ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Ορθόδοξος Τύπος Εφημερίδα

Του Αρχιμ. Ιεροθέου Αργύρη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Πειραιώς

 

Η Ιερά Μητρόπολις Ταμασού και Ορεινής, σε συνεργασία με τη Χριστιανική Ένωση Κυπρίων Επιστημόνων (Χ.Ε.Κ.Ε.), διοργάνωσαν την Κυριακή, 28 Μαΐου 2017 και ώρα 11:00 το πρωί, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων των Κοινοτικών Συμβουλίων Δευτεράς συνέδριο, με θέμα: «Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (1930-1989)».

Χαιρετισμός του Αρχιεπισκόπου Κύπρου

«Είμαι βέβαιος ότι οι εκλεκτοί μας εισηγητές θα φωτίσουν σήμερα σημαντικές πτυχές από την καρποφόρα ζωή του, ώστε πολλά διδάγματα να αντλήσουμε και εμπνεόμενοι από την αγία, αγωνιστική και μαχητική του ζωή να συνεχίσουμε και μεις την κατά Χριστό βιοτή μας.

Σε μία εποχή κρισιμότατη για την πορεία του Έθνους μας, κατά την οποία διακυβεύεται αυτή αύτη η ύπαρξή μας, έχουμε βαθύτατη ανάγκη, ως Ελληνισμός, από πρότυπα. Πρότυπα, πνευματικά που θα μας βοηθήσουν να επιστρέψουμε στις ζείδωρες πηγές της Ορθοδοξίας μας και να αντλήσουμε όλες εκείνες τις ηθικές και χριστιανικές δυνάμεις που χρειαζόμαστε, όχι μόνο για να συνεχίσουμε την ιστορική και εκκλησιαστική μας πορεία, αλλά και για να διαλάμψουμε και ως Ορθοδοξία και ως Ελληνισμός. Ακράδαντα πιστεύω ότι η ασκητική και εκκλησιαστική μορφή του αοιδίμου πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου, προβάλλει στη συνείδησή μας, και διαλάμπει στη σύγχρονη ιστορία της εκκλησίας της Ελλάδας, ως ένα λαμπρό εκκλησιαστικό και αγωνιστικό πρότυπο.

Η βαθυτάτη θεολογική του κατάρτιση, το όλο συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο αναδεικνύουν τη μορφή του μακαριστού Επιφανίου Θεοδωροπούλου, ως μία λαμπρή και διακεκριμένη εκκλησιαστική προσωπικότητα. Ο ίδιος βέβαια ουδέποτε ένιωσε η συμπεριφέρθηκε κατά τρόπο υπεροπτικό. Αντίθετα· η όλη του βιοτή ήταν βασισμένη πάνω στη συμβουλή του Κυρίου: «οίδατε ότι οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών· ουχ ούτω δε έσται εν υμίν, αλλ’ ος εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, έσται υμών διάκονος, και ος εάν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος· και γαρ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακο­νήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών».

Και όντως· η ζωή του μακαριστού Επιφανίου Θεοδωροπούλου ήταν μία αέναη καρποφόρα διακονία προς την Εκκλησία. Μία διακονία που κάλυψε όλους τους τομείς. Το ιερό θυσιαστήριο με τον πυρφόρο άμβωνα. Ο λόγος του πάντοτε βαθύς θεολογικά και παράλληλα μελιστάλακτος. Ενέπνεε πίστη, αισιοδοξία και εσωτερική εγκαύχηση για τη χριστιανική μας ιδιότητα.

Ιδιαίτερα διακρίθηκε στο συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο. Εμβριθής κάτοχος του κλασσικού λόγου και της δογματικής της Εκκλησίας μας ερμήνευσε την εκκλησιαστική μας υμνολογία με μεγάλη ακρίβεια και επιτυχία. Στα δύσκολα σημεία της υμνολογίας όλοι καταφεύγουμε στον μακαριστό Επιφάνιο να δούμε πως τα αποδίδει.

