ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Share:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2022
Ἀπόστολος: Φιλιπ. δ΄ 4 – 9
Εὐαγγέλιον: Ἰωάν. ιβ΄ 1 – 18
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

«διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων

δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;» (Ἰωάν. ΙΒ΄ 5)

Ἡ δῆθεν ἐλεημοσύνη!

Ὁ φιλάργυρος Ἰούδας, ὁ ἀδίστακτος προδότης καὶ πωλητὴς τοῦ Παναγίου Διδασκάλου, ὁ ἀχρεῖος καὶ ἐλεεινός, ὅστις εἶχε τὸ θράσος καὶ τὴν τόλμην νὰ πλησιάσῃ καὶ νὰ ἐναγκαλισθῇ τόν Πανακήρατον Ἰησοῦν, καὶ νὰ δώσῃ τὸ ἄθλιον φίλημα τῆς προδοσίας, σπεύδει, – ὡς ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, – νὰ «κρυβῇ» ὄπισθεν τοῦ προσωπείου τοῦ εὐσπλάγχνου καὶ ἐλεήμονος! Πλαγίως, ἢ ἴσως καὶ εὐθέως, καταφέρεται κατὰ τῆς ἀδελφῆς τοῦ δικαίου Λαζάρου, Μαρίας, ἥτις εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης καὶ ἀπείρου ἀγάπης πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, – ἐπειδὴ ἀνέστησεν Οὗτος τὸν ἀδελφόν της, – «λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ» (Ἰωάν. ΙΒ΄ 3)! Ἐλεήμων ὁ Ἰούδας (;)! Ἀποροῦν οἱ μαθηταί˙ καὶ ὁ Ραββί, μὴ θέλων νὰ ἀθωώσῃ τοῦτον, θέλων, ὅμως, νὰ ἐπαινέσῃ τὴν Μαρίαν, διὰ τῶν Θείων Του λόγων, δίδει εἰς ἅπαντας νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των καὶ διακρίνουν, τὴν εὐλογημένην καὶ θεάρεστον ἐλεημοσύνην, ἐκ τῆς ὑποκριτικῆς καὶ ψευδοῦς καὶ ἀχρήστου τοιαύτης, ἥτις καὶ καθιστᾷ τὸν δῆθεν ἐλεήμονα, κλέπτην καὶ ἀνάξιον ἐνώπιον τοῦ γινώσκοντος «καρδίας καὶ νεφρούς»!

«Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε»! Αὕτη ἡ ἐλεημοσύνη ἔχει ἀνταπόκρισιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ! Προηγεῖται ἡ προσφορὰ ἡμῶν πρὸς τόν, ἀπείρως καὶ ἀκαταπαύστως ἐλεοῦντα καὶ Ἁγιάζοντα ἡμᾶς, Κύριον καὶ Θεόν, καὶ ἐν συνεχείᾳ «βλέπομεν» πρὸς τὸν συνάνθρωπον! Ἐλεημοσύνη, ἄνευ τῆς τοιαύτης διακρίσεως, συνιστᾷ μίαν ἀνούσιον «φιλανθρωπίαν» ἥτις, πολλάκις «ζητεῖ» τὴν ἀνταπόδοσιν, καὶ μεταβάλλεται εἰς τυπικὴν διαδικασίαν, καὶ ἐπιφέρει κόπωσιν καὶ ἀδρανεῖ! Ἡ ἀξία καὶ ἁγία ἐλεημοσύνη, ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἀπαραίτητον ἀγάπην καὶ προσφοράν μας εἰς τὸν Κύριον, καὶ προχωρεῖ πρὸς τὸν συνάνθρωπον!

Ἐλεήμων ὁ Ἰούδας;

Ποῖος νὰ πιστεύσῃ ὅτι ὁ φιλάργυρος καὶ κλέπτης Ἰούδας, αἰφνιδίως μεταβάλεται εἰς ἐλεήμονα καὶ εὔσπλαγχνον; Ὁ μὲν Παντογνώστης Κύριος Ἰησοῦς, ὁ γινώσκων τὰς καρδίας καὶ τὰ διανοήματα τῶν ἀνθρώπων, δὲν ἀπατᾶται! Ὅμως, καὶ οἱ λοιποὶ μαθηταί, οἵτινες τὸν γνωρίζουν ὅλον τοῦτο τὸ διάστημα τῆς, μετὰ τοῦ Διδασκάλου, συμβιώσεως, ἀποροῦν καὶ ἀμφιβάλλουν πῶς ὁ μέχρι τοῦδε διαχειριστὴς τοῦ γλωσσοκόμου καί, – ὡς ὁ Ἰωάννης τὸν κατονομάζει, – κλέπτης καὶ καταχραστὴς τῶν βαλλομένων εἰς τοῦτο, αἰφνιδίως παρουσιάζεται ὡς ὑπερασπιστὴς τῶν πτωχῶν! Ὄχι, λοιπόν! Δὲν διαθέτει ὁ Ἰσκαριώτης τοιαύτας εὐαισθησίας! Δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς πτωχοὺς καὶ τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην! Ἁπλῶς, διαμαρτύρεται, διότι τὰ τριακόσια δηνάρια θὰ τοῦ λείψουν!

