«ΑΣΤΕΡΟΥΣΙΑ» ΤΟ ΑΓΙΟΒΑΔΙΣΤΟΝ «ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ» ΚΑΙ ΟΣΙΑΚΟΙ ΟΙΚΕΙΤΟΡΕΣ ΤΟΥ

Share:

“Τῆς ἐκείνων βιοτῆς μιμούμενοι…”

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Βλαμάκης,

Πρόεδρος “Σύναξης Ὀρθοδόξων Κρητῶν”

Σήμερα ποὺ ὁ κόσμος βιώνει περισσότερο ἀπὸ ποτὲ τὸν φόβο, τὴν ἀνασφάλεια, τὴν ἄγνοια, τὴν ἀπιστία καὶ τὴν ἀποστασία ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, σήμερα ποὺ ἀκόμη καὶ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας καὶ τοῦ κλήρου ἔχει αἰχμαλωτισθῆ στὰ δίκτυα τῆς ὕπουλης παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μὲ ὅ,τι αὐτὸ συν­­επάγεται γιὰ τοὺς πιστούς, σήμερα δυστυχῶς ποὺ οἱ “Καίσαρες” τοῦ αἰῶνος τούτου ἔχουν καθυποτάξει ὁλοσχερῶς τὴν διοικοῦσα ἱεραρχία στὰ ἀντίχριστα σχέδιά τους (κλείσιμο Ναῶν, στέρηση Θείας Κοινωνίας, διώξεις κληρικῶν, βεβήλωση τοῦ τριημέρου ταφῆς καὶ Ἀναστάσεως κ.τ.λ.) ἐπικαλούμενοι τὴν σωματική μας ὑγεία ὡς μέγιστο ἀγαθό, ἀγνοώντας τὴν πνευματικὴ ὑγεία ποὺ εἶναι ἀπείρως ἀνώτερη γιὰ τὴν σωτηρία μας, σήμερα λοιπὸν κρίνεται ἐξαιρετικὰ ἀναγκαῖο νὰ φέρομε στὴ μνήμη μας βιοτὲς Ἁγίων Κρητῶν Ὁμολογητῶν ποὺ πρόσ­φατα ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εὐδόκησε νὰ βγοῦν μέσα ἀπὸ τὴν ἀφάνεια καὶ τὴν μακροχρόνια λήθη πολλῶν αἰώνων, γιὰ νὰ μᾶς στερεώσουν μὲ τὰ φωτεινὰ παραδείγματά τους στὴν πίστη καὶ νὰ μᾶς ἐνισχύσουν στὶς δοκιμασίες τὶς δύσκολες ποὺ περνᾶμε.

Θὰ ἀναφερθοῦμε ἐν συντομίᾳ στοὺς βίους τριῶν Ὁσίων τῶν Ἀστερουσίων τῆς Κρήτης, ποὺ ἴσως εἶναι ἄγνωστοι στὸ εὐρὺ κοινό, μὲ βάση ἐκδόσεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κουδουμᾶ, ἔρευνα τοῦ Ἀρχιμανδρίτη Ἱλαρίωνα Σταματάκη καθὼς καὶ τοῦ σημαντικοῦ θεολογικοῦ- ἱστορικοῦ ἔργου τοῦ κ. Ζαχαρία Καλοχριστιανάκη. (1) Χρονολογικὰ ὁ ἀρχαιότερος (7ος Αἰώνας μ.Χ.) οἰκιστὴς τῶν Ἀστερουσίων εἶναι ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ ἐρημίτης καὶ Ὁμολογητής.

Φθάνοντας στὸν 14ο αἰώνα μ.χ. ποὺ εἶναι καὶ ἡ ἀκμὴ τοῦ ἐρημιτικοῦ μοναχισμοῦ στὰ Ἀστερούσια, συναντοῦμε τὸν Ὅσιο Ἰωσὴφ Φιλάγρη καὶ Ὁμολογητὴ καθὼς καὶ τὸν Ἅγιο, Μάρτυρα καὶ Ὁμολογητὴ, Ἐπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ “Πρόεδρο Κρήτης” Ἄνθιμο.