Νομίζω ότι εκεί όπου ιδιαίτερα διακρίθηκε ο αοίδιμος ιεράρχης ήταν στο ιερό μυστήριο της Εξομολογήσεως. Χιλιάδες νέοι από κάθε κοινωνική τάξη συνέτρεχαν στο ταπεινό του καταφύγιο, για να εκθέσουν εκεί τις ανησυχίες τους και τους προβληματισμούς τους, ενώπιον της πολυσεβασμίας και σοφής προσωπικότητάς του. Και όλοι τους έφευγαν, εκείθεν, γαλήνιοι, ανανεωμένοι· γεμά­τοι με αγωνιστικό σθένος, για να συνεχίσουν τη χριστιανική τους πορεία. Υπήρξε ένας εμπνευσμένος και αξιάγαστος καθοδηγητής της νεότητας».

Τιμώντες και παραβαίνοντες

τας αρχάς του π. Επιφανίου

Βασικό στοιχείο της προσωπικότητος και της όλης βιοτής του Γέροντος Επιφανίου ήτο η απαρασάλευτος τήρησις των Ιερών και Θεοπνεύστων Κανόνων της Ορθοδοξίας. Αλλά να δούμε πως τιμούν τον μακάριο εκείνο γίγαντα θεολόγο οι παριστάμενοι:

Κατ’ αρχάς, και οι παρόντες Επίσκοποι είναι πιστοί εις την «γραμμήν» του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Υπενθυμίζομεν ότι ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου εις το Κολυμβάριον υπέγραψε αντικανονικώς αντί Συνεπισκόπων του.

Ο δε Πανιερ. Ταμασού, όχι μόνον εξεπροσώπησε την Εκκλησία εις το εν Ναμίμπια 12ο Παγκόσμιο Συνέδριο της ομοσπονδίας Λουθηρανών χριστιανών «εκ μέρους του θεολογικού διαλόγου Ορθοδόξων-Λουθηρανών που διεξάγεται εδώ και 37 χρόνια υπό την αιγίδα και συντονισμό του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου και της Λουθηρανικής ομοσπονδίας», ως αναφέρει επισήμως ανακοινωθέν της Ι. Μ. Ταμασού, αλλά και την Κυριακή 28 Μαΐου 2017 σε συνεργασία με τους Συλλόγους Ποντίων Κύπρου, διοργάνωσε εκδήλωση με γενικό τίτλο: «Κωνσταντινούπολις: Η ακρόπολη της Ορθοδοξίας. Ο Φάρος που δεν έσβησε, η Εκκλησία που περιμένει». Συνέγραψε μάλιστα ποίημα με ίδιο τίτλο, το οποίο το αφιέρωσε «τη Α. Θ. Παναγιότητι τω Αρχιεπισκόπω Κωνσταντινουπόλεως και Οικουμενικώ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίω εις ένδειξιν υιικής αγάπης και σεβασμού».

Ο Μητροπολίτης της Β. Ελλάδος που ήταν παρών είχε προταθή από τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως, δια να λάβη μέρος εις την αντιπροσωπίαν του Πατριαρχείου ως εκπρόσωπος των λεγομένων «Νέων Χωρών», δηλαδή της ενιαίας με την Μητροπολιτική Ελλάδα, της Βορείου Ελλάδος.

Παρών στο Συνέδριο ήτο και Επίσκοπος, ο οποίος υπήρξε ένας από τους φανατικούς υποστηρικτές και θιασώτες της “Συνάξεως του Κολυμβαρίου”.

