Αὐτοὺς ὥρισεν ἀνακριτάς ἡ ΔΙΣ;

Share:

Παραθέτομεν ἐπιλεγμένα ἀποσπάσματα πρὸς κρίσιν τῶν ἀναγνωστῶν ἀπὸ τὸ γραπτὸν κείμενον τῆς ὁμιλίας τοῦ Σεβ. Ἀλεξανδρουπόλεως εἰς Στρογγυλὴν Τράπεζαν μὲ θέμα «Ἐμεῖς καὶ οἱ “ἄλλοι”: Δεδομένα καὶ προοπτικὲς γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία», ποὺ διωργάνωσεν ἡ Ἀκαδημία τοῦ Σεβ. Δημητριάδος, εἰς τὸ πλαίσιον τῆς δράσεως τῆς Ἐπιτροπῆς «Ἡ Ἑλλάδα τὸ 2040», τῆς 6ης Σεπτεμβρίου 2021:

«…αὐτὸ ποὺ λέγεται Ὀρθοδοξία, δὲν πρέπει ποτὲ νὰ γίνει ἰδεολογία, ἀλλὰ χρειάζεται «πάσῃ θυσίᾳ» νὰ παραμείνει Ἐκκλησία. Πού πέρα ἀπὸ τὴν θεία καταγωγή της, εἶναι ἕνας ὀντολογικὸς θεσμός, στὸν ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος, μπορεῖ μὲ ἐλεύθερη βούληση νὰ μετέχει στὶς κοινωνίες τῶν προσώπων, μὲ σκοπὸ νὰ τὶς «ἀνεβάσει» καὶ νὰ τὶς μετασχηματίσει σὲ Ἐκ­κλησίες, εἴτε ἐν γνώσει, εἴτε ἐν ἀγνοίᾳ τους!…

Ὡς ἔθνος, ὡς κράτος καὶ ὡς κοινωνία εἶναι ἀδιαμφισβήτητο ὅτι μὲ ἀργὸ ἤ μὲ γρήγορο ρυθμό, ὁπωσδήποτε θὰ μετάσχουμε στὸν «θαυμαστὸ καινούριο κόσμο», ὁ ὁποῖος, ὅπως φαίνεται, θὰ εἶναι πολυπολικὸς/ πολυκεντρικός, μεταδιπολικὸς καὶ τελείως ψηφιακός… Ἡ νέα «θρησκεία τῶν δεδομένων» εἶναι ἤδη πραγματικότητα καί, πολὺ πρὶν τὸ 2040 θὰ εἶναι ἐφικτὸ νὰ «χακάρονται» οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ ἀλγόριθμοι νὰ «μᾶς μαθαίνουν», πρὶν ἐμεῖς κατανοήσουμε τοὺς ἑαυτούς μας…

Ἡ ἀβεβαιότητα ποὺ θὰ παράξουν οἱ ἀνταγωνισμοὶ ἐξουσίας, ἡ εἴσοδος νέων δυνάμεων ποὺ θὰ διεκδικήσουν τὴν παγκόσμια ἡγεμονία, δὲν θὰ καταστήσουν εὔθραυστο καὶ ἀβέβαιο τὸ μέλλον τῆς οἰκουμενικῆς διακυβέρνησης;… Σ’ αὐτὸ τὸ παγκόσμιο σύστημα, ἡ μικρὴ Χώρα μας, πόσες ἄραγε δυνατότητες ἄσκησης αὐτόνομης καὶ αὐτοδύναμης πολιτικῆς ἔχει; Ἐλάχιστες, ἕως μηδενικές. Γι’ αὐτὸ θὰ χρειαστεῖ νὰ ἀναπτύξει πολυμερεῖς συνεργασίες στὸν κόσμο τῆς πυκνῆς ἀλληλεξάρτησης καὶ ἀλληλεπίδρασης θρησκειῶν καὶ πολιτισμῶν…

Οἱ χριστιανοί μας, ὁπωσδήποτε θὰ ζοῦν ἐκείνη τὴν πρα­γματικότητα στὴν καθημερινότητά τους, δὲν θὰ μποροῦν νὰ τὴν ἀρνηθοῦν…

Εἶναι τὸ παταγωδῶς ἀποτυχημένο ἑρμηνευτικὸ σχῆμα τοῦ Huntington…μὲ τὴν αὐθαίρετη ἄποψη τοῦ Huntington «ὁ ἀνατολικὸς Ὀρθόδοξος Χριστιανισμὸς εἶναι ἀσυμβίβαστος μὲ τὸν δεύτερο κόσμο, τὸν Καθολικὸ-Προτεσταντικὸ Χριστιανισμό»…

Εὐτυχῶς, ἦρθε ἡ ἀποστασιοποίηση τῶν ἀπόψεων τοῦ ἑλληνόφωνου ἀπὸ τὸν ρωσόφωνο Ὀρθόδοξο Χριστιανισμὸ μὲ τὸ Οὐκρανικό, ἀλλὰ καὶ ὅσα γεωστρατηγικὰ συμβαίνουν στὴν Ἀλεξανδρούπολη, ὁπότε μᾶς δίνουν τὸ θεολογικὸ πλεονέκτημα νὰ ἀποστασιοποιήσουμε τὴν Ὀρθοδοξία ἀπὸ ἐθνικισμοὺς καὶ φονταμενταλισμούς…

Ξέρω ὅμως καλὰ πὼς ποιμαντική τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι, καὶ δὲν πρέπει νὰ πάψει νὰ εἶναι, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ ποὺ διενεργοῦνται στὸν κόσμο μας, γιὰ χάρη μας, θὰ ἐξομαλύνονται ἀπὸ πλευρᾶς σωματοτυπικῆς, ὥστε νὰ ἐμφανίζονται ἁπλούστερα, νὰ καθίστανται εὐληπτότερα, νὰ νοοῦνται εὐχερέστερα καὶ νὰ βιώνονται ἀνετότερα ἀπὸ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο…».

Previous Article

ΟΧΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΔΙΚΟΝ ΔΙΩΓΜΟΝ ΤΩΝ ΔΥΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ!

Next Article

ΠΟΙΜΕΝΕΣ  ΚΑΙ  ΠΟΙΜΝΙΟ