Ὅμως, ἐν προκειμένῳ, θὰ πρέπῃ νὰ ἴδωμεν καὶ ἄλλους «Ἰούδας», πνευματικοὺς ἀπογόνους τοῦ προδότου τούτου, οἵτινες ἐκινοῦντο ἀλλὰ καὶ κινοῦνται, διὰ τῆς ἰδίας ἀπατηλῆς τοιαύτης μεθόδου! Πρῶτοι δὲ τοιοῦτοι, οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, «οἱ κατεσθίοντες τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι» (Μᾶρκ. ΙΒ΄ 40)! Οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖ­οι οἱ ὑποκριταί, πρὸς τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος «ἐξετόξευσε» τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα «οὐαί»! «Ὅτι κατήσθιον τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν», ὅτι ἐδίδασκον τὸν ἀφελῆ λαόν, «ὅς δ’ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ, ὀφείλει», καὶ «ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ (τοῦ θυσιαστηρίου), ὀφείλει» (Ματθ. ΚΓ΄ 13-30)! Ὄπισθεν δὲ τούτων καὶ ἐπάξιοι μιμηταί των, ὅλοι ἐκεῖνοι οἵτινες προσποιοῦνται τὴν ἐλεημοσύνην! Οἱ προσφέροντες τὸ ὀλίγον διὰ νὰ λάβουν τὸ πολύ! Οἱ ἐξαπατῶντες διὰ τῶν ἐξωτερικῶν «καμωμάτων καὶ φερσιμάτων» τὰς καρδίας τῶν ἀφελῶν χριστιανῶν! Οἱ «διϋλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες»!

«Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες,
καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί»!

Οὗτος ὁ ἀνωτέρω λόγος τοῦ Κυρίου καὶ Διδασκάλου ἡμῶν, καταδεικνύει πρωτίστως τὸν τρόπο διὰ τοῦ ὁποίου θὰ πρέπῃ νὰ ἐνεργῆται ἡ, κατὰ Θεόν, ἐλεημοσύνη! Σκοπὸς ταύτης, δὲν εἶναι μόνον ἡ οἰκονομικὴ στήριξις τοῦ ἐλεουμένου! Δὲν εἶναι μόνον ἡ σωματικὴ διατροφή του καὶ ἡ ὑλικὴ συντήρησις τῆς οἰκογενείας του! Βεβαίως, καὶ ταῦτα, ἔχουν τὴν ἀξίαν των καὶ τὴν προτεραιότητά των κίνητρον, ὅμως, βασικὸν καὶ ἀπαραίτητον, διὰ τὴν οἵανδήποτε ἀγαθοεργίαν, εἶναι ἡ ἀγάπη μας! Πρωτίστως ἡ, πρὸς τὸν Θεόν, ἀλλὰ καὶ δευτερευόντως καὶ ἐξ ἴσου πρὸς ταύτην, ἡ, πρὸς τὸν πλησίον, τοιαύτη! Καὶ ἡ μὲν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεόν, εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ καὶ φύλαξις τῶν Θείων ἐντολῶν, – «ἐὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσατε» (Ἰωάν. ΙΔ΄ 15), – ἡ δέ, πρὸς τὸν πλησίον, τοιαύτη, εἶναι τό, «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν»! Τοῦτο ἀκριβῶς σημαίνει ἡ λέξις «οἰκτίρμων»! Εἶναι,ὁ ἔχων ἀγάπην καὶ πόνον διὰ τὸν συνάνθρωπον! Μόνον μία τοιαύτη ἀγάπη, περιέχει πόνον καὶ συμπάθειαν! Μία τοιαύτη ἀγάπη σημαίνει θυσίαν, καὶ καθιστᾷ τὸν ἀγαπῶντα μιμητὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ «ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται» (Ἡσ. ΝΓ΄ 4)!

«Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δὲ μήγε, μισθὸν οὐκ ἔχετε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. ΣΤ΄ 1). Διὰ τούτων τῶν λόγων, ὁ Κύριος καὶ Θεός μας, μᾶς ἐπέστησε τὴν προσοχήν, ὄχι μόνον εἰς τὴν ἀναγκαιότητα αὐτῆς καθ’ αὐτῆς τῆς ἀρετῆς τῆς ἐλεημοσύνης, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν τρόπον καὶ τὴν διάθεσιν, διὰ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἐνεργῆται! Τὸ νὰ διαφημίζωμεν τὰς «ἀρετὰς» ἡμῶν καὶ νὰ προκαλῶμεν τὸν ἔπαινον καὶ τὴν ἐπικρότησιν εἰς τόν ἑαυτόν μας, ἀποστεροῦμεν τοῦτον τοῦ οὐρανίου ἐπαίνου ἀλλὰ καὶ τοῦ «μισθοῦ», τὸν ὁποῖον θὰ λάβουν ἐκεῖνοι οἵτινες εἰργάσθησαν θεοπρεπῶς καὶ θεομιμήτως τὴν ἁγίαν ταύτην ἀρετὴν τῆς ἐλεημοσύνης!

Εἰσερχόμενοι εἰς τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου μας, φίλοι μου ἀναγνῶσται, πέραν τῆς οἵασδήποτε ἄλλης ἀπαραιτήτου πνευματικῆς προετοιμασίας, διὰ τὴν ὑποδοχὴν τούτων καθὼς καὶ τῆς τριημέρου ἐν νεκρῶν Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, ἂς ἀγαπήσωμεν καὶ ἐργαζώμεθα τὴν ἀγάπην πρὸς τὸν πλησίον ἡμῶν καὶ δή, τὸν ἐνδεῆ καὶ πένητα, μιμηταὶ γενόμενοι τοῦ Ἀγαπῶντος ἡμᾶς καὶ ἕως Σταυροῦ καὶ θανάτου θύσαντος ἑαυτρὸν ὑπὲρ ἡμῶν. Ἀμήν.

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκήρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Previous Article

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Next Article

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