Πρόδρομοι «νέας πνευματικότητος»…

Ορθόδοξος Τύπος Εφημερίδα

Γράφει ο κ. Γεώργιος Παναγιώτου, Πτυχιούχος Θεολογικής Σχολής

Είμαι συνδρομητής του Ο.Τ., τον λαμβάνω κάθε εβδομάδα και σας ευχαριστώ για την αποστολή.

«Ως δρόσος Αερμών» έρχεται με την πνευματικωτάτη ύλη του και στηρίζει τον λαό μας στις δυσ­κολες ημέρες που διερχόμεθα.

Με μεγάλη προσοχή διάβασα το άρθρο «ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ δια το «σκήνωμα» της Αγ. Ελένης» στο υπ’ αρ. 2164, 12 Μαΐου 2017, φύλλο του Ο.Τ. και ως νέος θεολόγος θέλω να σας καταθέσω μερικές σκέψεις μου.

Στο συμπέρασμα το άρθρο αναφέρει:

«Όχι μόνον δεν πρόκειται δια σκήνωμα, όπως απατηλώς το διαφημίζει η Αποστολική Διακονία, αλλά δεν υπάρχει καν βάσιμον στοιχείον ότι πρόκειται δια τα λείψανα της Αγίας Ελένης, καθώς ο ίδιος ο Θεοφιλέστατος Φαναρίου εγείρει ως επιχειρήματα την όψιμον αναγνώρισιν αυτών από τους Παπικούς και ότι ανήκουν εις γηραιάν κυρίαν, η οποία έζησε κοντά εις την εποχήν της Αγίας Ελένης. Θα ηδύνατο να αρκεσθή εις τα αυθεντικά λείψανα εις την Ελλάδα, όμως τοιουτοτρόπως δεν θα ηδύνατο να το διαφημίση τόσο, ώστε να συρρεύση πλήθος λαού με τα ανάλογα οφέλη. Τελικόν κέρδος είναι η προώθησις της οικουμενιστικής ιδέας ότι μας ενώνει η τιμή των ιδίων Αγίων και ο σεβασμός των λειψάνων, δηλ. ας ενωθώμεν εις την πράξιν, καθώς ο πιστός λαός ευλαβείται και προστρέχει εις τους Αγίους, ενώ του φαίνονται ακατανόητοι αι δογματικαί διαφοραί».

Δηλαδή έχομε εμφάνιση συμπτωμάτων Ορθοδόξου φρονήματος καχεξίας και ατονίας. Επιδιώξεις που προβάλλονται ως προμηνύματα απουσίας Ορθοδόξου πνευματικότητος η έχουν ως κίνητρο υλικά οφέλη, φιλοδοξίες προσωπικής προβολής και αναδείξεως.

Αυτό είναι θλιβερό, διότι προέρχεται δυστυχώς από τους «φύσει και θέσει τεταγμένους» να είναι οι άγρυπνοι φρουροί του πολυτιμοτάτου αυτού θησαυρού της πίστεώς μας και των αυθεντικών λαϊκών Ορθοδόξων βιωμάτων.

Μας προσκομίζουν αντί ορθοδόξου φρονήματος και φωτός, εμπρηστικούς δαυλούς, για να καύσωμε και να μεταβάλωμε σε τέφρα κάθε τίμια Ορθόδοξη Παράδοση του λαού μας.

Είναι φορείς ξένων συνηθειών, ηθών και συνθημάτων. Προσπαθούν να αποσυνθέσουν και να ανασυνθέσουν την δομή της Ορθοδόξου Παραδόσεώς μας.

Ο μακαριστός Φώτης Κόντογλου έγραφε: «Ο Ορθόδοξος λαός ζη και πεθαίνει Ορθόδοξος και έχων βαθυτάτην αίσθησιν, τι είναι Ορθόδοξος και τι Φράγκος, όχι από το filioque και τ’ άλλα, που πεθαίνει χωρίς να τα μάθη, αλλά από την μορφήν της Ορθοδοξίας· από το σχήμα των ναών και των σκευών, από το σχήμα των αμφίων, από το σχήμα των Ιερέων, από την ψαλμωδίαν και την αγιογραφίαν… Κάνουν δε το μεγαλύτερο κακό, όσοι ξεθεμελιώνουν την γεραράν, αξίαν και άμωμον Παράδοσιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Εκείνο που πρέπει να τρέμουμε είναι η διάλυσις της Κιβωτού της Παραδόσεως».

Στις μέρες μας πολλοί Ορθόδοξοι Επίσκοποι και θεολόγοι, τοποθετούν το κέντρο βάρους της Ορθοδόξου Παραδόσεώς μας, εκτός της παραδεδομένης και αγίας μορφής της.

