Δημιουργικός καί θεραπευτικός Ὁραματισμός Ἀσυμβίβαστος μέ τήν Ὀρθοδοξίαν

Share:

Γράφει ὁ κ. Κωνσταντῖνος Ναυπλιώτης

2ον

Εἰς τὴν Καμπάλα

   Σύμφωνα μὲ τὴν «ἱέρεια» τοῦ ἀποκρυφισμοῦ Dion Fortune, ἡ πρακτικὴ Καμπάλα ἀποτελεῖ τεχνικὴ γνώση, μὲ σκοπὸ τὴν ἀνάπτυξη δυνάμεων τοῦ νοῦ μὲ προσεκτικὴ καὶ μακρόχρονη ἐξάσκηση, ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἡ πρώτη εἶναι ἡ δύναμη τῆς συγκέντρωσης καὶ ἡ δεύτερή τοῦ ὁραματισμοῦ.[7]

Εἰς τὴν Γιόγκα

   Καὶ στὴ γιόγκα ὁ ὁραματισμὸς εἶναι ἡ βασικὴ διεργασία σύνδεσης μὲ τὴν δαιμονικὴ ὀντότητα μὲ τὸ ὄνομα «ἀνώτερος ἑαυτός».

   Διαβάζουμε γιὰ τὰ 3 στάδια σύνδεσης: «1) Ὁραματισμός: Ὁραματιζόμασθε ὅτι ὁ Ἀγγελικός μας ἑαυτὸς στέκει ἀπέναντί μας. 2) Ἐπίκληση: Ἐὰν γνωρίζουμε τὸ ὄνομά του, τὸ ὁποῖο εἶναι ὁ κωδικός του τὸν καλοῦμε. Ἐὰν ὄχι τὸν ἐπικαλούμεθα ὡς Ἀνώτερο Ἀγγελικὸ Ἑαυτό. 3) Σύνδεση: Ὁραματιζόμαστε ὅτι ἀπὸ τὴν καρδιά μας ξεκινᾶ μία ἐνεργειακή φωτεινὴ κορδέλλα, ἡ ὁποία πηγαίνει στὴν δική του καὶ ἐπανέρχεται πάλι στὴν δική μας σὲ συνεχῆ ροή. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἕνωσης ζητοῦμε ἀπὸ ἐκεῖνον νὰ μᾶς βοηθήσει, καὶ ἐὰν τὸ θελήσουμε νὰ ἀναλάβει τὸ πλάνο τῆς ζωῆς μας καὶ νὰ τὸ διαμορφώσει, ὅπως ἐκεῖνος γνωρίζει καλύτερα. Τελειώνουμε τὸν ὁραματισμό εὐχαριστώντας τον».[8]

ΚΑΙ… ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΣ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ

   Δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀπουσιάζει ἡ ἐφαρμογὴ τῆς τεχνικῆς αὐτῆς καὶ ἀπὸ ἀμφιλεγόμενες θεραπευτικὲς μεθόδους. Ἐδῶ πρέπει νὰ σημειώσουμε ὅτι ὁ ὁραματισμός, ὅπως θεμελιώθηκε ἀπὸ τοὺς ἱδρυτές του δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὸν παρεμφερῆ ὅρο ‘Νοητικὲς Εἰκόνες’ (Mental Imagery) τῆς ψυχιατρικῆς ἐπιστήμης. Στὴν ψυχιατρικὴ χρησιμοποιεῖται ὡς ἀναφορὰ στὶς ἀναπαραστάσεις καὶ τὴ συνοδευτικὴ ἐμπειρία τῶν αἰσθητηριακῶν πληροφοριῶν χωρὶς ἄμεσο ἐξωτερικὸ ἐρέθισμα. Τέτοιες ἀναπαραστάσεις ἀνακαλοῦνται ἀπὸ τὴ μνήμη καὶ ὁδηγοῦν κάποιον νὰ ξαναζήσει μία ἐκδοχὴ τοῦ ἀρχικοῦ ἐρεθίσματος ἢ κάποιον νέο συνδυασμὸ ἐρεθισμάτων.  Πρόκειται περισσότερο γιὰ ἀνάκληση στὴ μνήμη καὶ ἐπανάληψη ἑνὸς συμβάντος, παρὰ χρήση τῆς φαντασίας.[9]