Μὴ καταχρώμενοι τὴν εὐγενικὴ φιλοξενία τοῦ Ὀρθόδοξου Τύπου, δὲν θὰ μακρολογήσομε ἀλλὰ σταχυολογώντας τὶς πιὸ σημαντικὲς στιγμὲς τοῦ βίου τῶν Ἁγίων, παραπέμπομε γιὰ περισσότερα στὴν ὑπέροχη ἐργασία τοῦ ἀξιέπαινου καὶ γλαφυρότατου θεολογικοῦ συγγραφέα κ.Ζαχαρία Καλοχριστιανάκη. (2)

Ἱερὰ Μονὴ Κουδουμᾶ, Ἀστερούσια Λυβικοῦ πελάγους

Ὁ πιστὸς περιπατητὴς ποὺ ὁδηγούμενος ἀπὸ μία ἐσωτερικὴ ἄγνωστη παρόρμηση θὰ βρεθῆ καὶ θὰ ἐξερευνήση αὐτὰ τὰ ἀπαράκλητα μέρη, ὅπου γνωστοὶ καὶ ἄγνωστοι Ἅγιοι Ἐρημίτες ἔδωσαν αἷμα, γιὰ νὰ πάρουν πνεῦμα, δὲν μπορεῖ νὰ μὴ νοιώθη δέος, συγκίνηση, καὶ κατάνυξη ἀναπολῶντας τοὺς ἄνισους σκληροὺς ἀγῶνες τῶν Ἁγίων , μὲ τὴν σάρκα καὶ μὲ τὸν διάβολο. Ἕνα στενὸ κακοτράχαλο μονοπάτι ὁδηγεῖ τὸν προσκηνητὴ στὸ “Ἀβακόσπηλιο” κατοικία, ἀσκητήριο καὶ τάφο τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Ἐρημίτου. Τὴν ψυχὴ κατακλύζουν διάφορα συναισθήματα ἀντικρύζοντας τὸ τεράστιο, ἄγριο καὶ ἀπόκοσμο σπήλαιο, συλλογιζόμενη πῶς μία ἀδύναμη ἀνθρώπινη ὕπαρξη θὰ μποροῦσε νὰ ἐπιβιώση σ’ αὐτὸ τὸν ὑγρὸ καὶ ἀπαράκλητο τόπο; Ἡ ἀπάντηση εἶναι μία. Μόνο μὲ τὴν παντοδύναμη Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μετὰ ἀπὸ μακροχρόνιους καὶ σκληροὺς ἀγῶνες ἄσκησης, νηστείας, ἀγρυπνίας, προσευχῆς, μόνωσης ἀλλὰ καὶ ποταμοὺς δακρύων, θὰ μπορέση ὁ ἄνθρωπος νὰ ἐλευθερωθῆ ἀπὸ τὰ γήϊνα δεσμὰ τῆς ὕλης καὶ νὰ ζήση πλέον σὰν ἐπίγειος ἄγγελος συνομιλῶντας μὲ τὸν Χριστό. Ξεπέρασε τὶς ὑλικὲς ἀνάγκες, πεῖνα, δίψα, κακουχίες καὶ ζοῦσε μόνος μόνῳ Θεῷ.

Ὁ μοναχὸς Κοσμᾶς ἔκανε τὴν Ὁμολογία του ἀντιτασσόμενος στὶς αἱρέσεις τῆς ἐποχῆς του, τὸν μονοθελητισμὸ καὶ τὸν μονοφυσιτισμὸ ποὺ εἶχε συνεπακόλουθο τὴν δίωξή του ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Ἱεράρχες τῆς ἐποχῆς του. Μὲ ἀκλόνητη πίστη καὶ ὀρθόδοξο φρόνημα ἐγκατέλειψε τὶς ἀνέσεις τοῦ κοσμικοῦ βίου καὶ ἀφιερώθηκε ψυχὴ τε καὶ σώματι στὸν Χριστό, ἐπιλέγοντας αὐτὴν τὴν ἀπερίγραπτη σὲ σκληρότητα καὶ μόνωση ἄσκηση. Θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ τὸν κατατάξη πλησίον τοῦ Μεγίστου Θεολόγου καὶ Ὁμολογητῆ τῆς ἐποχῆς του, τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ. Τὴν ἴδια ἀκριβῶς περίοδο ὁ Ἅγιος Μάξιμος εἶχε ἐπισκεφθῆ τὴν Κρήτη, γιὰ νὰ ἀντικρούση τὶς αἱρέσεις. Δὲν ἔχει γίνει γνωστὸ δυστυχῶς, ἂν αὐτοὶ οἱ δύο πνευματικοὶ γίγαντες συναντήθηκαν τότε.