Συνάδουν οι πράξεις τους με τα συνέδρια; Στα λόγια τιμούμε το πρόσωπο του π. Επιφανίου και στα έργα πράττουμε κατ’ αντίθετον τρόπον;

Ο Γέρων Επιφάνιος «προκατεδίκασε» και

προαπέρριψε την «Σύναξιν του Κολυμβαρίου»

Ο π. Επιφάνιος διεκήρυσσε δια την μέλλουσα να συν­έλθη «Πανορθόδοξος Σύνοδος», ότι σε αυτή υποχρεωτικώς οφείλουν να «μετέχουν αυτοδικαίως και αυτεπαγγέλτως, παίρνοντας την πατερίτσα τους, χωρίς άλλη διαδικασία η προσκλήσεις, άπαντες οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι της Οικουμένης.

Είναι αυτό που πρωτίστως παρεβίασε η λεγομένη «Σύναξις του Κολυμβαρίου» τον Ιούνιο του 2016.

Αντικανονική η λεγομένη

“Μείζων Σύνοδος” του Μακαρίου

Κατά δεύτερον, σημειώνουμε συνοπτικά μερικά ζητήματα. Δεν γνωρίζουμε εάν αυτά προεβλήθησαν στο Συν­έδριο η όχι. Εάν ναι, τότε ημείς απλώς τα επαναλαμβάνουμε, για να τα υπογραμμίσουμε. Αν όχι, τότε τα καταχωρούμε, για να τα γνωρίσουμε σε όσους τα αγνοούν και να τα υπενθυμίσουμε σε όσους σκοπίμως τα αποκρύπτουν και τα υποβαθμίζουν. Σε πολλούς πονά η θέσις του Γέροντος Επιφανίου υπέρ των δώδεκα αδίκως εκδιωχθέντων Μητροπολιτών και κατά των “Μοιχεπιβατών”, των αντικανονικών καταληψιών των Θρόνων. Και πολλοί, στην διχοτομημένη Κύπρο, αποκρύπτουν πως ο Γέρων Επιφάνιος κατακεραύνωσε τις αντικανονικές ενέργειες του Μακαρίου κατά της Ιεράς Συνόδου της Μεγαλονήσου:

  1. Όταν η Ιερά Σύνοδος της Κύπρου με τους τρεις Μητροπολίτες της καθήρεσαν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, επειδή κρατούσε αντικανονικώς το πολιτικό αξίωμα του Προέδρου, τότε εκείνος (ο Μακάριος) έχοντας την πολιτική εξουσία συνεκάλεσε αντικανονική λεγομένη «Μείζονα Σύνοδο» και καθήρεσε τους Μητροπολίτες της Κανονικής Κυπριακής Συνόδου.

Τότε ο πατήρ Επιφάνιος έγραψε και δημοσίευσε Κανονικές μελέτες και άρθρα δικαιώνοντας απολύτως τους τρεις Μητροπολίτες και την Κανονική τους Σύνοδο και καταδικάζοντας ως αντικανονική τη Σύνοδο του Μακαρίου.

Ζούμε σε εποχές όπου επαναλαμβάνονται τα ίδια ολισθήματα της εποχής των μεγάλων αιρέσεων. Συγκροτούνται ψεύτικες, ψευδεπίγραφες και απατηλές λεγόμενες “Σύνοδοι”, όπως και αυτή που διεξήχθη στο Κολυμβάριον της Κρήτης, η “Σύναξις του Κολυμβαρίου”, με όλα της τα Κανονικά και Εκκλησιολογικά ατοπήματα.

  1. Όταν απέθανε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, τότε, με πρωτοβουλία του πατρός Επιφανίου και με κείμενο της δικής του γραφίδος οι δύο Μητροπολίτες εκ των τριών απεφάσισαν να αναγνωρίσουν πλέον την εκκλησιαστική κατάσταση, αφού είχε αποδημήσει ο Μακάριος και χάριν της ενότητος και της αποκαταστάσεως και επιστροφής της κανονικότητος της Εκκλησίας.

Να καταχωρήσω εδώ και μία λεπτομέρεια από την μεγαλειώδη εκείνη πράξι ενότητος, αγάπης, κανονικότητος και επιεικείας. Ήτο περίοδος λίγο προ της Πεντηκοστής. Με εκάλεσε ο Γέροντας, ο π. Επιφάνιος, και μου ενεχείρισε ένα ΑΠΟΡΡΗΤΟ πολυσέλιδο κείμενο και μου εζήτησε να το μελετήσω. Δεν ήμουν τότε Κληρικός, αλλά νεαρός φοιτητής.

