δὲν σᾶς προβληματίζει, κ. Βλαντῆ, ὅτι τὸ ἔπραξε τώρα, ἐνῶ πρὶν εἴκοσι χρόνια ὑπέγραψε δύο φορὰς ὅτι ἀναγνωρίζει τὴν καθαίρεσιν καὶ τὸν ἀναθεματισμὸν τῶν σχισματικῶν; Θὰ σᾶς προέτρεπα νὰ ἀναζητήσετε εἰς τὸ πλησιόχωρον περιβάλλον σας ἐκείνους τοὺς ὑψηλὰ ἱσταμένους ποὺ ἀνεπισήμως ὁμολογοῦν «ὁ Πατριάρχης μὲ αὐτὰ ποὺ ἔπραξε ἀπομόνωσε καὶ καταράκωσε τὸ Φανάρι». Οἱ ἰδικοί σας τὰ λέγουν, κ. Βλαντῆ. Ἐσεῖς, ποὺ ὑπερμαχεῖτε διὰ τὸν Οἰκουμενισμόν, δὲν σᾶς προβληματίζει ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος διαλύει τὴν συναίνεσιν, ποὺ εἶχε ἐπιτύχει ὁ Ἀθηναγόρας;

Τὸ κείμενον τοῦ κ. Βλαντῆ ἀποδεικνύει τὴν δυσ­χερῆ θέσιν τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος συνεχῶς μὲ τοὺς ἀκολούθους του προσ­παθεῖ νὰ προπαγανδίση ὅτι ὅλα εἶναι τετελεσμένα, μὴ ἔχων ἄλλον μέσον, διὰ νὰ πιέση. Τὸ ψευδοαυτοκέφαλον ἔχει ἤδη καταπέσει ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν καὶ συντηρεῖται μόνον ἀπὸ τὰς πολιτικὰς δυνάμεις. Ἡ ἐξουσία, κ. Βλαντῆ, ἦτο ὁ μεγαλύτερος πειρασμὸς τοῦ Κυρίου εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἐσεῖς ἐνδώσατε, εἶναι βλέπετε καὶ ὁ βιοπορισμός… ὅταν τὸ «ἐνδιαφέρον» διὰ τοὺς ἑτεροδόξους γίνεται προσοδοφόρον ἐπάγγελμα.

Previous Article

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΕΝ ΚΙΝΔΥΝῼ (ΜΕΡΟΣ 2)

Next Article

Ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καταπατᾶ τὰ δικαιώματα τῶν πτωχῶν ἀφρικανῶν ἱερέων

Διαβάστε ακόμα