ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Share:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Ἀπόστολος: Ἑβρ. ια΄ 9-10, 32-40
Εὐαγγέλιον: Ματθ. α΄ 1-25
Ἦχος: β΄.- Ἑωθινόν: Ε΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

“ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος” (Ἐβρ. ΙΑ΄ 38).

Οἱ ἀσύγκριτοι

Τὸ σημερινὸν Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα ἀναφέρεται καὶ περιγράφει, συγκεκριμένας ἁγίας μορφὰς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, αἱ ὁποῖαι διεκρίθησαν διὰ τὴν βαθεῖαν πίστιν των πρὸς τὸν Θεόν. Ἡ πίστις των δὲ αὕτη δὲν ἦτο μία θεωρητικὴ καὶ “ἐπιπολαία” ἀποδοχὴ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ, ἀλλά, ἡ, διὰ τῶν πράξεων καὶ τῆς βιοτῆς, βεβαιουμένη. Ἦτο ἡ πίστις ἐκείνη, ἡ, τῶν “ἐλπιζομένων ὑπόστασις”, καὶ ὁ τῶν “πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων” (Ἑβρ. ΙΑ΄ 1). Ἦτο τὸ συγκλονιστικόν ἐκεῖνο βίωμα, τὸ ὁποῖον τοὺς κυριαρχοῦσε, καὶ χάριν τοῦ ὁποίου, – ὡς ἀνεγνώσαμεν – “κατηγωνίσαντο βασιλείας, …ἔφραξαν στόματα λεόντων, …ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, …ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχού­μενοι“ (Ἑβρ. ΙΑ΄ 33-37).

Παρὰ τὸ γεγονὸς δέ, ὅτι ἡ Ἁγία βιοτή των, ἀλλὰ καὶ αἱ πικραὶ καὶ ὀδυνηραὶ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐκράτησαν τὴν ἀγάπην των διὰ τὸν Κύριον, “θὰ ἔπρεπε” – κατὰ τὴν κοινὴν κοσμικὴν λογικήν, – νὰ τοὺς κατατάσσουν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν κοινῶν καταδίκων καὶ κακοποιῶν, ἐν τούτοις, οὗτοι παρουσιάζονται εἰς τὴν σημερινὴν Ἀποστολικὴν περικοπήν, ὡς ἄνθρωποι ὑπέρτεροι παντὸς ἄλλου ἀνθρώπου καὶ ἀσύγκριτοι καὶ ἀπροσπέλαστοι διὰ τὴν νοοτροπίαν καὶ “λογικὴν” τοῦ κόσμου. Ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία καὶ τοὺς “ἐπιβάλλει” εἰς τὰς συνειδήσεις τῶν ἀνθρώπων. Ὅποιον Ἅγιον καὶ ἂν παρατηρήσωμεν, – εἴτε μάρτυρα, εἴτε ἀσκητή, εἴτε πατέρα καὶ διδάσκαλον τῆς Ἐκκλησίας – διὰ τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ κόσμου, ὑπῆρξεν οὗτος, μικρὸς καὶ ἀσήμαντος, ἴσως καὶ ἀνόητος καὶ ἀπερίσκεπτος ἀγωνιστὴς διὰ τό… τίποτε! Ὅμως, ὁ Κύριος, χωρὶς νὰ γίνεται αἰσθητή, ἀπὸ τοὺς ἀναξίους τούτου τοῦ κόσμου, ἡ καθιέρωσίς των τοὺς καθιερώνει καὶ τοὺς “ἐπιβάλλει” εἰς τὰς συνειδήσεις, ἀκόμη καὶ τῶν, …ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας!

