Αἱ ἐγκύκλιοι τῆς ΔΙΣ «παπαγαλίζουν συνεχῶς τὸ πολιτικὰ ὀρθὸ ἀφήγημα»

Share:

«Ἐστάλη στοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς ἕνα ἄκρως ψευδὲς καὶ ὑποκριτικὸ κείμενο, τὸ ὁποῖο σὺν τοῖς ἄλλοις ἀτιμάζει τὴν μνήμη τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καὶ τοὺς ἀγῶνες ποὺ ἔκανε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες ὀφείλουμε νὰ διαμαρτυρηθοῦμε ἐντόνως καὶ νὰ μιμηθοῦμε τοὺς Ἁγίους Μάρτυρες καὶ Ὁμολογητὲς ὡς πρὸς τὸν ἐκκλησιασμό μας σὲ τέτοιους Ναοὺς, ὅπου βασιλεύει τὸ ψεῦδος καὶ ἡ ὑποκρισία.

Βλέπουμε καὶ ἐδῶ τὴν Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο νὰ μᾶς ἀπευθύνεται «μὲ αἴσθημα εὐθύνης» καὶ ὄχι μὲ φόβο Θεοῦ. Ἡ φράση αὐτή, «μὲ αἴσθημα εὐθύνης», μὲ τὴν ὁποία συνηθίζει νὰ μᾶς ἀπευθύνεται τὸν τελευταῖο καιρὸ ἡ ΔΙΣ, προϊδεάζει ἀμέσως ὅτι οἱ ἀποφάσεις δὲν λήφθηκαν μὲ γνώμονα τὰ ζύγια τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ μὲ γνώμονα τὰ ζύγια τῶν ἀνθρώπων.

Στὴν συνέχεια ἡ Ἐγκύκλιος μᾶς λέει ὅτι «ἀσχολήθηκε ἐπισταμένως καὶ μὲ τὸ ζήτημα τῶν τραγικῶν γεγονότων τοῦ πολέμου στὴν Οὐκρανία». Γίνεται ἀμέσως κατανοητὸ ὅτι ἂν καὶ κλείσαμε τὶς τηλεοράσεις θὰ ἀναγκαστοῦμε νὰ ἀκούσουμε καὶ ἀπὸ τοὺς ἄμβωνες τῶν Ἱερῶν Ναῶν τὴν προπαγάνδα τῶν σεσηπότων καναλιῶν ὑπὲρ τῶν ἐνορχηστρωτῶν αὐτοῦ τοῦ πολέμου. Θὰ ἀκούσουμε τὸ ἀφήγημα τοῦ Μπόρις Τζόνσον, τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, τοῦ Ὄλαφ Σόλτς, τοῦ ΝΑΤΟ. Θὰ ἀκούσουμε αὐτὸ ποὺ ἐπιβάλλει ὁ ἀφορισμένος Μητσοτάκης, ποὺ δὲν ξέρει νὰ πεῖ οὔτε τὸ Πάτερ ἡμῶν.

Τὸ παραπάνω συμπέρασμα δὲν βγαίνει αὐθαιρέτως· βγαίνει ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ κροκοδείλια δάκρυα τῆς ΔΙΣ γιὰ τὸν πόλεμο στὴν Οὐκρανία θὰ τὰ ἀκούσουμε γιὰ τοὺς ἴδιους λόγους ποὺ ΔΕΝ ἀκούσαμε τίποτα γιὰ τοὺς πολέμους στήν Συρία, στό Λίβανο, στό Ἰράκ, στήν Ὑεμένη καὶ ἀλλοῦ. Πολὺ ἁπλά τούτη τὴν στιγμὴ εἶναι πολίτικαλ κορέκτ νὰ τ’ ἀκούσουμε, τότε δὲν ἦταν. Καὶ μὴ τὰ βάλουμε ὅλα αὐτὰ στὸ ἴδιο καλάθι μὲ τὴν Γιουγκοσλαβία καὶ τὴν Κύπρο ποὺ ἀναφέρει ἡ Ἐγκύκλιος. Τότε ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία στεκότανε ἀκόμη, τώρα ἐπικρατοῦν οἱ οἰκουμενιστὲς καὶ τὸ πνεῦμα τῆς ἀδιαφορίας.

