ΜΑΣΩΝΙΑ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΧΟΜΕΪΝΙΣΜΟΣ! ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ κ. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΝ

Ορθόδοξος Τύπος Εφημερίδα

Γράφει ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης

 

Θέλω εκ προοιμίου να διευκρινήσω ότι δεν είχα ούτε έχω καμμιά διάθεση αντιδικίας με τον καθ’ όλα σεβαστόν κ. Εμμανουήλ Μηλιαράκην (στο εξής κ. ΕΜΜ.Μ.),. Διαβάζοντας, όμως, την ανταπάντησή του  στην απάντησή μου στο επικριτικό σχόλιό του για το άρθρο μου «ΜΑΣΩΝΙΚΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ» (σημ.: εξιστορεί ο ίδιος τη σειρά των εν προκειμένω δημοσιευμάτων μας και δεν την επαναλαμβάνω), να μου επιτραπή να ειπώ ότι αυτός «ήρξατο χειρών αδίκων» και προκάλεσε την μεταξύ μας αλληλογραφία, η οποία μόνο αρνητικά αποτελέσματα θα έχη για εκείνον –όχι γιατί υπερέχω αυτού– αλλά διότι και  μόνο με την ανωτέρω παρατεθείσα απάντησή του δικαιώνομαι απολύτως σε όλα, όσα υποστήριξα.

Ωστόσο, επιθυμώ να επισημάνω κάποια σημεία, διευκολύνοντας τους αναγνώστες στην εξαγωγή των συμπερασμάτων τους.

  1. Παραποιεί ο κ. ΕΜΜ.Μ. τα γραφόμενά μου όταν –προς δημιουργία συγχύσεως και εντυπώσεων– αναληθώς γράφει ότι τάχα ο «Ορθ. Τύπος» ετέθη στην υπηρεσία μου, προς υποστήριξιν των απόψεών μου. Σημειώνει: « όπως γράφει ο π. Β.Β. το σχολιασθέν από εμένα άρθρο του, δεν εκφράζει μόνο προσωπικές του θέσεις, αλλά και της «Συντακτικής Επιτροπής της Εφημερίδος» και κατά συν­έπεια εκτιμώ ότι το ίδιο θα ισχύει και για την απάντησή του, σε μένα, στις 25-11-2016».

Δεν έγραψα, όμως, αυτό, ότι τα γραφόμενά μου εκφράζουν την Εφημερίδα. Κάθε άλλο! Έγραψα ότι « η επίκριση βασικών άρθρων του «Ο.Τ.» δεν περιορίζει την μομφή και την ευθύνη στο πρόσωπο του συντάκτου τους –και εν προκειμένω στο πρόσωπό μου– αλλά την επεκτείνει και στην Συντακτική Επιτροπή της Εφημερίδος». Μίλησα για μομφή και ευθύνη, όχι για επικρότηση απόψεων. Η μομφή έχει σχέση με την μη σοβαρότητα ενός άρθρου και η ευθύνη και για την σοβαρότητα αλλά και για τις νομικές συνέπειες. Η Εφημερίδα δημοσίευσε το κείμενό μου για την σοβαρότητα των καταγγελλομένων, η οποία σοβαρότητα αν απουσίαζε (όπως επεχείρησε ο κ. ΕΜΜ.Μ. να παρουσιάση με το αρχικό σχόλιό του και όπως επιχειρεί εν ετέρα μορφή και με την απάντησή του), τότε θα επλήττετο το κύρος του «Ορθοδόξου Τύπου» (Ο.Τ.). Επίσης, η απάντησή μου διασφάλισε αυτό το κύρος της εφημερίδος, οπότε, δεν καταλαβαίνω τον υπαινιγμό, η μάλλον, προτιμώ να μη τον καταλάβω!