Πρόσφατα ἔγινε ὁ ἐπαναπατρισμὸς μέρους τῶν κλαπέντων ἀπὸ τοὺς Ἑνετοὺς τιμίων λειψάνων τοῦ Ἁγίου, μετὰ ἀπὸ μακροχρόνιο ἀγώνα μὲ τοὺς παπικοὺς ἀπὸ τὴν μονὴ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Μείζονος στὴν Βενετία καὶ τώρα εὑρίσκονται σὲ περίτεχνη ἀσημένια λάρνακα στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κουδουμᾶ (3).

Τὸ σκήνωμα εἶναι ἄφθαρτο καὶ μυροβλύζει. Πολὺ πρόσφατα o Ἅγιος ἐπιτέλεσε ἕνα μεγάλο θαῦμα ἰάσεως ἑνὸς βαρέως ἀσθενοῦντος μὲ μεταστατικοὺς καρκίνους σὲ πολλὰ ὄργανα τοῦ σώματος.

Ὅσιος Ἰωσὴφ Φιλάγρης, Ὁμολογητής, Ἀριστοτελικὸς φιλόσοφος, Δικαῖος καὶ διδάσκαλος Κρήτης, 14ος αἰών μ.Χ., Ἀστερούσια ὄρη

Αὐτὴ ἡ ἐποχὴ ἦταν ἡ πιὸ σκληρὴ γιὰ τοὺς Κρῆτες. Ἀπαγόρευση τῆς διδασκαλίας τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας, ἐξοντωτική φορολόγηση, κατάργηση Ἐπισκόπων καὶ παράλληλα τὸ Βατικανὸ σὲ πλήρη ἀσυδοσία (4) ἐξαπέλυσε μέσῳ τῶν ἀνθρώπων του ἀπίστευτη προπαγάνδα, καταπίεση καὶ τρομοκρατία κατὰ τῶν Ὀρθοδόξων Κρητῶν μὲ σκοπὸ νὰ τοὺς προσηλυτίσουν στὴν Παπικὴ αἵρεση.

Στὴν νότια Κρήτη στὰ Ἀστερούσια ὄρη τὰ ἐπονομαζόμενα καὶ “Ἅγιον Ὄρος τῆς Κρήτης” μὲ τὰ πάμπολλα μοναστήρια, ναοὺς καὶ σπηλαιώδη ἀσκητήρια στὰ μέρη ποὺ πάτησε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, μὲ τὸ ξακουστὸ “Ἁγιοφάραγγο” ὅπου ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης πρὶν μεταβῆ στὸ Ἅγιο Ὄρος, ἐδιδάχθη τὴν “Νοερὰ Προσευχὴ” ἀπὸ τὸν Ὅσιο Ἀρσένιο τὸν “Ἁγιοφαραγγίτη”, ἐκεῖ ὅπου ἔζησαν καὶ ἀσκήτευσαν οἱ αὐτάδελφοι Ὅσιοι Εὐτυχιανὸς(ὁσιομάρτυρας), Εὐτύχιος (Ἐπίσκοπος) καὶ ἡ Εὐτυχιανὴ ἢ Κασσιανὴ (8ος αἰώνας μ.Χ.) ἀλλὰ καὶ ὅσιοι σύγχρονοι ἀσκητὲς ἐρημίτες, ὅπως ὁ μακάριστος ταπεινὸς Γέροντας Ἱερομόναχος Θεόδωρος- Νεῖλος Ἁγιοφαραγγίτης (+2016), ποὺ ἡ ἀναξιότητά μου εἶχε τὴν εὐλογία νὰ διακονήση μέχρι καὶ τὴν ὁσιακὴ κοίμησή του. Ὁ Ἱερομόναχος Γέροντας Ἀναστάσιος ὁ Κουδουμιανὸς (+2014) καὶ ἡ “Γερόντισσα τοῦ Φωτός” μοναχὴ Γαλακτία (+2021) καὶ πολλοὶ ἄλλοι. Ἐκεῖ λοιπὸν καὶ πλησίον στὴν κορυφὴ “Κόφινα” καὶ στὴν ἐρημικὴ τοποθεσία “Λουσούδι”(πολλὰ νερὰ) ἵδρυσε ὁ ὅσιος Φιλάγρης τὴν μονὴ τῶν “Τριῶν Ἱεραρχῶν μὲ καθολικό, κελλιὰ καὶ αἴθουσα ἀντιγραφῆς ἀρχαίων καὶ πατερικῶν κειμένων, τὸ λεγόμενο “SCRIPTORIUM”.