Το ιστορικό εκείνο Εκκλησιαστικό έγγραφο επεκαλεί­το την μεγάλη Δεσποτική εορτή της Πεντηκοστής, για να οικοδομήση την επιχειρηματολογία του. Επειδή έλεγε το απόρρητο κείμενο, το Πανάγιο Πνεύμα που θα κατέλθη σε λίγες ημέρες «εις ενότητα πάντας εκάλεσε», δια τούτο, ημείς, η Κανονική Σύνοδος της Κύπρου, «καλούμε πάντας εις ενότητα, ειρήνη, αγάπη και κανονικότητα». Αποκαθιστούμε την συνέχεια στην Κυπριακή Εκκλησία, βάσει των Ιερών Κανόνων και των Πατερικών Παραδόσεών μας και παραιτούμεθα από τα Ιεροκανονικά δικαιώματά μας.

Το περίφημο έγγραφο μετέφερα προς υπογραφή και τα περαιτέρω προς τους δύο Μητροπολίτας. Ο τρίτος Μητροπολίτης, ο κανονικός Μητροπολίτης Πάφου, ο μακαριστός Γεννάδιος, δεν απεδέχθη να συμβιβασθή με το διάδοχο Μακαριακό Καθεστώς. Η συνείδησίς του δεν του επέτρεπε να εμπιστευθή τα πράγματα στη νέα Εκκλησιαστική Κατάστασι.

  1. Όταν απέθανε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος τότε η εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» εδημοσίευσε στην πρώτη σελίδα την είδηση του θανάτου με τη φωτογραφία του θανόντος. Κάτωθεν δε αυτής εγράφη το εξής επίγραμμα με νόημα: «Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέθανε και ετάφη». Το εν λόγω επίγραμμα ήτο πρότασις του πατρός Επιφανίου που το υιοθέτησε ο Ο.Τ. και εδημοσιεύθη.

Αντικανονικαί πράξεις

του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ

Δυστυχώς υπάρχουν επίσκοποι που επαινούν το μακαριστό πατέρα Επιφάνιο και εκφωνούν ομιλίες προς τιμήν του, αλλά οι ίδιοι παραβιάζουν τους Ιερούς Κανόνες η αγνοούν την παραβίασή τους, όταν αυτή συντελήται.

Παλαιότερα σε μία εκδήλωσι προς τιμήν του Γέροντος Επιφανίου, ένας τέτοιος επίσκοπος ομιλητής- “τιμητής” έλεγε:

«Συμφωνώ σε όλα με τον πατέρα Επιφάνιο εκτός από το θέμα της καθαιρέσεως του Μακαρίου από την Κυπριακή Σύνοδο».

Με αφορμή το γεγονός ότι το συνέδριο διεξήχθη στην Μαρτυρική μας Κύπρο, δικαιούμεθα να ερωτώμεν: Οι παρόντες, οι διοργανωτές, οι επίσκοποι, οι χειροκροτητές, συμφωνούν η διαφωνούν με τον πατέρα Επιφάνιο;

Αν τυχόν διαφωνούν, εν λόγοις και έργοις, τότε, γιατί μετά σκοπιμότητος δείχνουν δημοσίως ότι τον τιμούν; Γιατί ξεγελούν τον ευσεβή και ευμετάπιστο λαό μας;

Και για να γίνουμε πιο σαφείς: Δύο κύρια γεγονότα χαρακτηρίζουν την προσήλωσι του Γέροντος Επιφανίου προς τους Ιερούς κανόνες:

Υπεστήριξε έως τέλους, με απόλυτο τρόπο, τους δώδεκα αδίκως εκδιωχθέντας Μητροπολίτας της Εκκλησίας της Ελλάδος κατά το 1974 από τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Εχαρακτήριζε δε τους Επισκόπους που κατέλαβαν τους θρόνους των ως “Μοιχεπιβάτας”.

