ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Share:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ ΛΟΥΚΑ
21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018
Απόστολος: Γαλ. β΄ 16 – 20
Ευαγγέλιον: Λουκ. η΄ 27 – 39
Ήχος: δ΄ .- Εωθινόν: Ι΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

“και εύρον καθήμενον τον άνθρωπον, αφ οὗ τα δαιμόνια εξεληλύθει, ιματισμένον
και σωφρονούντα παρά τους πόδας του Ιησού,” (Λουκ. Η΄ 35).
Το ιστορικόν της περικοπής

Είναι γνωστό το θαύμα του Κυρίου που μας περιγράφει το σημερινόν ιερόν Ευαγγέλιον. Ένα από τα θαύματα εκείνα, τα οποία, πριν από κάποια χρόνια, εδιδάσκοντο επισήμως εις τα σχολεία της Χώρας μας, όταν η Ελληνοχριστιανική παιδεία ήταν σε κάποιο… επίπεδο! Τότε που εις τας μαθητικάς αιθούσας, προηγείτο η εκμάθησις του Ιερού Ευαγγελίου και δευτερεύουσα θέσιν είχε η κατά κόσμον κλασσική λεγομένη παιδεία. Παρεμπιπτόντως εθίξαμεν την ως άνω θλιβεράν πραγματικότητα και επιστρέφοντες εις το θέμα μας, ευχόμεθα, η επιστροφή της μορφώσεως των ελληνοπαίδων εις τας ρίζας της, “έλθοι ως τάχιστα”! Ο Κύριος, λοιπόν, συναντά ένα δαιμονιζόμενον εις μίαν αθλίαν, οικτράν και απερίγραπτον κατάστασιν. Ολόγυμνον, χωρίς στέγην και οικίαν, και διαμένοντα εις τα … μνήματα των νεκρών, εις το νεκροταφείον της κώμης. Αλυσίδες κρέμονται από τα χέρια και τα πόδια του, τις οποίες έχει σπάσει με την δύναμι των δαιμόνων και οι οποίες μαρτυρούν την επικινδυνότητα του ταλαιπώρου αυτού ανθρώπου, αλλά και τις προσπάθειες των κατοίκων της περιοχής, να δαμάσουν και συγκρατήσουν τον… αδάμαστον! Τα υπόλοιπα που χαρακτηρίζουν την αθλίαν αυτήν εμφάνισιν, είναι εύκολον να αντιληφθή και ο πλέον κοινός νους…
Ο Κύριος, μετά από μικράν συζήτησιν μετ’ αυτού (του δαίμονος), τον επιτάσσει να εξέλθη από του ανθρώπου και, “δεχόμενος” ο Κύριος το αίτημα του “κατηραμένου”, του επιτρέπει να εισέλθη εις τους βόσκοντας χοίρους. Είναι γνωστά τα επακολουθήσαντα γεγονότα, – “Εξελθόντα δε τα δαιμόνια από του ανθρώπου εισήλθον εις τους χοίρους, και ώρμησεν η αγέλη κατά του κρημνού εις την λίμνην και απεπνίγη. Ιδόντες δε οι βόσκοντες το γεγενημένον έφυγον, και απήγγειλαν εις την πόλιν και εις τους αγρούς. Εξήλθον δε ιδείν το γεγονός, και ήλθον προς τον Ιησούν” (Λουκ. Η 33-35) – θα επιμείνωμεν όμως εις την νέαν πλέον εμφάνισιν του πρώην δαιμονιζομένου. Την αναφέρει λεπτομερώς το Ιερόν Κείμενον και τούτο σημαίνει ότι θα πρέπη να προσέξωμεν ιδιαιτέρως το σημείον τούτο. Το “ανθρωπόμορφον” εκείνο “θηρίον” που είδον ο Κύριος και οι μαθηταί Του, τώρα πλέον στέκει παρά τους πόδας του Ιησού, ήρεμος και σώφρων! Ο πρώην ολόγυμνος και αλλόφρων, είναι τώρα “ιματισμένος και σωφρονών” και τίποτε πλέον δεν μαρτυρεί την προτέραν αθλίαν αυτού κατάστασιν. Απολαμβάνει την θεραπείαν του και παρακαλεί τον Σωτήρα του “είναι συν αυτώ”!