  1. Γράφει ο κ. ΕΜΜ.Μ. για να επικρίνη ακόμη και την έκταση της απαντήσεώς μου: «Αλλά ο π. Βασίλειος, για να κρίνει ένα σχόλιό μου 30 μονόστηλων αράδων, χρησιμοποίησε περίπου 500 όμοιες αράδες! Έτσι είμαι αναγκασμένος να επεκταθώ». Θεωρεί, δηλ. ο κ. ΕΜΜ.Μ. ότι είναι δυνατόν να αντικρούση κάποιος 30 αράδες καθαρής (χωρίς καμμιά απόδειξη) συκοφαντίας –διότι περί αυτού πρόκειται, όταν διαστρέφης το νόημα ενός άρθρου– με ισόποσες αράδες; Εκθέτεις με μια αναπόδεικτη φράση σου ένα κληρικό και έχεις την απαίτηση να σου απαντήση με μία φράση;
  2. Απήντησα στο επικριτικό σχόλιό του, που έθιγε καίρια το πρόσωπό μου ως κληρικού, εφ’ όσον μου απέδιδε την μομφή «βαρυτάτου ολισθήματος» κατά σεβαστών προσώπων, τα οποία, όμως, δεν υπερασπίσθηκε στην απάντησή του (καθ’ ότι, βεβαίως, ουδενός εξ αυτών των προ- σ­ώπων τα γραπτά εθίγοντο από το πρώτο άρθρο μου, ούτε προσεφέροντο προς ενίσχυσιν της επικρίσεώς του, απλώς προσετέθησαν προς εντυπωσιασμόν), παρεκτός του αειμνήστου Ν. Ψαρουδάκη, για την υπεράσπιση της πολιτικής του οποίου –και μόνο γι’ αυτό–  επέκρινε το περί Μασωνίας άρθρο μου. Από αυτό και μόνο το στοιχείο επαληθεύθηκε πλήρως αυτό που έγραψα στην προηγουμένη απάντησή μου ότι η επίκριση δεν μου έγινε από τον κ. Μηλιαράκη, επειδή παρέλειψα την περί Μασωνίας προ εμού Βιβλιογραφία, αλλά είναι βαθύτερα τα αίτια και «συσχετίζονται με την αντιπαράθεση που μου έχει γίνει κατά το παρελθόν από εκείνους που δεν συμφωνούν με την θεολογική μου θεώρηση της Πολιτικής. Και δεν συμφωνούν με το σάλπισμά μου όσοι εκ των θρησκευομένων αισθάνονται ότι κλονίζεται μέσω αυτού το ιδεολογικό υπόβαθρο των περί Πολιτικής απόψεών τους».

Ο κ. ΕΜΜ.Μ. ειρωνεύεται το εντελώς νέο που παρουσίασα με την δημοσίευση της  υπ’ αριθ. 1473/11-12-1902  Μασωνικής  Εγκυκλίου, συγχαίροντάς με «για την δημοσιογραφική (μου) επιτυχία»(!),  απεσιώπησε δε παντελώς την εξίσου σημαντική δημοσιοποίηση εκ μέρους μου του  Πολιτικού Προγράμματος της Μασωνίας, που υπαγορεύεται μέσα από τα κείμενά τους και εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες από την Ελληνική Βουλή, διότι τάχα, όχι μόνο δεν είναι κάτι νέο, αλλά  –κατ’ αυτόν– έχουν δημοσιευθεί πολλές φορές και από τον μακαριστό Ψαρουδάκη  και από άλλους δημοσιογράφους αποκαλύψεις για τις πολιτικές επιδιώξεις των Μασώνων, όπως επί λέξει σημειώνει: «Ο αείμνηστος ιδρυτής του Χριστιανικού- Ορθοδόξου, Κινήματος Χριστιανική Δημοκρατία (Χ.Δ.), Νικόλαος Ψαρουδάκης (Ν.Ψ.), από τα πρώτα άρθρα και βιβλία του, εναντίον της Μασωνίας, ξεσκεπάζει την Μασωνία, με ντοκουμέντα, «ως τη Διεθνή του Καπιταλισμού»! (Σκοτεινές Δυνάμεις υπό το Φως του Χριστιανισμού. 1963). Όπως, δηλαδή ο Κομμουνισμός είχε τη Διεθνή του, μέσω της οποίας συντόνιζε τις ενέργειές του, για την Παγκόσμια επικράτησή του, έτσι και ο Καπιταλισμός ( Διεθνές  Κεφάλαιο- Διεθνής Σιωνισμός) είχε και έχει τη δική του Διεθνή, τη Μασωνία-Τεκτονισμό, για το δικό του στόχο, που ήταν και παραμένει η Πλανητική του κυριαρχία». Δεν πρόσεξε, όμως, ότι με αυτήν την παράθεσή του παραβίασε ανοικτές πόρτες, εφ’ όσον τον έχω προλάβει στο άρθρο μου που επέκρινε –και, μάλιστα, στην πρώτη κιόλας παράγραφο! –  όπου και έγραφα, αρχίζοντας το άρθρο μου: «Πολλές φορές έχει γραφεί και λεχθεί ότι η Μασωνία κυβερνάει τον κόσµο, αλλά, επειδή τα διακηρυσσόµενα δεν συνοδεύονται µέ επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, θεωρούνται από τους πολλούς ως συνωµοσιολογία και κινδυνολογία, γι’ αυτό και δεν λαµβάνονται σοβαρά υπ’ όψει. Στο άρθρο µας αυτό, όµως, θα προσκοµίσουµε όχι µόνο αποδεικτικά αλλά και αποκαλυπτικά στοιχεία, τα οποία µέ σαφήνεια αναντίρρητη µάς εξηγούν το πως και το γιατί έφθασε η Πατρίδα µας σε αυτό το ελεεινό κατάντηµα, πως αποχριστιανίσθηκε και έχασε όλες τις Αξίες που την έκαναν να ξεχωρίζη για το ήθος και την Πνευµατικότητά της υπέρ πάντα τα Έθνη». Αυτά δεν τα διάβασε, άραγε ο κ. ΕΜΜ.Μ.; Και, όμως,παρά ταύτα, επιμένει ότι οι μέχρι το άρθρο μου γραφείσες εικασίες είναι ισοβαρείς με τις ίδιες τις ομολογίες των Μασώνων! Γι’ αυτό με ερωτά:   «Προς τι το θαυμαστικό π. Βασίλειε; Τι άλλο θα πρότεινε και θα διέτασσε το Ύπατο Μασωνικό Συμβούλιο, να ψηφίζουν οι Μασώνοι, παρά Μασώνους;». Το θαυμαστικό αγαπητέ κ. ΕΜΜ.Μ. ετέθη γιατί το «Θα» είναι «Θα», όσο αυτονόητο και αν φαίνεται, αλλά και γιατί το «Θα» όχι μόνο εύκολα διαψεύδεται, αλλά και γίνεται αφορμή για να θεωρηθή συκοφαντία!  Μπορεί να είναι πράγματι «ατέλειωτοι οι κατάλογοι Μασώνων Βασιλειάδων, Προέδρων Δημοκρατίας, Πρωθυπουργών, Υπουργών, Βουλευτών, Τραπεζιτών, Μεγαλοβιομηχάνων, Ακαδημαϊκών, Καθηγητών,δυστυχώς ακόμα και Πατριαρχών και Αρχιερέων, κ.λπ, που έχουν δημοσιευθεί σε Μασωνικά περιοδικά, στη «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ» και σε βιβλία Ν.Ψ, Κώστα Τσαρούχα και άλλων», όπως γράφει ο κ. ΕΜΜ.Μ., όμως ποιά βαρύτητα έχουν όλα αυτά και ποιόν πείθουν, αφού οι ίδιοι οι Μασώνοι δεν τα παραδέχονται;