Ελέχθη αυτό εις το Συνέδριο; Τονίσθηκε, προεβλήθη, η απεσιωπήθη; Και το  σημαντικώτερο,  ποίες  οι  πρα­γματικές σχέσεις των παρόντων στο συνέδριο Επισκόπων με τους “Μοιχεπιβάτας”;

Υπεστήριξε, όπως ήδη εγράψαμε προηγουμένως την καθαιρέσασα τον Μακάριο Κανονική Σύνοδο της Κύπρου κατά το 1973. Κατεδίκασε με μελέτη του την Αντικανονική λεγομένη «Μείζονα Σύνοδο της Κύπρου». Κατετέθη αναλυτική αναφορά των κειμένων του σοφού Γέροντος; Η μήπως ασχολούμαστε με άλλα ζητήματα ανώδυνα και αδιάφορα σχετικώς;

Και φυσικά ερωτώμεν με έμφασι: Ποία η άποψις των παρόντων Αρχιερέων για τα έργα του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, σχετικά με εκείνη την Αντικανονική “Σύνοδο”, λεγομένη ψευδεπίγραφα “Μείζονα Σύνοδο”;

Ποία η άποψις των παρόντων Επισκόπων για τις αντικανονικές ενέργειες του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, σχετικά με την εκδίωξι των δώδεκα Κανονικών Μητροπολιτών;

Πνευματικός Νόμος, Αντικανονικότητες

και Εθνικαί συμφοραί

Σε εποχές που η πατρίδα μας δοκιμάζεται θα διατυπώσουμε μία άποψι, που αποκαλύπτει πολλά στοιχεία συγκλονιστικά.

Συνήθως η πάντοτε όταν γίνωνται Αντικανονικές Εκκλησιαστικές Πράξεις, τότε επακολουθούν και Εθνικές Τραγωδίες. Εδώ εκδηλώνεται γρήγορα και άμεσα ο τρομερός Πνευματικός Νόμος. Να τεκμηριώσουμε εν προκειμένω την άποψί μας:

Οι τρεις Μητροπολίτες της Ιεράς Συνόδου της Κύπρου, ο Πάφου Γεννάδιος, ο Κιτίου Ανθέμιος και ο Κερυνείας Κυπριανός, εν κανονική Συνόδω, καθήρεσαν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στις 7 Μαρτίου 1973.

Ο Μακάριος αντέδρασε και συνεκάλεσε Αντικανονική Σύνοδο, την λεγομένη “Μείζονα και Υπερτελή”, όπου δεν συμμετείχε η Εκκλησία της Ελλάδος με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Α’. Η Αντικανονική αυτή Σύναξις, κατά τον Γέροντα Επιφάνιο, η λεγόμενη “Μείζων Συνοδος”, καθήρεσε ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. Προφανώς κατά τα εντάλματα του Μακαρίου.

Να σημειώσουμε ότι αυτή η καθαίρεσις έγινε στις 14 Ιουλίου 1973, από τον καθηρημένο Μακάριο και τους ελεγχομένους από αυτόν επιόρκους Επισκόπους.

Ένα χρόνο ακριβώς μετά, ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, ο Σεραφείμ, Αντικανονικώς και αυτός, εξεθρόνισε δώδεκα εναρέτους Μητροπολίτες.

Πότε; 15 Ιουλίου 1974.

Συνέτρεξαν ΔΥΟ οδυνηρές ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΕΣ Εκκλησιαστικές Πράξεις, πνευματικές εκτροπές, μέσα σε ένα χρόνο, και τότε, αμέσως, ενεργοποιήθηκε η “Μυστική Εξίσωσις”, του Πνευματικού Νόμου.

Πέντε μέρες μετά, 20 Ιουλίου, συνετελέσθη η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο με την διχοτόμησί της και τον Ελλαδικό εξευτελισμό.