Παρακάτω ἡ Ἐγκύκλιος μᾶς ὑπενθύμισε τὴν σκοτεινὴ διαδρομὴ ποὺ ἔχει διανύσει ἕως τώρα στὸ «Οὐκρανικὸ» καὶ τὴν ἄκαμπτη ἀμετανοησία της. Γράφει:

«Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, ἀφοῦ ἐνημερώθηκε ἀπὸ τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθη­νῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο τόσο γιὰ τὶς ἐπιστολές, τὶς ὁποῖες ἀπέστειλε πρὸς τὸν Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας κ. Ἐπιφάνιο καὶ τὸν Μακαριώτατο Πατριάρχη Μόσχας καὶ πάσης Ρωσίας κ. Κύριλλο, ὅσο καὶ γιὰ τὴν διαβούλευση ποὺ εἶχε μὲ τὸ ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο Μεταναστευτικῆς Πολιτικῆς, ὡς πρὸς τὴν παροχὴ βοηθείας πρὸς τοὺς ἐκ τοῦ πολέμου πρόσφυγες, ἀποφάσισε νὰ ἀπευθυνθεῖ καὶ πάλι πρὸς τὸν Ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ Ὀρθόδοξο Λαό, ἐκφράζοντας τὴν θλίψη καὶ τὴν ἀγωνία Της γιὰ τὸν καταστρεπτικὸ πόλεμο ποὺ διεξάγεται ἐναντίον τῆς Οὐκρανίας».

Ἀνεξαιρέτως λοιπὸν ἀπὸ τὶς θέσεις ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχει κανεὶς γιὰ τὸν πόλεμο ποὺ συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμὴ στὴν Οὐκρανία, ὅποιος Ἱερέας διαβάσει αὐτὸ τὸ κείμενο μέσα στὸν Ἱερὸ Ναὸ καὶ μπροστὰ στὸ ποίμνιο «ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ» ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟ-ΟΥΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΧΕΙΡΟΤΟΝΗΤΟΥΣ ΘΕΑΤΡΙΝΟΥΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ. Το ἴδιο θὰ κάνει καὶ τὸ ἐκκλησίασμα πού θὰ ἐπιτρέψει νὰ ἀκουστοῦν αὐτὲς οἱ βλασφημίες μέσα στοὺς Ναούς.

Στὴν συνέχεια ἡ Ἐγκύκλιος ἐκφράζει τὴν ἀπέραντη θλίψη καὶ τὴν ἀγωνία τῆς ΔΙΣ γιὰ τὸν πόλεμο «ἐναντίον τῆς Οὐκρανίας»! Διερωτῶμαι σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο ἂν οἱ Ἕλληνες Ἱεράρχες ποὺ στοιχήθηκαν πίσω ἀπὸ τὸ οὐκρανικὸ κακοκέφαλο, εἴτε μὲ τὴν ἐνεργὴ ὑποστήριξή τους εἴτε μὲ τὴν σιωπή τους, προβληματίσθηκαν ἔστω καὶ μία στιγμὴ ἂν αὐτὸ ποὺ ἔκαναν ἦταν ὑπὲρ τῆς Οὐκρανίας, δηλαδὴ ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων ποὺ ζοῦνε ἐκεῖ, διότι ἐμεῖς τοὺς ἀκούσαμε νὰ μιλᾶνε γιὰ μία «λεβέντικη ἱεραρχία» καὶ ἄλλες παιδαριώδεις δικαιολογίες. Τρίβαμε τὰ μάτια μας ἀπὸ τὴν προχειρότητα, μὲ τὴν ὁποία χειρίστηκαν αὐτὸ τὸ πολὺ σοβαρὸ θέμα.

Ἂν ἀκολουθούσανε ἁπλά τούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας ὡς ὄφειλαν καὶ βλέπανε τὴν καταφανῆ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ (δηλαδὴ ἐπιθετική ἐνέργεια) τοῦ Πατρ. Βαρθολομαίου στὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ἡ Δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι πρωτίστως διάχυτη στοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, θὰ τοὺς ἔβγαζε ἀσπροπρόσωπους καὶ θὰ τοὺς προστάτευε ἀπὸ τὶς μετέπειτα ἐξελίξεις. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν τὸ ἔκαναν, ἔγιναν οἱ ἴδιοι μέρος τοῦ προβλήματος καὶ τῆς δαιμονικῆς μηχανῆς ποὺ ἔσπρωξε τὴν ἤδη ἔκρυθμη κατάσταση στὰ ἄκρα, καὶ ἀπαίτησε τὴν ἐπέμβαση τοῦ Βλαδίμηρου Πούτιν.

