Αμοιβαίος σεβασμός δια την επίτευξιν της ενότητος

Ορθόδοξος Τύπος Εφημερίδα

Ο σκοπός της εφημερίδος του «Ορθοδόξου Τύπου» επί 50 και πλέον χρόνια υπήρξε η ενημέρωση του αναγνώστη, με γνώμονα πάντοτε την Αλήθεια και όχι το ίδιον όφελος. Χωρίς βέβαια να αγνοούμε ότι και λάθη έγιναν η γίνονται και ότι πολλές φορές η άποψή μας μπορεί να κρίνεται ως λανθασμένη.

Έχουμε κατηγορηθή για μη σωστούς χειρισμούς, όπως πρόσφατα συνέβη, με σεβαστούς κληρικούς να αμφισβητούν την ορθότητα της γραμμής του «Ορθοδόξου Τύπου». Όπως ελέχθη, η ενότητα θα πρέπη να αποτελή το κύριο μέλημα όλων μας, τόσο αυτών οι οποίοι αρνούνται να μνημονεύσουν όσο και εκείνων που επιθυμούν την μνημόνευση.

Στα 50 χρόνια της εφημερίδος βασική αρχή είναι ότι ο αγώνας θα πρέπη πάντα να δίνεται μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας και όχι έξω από αυτήν. Αυτό παραλάβαμε και αυτό προσπαθούμε να διατηρήσουμε. Πάντοτε βέβαια με τις ελλειμματικές δυνάμεις μας και ειδικότερα τώρα μετά την κοίμηση του π. Μάρκου. Και εμείς θεωρούμε ότι η ενότητα αποτελεί πρωταρχικό σκοπό για την ευόδωση των επιδιώξεων. Δεν πιστεύουμε όμως ότι η μη μνημόνευση αποτελεί στοιχείο ηρωισμού, αλλά ούτε και πρότυπο. Ωστόσο είναι μία πολύ σεβαστή απόφαση κάποιων ανθρώπων που πιστεύουν ότι αυτός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος χειρισμού. Τον σεβόμαστε.

Όμως δεν θα πρέπη να μας διαφεύγη ότι υπάρχουν το ίδιο σεβαστοί και αξιόλογοι άνθρωποι της Εκκλησίας, οι οποίοι θεωρούν ότι ο ενδεδειγμένος τρόπος είναι αυτός που ακολουθείτο μέχρι σήμερα, δηλαδή η μνημόνευση.

Βέβαια, όπως γνωρίζουμε και προ 40 χρόνων υπήρξε η διακοπή της μνημόνευσης του αρχιαιρεσιάρχου Αθηναγόρα, όμως δεν θα πρέπη να μας διαφεύγη ότι εκείνη την περίοδο, πρωτοστατούσαν τρεις Αρχιερείς εξαιρέτου ήθους  και αγωνιστικότητος, οι οποίοι επυροδοτούντο από τον σύγχρονο Ζωναρά (κατά τον προσφυή χαρακτηρισμό του αειμνήστου Μητροπολίτου Αυγουστίνου Καντιώτη), τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο! Κάτι το οποίο δεν συμβαίνει σήμερα, καθώς και οι πέντε Αρχιερείς, που μέχρι χθες επικροτού­σαν τον αγώνα κατά του οικουμενισμού, σήμερα, για διαφόρους λόγους, επιλέγουν να αποστασιοποιούνται και να σιωπούν!

Επίσης, να μη λησμονούμε ότι ο κίνδυνος για πιθανό σχίσμα είναι υπαρκτός και μάλιστα, σε μία στιγμή που η κοινωνία μας βιώνει πρωτόγνωρα προβλήματα και οδηγείται σε αδιέξοδα.

Όπως προείπαμε, και εμείς αποσκοπούμε στην ενότητα, στην αγάπη αλλά και στην ύπαρξη ενός αρραγούς μετώπου μεταξύ εκείνων που αγωνίζονται κατά του οικουμενισμού. Όμως, δεν θα πρέπη να αλληλοπροστατεύωνται αυτοί που βρίσκονται στο κοινό αγώνα; Δεν θα έπρεπε, για να επιτευχθή η ενότητα, να γραφόταν έστω και μία καταγγελία κατά των απρεπών χαρακτηρισμών από ύποπτο και σκοτεινό κέντρο, που εδώ και μήνες βάλλει κατά του Ορθοδόξου Τύπου, όχι μία η δύο φορές αλλά επί εβδομαδιαίας βάσεως με υβριστκά άρθρα; Και μάλιστα την στιγμή που ο εν λόγω ιστότοπος έχει φιλικές σχέσεις με πατέρες που ηγούνται του αγώνος αυτού και επικροτεί και παρουσιάζει τις προσπάθειές τους; Η μη καταγγελία δημοσίως των υβριστικών, ψευδών και ανυπόστατων αυτών χαρακτηρισμών δεν αίρει την ενότητα; Η συκοφαντία του ιστοτόπου, ότι ο Ορθόδοξος Τύπος καθοδηγείται από τον π. Βασίλειο Βολουδάκη (συκοφαντία κατά του παλαιού συνεργάτου του π. Μάρκου, παρά τις κατ’ επανάληψη διαψεύσεις του, και προσβολή κατά της Συντακτικής Επιτροπής και της Π.Ο.Ε., ωσάν να απαρτίζεται από αχειράνθρωπους, οι οποίοι χειραγωγούνται ως άβουλα όντα) επανελήφθη από πατέρες στην πρόσφατη Σύναξη της Γαζέας, πράγμα το οποίο φανερώνει ότι ο μακράν της Ελλάδος ιστότοπος αρθρογραφεί καθ’ υπαγόρευση των εν Αθήναις ψευδολόγων- πληροφοριοδοτών του. Μπορούν, άραγε, να αποδείξουν αυτούς τους ισχυρισμούς τους;