Οι τιμώντες προσέτρεξαν και προσέπεσαν

εις τους συντελεστάς των Αντικανονικοτήτων;

Ο Γέρων Επιφάνιος κατεκεραύνωνε πάντοτε αυτές τις δύο ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ. Ελέχθη αυτό εις το Συνέδριο;

Όλοι εμείς επαινούμε την πρωτοβουλία των αγνών και πιστών εμπνευστών του Συνεδρίου. Συγχαίρουμε τα αγαθά τους κίνητρα και τις προθέσεις τους.

Ωραία τα τιμητικά λόγια, αλλά πολλές φορές ατιμάζουν το τιμώμενο πρόσωπο, όταν τα έργα είναι αντίθετα προς τις αρχές και αξίες των τιμωμένων πατερικών μορφών η μάλλον προς το Ιερό Ευαγγέλιο και προς τους θεοπνεύστους Ιερούς Κανόνας.

Κατακλείοντας επιθυμούμε να κάνουμε μερικές απλές και καθαρές ερωτήσεις προς Επισκόπους, Κληρικούς και λαϊκούς:

  • Υπάρχουν Μητροπολίτες, που προσέτρεξαν και προσέπεσαν γλοιωδώς προς Επισκόπους, καταληψίες “Μοιχεπιβάτες”, προκειμένου να ανέλθουν στον Επισκοπικό θώκο; Αλλά προφασίζονται ότι τιμούν, αγαπούν και σέβονται τις αρχές του Γέροντος Επιφανίου.
  • Υπάρχουν, επίσης, Μητροπολίτες στην Κύπρο που εκθειάζουν τον Γέροντα Επιφάνιο, αλλά είναι προσκεκολλημένοι στο Μακαριακό δίκτυο Εκκλησιαστικής Εξουσίας;
  • Υπάρχουν λαϊκοί και κληρικοί που διασαλπίζουν τις Ιεροκανονικές Απόψεις του Γέροντος Επιφανίου, αλλά με ποικίλους τρόπους στηρίζουν τους βασικούς συντελεστές και μετόχους των πολλαπλών Αντικανονικοτήτων στην Ελλάδα και στην Κύρπο;

Μετά την “Σύναξιν του Κολυμβαρίου”

τι περιμένομεν;

Καταστέλλοντες τις σκέψεις μας ερωτάμε.

Μετά τις δύο Αντικανονικότητες, που πολέμησε ο Γέρων Επιφάνιος, επακολούθησε η καταστροφή της πολυκλαύστου Κύπρου μας.

Μετά τις Αντικανονικότητες της “Συνάξεως του Κολυμβαρίου”, και τις αντικανονικές επαπειλούμενες και θρυλούμενες καθαιρέσεις κληρικών και Επισκόπων, τι μας αναμένει;

Να μη επιτρέψη ο Κύριος για τις ανομίες μας, να ζήσουμε νέες δοκιμασίες και τραγωδίες.

Ο Θεός έστειλε τον Ναβουχοδονόσορα

και τον Κύρον, και όχι η πολιτική τους

Θα μας αντιτείνουν λογικώς μερικοί, ότι την εισβολή στην Κύπρο επέβαλαν πολιτικές καταστάσεις.

Θα απαντήσουμε με σαφήνεια.

Τον Βασιλιά της Βαβυλώνος, τον Ναβουχοδονόσορα, τον έστειλαν στην Ιουδαία πολιτικά η πνευματικά κίνητρα; Τι ωδήγησε μετά την επιδρομή εκείνη στην 70-χρονη Βαβυλώνιο αιχμαλωσία των Ισραηλιτών; Οι πολιτικές βλέψεις και αποφάσεις του Ναβουχοδονόσορα;

Όχι μας απαντά ο Θεός δια των Προφητών Ησαΐα και Ιερεμία.