Γιὰ ποιὰ Οὐκρανία ἐκφράζουνε θλίψη καὶ ἀγωνία; Δὲν μᾶς λένε, γιὰ ποιά; Γιά τὴν μισή; Γιὰ τὸ ἕνα τέταρτο αὐτῆς; Γιὰ τὴν Οὐκρανία τῶν φιλοδυτικῶν καὶ τῶν νεοναζί; Διότι ὅταν πλύνανε τὰ χέρια τους σὰν τὸν Πόντιο Πιλᾶτο, γιὰ νὰ μὴ χαλάσουνε σχέσεις μὲ τὸν τοπικὸ ἄρχοντα καὶ στείλανε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Ὀνουφρίου στὸν σταυρό, χώρισαν τὴν Οὐκρανία στὴν μέση. Πῶς τολμοῦν τώρα καὶ μιλᾶνε γιά τήν Οὐκρανία; Ποιὸς τοὺς εἶπε, ἐπιτέλους, νὰ ἀνακατευτοῦν μὲ τέτοιο τρόπο σὲ ξένη χώρα;

Ἡ «Ἱερὰ» Σύνοδος ἔνοιωσε χρέος της λοιπὸν νὰ «καταδικάσει τὴν βίαιη εἰσβολὴ τῶν ρωσικῶν στρατευμάτων καὶ τὸν πόλεμο στὴν Οὐκρανία», ἀλλὰ δὲν καταδίκασε τήν βίαιη εἰσβολὴ τοῦ Πατρ. Βαρθολομαίου καὶ τὸν πόλεμο στὴν Κανονικὴ Ἐκκλησία. Πόσο ὑποκριτὲς εἶστε κύριοι!

Γνωρίζοντας ὅμως τὴν ἀνέντιμη ἀνάμειξή τους, σπεύδουν νὰ δικαιολογήσουν τοὺς ἑαυτούς τους μὲ τὸ κάτωθι:

«Ἐξ ἐπόψεως Ὀρθοδόξου, κανένα γεγονός, καμία πρόκληση, καμία ἐπιδίωξη καὶ καμία πρόφαση δὲν δύναται νὰ δικαιολογήσει τὴν θηριωδία τοῦ πολέμου, ἡ φύση τοῦ ὁποίου προϋποθέτει τὴν ἐπιβολὴ τῆς βουλήσεως τοῦ ἰσχυροῦ στὸν ἀνίσχυρο».

Ἄρα σοῦ λέει, ἐμεῖς μποροῦμε νὰ κάνουμε ὅ,τι θέλουμε, νὰ εἰσβάλουμε ἐκκλησιαστικὰ στὰ ὅρια ἄλλης Ἐκκλησίας, νὰ κάνουμε τὰ στραβὰ μάτια στοὺς ἐπὶ 7 χρόνια βομβαρδισμοὺς ἀμάχων, νὰ προκαλοῦμε μὲ τὴν ἀνάμειξή μας τὴν διχόνοια στὸν ἤδη διαιρεμένο καὶ ταραγμένο λαό, νὰ ἀδιαφοροῦμε γιὰ τοὺς ἀδελφούς τῆς Κανονικῆς Ἐκκλησίας ποὺ οἱ νέοι μας «φίλοι» τούς πετᾶνε ἔξω ἀπὸ τοὺς Ναούς τους, ἀλλὰ ἂν ὁ Ρῶσος τολμήσει καὶ σηκώσει χέρι στὴν αὐλὴ τοῦ σπιτιοῦ του καὶ πεῖ ὥς ἐδῶ καὶ μὴ παρέκει, ἐμεῖς θὰ παπαγαλίζουμε στὸν κόσμο ὅλα αὐτὰ τὰ κλισὲ γιὰ τὸν «κακὸ πόλεμο», τοὺς «κακόμοιρους πρόσ­φυγες» καὶ τὸ «δίκαιο τοῦ ἰσχυροῦ».