   Μπορεῖ λοιπὸν ὁ ἀσθενὴς νὰ θεραπευθεῖ ἀπὸ ἀσθένειες, ἀκόμα καὶ ἀνίατες, ἀρκεῖ νὰ φαντασθεῖ ὅτι ἐπεμβαίνει στὴ νόσο καὶ τὴν ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὸ σῶμα (!!!). Ἀκόμη μπορεῖτε «νὰ σβήσετε σκιὲς στοὺς πνεύμονες, νὰ ἀπαλλαγεῖτε ἀπὸ ἕνα βήχα, νὰ ἀποβάλετε μία πέτρα ἀπὸ τὸ νεφρό σας, ὁραματιζόμενος τὸν ἑαυτό σας νὰ τὴν τρίβει στὰ δάκτυλά του καὶ νὰ τὴν ἀποβάλει τὸ πρωί..».[10]

Θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἕνα κακόγουστο ἀστεῖο αὐτό. Καὶ φυσικὰ δὲν εἶναι, ἐπειδὴ ἀπευθύνεται σὲ συνανθρώπους μας ποὺ πάσχουν ἀπὸ καρκίνο ἢ ἄλλες ἀνίατες ἀσθένειες καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ μποροῦσαν νὰ βασισθοῦν στὴν μέθοδο αὐτὴ καὶ νὰ προσπαθήσουν νὰ θεραπευθοῦν μὲ τραγικὰ ἀποτελέσματα.

ΚΑΘΟΛΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΟΥ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΥ

   Εἶναι γνωστὴ ἡ εἰσβολὴ καὶ καθιέρωση ἀποκρυφιστικῶν πρακτικῶν στὸ χῶρο τῶν «χαρισματικῶν» διὰ μέσῳ τοῦ κινήματος τῆς «Θετικῆς Ὁμολογίας», σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ἡ πίστη εἶναι ζήτημα περισσότερο τοῦ τί λέμε παρὰ τοῦ σὲ ποιὸν πιστεύουμε. Ἔτσι οἱ λέξεις ἀποκτοῦν δημιουργικὴ δύναμη, ὅπως ἀκριβῶς χρησιμοποιοῦνται σὲ ἀποκρυφιστικὲς τεχνικὲς καὶ σὲ μαγικὲς ἐπικλήσεις. Αὐτὸ ποὺ λέτε, ἰσχυρίζονται οἱ διδάσκαλοι τῆς κίνησης, καθορίζει καὶ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει γύρω σας. Οἱ προσ­ευχές σας καὶ εἰδικὰ οἱ αἰτήσεις σας πρέπει να διατυπώνονται θετικὰ καὶ χωρὶς ἀμφιταλαντεύσεις. Τότε ὁ Θεὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσει!!![11]

   Τί συμβαίνει ὅμως καὶ μὲ τὰ ἄλλα δόγματα; Ὁ κουάκερος θεολόγος καὶ συγγραφέας Ρίτσαρντ Τζέιμς Φόστερ σὲ βιβλίο του[12] ἀναφέρεται σὲ μία περίπτωση ὁραματισμοῦ ὅταν κάποτε κλήθηκε νὰ προσευχηθεῖ γιὰ ἕνα βαρειὰ ἄρρωστο μωρὸ κορίτσι:

   «Ὁ τετράχρονος ἀδερφός της ἦταν στὸ δωμάτιο καὶ ἔτσι ἐγὼ τοῦ εἶπα ὅτι χρειαζόμουν τὴ βοήθειά του, γιὰ νὰ προσευχηθῶ γιὰ τὴν ἀδερφή του… Αὐτὸς ἀνέβηκε στὴν καρέκλα δίπλα μου. “Ἄς παίξουμε ἕνα παιχνίδι”, εἶπα. Ἐφόσον γνωρίζουμε ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι πάντα μαζί μας, ἂς φανταστοῦμε ὅτι κάθεται στὴν καρέκλα ἀπέναντί μας καὶ περιμένει ὑπομονετικὰ νὰ ἑστιάσουμε τὴν προσοχή μας σὲ Αὐτόν. Ὅταν Τὸν βλέπουμε, ἀρχίζουμε νὰ σκεφτόμαστε περισσότερο τὴν δική Του Ἀγάπη παρὰ τὸ πόσο ἄρρωστη εἶναι ἡ Τζούλι’. Χαμογελάει, σηκώνεται καὶ ἔρχεται… Λοιπὸν ἂς βάλουμε καὶ οἱ δύο τὰ χέρια μας στὴν Τζούλι καὶ ὅταν τὸ κάνουμε, ὁ Ἰησοῦς θὰ βάλει καὶ Αὐτὸς τὰ χέρια Του πάνω ἀπὸ τὰ δικά μας. Θὰ δοῦμε καὶ θὰ φανταστοῦμε ὅτι τὸ Φῶς Τοῦ Ἰησοῦ ρέει ἄμεσα στὴν μικρή σου ἀδερφὴ καὶ τὴν κάνει καλά. Ἂς φανταστοῦμε ὅτι τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ πολεμᾶ τὰ κακὰ μικρόβια μέχρι νὰ φύγουν ὅλα. Ἐντάξει!».