Πρέπει, επί τέλους, να συνειδητοποιήσουμε ότι  άλλο είναι το τι έχει γραφεί για την Μασωνία και τις επιδιώξεις της, άλλο το τι παραδέχονται δημόσια για την Οργάνωσή τους οι Μασώνοι και εντελώς άλλο είναι το τι έχουν γράψει στα κείμενά τους και ομολογούν οι ίδιοι οι Μασώνοι!

Τα εναντίον της Μασωνίας κείμενα, ακόμη και αυτά που περιέχουν στοιχεία δεν έχουν τόση αποδεικτική σημασία όση έχει η αποκάλυψη κειμένων τους με δικές τους ομολογίες και δικά τους προγράμματα και σχεδιασμούς. Όλα τα άλλα τα αρνούνται. Συνεχώς επαναλαμβάνουν πως η Μασωνία ούτε θρησκεία είναι, ούτε πολιτική εξουσία επιδιώκει, αλλά ότι είναι μια συκοφαντημένη …φιλανθρωπική Οργάνωση!  Επικαλούνται δε ως απόδειξη της αποχής τους από κάθε πολιτική επιδίωξη, το ότι δεν τάσσονται υπέρ κάποιου Κόμματος, αλλά αφήνουν τα μέλη τους να επιλέξουν που θέλουν να ανήκουν, ρίχνοντάς μας έτσι “στάχτη στα μάτια’’, για να μη καταλάβουμε ότι επιδίωξή τους δεν είναι να υποστηρίξουν κάποια συγκεκριμένη πολιτική, ούτε ενδιαφέρονται γι’ αυτό, αλλά μόνο για το να έχουν Μασώνους σε ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, ώστε όποιο Κόμμα και αν εκλεγή κάθε φορά, να κυβερνά πάντοτε η Μασωνία!  Να προσθέσω δε και στις δύο Διεθνείς της Μασωνίας, που μας θύμισε ο κ. ΕΜΜ.Μ., (Κομμουνισμού και Καπιταλισμού),  τις Διεθνείς του Σοσιαλισμού,  του Αριστερισμού, των Κεντρώων, του Ναζισμού κ.α., γιατί είναι φρόνιμο να γνωρίζουμε ότι μόνο όσοι πολιτικοί αποκηρύσσουν γραπτώς την Μασωνία, είναι αυτοί που δεν ανήκουν σε καμμιά Διεθνή!

Το εντελώς, λοιπόν, καινούριο της Εγκυκλίου που δημοσίευσα είναι ότι  ομολογείται ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ από τους ίδιους τους Μασώνους η επιδίωξή τους για Παγκόσμια κυριαρχία, μέσω των Εθνικών Εκλογών των Κρατών, και, μάλιστα, με υποψηφίους βουλευτάς ΑΦΟΣΙΩΜΕΝΟΥΣ ΜΑΣΩΝΟΥΣ (!), το δε άλλο, εντελώς καινούριο είναι ότι Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣΩΝΙΚΗ με υπογραφή των Μασώνων!  Αν αυτό είναι κάτι συνηθισμένο, τετριμμένο και χιλιοειπωμένο, ας το κρίνουν οι αναγνώστες.

