ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Share:

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ
4 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2022
Ἀπόστολος: Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5
Εὐαγγέλιον: Λουκ. ιγ΄ 10-17
Ἦχος: πλ. δ΄- Ἑωθινόν: Γ΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

«ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει
τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης
καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει;» (Λουκ. ΙΓ΄ 15).

Ὁ Κύριος κατηγορούμενος!!!

Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, – ὡς ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος, -κατηγορεῖται ὑπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου Φαρισαίου, διὰ τὴν κατάλυσιν τῆς τετάρτης ἐντολῆς τοῦ Νόμου τοῦ Μωϋσέως! Κατηγορεῖται ὅτι κατέλυσε τὴν ἀργίαν τοῦ Σαββάτου, ἡ ὁποία (ἐντολή) ἦτο καθοριστικῆς σημασίας, καὶ ὅσοι τὴν παρεβίαζον, ἔπρεπε νὰ «πληρώσουν» τὴν τοιαύτην παράβασιν, διὰ τοῦ ἰδίου των αἵματος! Ἂς ἴδωμεν, ὅμως τί ἀκριβῶς συνέβη;

Μία γυναίκα ἀσθενεῖ βαρύτατα καὶ παρ’ ὅλον τοῦτο, εὑρίσκεται εἰς τὸν χῶρον τῆς προσευχῆς (τὴν συναγωγήν,) κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου. Ἡ ἀσθένειά της, παρ’ ὅτι ὡς εἴπομεν, εἶναι βαρυτάτη, δὲν δύναται νὰ σταθῇ αὕτη ἐμπόδιον διὰ τὴν ἑβδομαδιαίαν καὶ ὑποχρεωτικὴν αὐτὴν προσευχήν της. Ἐπὶ δέκα καὶ ὀκτὼ χρόνους, «ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές»! Ὁ Κύριος συγκινεῖται, βλέπων αὐτὴν παροῦσαν εἰς τὴν συναγωγήν, – ἐνῶ θὰ ἦτο ἀπολύτως δικαιολογημένη νὰ ἀναπαύεται εἰς τὸν κράββατον τῆς ἀσθενείας της, – καὶ τὴν προσ­φωνεῖ! Καὶ δι’ ἐλαχίστων λέξεων, καὶ διὰ τῆς Θεϊκῆς Του δυνάμεως, καὶ ἀφοῦ ἥπλωσε τὰς παναχράντους χεῖρας Του ἐπ’ αὐτῆς, τῆς προσφέρει τὴν πλήρη ὑγείαν της! «Καὶ ­παρα­χρῆ­μα ἀνω­ρ­θώ­θη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν»!

Παρ’ ὅτι ἡ θεραπεία της αὕτη, δημιουργεῖ αἰσθήματα ἐνθουσιασμοῦ καὶ συγκινήσεως εἰς τοὺς παρόντας, εἷς ἐκ τῶν παρισταμένων καὶ δὴ ὁ ἀρχισυνάγωγος, παραμένει ψυχρὸς καὶ ἀδιάφορος καὶ ἀσυγκίνητος πρὸ τοῦ τοιούτου θαύματος! Ὄχι δὲ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ παρεμβαίνει μὲ ἀγανάκτησιν, εἰς τὴν χαρὰν καὶ τὸν ἐνθουσιασμὸν τοῦ πλήθους, – ἰδιαιτέρως δὲ τῆς θεραπευθείσης, – καὶ προσποιούμενος ὅτι διαμαρτύρεται, διότι ἡ θεραπεία συνέβῃ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου, – καθ’ ἣν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἀργία, – ἐπιπλήττει πλαγίως, καὶ τὸν Κύριον ποὺ ἐνήργησε τὴν θεραπείαν, ἀλλὰ καὶ τὴν πρώην συγκύπτουσαν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔπρεπε – κατ’ αὐτόν, – νὰ ἔλθῃ καὶ ἐκζητήσῃ τὴν θεραπείαν της!

Ὁ Κύριος «ἀπολογεῖται»!!!