Ἡ τοποθεσία τῆς μονῆς μέχρι τὸ 2011 ἦταν ἄγνωστη, ἀλλὰ μὲ τὶς ἄοκνες προσπάθειες τοῦ ἱκανότατου καὶ δραστήριου ἡγουμένου τῆς Μονῆς Κουδουμᾶ, Ἱερομόναχου π. Μακαρίου Σπιριδάκη καὶ τὴν ἐνεργὴ συμμετοχὴ στὶς ἀνασκαφὲς τοῦ ἀείμνηστου καθηγητῆ Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας τοῦ πανεπιστημίου Ἰωαννίνων Ἀθανάσιου Παλιούρα (5) ἦλθαν ἐπιτέλους στὸ φῶς τὰ κτίσματα τῆς μονῆς.

Ὁ Ὅσιος Ἰωσὴφ Φιλάγρης ἀπόφοιτος τοῦ Πανδιδακτηρίου Κων/πολης γιὰ τουλάχιστον 30 χρόνια παραμένει καὶ διδάσκει στὸ μοναστήρι τῶν “Τριῶν Ἱεραρχῶν” καὶ παράλληλα ἄσκησε ἀξιόλογη Ὁμολογιακὴ καὶ ἀντιρρητικὴ δράση κατὰ τῶν Παπικῶν. Ὁ «κατὰ Λατίνων» λόγος του, ὅπου συστηματικὰ ἀναιρεῖ ὅλες τὶς Παπικὲς κακοδοξίες, γράφτηκε σ’ αὐτὸ τὸ μοναστήρι. Μὲ τὸ κείμενό του τὸ “Ἀντικυδωνικὸ” ἀντέκρουσε τὸν φιλοπαπικὸ λόγιο Δημήτρη Κυδώνη “Περὶ ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”.

Χωρὶς τὴν διδακτορικὴ διατριβὴ τοῦ βιογράφου τοῦ Ὁσίου καθηγητοῦ κ.Γ.Κ.Παπάζογλου, θὰ γνωρίζαμε ἐλάχιστα γιὰ τὴ μεγάλη αὐτὴ μορφὴ τῆς Κρήτης καθὼς καὶ ὅτι ἀναγνωρίζεται παγκοσμίως ὡς ὁ τρίτος μεγαλύτερος σχολιαστής τοῦ Ἀριστοτέλη, ὅπως καὶ ὅτι ἡ μονὴ στὸ “Λουσούδι”, καθιερώθηκε τὸ ἀρχαιότερο πανεπιστήμιο τῆς Ἑλλάδας.

Τὸ ἀξιόλογο ἀντιρρητικὸ ἔργο του κατὰ τῶν Παπικῶν προκάλεσε μένος ἐναντίον του μὲ πολλὲς ἐπιθέσεις κατὰ τοῦ Ὁσίου ἀπὸ Καθολικοὺς, ἀλλὰ καὶ Ἑλλήνων Λατινοφρόνων, ὅπως ὁ Μανουὴλ Καλέκας.

