Διὰ Συνόδου θὰ παρέλθη ἡ Πανορθόδοξος δοκιμασία λόγῳ “Οὐκρανικοῦ”

Share:

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Τίθεται πολλὲς φορὲς τὸ ἐρώτημα, γιὰ τὸ ποιὸς συγκαλεῖ τὴν Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης στὸ ἐρώτημα – προβληματισμό, γιὰ τὸ ποιὸς συγκαλεῖ τὴν Οἰκουμενικὴ Σύνοδο ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: “Ἔχει δικαίωμα ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως νὰ συγκαλέση Οἰκουμενικὴ Σύνοδο μὲ τὴν συναίνεση ὅλων τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν. Καλά, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὑπάρχει τέτοιο δικαίωμα, διότι, ἐὰν οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες θέλουν νὰ συμβουλευθοῦν καὶ νὰ συνέλθουν σὲ μία Σύνοδο, αὐτὸ εἶναι δικαίωμά τους, δηλαδή”*. Ἡ Ἐκκλησία κατ’ οὐσίαν συγκαλεῖ τὴν Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Αὐτὸ καταδεικνύεται μὲ τὸν τονισμὸ “μὲ τὴν συν­αίνεση ὅλων τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν”.

Τί μπορεῖ νὰ γίνει ὅμως στὶς περιπτώσεις ἐκκλησιαστικῶν προβλημάτων, γιὰ τὶς ὁποῖες τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἐπιδεικνύει ἀπροθυμία γιὰ σύγκληση Συνόδου τῆς Οἰκουμενικῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ χρησιμοποιήσουμε τὴν ἔκφραση τοῦ π. Ἐπιφάνιου Θεοδωρόπουλου; Αὐτὸς ὁ προβληματισμὸς ἰσχύει καὶ τώρα μὲ τὸ λεγόμενο “Οὐκρανικὸ” ζήτημα. Ἐὰν ὑποτεθεῖ ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, στὸν παρατεινόμενο κλονισμὸ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας δὲν προχωρήσει σὲ συνοδικὴ ἐπίλυση τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προβλήματος, θὰ πρέπει νὰ παραμείνει γιὰ πολὺ αὐτὴ ἡ διχόνοια, μὲ ἀπρόβλεπτες ἴσως συνέπειες; Αὐτὸ εἶναι τὸ Συνοδικὸ πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας μας;

“Ὁμόθυμος σύνοδος ἢ ὁμόθυμος συμφωνία πάντων τῶν πατριαρχικῶν θρόνων ἀποτελοῦν τὸ κανονικὸν ὄργανον ἀνακηρύξεως τοῦ αὐτοκεφάλου ἢ τοῦ αὐτονόμου ἐκκλησίας τινός, Πᾶσα δὲ ἄλλη διαδικασία εἶναι ἀντικανονικὴ καὶ ὄχι μόνο δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἑνότητα, ἀλλὰ τουναντίον διὰ τῆς καταπατήσεως τῆς κανονικῆς παραδόσεως διαβιβρώσκει καὶ διασπᾶ τὴν ἐν τῇ ὀρθῇ πίστει καὶ ἀγάπῃ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας”, ἀναφέρει ὁ κ. Βλάσιος Φειδᾶς στὴ μελέτη του ποὺ τιτλοφορεῖται «Τὸ “αὐτοκέφαλον” καὶ τὸ “αὐτόνομον” ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ».