   Φυσικὰ αὐτὸ δὲν εἶναι προσευχή, εἶναι ἀποκρυφισμὸς καὶ ὅπως θὰ δοῦμε ἔχει βαθειὲς ρίζες καὶ στὸν Παπισμό.

  Ὁ Ἰησουίτης ἱερέας Anthony de Mello τὴν ἀποκαλεῖ «φανταστικὴ προσευχὴ» καὶ λέει ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς καθολικοὺς ἁγίους τὴν ἄσκησαν.[13] Ὁ Φραγκίσκος τῆς Ἀσσίζης φαντάστηκε νὰ κατεβάζει τὸν Ἰησοῦ ἀπὸ τὸ σταυρό. Ὁ Ἀντώνιος τῆς Παδούης (Πάδοβα) φαντάστηκε νὰ κρατάει τὸ βρέφος Ἰησοῦ στὴν ἀγκαλιά του καὶ νὰ μιλάει μαζί του. Ἡ Τερέζα τῆς Ἄβιλας [14] φαντάστηκε τὸν ἑαυτό της μὲ τὸν Ἰησοῦ στὴν ἀγωνία Του στὸν κῆπο τῆς Γεσθημανῆ.

  Αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ πρακτικὲς ἀποτελοῦσαν ἀναπόσπαστο κομμάτι τῶν πνευματικῶν ἀσκήσεων τοῦ Ἰγνατίου Λογιόλα. Ὁ Ἰγνάτιος Λογιόλα ἦταν ὁ ἱδρυτὴς τοῦ τάγματος τῶν Ἰησουιτῶν. Ἱσπανὸς στὴν καταγωγή, ἀποτέλεσε αὐτὸς καὶ τὸ τάγμα του τὴν αἰχμὴ τοῦ δόρατος τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας στὸν ἀγῶνα της ἐνάντια στὸν Προτεσταντισμὸ στὰ πλαίσια τῆς Ἀντιμεταρρύθμισης. Ἁγιοποιήθηκε τὸ 1622.

   Ὁ Ἰγνάτιος ὠθοῦσε τοὺς μαθητές του νὰ περπατήσουν σὲ βιβλικὲς καὶ ἐξωβιβλικὲς ἱστορικὲς σκηνὲς μέσῳ τῆς φαντασίας καὶ νὰ ζωντανέψουν τὴ σκηνὴ ἐφαρμόζοντας ὅλες τὶς αἰσθήσεις: βλέποντας τὰ γεγονότα, ἀκούγοντας τί λένε οἱ ἄνθρωποι, μυρίζοντας, δοκιμάζοντας καὶ ἀγγίζοντας πράγματα – ὅλα μέσα στὴ σφαῖρα τῆς καθαρῆς φαντασίας. Ὁ ὁραματιστὴς τῆς προσ­ευχῆς διδάσκονταν ἀκόμη καὶ νὰ εἰσάγει τὸν ἑαυτό του στὴ σκηνή, μιλώντας στοὺς βιβλικοὺς χαρακτῆρες καὶ ὑπηρετώντας τους. Ὁ Ἰγνάτιος ἐνθάρρυνε τοὺς ἀσκούμενους, γιὰ παράδειγμα, νὰ φαντασθοῦν τοὺς ἑαυτούς τους παρόντες στὴ γέννηση καὶ τὴ σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ.

   Ἰδοὺ μερικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὶς ‘Πνευματικὲς Ἀσκήσεις’ τοῦ Ἰγνατίου:

   «Φαντασθεῖτε τὸν Χριστό, τὸν Κύριό μας παρόντα ἐνώπιόν σας πάνω στὸ σταυρὸ καὶ ἀρχίστε νὰ μιλᾶτε μαζί του…».[15]

   «Ἐδῶ θὰ εἶναι νὰ δοῦμε μὲ φαντασία τὸ μῆκος, τὸ πλάτος καὶ τὸ βάθος τῆς κόλασης… νὰ δεῖτε μὲ φαντασία τὶς τεράστιες φωτιὲς καὶ τὶς ψυχὲς ποὺ καίγονται … νὰ ἀκούσετε τὸν θρῆνο … μὲ τὴν αἴσθηση τῆς ὄσφρησης νὰ ἀντιλαμβάνεσθε τὸν καπνό… νὰ ἀγγίζουμε τὶς φλόγες»[16]

