ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Share:

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
28 ΜΑΡΤΙΟΥ 2021
Ἀπόστολος: Ἑβρ. α΄ 10-β΄ 3
Εὐαγγέλιον: Μᾶρκ. β΄ 1-12
Ἦχος: α΄.-Ἑωθινόν: Θ΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

«αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις·
καὶ πάντες  ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται» (Ἑβρ. Α΄ 11).

Ἡ ὁλικὴ καταστροφὴ τοῦ ὁρατοῦ ὑλικοῦ κόσμου

Ἂν θὰ μοῦ ἦτο δυνατόν, φίλοι μου ἀναγνῶσται, θὰ συνίστων καὶ ὑπεδείκνυον εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, νὰ σκέπτωνται συν­εχῶς, καθ’ ἡμέραν τε καὶ ὥραν – εἰ δυνατόν, – τρεῖς τινας λογισμούς˙ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν στιγμὴν τοῦ θανάτου των, ἐν συνεχείᾳ τὴν ἡμέραν τῆς Κρίσεως καὶ τέλος τὰς τραγικὰς ἐκείνας ὥρας τῆς καταστροφῆς ὅλου τοῦ ὑλικοῦ καὶ ὁρατοῦ Σύμπαντος. Εἶναι, κατὰ βάσιν, ἐκεῖνοι οἱ τρεῖς λογισμοὶ τοὺς ὁποίους οἱ ἄνθρωποι δὲν θέλουν νὰ σκέπτωνται οὐδ’ ἐπὶ στιγμήν, καὶ ὅταν, κατ’ ἀνάγκην, ὑποχρεοῦνται νὰ διαλογισθοῦν τοιουτοτρόπως, καταθλίβονται καὶ ἀπελπίζονται καὶ σπεύδουν νὰ μετατρέψουν τάς, περὶ τῶν τοιούτων θεμάτων, συζητήσεις, εἰς πλέον… «αἰσιοδόξους» καὶ «ἐνθαρρυντικάς»…!

Σήμερον, θὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν ἐσχάτην ἐκείνην ἡμέραν… «ἐν ᾗ οὐρανοὶ ροιζηδὸν παρελεύσονται, στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται, καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται» (Β΄ Πέτ. Γ΄ 10). Καὶ ὄντως, ἂν προσπαθήσωμεν νὰ συνειδητοποιήσωμεν τὴν ὁλικὴν ἐκείνην καὶ ἐσχάτην καταστροφήν, ὁ τρόμος καὶ ἡ ἀπελπισία μᾶς κυριεύουν! Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ ὁ λόγος ἐκεῖνος τοῦ Κυρίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἔδειξε τὸν τρόμον καὶ φόβον, ὅστις θὰ ἐπικρατῇ τὰς ζοφερὰς ἐκείνας ὥρας! «Καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι» (Ματθ. ΚΔ΄ 22). Τόσον τρομακτικὰ θὰ εἶναι ἐκεῖ­να τὰ γεγονότα, καθὼς καὶ αἱ καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ μᾶς… ὁδηγήσουν εἰς αὐτά, ὥστε ὁ Κύριος, ἐνεργῶν ἀπὸ ἀγάπην διὰ τὸν ἄνθρωπον, θὰ ὀλιγοστεύσῃ τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων, ἰδιαιτέρως δέ, …τῶν Ἁγίων! Τὰ πάντα, συνεπῶς, θὰ καταστραφοῦν καὶ θὰ ἐξαφανισθοῦν! Καὶ θὰ μείνουν εἰς… ζωὴν αἰώνιον, ἅπασα ἡ ἀόρατος καὶ Πνευματικὴ κτίσις, δηλαδή, αἱ ψυχαὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ αἱ ἄϋλοι Οὐράνιαι Δυνάμεις, ἀλλὰ καὶ τὰ σκοτεινὰ δαιμονικὰ πνεύματα.

Εἴμεθα… ἐνήμεροι!