  1. Στη συνέχεια της απαντήσεώς του ο κ. ΕΜΜ.Μ. δεν διστάζει να με κατηγορήση ακόμη και ως …συκοφάντη(!), γράφοντας: «Στο σημείο αυτό ο π.Β.Β. δεν ολισθαίνει απλώς, αλλά με τα όσα γράφει και με δεδομένο ότι γνωρίζει άριστα την ελληνική γλώσσα και άρα ακριβολογεί, εισέρχεται στο χώρο της πολιτικής συκοφαντίας. Γιατί:Γνωρίζει, ο π. Β.Β., ότι ο «θρησκευόμενος» Ν.Ψ. ανήκε, ήταν ιδρυτής και πρόεδρος για την ακρίβεια, του Κινήματος της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.  Τίνος όμως «κόμματος του Εξωτερικού είναι Παράρτημα» η Χ.Δ. πατέρα Βασίλειε; Πέστε μας. Δώστε στοιχεία. Δεν θα δώσετε βέβαια κανένα απολύτως, γιατί απλούστατα ο ισχυρισμός σας αποτελεί κραυγαλέο ψευ­­δος, κάτι που το γνωρίζετε πολύ καλώς και γιαυτό ακριβώς ο λόγος στο σημείο αυτό, είναι συκοφαντικός».

Που, όμως, έγραψα ότι η «Χ.Δ» είναι παράρτημα κόμματος του Εξωτερικού, με την έννοια που έγραψα για τα άλλα κόμματα, τα οποία είναι δουλικά Παραρτήματα και δέχονται οδηγίες για την πολιτική τους από το Εξωτερικό, ώστε ο κ. κ. ΕΜΜ.Μ. να με συκοφαντεί ότι τον συκοφαντώ; Δεν έγραψα ποτέ και πουθενά ότι η «Χ.Δ.» είναι προδοτικό κόμμα και ενεργεί ως πράκτορας, του Εξωτερικού, ούτε ότι έχει η είχε ποτέ διοικητική εξάρτηση από το Εξωτερικό. Είχα γράψει: « Η μια μερίδα υποστηρίζει την δημιουργία και ύπαρξη Χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων, αδιαφορώντας για το ότι  το είδος αυτό  της πολιτικής ήρθε από το Προτεσταντικό περιβάλλον και δεν έχει καμμιά σχέση με την Πολιτική της Ορθοδοξίας». Αυτό σημαίνει ότι η «Χ.Δ.» κυβερνάται από το Εξωτερικό;

Εάν, όμως,  ο κ. κ. ΕΜΜ.Μ. για να με σπιλώση ανέμειξε τα στοιχεία που πράγματι ζητεί με την τάχα συκοφαντία μου, και διερωτάται από που τεκμαίρεται ότι η «Χ.Δ.» δημιουργήθηκε ως πολιτικό μοντέλλο του Εξωτερικού, τότε απορώ με την απορία του! Μου ζητεί να προσκομίσω στοιχεία για το προφανές; Θα τα προσκομίσω, αλλά θα ήταν φρονιμότερο για εκείνον να είχε ωφεληθεί από την σοφή παροιμία του λαού μας «λαγός την φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής του»! Όντως δεν γνωρίζει ότι τα Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα είναι Προτεσταντική εφεύρεση της Δύσεως και ότι το κόμμα που σήμερα κατατυραννεί τον Ελληνικό λαό είναι το  Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα της κ. Μέρκελ; Και μη βιασθή να εξαναστή ο κ. ΕΜΜ.Μ. για τον συσχετισμό με την καπιταλίστρια κ. Μέρκελ, επειδή εκείνος είναι –και καλώς είναι– αντικαπιταλιστής. Αναφέρομαι στον «Χριστιανοδημοκρατικό» προσδιορισμό, που στεγάζει, “δικαιώνει’’ και ‘’εξαγνίζει’’ και Καπιταλισμούς και Σοσιαλισμούς και Αριστερισμούς! Η ‘’κόπια’’ «χριστιανοδημοκρατικό κόμμα» δεν παραπέμπει σε διεθνές κομματικό πρότυπο, το οποίο επελέγη από τον ιδρυτή του, ώστε να ελκύση πολίτες που πρόσκεινται σ’ αυτό το πρότυπο; Τα κόμματα που ιδρύονται πάνω σε ένα διεθνές πολιτικό μοντέλλο είναι μεν αυτοδιοίκητα, αλλά εκ των πραγμάτων δεν είναι παραρτήματα, τα οποία σε Ευρωπαϊκά Συμβούλια και σε διεθνή fora ομαδοποιούνται;