   «Θὰ δῶ καὶ θὰ φανταστῶ τὰ Τρία Θεῖα Πρόσωπα, καθισμένα στὸ βασιλικὸ μαργαριτάρι ἢ θρόνο τῆς Θείας Μεγαλειότητας… Θὰ δῶ τὴν Παν­αγία καὶ τοὺς ἀγγέλους νὰ τὴν χαιρετοῦν. … [Θὰ δῶ] τὴν Παναγία, τὸν Ἅγιο Ἰωσήφ, τὴν ὑπηρέτρια, καὶ τὸ βρέφος Ἰησοῦ μετὰ τὴ γέννησή Του. Θὰ κάνω τὸν ἑαυτό μου ἕνα φτωχὸ λίγο ἀνάξιο σκλάβο καὶ σὰν νὰ εἶμαι παρών, θὰ τοὺς κοιτάξω, θὰ τοὺς συλλογισθῶ καὶ θὰ τοὺς ὑπηρετήσω…».[17]

Σημειώσεις:

7. Fortune, Ἡ μυστικὴ Καββάλα, σ. 380-381). π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΚΑΒΒΑΛΑ. Ἡ Dion Fortune ἦταν Βρετανίδα ἀποκρυφίστρια, τελετουργός, μυθιστοριογράφος καὶ συγγραφέας. Ἦταν συνιδρυτὴς τῆς Ἀδελφότητας τοῦ Ἐσωτερικοῦ Φωτός, μίας ἀποκρυφιστικῆς ὀργάνωσης ποὺ προώθησε φιλοσοφίες ποὺ ἰσχυριζόταν ὅτι τῆς εἶχαν διδαχθεῖ ἀπὸ πνευματικὲς ὀντότητες γνωστὲς ὡς Ἀναληφθέντες Διδάσκαλοι. 8. http://secretsoul.forumotion.com 9. Mental Imagery: Functional Mechanisms and Clinical Applications – PMC (nih.gov) Mental Imagery: Functional Mechanisms and Clinical Applications – PMC (nih.gov). 10. Jose Silva – Robert Stone Ἐσὺ ὁ θεραπευτής, σ. 55. 11. Charismatic Chaos: John MacArthur σ.285. 12. Celebration of Discipline, 1978, σελ. 37. 13. Sadhana: Α Way to God, σελ. 79, 82, 93. 14. Ἡ Τερέζα τῆς Ἄβιλας (1515-1582) ἦταν Ἱσπανίδα συγγραφέας καὶ μοναχὴ ποὺ ἔζησε στὴν Ἄβιλα τῆς Ἱσπανίας. Θεωρεῖται ἀπὸ πολλοὺς ὡς ἡ “ἁγία Τερέζα τοῦ Χριστοῦ” καὶ ἀπὸ τὶς σημαντικότερες προσωπικότητες τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας. Στὰ ἔργα της συγκαταλέγονται πολλὰ βιβλία ποὺ θεωροῦνται ἀριστουργήματα. Εἶναι γνωστὴ ἀκόμη γιὰ τὴ μεταρρυθμιστική της  παρέμβαση  στὸ  τά­γμα τῶν Καρμηλιτῶν ἐνῶ ἐπανέφερε τὴν πρακτική τοῦ διαλογισμοῦ, τὴν ὁποία ἐξασκοῦσε ἡ ἴδια καὶ ἔγινε γνωστὴ γιὰ φαινόμενα ἔκστασης, ἐνῷ λέγεται ἀκόμη ὅτι πνευματικὰ μεταφερόταν σὲ ἄλλους τόπους καὶ χώρους. Ἡ Τερέζα  ἀνακηρύχθηκε “Ἁγία” ἀπὸ τὴ Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία τὸ 1622. 15. Οἱ πνευματικὲς ἀσκήσεις τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου, ἔκδοση Vintage Books, Πρώτη ἑβδομάδα, 53. 16. Οἱ πνευματικὲς ἀσκήσεις τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου, ἔκδοση Vintage Books, Πρώτη Ἑβδομάδα, πέμπτη ἄσκηση, 65-70. 17. Οἱ πνευματικὲς ἀσκήσεις τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου, ἔκδοση Vintage Books, Δεύτερη Ἑβδομάδα, 106, 114.

Previous Article

New York Times: Η ελληνική κυβέρνηση ομολόγησε ότι έδωσε άδεια για την πώληση του Predator

Next Article

«Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν» : Ὀρθοδοξία, ἡ μόνη κιβωτός τῆς σωτηρίας