Εγώ λέγει ο Θεός, θα στείλω από βορρά (εννοεί τους Βαβυλωνίους), γιατί εσείς ξεχάσατε την αληθινή πίστι και στήσατε σε πολλά μέρη τόπους λατρείας των ειδώλων.

Θα σας τιμωρήσω, στέλνοντας τους βαρβάρους, διότι καθιερώσατε Ιερούς τόπους προς τιμήν του Βάαλ και μάλιστα στην κοιλάδα Εννόμ εγκαταστήσατε ιερά βδελυρά, για να θυσιάζετε τις κόρες σας.

Αλλά και εγώ θα στείλω κάποιον άλλο βασιλιά, που το όνομά του θα μοιάζει με το δικό μου (Κύριος-Κύρος της Περσίας), να σας ξαναφέρω πίσω στη γη της Ιουδαίας και να κτίσω τον Ναό μου.

Πολιτικά η πνευματικά λοιπόν, ήσαν τα αίτια των επιχειρήσεων του Ναβουχοδονόσορα και του Κύρου της Περσίας; Προφανέστατα και μόνον Πνευματικά και το ομολογεί ο ίδιος ο Πέρσης κατακτητής και καταστροφεύς της Βαβυλώνος:

«Τάδε λέγει Κύρος βασιλεύς Περσών. Πάσας τας βασιλείας της γης έδωκέ μοι Κύριος ο θεός του ουρανού και αυτός ενετείλατό μοι οικοδομήσαι αυτώ οίκον εν Ιερουσαλημ εν τη Ιουδαία. τις εξ υμών εκ παντός του λαού αυτού; έσται ο θεός αυτού μετ’ αυτού; και αναβήτω» (Β’ Παραλ. λστ’ 23).

Οι Ισραηλίτες έστηναν και καθιέρωναν ειδωλολατρικά ιερά. Δυστυχώς πολλοί δικοί μας ρασοφορούντες στήνουν και θέλουν να καθιερώσουν τα Αντικανονικά τελούμενα (Μη Συνόδους) ως ιερά και όσια (ως Αγίας Συν­όδους).

Μήπως η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως κατά το 1453 δεν έγινε μετά τις ψευδοσυνόδους της “Φερράρας-Φλωρεντίας” και μετά από την θεία Λειτουργία που πραγματοποιήθηκε στην Αγία Σοφία στις 12 Δεκεμβρίου 1452 από τους Παπικούς-Λατίνους;

Είναι γνωστόν ότι ο Μωάμεθ ο Πορθητής έβλεπε όραμα χεριού με πέντε δάκτυλα. Κάποιος Ασκητής ερμήνευσε το παράδοξο λέγοντας ότι η Πόλις δεν θα έπεφτε, εάν μέσα σε αυτή υπήρχαν πέντε δίκαιοι.

Είναι η όχι Πνευματικά τα αίτια των καταστροφών μας; Κυβερνά η όχι ο Θεός την Ιστορία και τον κόσμο; Ασφαλώς ναι, μυριάκις ναι!

Προφητική θεώρησις της ιστορίας

Πως να ερμηνεύουμε τα γεγονότα:

Κατατίθεται η «Προφητική θεώρησι της ιστορίας».

Προβάλλεται η «Πνευματική θεώρησις της Εκκλησιαστικής και της Ελλληνικής Ιστορίας».

Ας ακούσουν κάθε είδους ανομούντες και παρανομούντες. Είμεθα αυστηροί η απόλυτοι; Να ακούσουμε τον θείο Απόστολο των Εθνών Παύλο που μας προειδοποιεί με συνθηματικό τρόπο:

«μη τις υμάς εξαπατήση κατά μηδένα τρόπον· ότι εάν μη έλθη η αποστασία πρώτον και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της ανομίας· ο υιός της απωλείας…

το γαρ μυστήριον ήδη ενεργείται της ανομίας· μόνον ο κατέχων άρτι έως εκ μέσου γένηται» (Β΄  Θεσ. β΄  3, 7).

 

 

 

 

Παντοκράτορας