Πόσοι αὐτοκράτορες καὶ βασιλεῖς καὶ τύραννοι “ἐπέρασαν” ἀπὸ τὸν κόσμον; Πόσοι προσεπάθησαν νὰ διατηρήσουν τὴν παρουσίαν των καὶ τὴν “θύμησή” των εἰς τὰς συνειδήσεις τοῦ λαοῦ; Πόσοι ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν προσωπικήν των διαχρονικὴν ἐπιρροήν;;; Ἅπαντες ἐξεχάσθησαν… Ἅπαντες διεγράφησαν ἀπὸ τὴν μνήμην τῶν ἀνθρώπων! Ἀντιθέτως, ὅμως, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι, διὰ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ, εἴτε ἐσυκοφαντήθησαν, εἴτε ὑβρίσθησαν, εἴτε “ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου” ἐθεωρήθησαν, εἴτε κατεδικάσθησαν εἰς ὀδυνηροτάτους θανάτους, εἴτε ἀπεσύρθησαν εἰς τὰ βάθη τῶν ἐρήμων καὶ ἔζησαν εἰς τὴν ἀφάνειαν, εἴτε ἠσκήθησαν εἰς ὀλιγομελεῖς μοναστικὰς ἀδελφότητας… οὗτοι παραμένουσι διαχρονικῶς καὶ αἰωνίως ζῶντες, εἰς τὰς καρδίας τῶν χριστιανῶν. Τὰ ὀνόματα τούτων, ὡς ἰδιαιτέρως εὐλογημένα, προσδίδονται εἰς τὰ παιδία καὶ παραθεωροῦνται πολλάκις, πρόσωπα κατ’ ἐξοχὴν συγγενικά, τὰ ὁποῖα καὶ λογικῶς θὰ ἔπρεπε νά… προηγοῦνται!!!

Οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ

Ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι – καὶ δή, οἱ μακρὰν τοῦ Θεοῦ, – προσδίδομεν εἰς τὸν Θεόν, τὰς ἰδικάς μας ἐπιλογὰς καὶ ἀκούομεν πολλάκις, κρίσεις διὰ τὸν Θεὸν καὶ βλασφήμους αἰτιάσεις, αἱ ὁποῖ­αι, ἁπλῶς εἶναι… προσωπικαί!!! Διατί ὁ Θεὸς δὲν ἐνήργησε τοιουτοτρόπως, ὡς ἡμεῖς ἐκτιμοῦμεν καὶ θά… ἠθέλομεν˙ διατὶ δέν… ἔρριψε πῦρ ἵνα κατακαύσῃ τινὰ δολοφόνον ἢ παιδόφιλον˙ διατί δέν… ἐξηφάνισεν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἐκεῖνον ὅστις μᾶς ἠδίκησεν˙ διατί ἀνέχεται τὰς ἀδικίας καὶ ἄλλας λανθασμένας ἐπιλογὰς τῶν ἀνθρώπων˙ …καὶ ἄλλα ἄπειρα… “διατί”, ἐπιδιώκοντες κατ’ οὐσίαν τὴν ὑποτίμησιν τοῦ Κυρίου καί, ἀντιστοίχως τὴν προσωπικήν μας… ὑπερτίμησιν! Ἴσως ἡ τοιαύτη στάσις ἡμῶν ἔναντι τοῦ Κυρίου, εἶναι καὶ ἡ… καλυτέρα αἰτιολόγησις τῆς, ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, ἀποστασίας ἡμῶν!