Κατά τι διαφέρει η «Χριστιανική Δημοκρατία»; Επειδή είχε ιδρυτή Ορθόδοξον και μέλη της Ορθοδόξους; Μήπως και τα λοιπά Ελληνικά Κόμματα (Δεξιά, Κεντρώα, Σοσιαλιστικά, Φιλελεύθερα, Αριστερά, Ακροδεξιά κ.λ.π.),  που είναι franchise Παραρτήματα των Ευρωπαϊκών Κομμάτων, δεν έχουν ιδρυτάς και μέλη τους Ορθοδόξους πολιτικούς; Τα κάνει αυτό πιο Ελληνικά, αυτοφυή η συμφρονούντα με την πολιτική της  Αλωμένης Αυτοκρατορίας μας; Βεβαίως Όχι! Τότε, προς τι η διαμαρτυρία; Προς τι η δραματική αποστροφή του κ. ΕΜΜ.Μ. για προσαγωγή αποδείξεων ως προς το ότι είναι έμπνευση από κόμματα του Εξωτερικού η «Χριστιανική Δημοκρατία» (Χ.Δ.); Δεν γνωρίζει ότι από το πρώτο ξεκίνημά της, στις εκλογές του 1956, η «Χ.Δ.» θέλησε να υπάρξη ως χριστιανοδημοκρατικό κόμμα και γι’ αυτό και η Νεολαία της, που συγκροτήθηκε ως οργάνωση  το  1961, ονομάσθηκε «Ελληνική Χριστιανοδημοκρατική Οργάνωση Νέων»  (Ε.Χ.Ο.Ν.); Δεν θυμάται ότι από την μεταπολίτευση η «Χ.Δ.», ως συμφρονούσα με το πνεύμα μιας από τις πολλές ξενόφερτες πολιτικές τάσεις, δηλαδή  της σοσιαλιστικής αριστεράς,    συνεργάσθηκε με πάμπολλα κόμματα προδιαγραφών του Εξωτερικού, ως ένα εξ αυτών; Στις εκλογές του 1974  με την «Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις», στις εκλογές του 1977 συμμετείχε στην «Συμμαχία Αριστερών και Προοδευτικών Δυνάμεων» (μαζί με Ε.Δ.Α., Κ.Κ.Ε., Σοσιαλιστική Πορεία, Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία, Πρωτοβουλία για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό), και το 1985 με το ΠΑΣΟΚ; Δεν γνωρίζει ότι το πολιτικό στίγμα της «Χ.Δ.», ότι, δηλαδή, ανήκει στην Αριστερά, το έδωσε πρόσφατα το Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της κ. Παναγιώτης Ανανιάδης, και ότι, επίσης μέλος της Κεντρικής της Επιτροπής ήταν στις τελευταίες εκλογές υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ ; Όλα αυτά δεν φανερώνουν  ξενόφερτη Πολιτική; Έχει σχέση η Πολιτική όλων αυτών με το Γένος μας και την Πολιτική της Ορθοδόξου μοναδικής Αυτοκρατορίας μας;

Τι θέλει, τελικά, να υποστηρίξη ο καλός κ. ΕΜΜ.Μ.; Ότι η ονομασία «Χριστιανική Δημοκρατία» και η εν γένει πολιτικοοικονομική-σοσιαλιστική φιλοσοφία του κόμματος αυτού είναι πρωτοτυπία και έμπνευση του μακαριστού Νίκου Ψαρουδάκη, που φανερώθηκε ξαφνικά στο Ελληνικό πολιτικό στερέωμα χωρίς παγκόσμιο προηγούμενο; Εάν αυτό θέλει να πιστεύη, είναι δικαίωμά του, αλλά η πραγματικότητα μαρτυρεί πως δεν διέφερε σε τίποτα το πολιτικό υπόβαθρο της «Χ.Δ.» από τα αντίστοιχα Χριστιανοδημοκρατικά Κόμματα της Υφηλίου, αλλά μόνο ως προς το ότι στα οικονομικά είχε αντικαταστήσει τον Καπιταλισμό με τον Σοσιαλισμό και απευθύνετο σε Ορθοδόξους. Και μόνο η σύζευξη των λέξεων Χριστιανική και Δημοκρατία, οι οποί­οι είναι όροι αλληλοαναιρούμενοι, φανερώνουν το πόσο ξένο στην Ορθοδοξία είναι αυτό το μοντέλλο πολιτικής! Χριστιανικό είναι αυτό, στο οποίο «τα πάντα και εν πάσι είναι ο Χριστός», δημοκρατία είναι αυτό, στο οποίο επικρατεί ο δήμος και οι απόψεις του, ασχέτως αν αυτές οι απόψεις και τα νομοθετήματά του είναι σύμφωνες η αντίθετες με το Θέλημα του Θεού. Ένα κόμμα που και από την ονομασία του φανερώνει τόση σύγχυση και αντιφατικότητα, είναι δυνατόν να είναι προϊόν Ορθοδόξου ήθους και φρονήματος; Και να προσθέσουμε ότι κανείς πολιτευόμενος δεν έχει το δικαίωμα να βάζη οποιαδήποτε εκκλησιαστική ονομασία ως προμετωπίδα, αυτοαποκαλώντας «χριστιανική» την όποια πολιτική του απόπειρα.