Τέλος τὴν ἴδια ἐποχὴ ἔζησε, ἀγωνίσθηκε ὁμολόγησε καὶ τελειώθηκε μὲ μαρτυρικὸ θάνατο ἕνας ἄλλος πνευματικὸς γίγαντας τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Κρήτη, ὁ Ἅγιος “Ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν” καὶ “Πρόεδρος Κρήτης” Ἄνθιμος. (6)

Μετὰ τὴν ἐπανάσταση τῶν Καλλεργῶν (1365) πρεσβεία Κρητῶν, πῆγε στὴν Κων/πολη καὶ ζήτησε Ἐπίσκοπο ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Θεό­φιλο, ὁ ὅποιος καὶ ἀπέστειλε τὸν Ἄνθιμο δίνοντάς του τὸν τίτλο” Πρόεδρος Κρήτης”. Ὁ Κρητικῆς καταγωγῆς Ἄνθιμος ἔτυχε μεγαλειώδους ὑποδοχῆς, ὅμως ὁ ὑπερβολικός του ζῆλος τὸν κατέστησε γρήγορα μισητὸ καὶ ἐπικίνδυνο γιὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Βατικανοῦ καὶ τῆς Βενετίας, ὁπότε καὶ συνελήφθη τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1367 τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ καὶ ρίχθηκε στὶς φυλακὲς τοῦ Χάνδακα.

Ἀπὸ τὴν ὑπόγεια φυλακὴ ὁ Ἄνθιμος ἔστελνε ἐπιστολὲς στὸν φίλο του Φιλάγρη, ὑποστηρίζοντας τοὺς διωκόμενους κληρικούς.

Ὁ Λατῖνος Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ Χάνδακα προσ­πάθησε μάταια νὰ φέρη τὸν Ἄνθιμο στὴν Παπικὴ ἐκκλησία, λέγοντάς του ὅτι ἡ Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία προσεχώρησε στὴν Παπικὴ, ἀλλά ὁ Ἅγιος τοῦ ζήτησε γραπτὲς ἀποδείξεις μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ξαναφυλακισθῆ.

Μετὰ καὶ ἀπὸ τὴν σθεναρὴ ἄρνησή του νὰ ἀσπασθῆ τοὺς Καθολικοὺς καὶ ἀφοῦ ὑπέστη φρικτὰ βασανιστήρια: “τὰ τελευταῖα πνέων εἰς τὸν λάκκον ἀπορριφθείς, ἄλλως τε δὲ καὶ προνοίας ἔρημος παντελῶς, οὐ διήρκεσε ἐπὶ πλεῖστον”(7), ὁ Ἄνθιμος ἄφησε τὴν τελευταία του πνοὴ σὲ ἡλικία 50 ἐτῶν στὴν φυλακὴ († 1370), λαμβάνοντας ἐπάξια τὸν τίτλο τοῦ Ὁμολογητῆ.

Αὐτοὶ ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι οἱ Παπικοὶ διαχρονικὰ Αἱρετικοί, σκληροί, ἀμετανόητοι καὶ ὁρκισμένοι ἐχθροί τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Πάντα μᾶς ἐπιβουλεύονταν, καὶ πάντα ἤθελαν νὰ ὑποτάξουν τὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία κάτω ἀπὸ τὸ πρωτεῖο καὶ τὸ ἀλάθητο τοῦ πάπα. Ποτὲ δὲν μᾶς συμπαραστάθηκαν στὶς δύσκολες στιγμές, ἀλλὰ συντάχθηκαν μὲ τὸ μέρος τῶν ἐχθρῶν. Καὶ σήμερα ἔκπληκτοι παρατηροῦμε τὴν πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου νὰ καλεῖ τὸν ἀμετανόητο Πάπα νὰ παραστεῖ στὴν Ἐθνικὴ ἐπέτειο τοῦ ἑορτασμοῦ τῶν 200 χρόνων ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση ἡ δὲ Ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία νὰ τηρεῖ σιγὴ ἰχθύος καὶ νὰ μὴ ἀντιδρᾶ.