Ὁ Πανάγαθος Κύριος, «ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν» (Εὐχὴ Εὐχελαίου), καθ’ ὃν χρόνον εὑρίσκετο ἀναμέσον ἡμῶν εἰς τὴν γῆν ταύτην, προεμήνυσεν εἰς ἡμᾶς τὰ περὶ τῆς Βασιλείας Αὐτοῦ καὶ τῆς μελλούσης Αὐτοῦ Κρίσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς καταστροφῆς τῶν… πάντων! Ἀπεκάλυψεν εἰς ἡμᾶς, – μετὰ πάσης λεπτομερείας – διὰ τὸ τί… «μέλλει γενέσθαι» κατὰ τὰς φοβερὰς ἐκείνας ὥρας καθὼς καὶ τὰ περὶ τοῦ… δικαστηρίου, καὶ ἐκράτησε διὰ τὸν ἑαυτόν Του καὶ ἀπεσιώπησε τοῦτο ἀπὸ ἡμᾶς, τὴν ἡμέραν, δηλαδή, ἐκείνην καὶ τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν μέλλουν νὰ συμβοῦν τὰ τοιαῦτα γεγονότα! «Ἔκρυψε» δὲ τοῦτο ἀπὸ ἡμᾶς, ἕνεκα τῆς ἀπείρου Αὐτοῦ ἀγάπης, ἐφ’ ὅσον, …ἐὰν ἐγνωρίζαμεν τὸ χρόνον καὶ τὴν ὥραν… ὁ τρόμος καὶ ἡ ἀνησυχία καὶ ὁ φόβος διὰ τὴν ἐπερχομένην καταστροφήν, θὰ ἦτο ἀπερίγραπτος! Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι νὰ δεχθῇ τις αἰφνιδίως μίαν συμφορὰν καὶ ἄλλο… νὰ τὴν περιμένῃ καὶ νά… πεθαίνῃ πρὶν πεθάνῃ!

Εἴμεθα, συνεπῶς, ἐνήμεροι διὰ τά… «μέλλοντα συμβαίνειν»! Τοῦτο δέ, καθιστᾷ ἡμᾶς ὑπολόγους καὶ ἀναπολογήτους διότι, καὶ ἐλέγομεν ὅτι ἐπιστεύομεν εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ ἠθέλομεν ἵνα παρουσιάζωμεν ἑαυτούς… πιστοὺς καὶ ἀφοσιωμένους τῷ Θεῷ, ἀλλὰ καὶ – δυστυχῶς! – παρεμένομεν ἐν τῇ πράξει, ἀδιάφοροι ὡς πρὸ τὰ τοιαῦτα ἐπερχόμενα γεγονότα καὶ τὴν μέλλουσαν ἀπολογίαν ἡμῶν, καὶ ἐξεκλίνομεν τὴν καρδίαν, εἰς κοσμικὰς ἀπολαύσεις καὶ ἐπιθυμίας, καὶ διήρχετο ἡ ζωὴ ἡμῶν ἐν… «μερίμναις βιοτικαῖς». «Προσέχετε δὲ ἑαυτοῖς μήποτε βαρηθῶσιν ὑμῶν αἱ καρδίαι ἐν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ καὶ μερίμναις βιωτικαῖς, καὶ αἰφνίδιος ἐφ᾿ ὑμᾶς ἐπιστῇ ἡ ἡμέρα ἐκείνη» (Λουκ. ΚΑ΄ 34).

Ἡ βιοτὴ τῶν Ἁγίων

Ἅπαντες οἱ Ἅγιοι, – πλὴν τῶν ἐπουρανίων Ἀσωμάτων Δυνάμεων, – οἱ ὑπὸ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, τιμώμενοι, ἦσαν… ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐπέρασαν ἀπὸ τὴν ζωὴν ταύτην…! Οἱ πλεῖ­­στοι ἐξ αὐτῶν, – ἐξαιρουμένων τῶν νηπίων καὶ βρεφῶν – ἐβίωσαν τὸν κόσμον τοῦτον καὶ ἐκινοῦντο ἐν μέσῳ πειρασμῶν καὶ ἀνθρωπίνων ἀδυναμιῶν. Δὲν ἦσαν… ἄτρωτοι πνευματικῶς, ἀλλὰ ἔζων μὲ τὴν ὡς ἄνω προσοχήν, τὴν ὁποίαν ἐπέστησεν εἰς ἡμᾶς ὁ Κύριος! Παρέδωσαν ἑαυτοὺς εἰς θλίψεις καὶ ταλαιπωρίας καὶ ἠθελημένως ὑπέμειναν φρικτοὺς καὶ ὀδυνηροὺς θανάτους, θεωροῦντες τὴν ζωὴν ταύτην πρόσκαιρον καὶ ἀμελητέαν˙ καὶ «ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγόν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν», ἐβίωνον ἐκεῖνο, τὸ τοῦ Παύλου, «οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν» (Ἑβρ. ΙΓ΄ 14).