  1. Ο κ. ΕΜΜ.Μ. συνεχίζοντας την προσπάθειά του να αποδείξη αφερεγγυότητα στα γραφόμενά μου, στο σημείο αυτό μου προσφέρει φαινομενικά γέφυρα δικαιολογίας ως προς τον χαρακτηρισμό της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» ως Παραρτήματος του Εξωτερικού, ερωτώντας: «Μήπως όμως ο π. Β.Β. εννοούσε, όχι τη Χ.Δ. ,αλλά το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου ότι ήταν το Παράρτημα κόμματος του Εξωτερικού; Όμως και στην περίπτωση αυτή, ο π. Β.Β. γνωρίζει, επίσης πολύ καλά ,ότι ο Ν.Ψ. ούτε ανήκε, ούτε είχε ενταχθεί στο ΠΑΣΟΚ, αλλά είχε εκλεγεί βουλευτής ως ανεξάρτητος, συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ». Και στη συνέχεια, για να οδηγήση τους αναγνώστες εκεί που θέλει, αποκαλύπτει τον σκοπό του να με αποδείξη αφερέγγυον, με το να παραθέση κατ’ αντιβολή τα εκλογικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ και της «Χ.Δ»: « Για να εκτιμήσει ο αναγνώστης του «Ο.Τ.» τη σοβαρότητα των κρίσεων και των συμπερασμάτων του π.Βασιλείου, ας δούμε τους σχετικούς αριθμούς: Στις εθνικές εκλογές του 1985…» (Δείτε το πλήρες κείμενο ανωτέρω, στην απάντηση του κ. ΕΜΜ.Μ.).

Ποιά είναι, όμως, η πραγματικότητα; Παρ’ ότι δεν έχει για μένα μεγάλη σημασία το σημείο αυτό, δεδομένου ότι σχεδόν παρενθετικά ανέφερα –σαν απλή σκέψη του λέγοντος– την εκτίμησή μου ότι ο μακαριστός Ψαρουδάκης έβλαψε με το να στηρίξη εκλογικά τον Παπανδρέου, είναι χρήσιμη η γνώση των πραγματικών γεγονότων. Πρώτον, ο Ψαρουδάκης, παρά τον ισχυρισμό του κ. ΕΜΜ.Μ., εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1985 και εξελέγη ως βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, όχι ως βουλευτής της «Χ.Δ.». Απόδειξη τούτου είναι ότι στις εκλογές αυτές δεν έλαβε καθόλου μέρος η «Χριστιανική Δημοκρατία», για να μη αφαιρέση ποσοστά από το ΠΑΣΟΚ! Και, δεύτερον, δεν είναι ανιχνεύσιμα τα τότε ποσοστά των οπαδών της «Χριστιανικής Δημοκρατίας», εφ’ όσον δεν έλαβε μέρος στις εκλογές του 1985. Το επιχείρημα του κ. ΕΜΜ.Μ. ότι «στις ευρωεκλογές και στις εθνικές εκλογές του 1981, που διεξήχθησαν ταυτόχρονα, η Χ.Δ. είχε πάρει 1,15% και 0,15% αντίστοιχα», δεν αποδεικνύει αυτό που θέλει, δεδομένου ότι είναι γνωστή η θλιβερή νοοτροπία των θρησκευομένων να μη ψηφίζουν χριστιανούς υποψηφίους κομμάτων με μικρά ποσοστά ψήφων, ενώ, αντιθέτως, ψηφίζουν πολλαπλάσιοι, όταν οι χριστιανοί υποψήφιοι εντάσσονται σε κόμματα που διεκδικούν την εξουσία. Ωστόσο, επαναλαμβάνω, πολύ μικρή σημασία έχει για μένα αυτή η παράμετρος  και γι’ αυτό δεν δυσκολεύομαι καθόλου ακόμη και να άρω εντελώς την εκτίμησή μου ότι ο μακαριστός Ψαρουδάκης στήριξε τον Ανδρέα Παπανδρέου!