Ἆραγε τί θλίψη καὶ τί ἀπογοήτευση θὰ αἰσθάνονται παρατηρῶντας ἀπὸ ἐκεῖ ψηλά, τὴν σημερινή μας κατάντια οἱ προαναφερθέντες ἐπώνυμοι Ὁμολογητές, Ὁσιομάρτυρες ἀλλὰ καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀφανῶν ἀνωνύμων Κρητῶν μαρτύρων ποὺ ὑπέστησαν τὰ πάνδεινα κατὰ τὰ 460 χρόνια τῆς Ἑνετοκρατίας στὴν Κρήτη.

Χωρὶς ἀμφιβολία ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ θὰ ὑποδεχθοῦν μὲ τιμὲς τὸν Πάπα ὅπως καὶ στὸ πρόσφατο παρελθόν, θὰ εἶναι ὁ μεγαλύτερος κακόδοξος Πατριάρχης ὅλων τῶν ἐποχῶν π.Βαρθολομαῖος, μέγας οἰκουμενιστής, καταπατητὴς τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ἀξιωματικὸς τοῦ Τουρκικοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ξεστόμισε ἐκεῖνα τὰ φοβερὰ λόγια γιὰ τοὺς ἥρωες τοῦ 21. “Μία χούφτα ξεβράκωτοι χάλασαν τὴν ἁρμονικὴ συμβίωση τῶν Ἑλλήνων μὲ τοὺς Τούρκους”.

Ἐν κατακλεῖδι σήμερα ποὺ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ διώκεται πανταχόθεν καὶ παντιοτρόπως ἂς ἔχωμε ἀπλανεῖς ὁδηγοὺς καὶ φωτινοὺς φάρους τοὺς βίους τῶν Ἁγίων μας, γιὰ νὰ ὁδηγηθοῦμε μὲ ἀσφάλεια μέσα ἀπὸ τὰ πυκνὰ σκοτάδια τῆς ἀπιστίας καὶ τῆς ἀποστασίας στὸν ἴσιο δρόμο τῆς σωτηρίας.

Εἴθε νὰ τύχωμε ὅλοι τῆς Εὐλογίας αὐτῶν τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.

Σημειώσεις:

(1) ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΕΡΗΜΙΤΗΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, ΖΑΧΑΡΙΑΣ Δ. ΚΑΛΟΧΡΙΣΤΙΑΝΑΚΗΣ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΥΔΟΥΜΑ, ΑΘΗΝΑ 2020, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ. ΙΩΣΗΦ ΦΙΛΑΓΡΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΤΕΡΟΥΣΙΑ, ΖΑΧΑΡΙΑΣ Δ. ΚΑΛΟΧΡΙΣΤΙΑΝΑΚΗΣ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΥΔΟΥΜΑ 2018, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ. (2) ΖΑΧΑΡΙΑΣ Δ. ΚΑΛΟΧΡΙΣΤΙΑΝΑΚΗΣ, 70.100 ΠΥΡΓΟΣ ΜΟΝΟΦΑΤΣΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ, ΤΗΛ.28930-22516 (3) ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΕΡΗΜΙΤΗΣ ΣΕΛ 89. (4) ΚΟΥΔΟΥΜΙΑΝΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ. (5) ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΛΙΟΥΡΑΣ, ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ. (6) ΜΙΧ. Γ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ, ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΡΗΤΗΣ Ο ΝΕΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΜΕΣΑΡΑ. ΗΡΑΚΛΕΙΟ 2014. ΣΕΛ 286 (7) Γ. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ. ΦΙΛΑΓΡΗΣ ΣΕΛ. 76.

Previous Article

Οἱ ἁπανταχοῦ Ἕλληνες ἐπιθυμοῦν τὴν ἀποπομπὴν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ΗΠΑ, ποὺ ἐνεκαινίασε τὸ «Τουρκικὸ Σπίτι» μὲ τὸν ἐπικεφαλῆς τῶν κατοχικῶν δυνάμεων

Next Article

Κυπριακές οργανώσεις: «Ο Αρχιεπίσκοπος προκάλεσε το αίσθημα δικαιοσύνης»