Ἔζων, λογιζόμενοι καὶ ἐνθυμούμενοι, καὶ τὴν καταστοφήν, ἀλλὰ καὶ τὴν Κρίσιν καὶ τὴν ἀπολογίαν των καὶ διεπίστων ὅτι ἡ ζωὴ αὕτη, οὐδεμίαν ἀξίαν ἔχει καὶ ὅτι ἀπώτερος σκοπὸς ταύτης εἶναι ἡ, διὰ τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος, προετοιμασία ἡμῶν διὰ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν. Τοῦτο ἀκριβῶς καὶ ἀπέδειξαν διὰ τῆς ἰδίας αὐτῶν πολιτείας, εἰς οἷονδήποτε… «στίβον» ἐκλήθησαν οὗτοι ἵνα ἀγωνισθῶσι. Ἄλλοι… «ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, …ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς», οἱ ἀσκηταὶ καὶ μοναχοί, δηλαδή, καὶ ἄλλοι… «ἐτυμπανίσθησαν, …ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 33-38), δηλαδή, οἱ μάρτυρες καὶ ὁμολογηταὶ ἀλλὰ καὶ οἱ πατέρες καὶ διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας μας.

 Ὁ σκοπὸς τῆς, ἐπὶ τῆς γῆς, ζωῆς…

Ἂν σκεπτώμεθα τὰς τρεῖς σκέψεις τὰς ὁποίας συνεστήσαμεν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ παρόντος, καὶ ἐβλέπομεν εἰς ἑαυτοὺς ἀλλὰ καὶ πέριξ ἡμῶν, …ἡ φθορὰ καὶ ὁ θάνατος, ἀφ’ ἑνός, ἐναπόκεινται εἰς τὸν ἄνθρωπον, – «ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετὰ δὲ τοῦτο κρίσις» (Ἑβρ. Θ΄ 27) – καί, ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι… «Πάντα ματαιότης τὰ ἀνθρώπινα, ὅσα οὐχ ὑπάρχει μετὰ θάνατον» (Ὕμνος νεκρωσίμου ἀκολουθίας). Τότε, ἡ ζωὴ ἡμῶν θὰ ἤλλαζε, τὰ ἐνδιαφέροντα ἡμῶν θὰ περιωρίζοντο ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τά… ἀπαραίτητα διὰ τὴν βιολογικὴν μας συντήρησιν, καὶ αἱ ἀνησυχίαι ἡμῶν θὰ ἀφοροῦσαν εἰς τά… μετὰ θάνατον! Τότε ἡ πρὸς τὸν Κύριον ἀγάπη ἡμῶν θὰ ἐθερμαίνετο καὶ θὰ ηὔξανε καὶ ἐκεῖνο τό… «ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου», θὰ ἐγίνετο… λαμπρὰ πραγματικότης καὶ θὰ ἀνέτρεπεν ὅλην τὴν ἀθλίαν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν βιώνομεν ἅπαντες οἱ ἄνθρωποι καὶ εἰς πᾶσαν ἐποχήν…! Ἀμήν, γένοιτο!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκήρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Previous Article

ΗΡΩΪΚΗ “ΕΞΟΔΟΣ” ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΗΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ

Next Article

ΛΟΓΟΣ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ OΣΟΥΣ ΔΙΑΒΑΛΛΟΥΝ ΤΑΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Διαβάστε ακόμα