  1. Είναι, όμως, ιδιαιτέρως ανατριχιαστικό το σημείο εκεί­νο της απαντήσεως του κ. ΕΜΜ.Μ., στο οποίο δεν διστάζει να με χαρακτηρίση συκοφαντικά ως Ιερέα-Χομεϊνί, επειδή δεν μπορεί να αντιληφθή η δεν θέλει να αντιληφθή την αβυσσαλέα διαφορά μεταξύ των Πνευματικών που πρέπει να εποπτεύουν την πολιτική, και του Χομεϊνί και των μιμητών του, που ασκούν οι ίδιοι την πολιτική εξουσία! Παρουσιάζει δε κολοβωμένο το γραπτό της πρώτης απαντήσεώς μου, ώστε να έχη εν συνεχεία την ευχέρεια να βάλη στην πέννα μου λόγια που δεν έγραψα! Παρατρέχει την Θεολογία της Πολιτικής που έχω αναπτύξει πολλαπλώς και πολλαχού (περιληπτικά στην προηγουμένη απάντησή μου και εκτενώς στο βιβλίο μου «Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ» και σε πλήθος άρθρων μου), διαμορφώνει στο μυαλό του ένα μοντέλλο επαίσχυντης πολιτικής, που το παρουσιάζει για δικό μου και, πολύ εύκολα στη συνέχεια το…κατακεραυνώνει! Γράφει: «Καλείτε, Πατέρα Βασίλειε, τον ιερέα του Θεού να παίξει το ρόλο που έπαιζε, πριν λίγα χρόνια, ο Τεατζής και ο Χωροφύλακας, οι οποίοι χώριζαν τους Έλληνες σε «εθνικόφρονες» και «μιάσματα», να τους χωρίσει αυτός σήμερα, σε « απολύτως συνεπείς» χριστιανούς και σε μη συνεπείς χριστιανούς; Τους ιερείς μας, που κατά κανόνα ο λαός μας τους σέβεται, γιατί τον έχουν υπηρετήσει και τον υπηρετούν στις πιο δύσκολες στιγμές του, θέλετε να τους καταστήσετε, από διακόνους του Θεού και του λαού του Θεού, σε Χομεϊνί και επιτηρητές πιστής εφαρμογής των κανόνων μιας, δικού σας τύπου, σαρίας; ) Μη γένοιτο! Αλλά στα χρόνια των ΤΕΑ και του ΙΔΕΑ, στα χρόνια που στρώθηκε το χαλί, για να περάσει η ξενοκίνητη Χούντα, οι Πνευματικοί των Αδελφοτήτων, δεν έκαναν, κατά κανόνα, αυτό που εσείς Πατέρα Βασίλειε, θεω­ρείτε «αφυπνιστικό» μήνυμα; Δεν έδιναν στα πνευματι-κοπαίδια τους το ψηφοδέλτιο, σε κλειστό φάκελο, και με σταυρό σε «τεκμηριώμενα απολύτως συνεπή» Ορθόδοξο Χριστιανό; (Σημ.: Οι υπογραμμίσεις δικές μου).

Από ποιά γραπτά μου προκύπτουν αυτά τα συμπεράσματα του κ. ΕΜΜ.Μ.; Να τα παραθέσω για να ιδήτε «ιδίοις όμμασιν» και να κρίνετε: «Εµεις, όµως, οι Χριστιανοί, δεν έχουµε καταλάβει ακόµη την σοβαρότητα και την ωφέλεια που θα προέκυπτε, αν όλοι οι Κληρικοί συνιστού­σαν στους τακτικά εκκλησιαζοµένους να ψηφίζουν µόνο εκείνους που τεκμηριωμένα είναι απολύτως συνεπείς µέ την διδασκαλία της Εκκλησίας µας και την πνευµατική ζωή. Οι µασώνοι κατάλαβαν από το 1902 και είπαν ότι «ήλθεν ο καιρός να δοκιµάσωµεν την ισχύν ηµών», εµείς οι εκκλησιαζόμενοι Χριστιανοί, ούτε σήµερα, το 2016, µετά από τέτοιον αποχριστιανισµό της Πατρίδος µας και τέτοιον ηθικό ξεπεσμό, δεν έχουµε συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να µετρηθούµε  και να διεκδικήσουµε την διακυβέρνηση της Πατρίδος µας από τους Ελληνόφωνους ξένους και µασώνους εισβολείς!». Το πως θα γνωρίζουν οι εκκλησιαζόμενοι τους πολιτικούς εκείνους που συντάσσονται με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, για να τους ψηφίσουν, το είχα παραθέσει στη συνέχεια της απαντήσεώς μου, αλλά ο κ. ΕΜΜ.Μ. το απέκρυψε: Πρέπει να τους αναζητήσουν, όχι διάσπαρτους σε διάφορα κόμματα, αλλά σε Παράταξη «απαρτιζομένη αμιγώς από εκκλησιαζομένους χριστιανούς, που έχουν πνευματική καθοδήγηση, χωρίς η ονομασία της Παρατάξεως να περιέχη χριστιανικά διακριτικά», όπως έχουν τονίσει και σύγχρονοι άγιοι Γέροντες. Έχω «πολυμερώς και πολυτρόπως» εξηγήσει την ειδοποιό διαφορά μεταξύ αυτού που εσάλπισα και σαλπίζω και αυτού που συνέβαινε κατά το παρελθόν, να ευρίσκονται διάσπαρτοι σε διάφορα κόμματα θρησκευόμενοι υποψήφιοι, κατά κανόνα και αυτοί αδέσποτοι και αμύητοι στην πνευματική ζωή.