Ὅμως, δὲν ἔχομεν, δυστυχῶς, συνειδητοποιήσει, ὅτι αἱ, κατὰ τοῦ Κυρίου, κρίσεις ἡμῶν, ἀποκαλύπτουσι τὴν ἀπιστίαν ἡμῶν καὶ σκληροκαρδίαν… Ἐὰν οἱ Ἅγιοι ἐσκέπτοντο καἰ ἐνεργοῦσαν ὡς ἡμεῖς, πόσα “κατηγορῶ” δὲν θὰ “ἐξετόξευον” ἐναντίον τοῦ Κυρίου, δι’ ὅσα ὑπέστησαν διὰ τὴν ἀγάπην Αὐτοῦ; Πόσα θὰ εἶχον νὰ “καταγγείλωσιν” εἰς Αὐτόν, διὰ τὰ ὅσα ὑπέστησαν καὶ ἐστερήθησαν πρὸς χάριν Του; Εἶχον, ὅμως, οὗτοι εἰς τὰς καρδίας των, ἔντονον τὸν τοῦ Κυρίου λόγον, ὅστις καὶ ἔθελγεν αὐτούς. “ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν” (Ματθ. ΙΑ΄ 12), καὶ “ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συν­αγωγὰς καὶ φυλακάς, …καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· …ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν” (Λουκ. ΚΑ΄ 12-20). Ὅμως, ἔχοντες τὴν βαθεῖαν καὶ οὐσιαστικὴν ἀγάπην πρὸς τὸν Θεόν, ἐθεώρουν τιμήν των τὰς βασάνους καὶ τὰς στερήσεις καὶ τὰ μαρτύρια, καὶ ἐθέλγοντο εἰς τὴν ἰδέαν, ἵνα ἀποθάνωσι δι’ Αὐτόν! Ἡ τοιαύτη δὲ ἀγάπη καὶ θυσία των, ἀνέδειξε τούτους, “ἐκλεκτοὺς” τοῦ Θεοῦ καὶ ἀξίους νὰ φέρωσι τὸν ἐπίζηλον τίτλον τοῦ “ΑΓΊΟΥ”!

Ὑπάρχει ἡ ἄποψις, – κυρίως μεταξὺ τῶν λεγομένων “χριστιανῶν”, – ὅτι σήμερον ὠλιγόστευσαν οἱ Ἅγιοι! Εἶναι, ὄντως, τοῦτο, μία ἀδιαπραγμάτευτος πραγματικότης… Ποία ὅμως εἶναι ἡ αἰτία; Τίς πταίει πρὸς τοῦτο; Καὶ ἐρωτῶμεν, διότι δὲν ἐξέλιπον οἱ Ἅγιοι, …ἁπλῶς ὠλιγόστευσαν! Ἔχομεν καὶ σήμερον Ἁγίους, “ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος” (Ἑβρ. ΙΑ΄ 38), ὡς “ὁ Ἅγιος τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος”, Νεκτάριος, οἱ Ἅγιοι, Παΐσιος, Πορφύριος, Ἰάκωβος, Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης, Γεώργιος ὁ Καρσλίδης, Ἄνθιμος ὁ ἐν Χίῳ, καὶ τόσοι ἀκόμη… Βεβαίως, εἰς ἄλλην τινὰ παλαιοτέραν ἐποχήν, νὰ ὑπῆρχον ἀκόμη περισσότεροι… ἐπιστρέφοντες ὅμως εἰς τὸ ἐρώτημά μας, ἐπαναλαμβάνομεν: “Τίς πταίει πρὸς τοῦτο;”… Ἀσφαλῶς ἡμεῖς, – καὶ ἐννοῶ, ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν διὰ τὴν σωτηρίαν των καὶ ἔστρεψαν ὅλον τὸ ἐνδιαφέρον των, εἰς τὴν παροῦσαν πρόσκαιρον ζωὴν καὶ “τὰ τοῦ κόσμου τερπνά”. Ἡ ἁγιότης δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κάθε ἐποχήν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὸν ζῆλον ἑνὸς ἑκάστου, διὰ τὴν σωτηρίαν του!

Εἴθε, τὸ παράδειγμα τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ἡ ἐπιθυμία των διὰ τὴν αἰωνίαν ζωήν, νὰ ἀποτελέσωσι καὶ δι᾿ ἡμᾶς τὸ εὐλογημένον καὶ καθοριστικὸν κίνητρον, ὥστε, ἐν τῷ ὑπολοίπῳ τοῦ παρόντος βίου κοπιάσωμεν ὀλίγον ἵνα… πολλὰ ἐπιτύχωμεν!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκήρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Previous Article

Τὸ Μυστικὸν Μέγα Δεῖπνον τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ´ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ιδ΄ 16-24, Ματθ. κβ΄ 14)

Next Article

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Διαβάστε ακόμα