Ἡ ἰδιάζουσα καὶ πολύπλοκη περίπτωση τοῦ “Οὐκρανικοῦ” προβλήματος, μαζὶ μὲ τὸν λυπηρὸ κλονισμὸ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας, ἐπιβάλλει τὴ συνοδικὴ ἐπίλυσή του. Γίνεται ἀντιληπτὴ καλύτερα τώρα ἡ μεγάλη παραδοξότητα τῆς ὀνομασίας “Ἑνωτικὴ Σύνοδος”, γιὰ μία Σύν­οδο γιὰ τὴν ὁποία ἦταν ἐκ τῶν προτέρων γνωστό, ὅτι θὰ ἐπέφερε τὸν κλονισμὸ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας. Ἕως πότε θὰ λυπᾶται τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὸν κλονισμὸ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας;

Ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν Ἐκκλησία μετὰ καὶ τὸν κλονισμὸ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας ποὺ προκάλεσε ἡ κληθεῖσα “Ἑνωτικὴ Σύνοδος”, μόνο τὴ σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου μπορεῖ νὰ προβάλλει. Δυστυχῶς ἡ μονομέρεια στὸ “Οὐκρανικό”, ἐκτὸς τῶν ἄλλων παρερμηνειῶν καὶ πρωτειακῶν ἀτόπων, πρόβαλε μὲ λυπηρὸ τρόπο καὶ στρεβλώσεις ἀναφορικὰ μὲ τὴ συνοδικότητα, στρεβλώσεις ποὺ δὲν ἔχουν θέση στὴν Ἐκκλησιαστικὴ ζωή. Γιὰ παράδειγμα ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου εἶχε προβεῖ στὴ μνημόνευση χωρὶς τὴν προηγούμενη συναίνεση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἀναγκάστηκε καὶ ἡ μονομέρεια στὸ “Οὐκρανικὸ” νὰ καταφύγει στὴ συνοδικότητα, μὲ ἀντιεκκλησιαστικὸ ὅμως τρόπο. Προσβλητικὰ ὑπεδείκνυαν στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου νὰ μὴ διστάσει νὰ θέσει στὴ Σύνοδο τὸ θέμα τῆς μνημόνευσης, μὲ τὸ “ἐνθαρρυντικὸ” κατ’ αὐτούς, ὅτι θὰ τὸ ψηφίσουν καὶ κάποιοι Ἱεράρχες λόγῳ ἄλλων σκοπιμοτήτων, κατονομάζοντάς τους καὶ περιγράφοντας σκοπιμότητες. Ἔτσι ἐννοοῦν τὴ Συν­οδικότητα; Δὲν ἀποτελοῦσε ἡ “ἐνθάρρυνση” αὐτὴ ἐκ μέρους τῆς μονομέρειας στὸ “Οὐκρανικό”, μὲ τὴν λεπτομερῆ μάλιστα παράθεση σκοπιμοτήτων πρὸς ψήφιση, θλιβερὴ στρέβλωση τοῦ συνοδικοῦ κάλλους τῆς Ἐκκλησίας μας;

Ἀναμφισβήτητα ἐπιβάλλεται νὰ συγκληθεῖ Παν­ορθόδοξη Σύνοδος γιὰ τὸ λεγόμενο “Οὐκρανικὸ” ζήτημα. Δὲν ἀποτελεῖ λύση τοῦ προβλήματος ὁ χωρισμὸς τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, σὲ ἀναγνωρίζοντες καὶ μὴ τὴν Αὐτοκεφαλία στὴν Οὐκρανία. Μόνο συνοδικῶς θὰ ἐπιλυθεῖ τὸ πολύπλοκο καὶ ἰδιάζον Οὐκρανικὸ πρόβλημα. Μὲ Πανορθόδοξη Σύνοδο θὰ ξεπεραστεῖ ἡ Πανορθόδοξη αὐτὴ δοκιμασία.

* Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου Ἱεροθέου “Ἐμπειρικὴ Δογματικὴ τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας – Κατὰ τὶς προφορικές παραδόσεις τοῦ π. Ἰωάννου Ρωμανίδη”, Τόμος Β΄.

Previous Article

Tο Φανάρι θα χωριστεί απλώς από την Ορθόδοξη Εκκλησία

Next Article

Ένας ηρωικός Ποιμενάρχης, στα χρόνια του άθεου Κομμουνισμού

Διαβάστε ακόμα