Η δημιουργία Πολιτικής Παρατάξεως, με καθαρά Ορθόδοξα κριτήρια, και πολιτικό περιεχόμενο εντελώς διαφορετικό από τα διεθνή πολιτικά ρεύματα, απαρτιζομένη αμιγώς από εκκλησιαζομένους χριστιανούς, που έχουν πνευματική καθοδήγηση είναι χομεϊνισμός και ρόλος Τεατζή και Χωροφύλακα κ. ΕΜΜ.Μ.; Αν όχι, τότε γιατί με συκοφαντείτε και δεν συμπορεύεσθε, τουλάχιστον στο θεωρητικό μέρος αυτής της Πολιτικής μου θεωρήσεως; Αν ναι, τότε λυπούμαι για την περί Ορθοδοξίας και περί Πολιτικής αντίληψή σας, γιατί θα είσθε υποχρεωμένος να συναριθμήσετε στους Χομεϊνί και τον Μέγαν Φώτιον, και, μάλιστα, να τον χαρακτηρίσετε και ιδρυτή του Χομεϊνισμού(!), αφού εκείνος, όχι μόνο έγραψε ολόκληρο Πολιτικοθεολογικό σύγγραμμα, «Ο Ηγεμών», για το πνευματικό του τέκνο Βόριν –τον κατόπιν βαπτισθέντα από εκείνον Μιχαήλ– τον Βασιλέα της Βουλγαρίας, για να τον διδάξη πως θα κυβερνά, αλλά και του έγραφε συχνά  ότι θα επιθυμούσε να κατοική πιο κοντά του, ώστε να επιβλέπη άμεσα τον τρόπο διοικήσεώς του!  Φαίνεται πως οι περισσότεροι χριστιανοί μας, ιδιαιτέρως δε οι εξ αυτών πολιτευόμενοι –οι περισσότεροι των οποίων, σημειωτέον, έχουν εντελώς χαλαρή, σχεδόν τυπική σχέση με τον Πνευματικό τους– θεωρούν απολύτως φυσικό να επιτηρούν οι Λαϊκοί την διοίκηση των Ιερέων στους Ναούς ως Επίτροποι και συν­εργάτες και να τελούν από κοινού την Θεία Λατρεία, αλλά θεωρούν εντελώς απαράδεκτη την επίβλεψη των Κληρικών στον τρόπο ασκήσεως της Πολιτικής τους εξουσίας και την διδαχή τους για την πνευματικοποίηση της Πολιτικής!

  1. Τέλος, ως προς τα περί Προτεσταντισμού στην Πολιτική των περισσοτέρων Ελλήνων και όχι μόνο της «Χ.Δ.», κυρίως, όμως, για να αναπτυχθή σε βάθος ότι η Πολιτική απορρέει από την Δογματική της Ορθοδοξίας, απαιτείται πολύς δημοσιογραφικός χώρος. Θα ήταν προτιμότερο να γίνη μια σχετική Ημερίδα, με περισσότερο διάλογο και όχι με Εισηγήσεις που κουράζουν και περιορίζουν το εύρος του θέματος, στην οποία πολύ πρόθυμα θα επιθυμούσα να συμμετάσχω. Αρκούμαι να σημειώσω ότι και μόνο ο μετά πάθους εκτοπισμός των Κληρικών από την χάραξη και την εποπτεία της Πολιτικής, που συστηματικά καλλιεργείται και από θρησκευομένους με το πονηρό και διαστρεβλωμένο επιχείρημα ότι οι Ιεροί Κανόνες τάχα απαγορεύουν στους Κληρικούς ακόμη και την ενασχόληση με την Πολιτική, ενώ οι Ι. Κανόνες απαγορεύουν ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ από τους Κληρικούς, είναι όχι μόνο ενδεικτικό, αλλά αποδεικτικό του εκπροτεσταντισμού του ήθους ακόμη και των θρησκευομένων Ορθοδόξων Ελλήνων.

Όσο για την Ορθόδοξη Πίστη και βιωτή του μακαριστού Νίκου Ψαρουδάκη δεν χρειάζεται να θυμηθώ ότι η Ιερά Συν­οδος τον ετίμησε για τους αγώνες του και την αγάπη του για την Εκκλησία, για να τον επικροτήσω. Τον επικροτώ ανεπιφύλακτα. Η κριτική μου αφορά στο πολιτικό σχήμα που ίδρυσε και στην πολιτική του διαδρομή, για την οποία και ο ίδιος μετά από χρόνια είχε μετανοήσει, πράγμα που του εστοίχισε την απόρριψή του από τους στενούς του συνεργάτες. Ιδίως η συναναστροφή του με τον αγιασμένο π. Μάρκον Μανώλην, τον είχε πνευματικά μεταποιήσει και εκοιμήθη ως γνήσιος χριστιανός. Τώρα, μετά τον θάνατό του, προκειμένου να διασώσουν μια αποτυχημένη πολιτική, οι σύντροφοί του παριστάνουν τους Ηρακλείς του, για να επαληθευθή η παροιμία που λέγεται στην πατρίδα του την Κρήτη: «Απόθανε να σ’ αγαπώ και ζιέ(=όσο ζης) να μη σε θέλω»!

π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης

 

Παντοκράτορας