Ὄχι! Ὁ Κύριος δὲν ἀπολογεῖται! Ἀπολογοῦνται οἱ ἔνοχοι! Ἀπολογοῦνται οἱ κατηγορούμενοι! Ἀπολογοῦνται οἱ πάντες, ἐκτὸς τοῦ Κυρίου! Ὁ Κύριος εἶναι ὁ τέλειος Θεός! Εἶναι ὁ νομοθέτης καὶ δημιουργὸς τοῦ νόμου, καὶ συνεπῶς, κατηγορούμενοι εἴμεθα ἅπαντες ἐνώπιόν Του, ὡς παραβάται τούτου τοῦ Θείου νόμου! Ὅμως, ναί, ὁ Κύριος «ἀπολογεῖται», διότι θέλει νὰ ὑπερασπισθῇ, πρωτίστως τὴν γυναῖκα, ἡ ὁποία τόσα χρόνια ὑφίσταται τοῦτο τὸ σκληρὸν μαρτύριον, καὶ ἀκόμη καὶ ὁ «ἐκπρόσωπος» τοῦ Θεοῦ, τὴν ἐλέγχει δημοσίως δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἔπταισε ποτέ !!! Ὁ Κύριος ὅμως, ὑπερασπίζεται καὶ τὴν ἰδικήν Του «ἀθωότητα», ἐπεξηγῶν ποία εἶναι ἡ ὀρθὴ Σαββατικὴ ἀργία, διότι ἀργότερον, – ὅταν θὰ σύρεται εἰς τὰ συνέδρια τῶν, Ἄννα καὶ Καϊάφα, – θὰ κατηγορηθῇ ὡς παραβάτης τῆς τετάρτης αὕτης ἐντολῆς!

«Τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον» (Μᾶρκ. Β΄ 27), εἶπεν ὁ Διδάσκαλος πρὸς τοὺς Φαρισαίους, ὅταν κάποτε «συνέλαβον» οὗτοι «ἐπ’ αὐτοφόρῳ» τοὺς μαθητάς Του, νὰ τρώγουν στάχυας, ἀφοῦ προηγουμένως τοὺς ἐκαθάριζον, «ψώχοντες ταῖς χερσίν αὐτῶν» (Λουκ. ΣΤ΄ 1). Ἡ τοιαύτη τοποθέτησις καὶ ἑρμηνεία τοῦ Νομοθέτου, δίδει καὶ εἰς ἡμᾶς ἀπαντήσεις εἰς τὸ τοιοῦτον πρόβλημα, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς, ἰσχύει ἀπαρεγκλίτως (καὶ εἰς ἡμᾶς), σήμερον, ἀντὶ ἐκείνης τῆς τοῦ Σαββάτου! Ἂς ἴδωμεν ὅμως, πῶς ὁρίζει ὁ Νόμος τοῦ Μωϋσέως ἐπ’ ἀκριβῶς, τὴν ἀργίαν τοῦ Σαββάτου: «Μνήσθητι τὴν ἡμέρα τῶν σαββάτων ἁγιάζειν αὐτήν. οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον, σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου, ἐν γὰρ ἓξ ἡμέραις ἐποίησε Κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ· διὰ τοῦτο εὐλόγησε Κύριος τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν» (Ἔξοδ. Κ΄ 8-11)!

Ἡ ἀργία τοῦ Σαββάτου

Ἡ τετάρτη ἐντολὴ τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν Μωϋσῆν, εἶναι σαφὴς καὶ δὲν ἐπιδέχεται παρερμηνείας καὶ παραχαράξεις! Μέχρι τῆς σήμερον δέ, τηρεῖται ἀπαρεγκλίτως ἀπὸ τοὺς ζηλωτὰς Ἑβραίους! Ὅμως, ἐν τῷ παρόντι θαύματι, ποῦ καὶ ἀπὸ ποῖον παρεβιάσθη ἡ συγκεκριμένη ἐντολή; Προέβη, μήπως, ὁ Κύριος εἰς κάποιαν χειρωνακτικὴν ἐργασίαν; ἢ μήπως προέτρεψε κάποιον εἰς τὴν παραβίασιν τῆς τετάρτης ταύτης ἐντολῆς; ἢ μήπως ἡ, διὰ τοῦ Θείου Λόγου, θεραπεία τῆς συγκυπτούσης συνιστᾷ ἁμάρτημα;