Γράφει ἡ Ἐγκύκλιος ὅτι ὁ Κύριος «..ποτὲ δὲν χρησιμοποίησε βία ἐναντίον τῶν ἀνθρωπίνων προσώπων, ἀκόμη κι ὅταν ὁ Ἴδιος τὴν ὑπέστη παντοιοτρόπως.» Καὶ λίγο πιὸ κάτω… «…ὁ Ἱδρυτὴς τῆς Ἐκκλησίας μας, προσευχόμενος γιὰ τὴν σωτηρία μας, ἀνέλαβε, ἐντός τῆς ἱστορίας, ρόλο ἐνεργό, ὁ ὁποῖος Τόν ὁδήγησε μέχρι τὸν Σταυρὸ καὶ τὸν θάνατο, μὲ σκοπὸ νὰ εὐαγγελισθεῖ τὴν εἰρήνη καὶ νὰ ἑνώσει τὰ πρὶν διεστῶτα, δηλαδὴ τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Πλαστουργὸ καὶ Θεό του».

Αὐτὰ ποὺ γράφουν τὰ πιστεύουν; Πόσο καλὰ θὰ ἦταν ἂν τὰ θυμοῦνταν αὐτὰ οἱ Ἱεράρχες μας ΠΡΙΝ λίγα χρόνια, ὅταν τοὺς ζητήθηκε νὰ προδώσουν τὸν ἀδελφό τους Ὀνούφριο. Γιατί δὲν δέχτηκαν τότε οἱ εἰς τόπον καὶ τύπον Χριστοῦ Ἱεράρχες νὰ ὑποστοῦν ἐκεῖνοι παντοιοτρόπως τοὺς διωγμοὺς τῶν πολιτικῶν ἀρχόντων, τὶς ποινὲς τοῦ «Οἰκουμενικοῦ»!, τὶς λοιδορίες τῶν ΜΜΕ, γιὰ νὰ μὴ ὑλοποιηθοῦν τὰ δαιμονικὰ σχέδια τῶν Ἀμερικανῶν καὶ χρησιμοποιηθεῖ βία ἐναντίον τῆς ἤδη πολύπαθης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας; Αὐτοί ποὺ πρόδωσαν τὸν ἀδελφό τους Ὀνούφριο καὶ ἔχουν μερίδιο στὴν κατάσταση ποὺ δημιουργήθηκε, τώρα, καὶ ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, θυμήθηκαν τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου; Γιατί δὲν ἀνέβηκαν ἐκεῖνοι τὸν δικό τους Γολγοθᾶ, γιὰ νὰ μὴ μπεῖ περισσότερο λάδι στὴν φωτιὰ καὶ ἐνταθοῦν οἱ ἔριδες στὴν Οὐκρανία; Εἶχε κάτι τὸ εἰρηνικὸ αὐτὴ ἡ ἐπαίσχυντη ἀπόφαση νὰ πᾶνε ἀπρόσκλητοι στὸ σπίτι τοῦ ἄλλου καὶ νὰ τοῦ στήσουνε παράλληλη ψευδοεκκλησία; Ποιὸν κοροϊδεύουν; Ἐμᾶς κοροϊδεύουν ἢ τὸν Θεό;

Καὶ τώρα τὸ παίζουνε πονόψυχοι καὶ φιλάνθρωποι καὶ μᾶς διαλαλοῦν ὅτι θὰ περιθάλψουν μὲ ἀγάπη καὶ στοργὴ τοὺς πρόσ­φυγες ποὺ κι ἐκεῖνοι δημιούργησαν μὲ τὴν στάση τους.

Εἶναι τόσο ψευδές, ὑποκριτικὸ καὶ προκλητικὸ αὐτὸ τὸ κείμενο ποὺ προκαλεῖ ἀπέραντη θλίψη καὶ ὀργὴ σὲ ὅποιον τὸ διαβάζει. Λέει:

«Ταυτοχρόνως, ἡ Ἐκκλησία μας ἀνέλαβε τὴν πρωτοβουλία καὶ σὲ ἐκκλησιαστικὸ ἐπίπεδο νὰ ἀπευθύνει ἔκκληση πρὸς τοὺς ἁρμοδίους ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες μέ σκοπὸ τὴν οὐσιαστική παρέμβασή τους πρὸς τοὺς κοσμικοὺς ἄρχοντες τῆς δικαιοδοσίας τους γιὰ τὸν τερματισμὸ τοῦ πολέμου».