Γιατί θα πρέπη τις λανθασμένες και επικίνδυνες αποφάσεις της συνόδου της Κρήτης να τις επωμισθή η Εκκλησία της Ελλάδος, όταν μάλιστα, η Εκκλησία μας χαρακτηρίζεται για την πιο σταθερή τήρηση της Παραδόσεως; Η αλήθεια είναι ότι η διακοπή της μνημόνευσης θα επιφέρη αναταραχή στην Εκκλησία της Ελλάδος, και όχι στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος φέρει όλη την ευθύνη, κάτι το οποίο θα προκαλέση ικανοποίηση σε  όλους αυτούς που θα την ήθελαν αδύναμη και ευάλωτη꞉ Πρώτον στην κυβέρνηση, που προσπαθεί να περιθωριοποιήση την Εκκλησία παρουσιάζοντάς την ως χώρο συγκρούσεων, και δεύτερον, στο Πατριαρχείο, το οποίο θα εμφανισθή ως ρυθμιστικός παράγοντας στην σχέση Εκκλησίας-Πολιτείας, αλλά και στις μεταξύ των δύο Εκκλησιών σχέσεις.

Θέλουμε να τονίσουμε, για μία ακόμη φορά, με όλη την εκτίμηση προς τα σεβαστά αυτά πρόσωπα, ότι είναι, αν μη τι άλλο, προσβλητικό προς το πρόσωπο του αρχισυντάκτη, όταν λέγεται ότι ο πατήρ Βασίλειος Βολουδάκης είναι αυτός που χειραγωγεί την εφημερίδα. Διότι ο Ορθόδοξος Τύπος δεν ανήκει ούτε στον π. Θεόδωρο Ζήση ούτε στον π. Βασίλειο Βολουδάκη ούτε στον π. Γεώργιο Μεταλληνό, ο Ορθόδοξος Τύπος είναι όργανο του χριστιανικού σωματείου της Πανελληνίου Ορθοδόξου Ενώσεως και σε αυτό απολογείται και έχει τους πιο πάνω πατέρες συνεργάτες και δέχεται τις πολύτιμες συμβουλές τους. Ο Ορθόδοξος Τύπος έχει αρθρογράφους με ήθος, που προσφέρουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους, με γνώμονα πάντα τον αντιοικουμενιστικό αγώνα και την Αλήθεια, αρθρογράφους που χαρακτηρίζονται τόσο για την επιστημονική θεολογική τους μόρφωση αλλά και την αγάπη τους προς τον Κύριο και την Εκκλησία του. Το ότι δεν ανταποδίδουν τις κακόβουλες κατηγορίες του  ιστοτόπου οφείλεται στο ότι οι άνθρωποι που μας καθοδήγησαν στην Εκκλησία μας έμαθαν να λειτουργούμε με αυτόν τον τρόπο και όχι ότι αδυνατούμε να ανταποδώσουμε τα ίσα.

Θα πρέπη να γνωρίζετε ότι ο διευθυντής του Ορθοδόξου Τύπου, όσο και οι άνθρωποι οι οποίοι προσφέρουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους σε αυτόν, υπήρξαν πνευματικά τέκνα του πατρός Μάρκου Μανώλη, τον οποίον διακόνησαν για δεκαετίες, άρα γνώρισαν τόσο τον ίδιο όσο και τους συνεργάτες του.

Οι προσωπικές διαφορές καλό θα είναι να αποτελούν αφορμές για διάλογο και όχι για συγκρούσεις την στιγμή που είναι κοινός ο αγώνας. Όμως η ενότητα επιτυγχάνεται μόνο όταν υπάρχη ο αμοιβαίος σεβασμός.

Με χαρά θα περιμένουμε τον οποιονδήποτε αντίλογο.

Γεώργιος Τραμπούλης

 

Παντοκράτορας

Ειδήσεις