“ιμάτιον ουκ ενεδιδύσκετο…
ιματισμένον και σωφρονούντα”

Είναι αι δύο όψεις του ιδίου “νομίσματος”! Είναι ο άνθρωπος που ευρίσκεται υπό την κατοχήν του δαίμονος και είναι ο ίδιος άνθρωπος, ελεύθερος και “κατειλημμένος” από την χάριν του Θεού. Το σημείον τούτο, ως ήδη είπωμεν, δεν τονίζεται και δεν καταγράφεται τυχαίως εις την Αγίαν Γραφήν. Ο Ίδιος ο Κύριος, άλλωστε, είπεν ότι τίποτε δεν εγράφη εις την Αγίαν Γραφήν, το οποίον ίσως θεωρούμεν ημείς… περιττόν και, αλλοίμονον εις εκείνον ο οποίος θα προσθέση η θα αφαιρέση το ελάχιστον από τον Θείον Νόμον. Ας θυμηθούμε τα συγκεκριμένα λόγια του Χριστού μας: “Αμήν γαρ λέγω υμίν, έως αν παρέλθη ο ουρανός και η γη, ιώτα εν η μία κεραία ου μη παρέλθη από του νόμου έως αν πάντα γένηται. Ος εάν ουν λύση μίαν των εντολών τούτων των ελαχίστων και διδάξη ούτω τους ανθρώπους, ελάχιστος κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών• ος δ ἂν ποιήση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών” (Ματθ. Ε 18-19).
Τονίσαμεν τα ανωτέρω, δια να δείξωμεν την σημασίαν του ενδύματος αλλά και της ενδύσεως του ανθρώπου. Όσον ο δαιμονιζόμενος είναι εξαρτώμενος του δαίμονος και κινείται και φέρεται κατά τας διαθέσεις αυτού του “ανθρωποκτόνου”, – όπως τον απεκάλεσεν ο ίδιος ο Διδάσκαλος – είναι γυμνός και δεν εντρέπεται δια τούτο. Όταν όμως τον επεσκέφθη η Θεία Χάρις και απεξαρτήθη από τους δαίμονας, εννόησε το… αυτονόητον και έσπευσε να ενδυθή! Βεβαίως, όταν ο Θεός εδημιούργησε τον άνθρωπον, τον άφησε μεν γυμνόν μέσα εις τον Παράδεισον, αλλά επισκιασμένον από την Θείαν Χάριν. “και ήσαν οι δύο γυμνοί, ο τε Αδὰμ και η γυνή αυτού, και ουκ ησχύνοντο” (Γεν. Β 25). Αφ’ ης στιγμής, όμως, παρενόμησαν και παρεβίασαν την Θείαν Εντολήν, τότε που τους έχει εγκαταλείψει πλέον η Θεία Χάρις, “έγνωσαν ότι γυμνοί ήσαν, και έρραψαν φύλλα συκής και εποίησαν εαυτοίς περιζώματα” (Γεν. Γ 7). Αλλά και όταν ακόμη ήλθεν η κατάρατος εκείνη στιγμή, κατά την οποίαν εκδιώκονται από τον Παράδεισον, ο Ίδιος ο Θεός, μη αρκούμενος εις τα της συκής φύλλα, … “εποίησε … τω Αδὰμ και τη γυναικί αυτού χιτώνας δερματίνους και ενέδυσεν αυτούς” (Γεν. Γ 21).
Εις μίαν εποχήν (την σημερινήν) κατά την οποίαν, η εντροπή τείνει να εκλείψη από τον άνθρωπον και ο λογικός άνθρωπος, “εν τιμή ων ου συνήκε, παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς” (Ψαλμ. ΜΗ 13), η επισήμανσις αυτή, την οποίαν μας υπογραμμίζει το ιερόν κείμενον, είναι καθοριστική. Εις μίαν εποχήν, που τείνουμε να ξεχάσουμε την διαφορά μεταξύ, ηθικού και ανηθίκου, σεμνού και ασέμνου, ομαλού και ανωμάλου, αρετής και αμαρτίας, επιτρεπομένου και απαγορευομένου, ο Θείος Λόγος δείχνει την … προτίμησίν του, μέσα από την επισήμανσιν της συγκεκριμένης αυτής συμπεριφοράς του πρώην δαιμονιζομένου.
Αλήθεια, τι θα είχον να απαντήσουν, όλοι αυτοί οι “κήρυκες“ και διαφημισταί της σημερινής αθλίας εμφανίσεως, ανδρών τε και γυναικών (κυρίως των γυναικών); Πως δύνανται να δικαιολογήσουν οι ανωτέρω αλλά και οι αποδέκται και ενδυόμενοι κατά τοιούτους επαισχύντους τρόπους, την σημερινήν παρέμβασιν του Ιερού Ευαγγελίου; Όταν, η απρέπεια και η γυμνότης έχουν εισέλθει με θρασύτητα, αλλά και … “απαιτητικώ τω τρόπω”, ακόμη και εις τους Ιερούς Ναούς, και δεν υπάρχει πλέον ούτε καν ο στοιχειώδης σεβασμός προς τα “Άγια των Αγίων”, ποίος νους δύναται να φαντασθή, ποία θα είναι η εξέλιξις όλης αυτής της αναισχυντίας!
Είθε, ο μόνος Δυνατός Κύριος, να επιφέρη την ηθικήν τάξιν και να μας δώση την, προς ταύτην την αρετήν, φώτισιν και ευαισθησίαν. Αμήν.

Αρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ιεροκήρυξ Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών

Previous Article

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Next Article

Υπόλογοι όσοι μεταβούν στο Φανάρι!