Ὄχι! Τίποτε ἀπὸ αὐτά! Τὸ κίνητρον τῆς τοιαύτης ἀδίκου ἀντιδράσεως καὶ ἐπιθέσεως, εἶναι τὸ μῖσος καὶ ἡ κακότης, τὴν ὁποίαν εἶχον εἰς τὰς καρδίας των οἱ τοιοῦτοι ὑποκριταί, κατὰ τοῦ Κυρίου! Ὁ Διδάσκαλος τοὺς ἀπεκάλυπτε, εἰς τὸν λαόν˙ τοὺς ἀπεδείκνυεν ὑποκριτὰς καὶ ψεύστας˙ «κατεκρήμνιζε» τὴν ἀπατηλὴν εἰκόνα τῆς  «ἁγιότητός» των˙ προελάμβανεν τὴν ἐξαπάτησιν τῶν ἀφελῶν καὶ πιστῶν Ἰουδαίων! Ἀργία τοῦ Σαββάτου, ναί! εἰς τὰ ἔργα καὶ τὰς καθημερινὰς δραστηριότητας˙ εἰς τὴν προετοιμασίαν ἀκόμη καὶ τῆς ἀπαραιτήτου βιολογικῆς συντηρήσεως καὶ διατροφῆς˙ ἀργία εἰς τὰ «χόμπυ» καὶ τὰς διασκεδάσεις καὶ εἰς κάθε δευτερεύουσαν ἐργασίαν. Ὄχι, ὅμως, ἀργία εἰς τὰς πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον, ἐκδηλώσεις ἀγάπης καὶ συμπαραστάσεως καὶ βοηθείας!

Ἐάν, «ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει;» (Λουκ. ΙΓ΄ 15), καὶ κατὰ ταύτην τὴν ἁγίαν ἡμέραν, σεβόμεθα τὰ ἄλογα ζῶα καὶ κινούμεθα καὶ ἐργαζόμεθα διὰ τὴν διατροφὴν καὶ τὸ πότισμά των, πόσῳ μᾶλλον διὰ τὴν ὑγείαν καὶ ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀσθενῶν καὶ ἀδυνάτων ἀνθρώπων, οἵτινες ὑπερέχουσιν ἀφαντάστως τῶν τοιούτων ἀλόγων ζώων; Ἀσφαλῶς θὰ πρέπῃ νὰ ἀργῶμεν ἀπὸ κοσμικὰς καὶ ὑλικὰς ἐργασίας, ἔστω καὶ ἐὰν αὗται «φαίνωνται» πολλάκις ἀπολύτως ἀπαραίτητοι, ἀλλ’ ἐὰν πρόκειται περὶ τῶν «ἐργασιῶν» ἐκείνων, αἵτινες ἀφορῶσιν εἰς τὴν ὑγείαν τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὰς ἀπαραιτήτους ἀνάγκας του, τότε, «τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον»!

Ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς

Ἀφ’ ἧς στιγμῆς, ἀνέστη ὁ Κύριος ἡμῶν, κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν, – ἥτις καὶ ὠνομάσθη Κυριακή, – ἡ ἀργία τοῦ Σαββάτου ὡς ἀκριβῶς ἴσχυεν, ἰσχύει πλέον διὰ τὴν Κυριακὴν ἡμέραν! Ἀπόλυτος ἀργία, κλεισταὶ αἱ ἐπιχειρήσεις καὶ τὰ καταστήματα, οἱ χριστιανοὶ εἰς τὰς Ἐκκλησίας, καὶ περιορισμὸς ἀκόμη καὶ εἰς περιττὰς καὶ ἐφαμάρτους κινήσεις! Τοῦτο σημαίνει ἁγιασμὸς τῆς ἡμέρας ταύτης! Συνεπῶς, μακρὰν ἀπὸ κοσμικὰς καὶ ἄλλας ὑλιστικὰς δραστηριότητας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς Ἑβραϊκὰς ἀκρότητας!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου, Ἱεροκήρυξ Ἱ. Μ. Πατρῶν

  Next Article

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