Προχωρούν με αποφασιστικότητα πέραν παντός καθηγιασμένου υπό της Παραδόσεως συμβολισμού, δια του οποίου φανερώνεται και αντανακλάται μέχρι σήμερα μέσα στον ιστορικό κόσμο η πνευματική ζωή της Ορθοδοξίας.

Έχουν πεποίθηση ότι οδεύουν προς μία εποχή νέας πνευματικότητας.

Το ανακοινωθέν της Τετάρτης 5 Απριλίου 2017 της Συνεδρίας της Διαρκούς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, εξ αφορμής της συμπληρώσεως εξήντα ετών από την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, δηλώνει ότι στηρίζει το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης, όπως το εμπνεύσθηκαν οι τρεις ιδρυτές της, ο γερμανός Κόνραντ Αντενάουερ, ο γάλλος Ρομπέρ Σουμάν και ο ιταλός Αλτιέρο Σπινέλι, και το οποίο στηρίζεται στους τρεις πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτισμού: την αρχαία ελληνική κλασική παιδεία, το ρωμαϊκό δίκαιο και τις χριστιανικές αξίες του Ευαγγελίου. Ωστόσο επισημαίνει την ανάγκη, όπως τα ήδη επιτευχθέντα από την Ευρωπαϊκή Ένωση για χάρη των λαών, συνεχίσουν να υφίστανται με την περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεων των κρατών-μελών, την ανάπτυξη της Δημοκρατίας προς όφελος των πολιτών της Ευρώπης και τον περιορισμό της απρόσωπης γραφειοκρατίας των Βρυξελλών».

Ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς με όλη τη ζωή και διδασκαλία του εξαγγέλλει την μοναδικότητα του Θεανθρώπου, την μοναδικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και την εκτροπή του Ευρωπαίου ανθρώπου από την Αλήθεια.

Ο μακαριστός π. Θεόκλητος Διονυσιάτης αναφέρει:

«Η Ορθόδοξος πίστις και ο πλούτος της Παραδόσεώς της, με κέντρον τον Θεάνθρωπον Ιησούν, δεν είναι αφηρημέναι ηθικαί αρχαί και ιδέαι Πλατωνικού τύπου, ούτε «αξίαι» ιδεαλιστικαί, αλλά ο αληθής ρυθμός της ζωής του σύμπαντος, είναι ο πυρήν των πραγμάτων και του ανθρώπου ως και το τέλος των. Ο άνθρωπος και το σύμπαν δέον να συγκεντρούνται πέριξ αυτού του πυρήνος και να συμμορφούνται προς αυτόν τον ρυθμόν. Μόνον ούτως η κτίσις αποκτά το νόημά της και ακολουθεί την ορθήν και σωστικήν πορείαν της. Εάν, λοιπόν, κάποιος αποπειραθή όχι απλώς να αμαρτήση ως άτομον η ως ομάς έναντι του ευαγγελικού αυτού τρόπου ζωής και της πίστεως, αλλά να βεβηλώση και υποκαταστήση αυτά με άλλον τινά ρυθμόν, με συνέπειαν να παραμορφώση το περιεχόμενόν των, δηλαδή το πρόσωπον του Θεανθρώπου, τότε θα κινδυνεύση να καταστραφή ολόκληρος η δημιουργία, με επικεφαλής τον άνθρωπον και ολόκληρος η Οικονομία της σωτηρίας.

Αυτήν ακριβώς την βεβήλωσιν και υποκατάστασιν επεχείρησεν η Δύσις δια της «θρησκείας» της, δια του πολιτισμού της, της παιδείας της, της επιστήμης της, της κοινωνίας της, της φιλοσοφίας της και της τεχνικής της. Το τραγικόν είναι, ότι η πτώσις γίνεται δόγμα πίστεως και ζωής, νέος ρυθμός, προς τον οποίον δέον να συμμορφωθούν τα πάντα και οι πάντες. Εντεύθεν και η ιερά αγανάκτησις του π. Ιουστίνου κατά των διαφόρων ανθρωπισμών και του Οικουμενισμού, ως φορέων της βεβηλώσεως του Θεανθρώπου, της μόνης ελπίδος του ανθρώπου και του κόσμου. Ο Χριστός ούτως απομακρύνεται εξ όλων των περιοχών της ζωής και την θέσιν του καταλαμβάνει ο άνθρωπος!…».

Κύριε Διευθυντά μήπως πρέπει να τεθούν μερικά θέματα υπό συζήτηση. Διότι ως Ορθόδοξοι Θεολόγοι πιστεύουμε ότι η Πατρίδα μας, χωρίς ακραιφνή Ορθοδοξία, παραμένει κυριολεκτικά μετέωρος. Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η κιβωτός της σωτηρίας μας.

Ίσως οι οδεύοντες προς την νέα εποχή της νέας πνευματικότητας, να νομίζουν ότι πλανώμεθα. Ας μας το διδάξουν λοιπόν οι ενδεχομένως αντιφρονούντες!

 

Παντοκράτορας