Ἀναφέρεται στὴν ἐπιστολὴ πρὸς τὸν ψευδὸ-Ἐπιφάνιο, γιὰ νὰ τὸν συλλυπηθοῦν, καὶ στήν ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Μόσχας Κύριλλο, γιά νὰ τοῦ ποῦν νὰ προωθήσει τὴν εἰρήνη, κι ἂς εἶχαν κάνει αὐτοὶ τὴν ἀνοίκεια ἐνέργεια μὲ τὸν Ἐπιφάνιο προηγουμένως. Καὶ ζητοῦν λέει ἀπὸ τοὺς Ἱεράρχες τὴν «οὐσιαστική παρέμβασή» τους πρὸς τοὺς κοσμικοὺς ἄρχοντες, γιὰ νὰ σταματήσει ὁ πόλεμος. Τί ὡραῖα καὶ ἀνέξοδα. Σὰ νὰ διαβάζω παραμύθι. Δὲν τοὺς εἴδαμε ὅμως νὰ παρεμβαίνουν οὐσιαστικά πρός τοὺς δικούς μας πολιτικοὺς ἄρχοντες, ὅταν ἐκεῖνοι τοὺς ζήτησαν νὰ βάλουν λάδι στὴ φωτιὰ τῆς Οὐκρανίας. Ὄχι μόνο δέν παρενέβησαν οὐσιαστικά, ἀλλά συνεργάστηκαν μαζί τους καὶ τώρα ποὺ χύθηκε τὸ γάλα ἀπὸ τὴν καρδάρα ζητοῦνε ὑποκριτικὰ ἀπὸ ἄλλους νὰ κάνουν αὐτὸ ποὺ ἐκεῖνοι δὲν ἔκαναν.

Τί θλιβερὴ εἰκόνα εἶναι αὐτή! Κουραστήκαμε νὰ βλέπουμε τοὺς ταγοὺς νὰ σέρνουνε τὴν Ἐκκλησία στὸ τελευταῖο βαγόνι τοῦ τραίνου. Κουραστήκαμε νὰ τοὺς βλέπουμε νὰ εὐτελίζουν τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. Κουραστήκαμε νὰ τοὺς βλέπουμε νὰ παπαγαλίζουν συνεχῶς τὸ πολιτικὰ ὀρθὸ ἀφήγημα καὶ νὰ εἶναι ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου. Σὲ μία ἐποχὴ ἀπόλυτης σύγχυσης, ἀδιεξόδων καὶ κοσμογονικῶν ἀλλαγῶν ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀναζητοῦν ἀπεγνωσμένα τὸν Λόγο τῆς Ἀληθείας, γιὰ νὰ γαληνέψει ἡ ψυχή τους, ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία δυστυχῶς ἀντὶ νὰ εἶναι μπροστὰ καὶ νὰ φωτίζει τὸν δρόμο ἔχει κρυφτεῖ κάτω ἀπὸ τὴν προστασία τῶν πολιτικῶν καὶ ἔχει γίνει ὁ ἀπολογητής τους.

Γι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγο θὰ παρακαλέσουμε κι ἐμεῖς «τὸν Ἄρχοντα τῆς Εἰρήνης, τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό», ὄχι «νὰ φωτίσει τὶς διάνοιες τῶν ἐχόντων τὴν κοσμικὴ ἐξουσία», ὅπως ζητάει στὸ τέλος ἡ Ἐγκύκλιος, ἀλλὰ νὰ φωτίσει ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ τοὺς ταγοὺς τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἔπαψαν νὰ πιστεύουν στὴν παντοδυναμία τοῦ Κυρίου καὶ ποὺ «μὲ αἴσθημα εὐθύνης» καὶ χωρὶς φόβο Θεοῦ μᾶς πᾶνε κατευθεῖαν ΣΤΟ ΧΑΟΣ.

Πηγή: Ἱστοσελὶς

«Τὰς Θύρας», 19.3.2022.

Previous Article

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗΝ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΟΣ

Next Article

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΣ