«ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΑΝΙΚΑΝΟΙ Ἤ ΜΗΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ;»

Share:

Τοῦ κ. Γεωργίου Κ. Τζανάκη

Αὐτὴ ἡ φράσι, ποὺ εἶπε γεωστρατηγικὸς ἀναλυτὴς γιὰ τοὺς πολιτικούς μας, στριφογυρίζει σὰν ἐνοχλητικὸ κουνούπι γύρω ἀπὸ τὸ κεφάλι μου, ὅταν ἀκούω τὰ ὅσα ἀπίθανα λένε κάποιοι ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους μας.

Ἰδοὺ ἡ νέα πνευματικὴ παραγωγὴ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν:

«…ἄρχισε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας μία «οἰκουμενικὴ» λεγόμενη κίνηση γιὰ διάλογο μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ὅλης τῆς οἰκουμένης μὲ σκοπὸ τὴν ἐπαναφορά τους στὴν ἀλήθεια. Ὁ Χρυσόστομος μας λέγει μὴ περιμένουμε νὰ ἔλθουν αὐτοὶ σέ ’μᾶς, ἀλλὰ ἐμεῖς νὰ «προδράμωμεν» καὶ νὰ πᾶμε σ’ αὐτοὺς (Ε.Π. 48,794). Καὶ μάλιστα λέγει ἀλλοῦ ὁ Χρυσόστομος νὰ μιλᾶμε στοὺς αἱρετικοὺς μὲ πραότητα καὶ εὐχάριστα («μετὰ προσηνείας»), ἀκόμη καὶ ἂν αὐτοὶ «μᾶς ὑβρίζουν καὶ μᾶς κλωτσοῦν καὶ μᾶς πτύουν» ἀκόμη (Ε.Π. 48,718)! Προσοχή, λέγει ὁ ἅγιος πατέρας. «Μὴ τοίνυν πρὸς ἐκείνους (τοὺς αἱρετικοὺς) ἀγριαίνωμεν, μηδὲν θυμὸν προβαλλώμεθα, ἀλλὰ μετὰ ἐπιεικείας αὐτοῖς διαλεγώμεθα· οὐδὲν γὰρ ἐπιεικείας καὶ πραότητος ἰσχυρότερον» (Ε.Π. 48,708)! Βλέπετε, χριστιανοί μου, τί λένε οἱ ἅγιοι Πατέρες καὶ πόσο διαφορετικὰ σᾶς μιλοῦσα ἐγὼ παριστάνοντας τὸν ζηλωτὴ μὲ ὄχι σωστὸ τρόπο; Συγχωρέστε με!..» romfea.gr

Ἐπειδὴ συνηθίσαμε πλέον τὴν ποιότητα τοῦ «θεολογικοῦ» -ἐλλείψει τοῦ κοινῶς λογικοῦ- λόγου τοῦ ἐκπορευομένου ἀπὸ τὰ πρόσωπα αὐτά, νομίζω ὅτι εἶναι μάταιο, ἐνίοτε, νὰ προσπαθοῦμε νὰ προβάλλουμε ἐνστάσεις καὶ διαμαρτυρίες. Ὅταν ὅμως γιὰ νὰ στηρίξουν καὶ νὰ δώσουν κῦρος στὶς ἀπόψεις τους διαστρέφουν τοὺς ἁγίους πατέρες τότε τὸ πρᾶγμα χρῄζει ἀντιμετωπίσεως, διότι ἐκτός τῆς ζημίας ὑβρίζονται καὶ οἱ ἅγιοι πατέρες.

Στὴν συγκεκριμένη περίπτωσι χρησιμοποιεῖται καὶ διαστρέφεται ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ὁ ἅγιος παρουσιάζεται νὰ λέγη ὅτι α) δὲν πρέπει νὰ περιμένουμε νὰ ἔρθουν οἱ αἱρετικοὶ σὲ μᾶς, ἀλλὰ ἐμεῖς νὰ τρέχουμε σ’ αὐτούς· β) νὰ τοὺς μιλοῦμε μὲ πραότητα καὶ προσήνεια ἀκόμη καὶ ἂν μᾶς βρίζουν, μᾶς κλωτσοῦν καὶ μᾶς φτύνουν· γ) νὰ μὴ ἀγριεύωμε ἀπέναντί τους οὔτε νὰ θυμώνουμε, γιατί δὲν ὑπάρχει τίποτα ἰσχυρότερο ἀπὸ τὴν πραότητα. Ὅπως βλέπετε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὅπως τὸν παρουσιάζει ὁ Σεβασμιώτατος, ἀκολουθεῖ πλήρως τὸ δόγμα τῆς νέας ἐποχῆς be sweet and soft (νὰ εἶσαι μαλακὸς καὶ γλυκός). Τί συμβαίνει λοιπόν; Ἢ οἱ νεοεποχίτες (οἱ οἰκουμενιστὲς στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο) ἀκολουθοῦν τὸν ἅγιο Ἰωάννη (δηλαδὴ αὐτὰ ποὺ λένε καὶ κάνουν ἀκολουθοῦν τὴν διδασκαλία τῶν ἁγίων-ὅπως προσπαθοῦν νὰ πείσουν τοὺς ἀδαεῖς περὶ τῶν μεθοδιῶν τους) ἢ συνειδητὰ διαστρέφουν τὸν λόγο του, γιὰ νὰ στηρίξουν τὶς αὐθαιρεσίες τους.

Τὰ σπαράγματα τῶν λόγων τοῦ ἁγίου Ἰωάννου, ποὺ χρησιμοποιοῦνται στὸ παραπάνω κείμενο, προέρχονται ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ ἁγίου κατὰ τῶν αἱρετικῶν Ἀνομοίων.

Στὸν α΄ λόγο ὁμιλεῖ γιὰ αὐτοὺς ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι καταληπτὴ ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ καὶ πολυπραγμονοῦν καὶ συζητοῦν καὶ φιλονικοῦν γι’ αὐτήν, θεωρώντας (ὁ ἅγιος Ἰωάννης) μανία αὐτὴ τὴν κατάστασι.

«πάντα ἀκατάληπτα, καὶ αὐτὸς μόνος (ὁ Θεὸς) καταληπτός; Καὶ ποίαν οὐκ ἂν ἔχοι τοῦτο μανίας ὑπερβολήν;» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG 48. 706

Ἔβλεπε ὅμως πολλοὺς ποὺ εἶχαν αὐτὴ τὴν ἀρρώστια ὅτι τὸν ἄκουγαν μὲ εὐχαρίστησι -δὲν ὀνομάστηκε τυχαῖα χρυσόστομος- καὶ ἐπειδὴ δὲν ἤθελε νὰ χάση τὸ θήραμα, μεθόδευε τὰ κηρύγματά του, ὥστε ἀφοῦ τοὺς κρατήσει καλά, τότε νὰ τοὺς ἐπιτεθῆ:

«ὅτι πολλοὺς τῶν ταῦτα νοσούντων ἑώρων μεθ’ ἡδονῆς ἡμῶν ἀκροωμένους, καὶ οὐ βουλόμενος ἀποσοβῆσαι τὴν θήραν, τέως ἐπεῖχον (=μεθοδεύω) τὴν γλῶτταν τούτων τῶν παλαισμάτων, ὥστε μετὰ τὸ κατασχεῖν αὐτοὺς ἀκριβῶς, τότε ἐπαποδύσασθαι· (=ἐπιτίθεμαι, ὁρμῶ ἐναντίον)» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48. 706

Βλέπει ὁ καθεὶς μὲ στοιχειώδη ἀντίληψι (πλὴν τοῦ Σεβασμιωτάτου) ποιὸ εἶναι τὸ κίνητρο τοῦ ἁγίου. Νὰ τοὺς κρατήση κοντά του, ὥστε τὴν κατάλληλη στιγμὴ νὰ τοὺς ἐπιτεθῆ. Ὄχι γιὰ νὰ τοὺς πλήξη -νὰ τοὺς χτυπήση- ἀλλὰ νὰ σηκώση αὐτοὺς ποὺ βρίσκονται πεσμένοι κάτω. Ἡ δύναμι τούτων τῶν ὅπλων γνωρίζει νὰ χτυπᾶ ὅσους φιλονεικοῦν, αὐτοὺς δὲ ποὺ ἀκούουν μὲ εὐγνωμοσύνη νὰ τοὺς θεραπεύη μὲ πολλὴ ἐπιμέλεια. Δὲν τραυματίζει, ἀλλὰ θεραπεύει νοσήματα. Νὰ μὴ ἀγριεύωμε πρὸς ἐκείνους, οὔτε νὰ βάζωμε μπροστὰ τὸν θυμό, ἀλλὰ νὰ διαλεγώμεθα μὲ αὐτοὺς μὲ ἐπιείκεια. Τίποτα δὲν εἶναι ἰσχυρότερο ἀπὸ τὴν πραότητα καὶ τὴν ἐπιείκια.

«Ταῦτα δὲ ἔλαβον τὰ ὅπλα, οὒχ ἵνα καταβάλω τοὺς ἐναντίους, ἀλλ’ ἵνα ἀναστήσω κειμένους· αὕτη γὰρ τῶν ὅπλων τούτων ἡ δύναμις τοὺς μὲν φιλονεικοῦντας πλήττειν οἶδε, τοὺς δὲ εὐγνωμόνως ἀκούοντας μετὰ πολλῆς 708 θεραπεύειν τῆς ἐπιμελείας· οὐχὶ δίδωσι τραύματα, ἀλλὰ θεραπεύει νοσήματα. Μὴ τοίνυν πρὸς ἐκείνους ἀγριαίνωμεν, μηδὲ θυμὸν προβαλλώμεθα, ἀλλὰ μετὰ ἐπιεικείας αὐτοῖς διαλεγώμεθα· οὐδὲν γὰρ ἐπιεικείας καὶ πραότητος ἰσχυρότερον». ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG 48. 707-8

Ἀπὸ ἐδῶ ἔχει πάρει τὸ ἀπόσπασμα, ὁ Σεβασμιώτατος. Καὶ ἔχει βάλει ἐντὸς παρενθέσεως (τοὺς αἱρετικούς), ποὺ δὲν τὸ ἔχει τὸ κείμενο, μιὰ ποὺ ξεκίνησε τὸν λόγο (ὁ Σεβασμιώτατος) γιὰ τὴν «οἰκουμενικὴ κίνησι» καὶ τοὺς διαλόγους μὲ τοὺς «αἱρετικοὺς ὅλης τῆς οἰκουμένης»!!! Ἀλλὰ ὁ ἅγιος Ἰωάννης δὲν ἀναφέρεται στοὺς «αἱρετικοὺς ὅλης τῆς οἰκουμένης», ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ κείμενο ἀλλὰ σὲ ἐκείνους ποὺ ναὶ μὲν ἔχουν πλανηθῆ, ἀλλὰ ἀκοῦν μὲ εὐχαρίστησι (μεθ’ ἡδονῆς ἡμῶν ἀκροωμένους) καὶ εὐγνωμοσύνη (τοὺς δὲ εὐγνωμόνως ἀκούοντας) τὰ λόγια του. Καὶ τοὺς πάει μὲ τὸ μαλακό, καὶ δὲν τοὺς ἀγριεύει, γιὰ νὰ τοὺς δέση καλὰ μὲ τὰ λόγια καὶ μετὰ νὰ τοὺς ἐπιτεθῆ. Τέτοιοι εἶναι οἱ αἱρετικοὶ μὲ τοὺς ὁποίους συνδιαλέγονται τώρα καὶ ἑκατὸ χρόνια οἱ ἡμέτεροι οἰκουμενιστές; Ἀκούουν μὲ ἡδονὴ καὶ εὐγνωμοσύνη τὸν ὀρθόδοξο λόγο; Καὶ ἀπὸ ποιούς; Τοὺς συγχρόνους «χρυσοστόμους», πατριάρχες καὶ ἐπισκόπους;

Λέει ὁ ἅγιος ὅτι ὁ λόγος του χτυπᾶ, πλήττει τοὺς φιλονικοῦντας (τοὺς μὲν φιλονεικοῦντας πλήττειν οἶδε). Οἱ συνομιλητὲς τῶν δικῶν μας οἰκουμενιστῶν δὲν ἀνήκουν στοὺς φιλονεικοῦντας; Μάλιστα πιὸ πρὶν ἀναπτύσσοντας καὶ ἐξηγώντας τὸ ἀκατάληπτον τοῦ Θεοῦ καὶ παραθέτοντας γραφικὰ ἐπιχειρήματα λέγει: Πιάσε τὸν αἱρετικὸ καὶ μὴ τὸν ἀφήνεις νὰ ξεφύγη (ἀκριβῶς ὅ,τι κάνουν οἱ σύγχρονοι διάδοχοί του στοὺς θρόνους):

«Κάτεχε τὸν αἱρετικόν· μὴ ἁφῆς ἀναχωρῆσαι». ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG 48, 706

Παρομοιάζει τὴν προσπάθεια θεραπείας τοῦ αἱρετικοῦ, μὲ τὶς προϋποθέσεις ποὺ εἴπαμε παραπάνω -δηλαδὴ νὰ θέλει, νὰ εὐχαριστεῖται ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο λόγο καὶ νὰ εὐγνωμονεῖ τὸν λέγοντα- μὲ τὴν προσπάθεια νὰ προσπαθήσης νὰ θεραπεύσης ἕνα τρελλὸ (φρενίτιδι περιπεσόντα) καὶ παρακαλεῖ ἡ προσπάθεια τοῦ διαλόγου νὰ γίνεται μὲ προσήνεια καὶ ἐπιείκεια, γιατί ἀπὸ ἀκρισία γεννήθηκε αὐτὸ τὸ δόγμα σ’ αὐτοὺς καὶ πῆρε τὸ μυαλό τους ἀέρα.

«Διὰ δὴ ταῦτα παρακαλῶ πάντας ὑμᾶς καθάπερ τοὺς φρενίτιδι περιπεσόντας νόσῳ καὶ παραπαίοντας κατὰ δύναμιν τὴν ὑμετέραν πειρᾶσθαι θεραπεύειν μετὰ προσηνείας καὶ ἐπιεικείας αὐτοῖς διαλεγομένους· καὶ γὰρ ἐξ ἀπονοίας αὐτοῖς τὸ δόγμα τοῦτο ἐτέχθη, καὶ πολὺ τῆς διανοίας αὐτῶν τὸ φύσημα»· ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48, 718

Καὶ φέρνει παράδειγμα ἀπὸ τοὺς γιατροὺς ποὺ ἔχουν ἀσθενεῖς μὲ τραύματα ποὺ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τὰ ἀκουμπήση. Ἐκεῖ ἀναφέρει τὸ καὶ ἂν βρίζουν καὶ ἂν λακτίζουν καὶ ἂν φτύνουν καὶ ὅ,τι καὶ νὰ κάνουν μὴ ἐγκαταλείπεις τὴν ἰατρείαν

«κἄν ὑβρίζωσι, κἄν λακτίζωσι, κἄν ἐμπτύωσι, κἄν ὅ,τιοῦν ποιῶσι, μὴ καταλείπῃς τὴν ἰατρείαν, ἀγαπητέ». ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48, 718

Ὅπως ἐκεῖνος ποὺ ὑπηρετεῖ παραπληγικοὺς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποφέρη πολλά.

«Τοὺς γὰρ ἄνθρωπον παραπλήγα θεραπεύοντας ἀνάγκη πολλὰ τοιαῦτα ὑπομένειν»· ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48, 718

Αὐτὴ τὴν κατάστασι, τῆς θεραπέιας τοῦ ἀρρώστου, ὅπως τὴν ἀναφέρει ὁ ἅγιος Ἰωάννης, ὁ Σεβασμιώτατος τὴν ἀντιλαμβάνεται καὶ τὴν παρουσιάζει ὡς ἑξῆς:

Λέγει ἀλλοῦ ὁ Χρυσόστομος νὰ μιλᾶμε στοὺς αἱρετικοὺς μὲ πραότητα καὶ εὐχάριστα («μετὰ προσηνείας»), ἀκόμη καὶ ἂν αὐτοὶ «μᾶς ὑβρίζουν καὶ μᾶς κλωτσοῦν καὶ μᾶς πτύουν» ἀκόμη.

Ὅπως βλέπετε στὰ λόγια τοῦ Σεβασμιωτάτου δὲν ὑπάρχει ἀσθένεια καὶ θεραπεία. Δὲν πᾶνε οἱ οἰκουμενιστὲς νὰ θεραπεύσουν ἀσθενεῖς ἀνθρώπους. Κουβέντα ἔχουν στήσει τώρα καὶ 100 χρόνια. Κουβεντιάζουν. Γι’ αὐτὸ ὁ ἐσχάτως , ὅπως ὁ ἴδιος λέει , οἰκουμενιστὴς ἐπίσκοπος χρησιμοποιεῖ τὸ νὰ μιλᾶμε. Βέβαια δὲν παραλείπουν νὰ λένε ὅτι αὐτὰ γίνονται μὲ σκοπὸ τὴν ἐπαναφορά τους στὴν ἀλήθεια. Καὶ βλέπουμε στὴν πρᾶξι πόσους ἐπανέφεραν τόσα χρόνια στὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ καὶ στὰ θεωρητικὰ γραφτά τους (μὲ τελευταῖα τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ Κολυμπαρίου) ποιὰ ἀλήθεια ὑπηρετοῦν.

Αὐτὰ βέβαια ὁ ἅγιος Ἰωάννης (προσπάθησε νὰ βοηθήσης τὴν θεραπεία μὲ προσήνεια καὶ ἐπιείκεια) τὰ λέει σὲ ἐκείνους ποὺ εἶναι ἰσχυροὶ στὴν πίστι καὶ στὸν λόγο καὶ δὲν πρόκειται νὰ βλαφτοῦν ἀπὸ τὴν συναναστροφὴ μὲ τοὺς αἱρετικούς.

«Ταῦτα πρὸς τοὺς ἰσχυροτέρους λέγω καὶ ἀνεπηρεάστους καὶ δυναμένους ἐκ τῆς ἐκείνων ὁμιλίας μηδεμίαν παραδέξασθαι βλάβην» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48,718

Ἂν κάποιος εἶναι ἀσθενέστερος νὰ ἀποφεύγη τὶς συναναστροφὲς μὲ τοὺς αἱρετικούς, γιὰ νὰ μὴ γίνη ἡ ὑπόθεσι τῆς φιλίας ἀφορμὴ ἀσεβείας (ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ ἔχει συμβεῖ μὲ τοὺς ἡμετέρους οἰκουμενιστές):

«ὡς εἴ τις ἀσθενέστερος εἴη, φευγέτω τούτων τὰς συνουσίας, ἀποπηδάτω τοὺς συλλόγους, ὥστε μὴ τὴν τῆς φιλίας ὑπόθεσιν ἀφορμὴν ἀσεβείας γενέσθαι». ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48,718

Τὸ δὲ «προσδράμωμεν» στὴ φράσι:

«Ὁ Χρυσόστομος μᾶς λέγει μὴ περιμένουμε νὰ ἔλθουν αὐτοὶ (οἱ αἱρετικοὶ) σέ ’μᾶς, ἀλλὰ ἐμεῖς νὰ «προδράμωμεν» καὶ νὰ πᾶμε σ’ αὐτοὺς» αὐτὸ καὶ ἂν εἶναι διαστρεβλωμένο. Μιλάει ὁ ἅγιος γιὰ τὶς μεταξὺ ἀδελφῶν σχέσεις (ἔχει ἀφήσει τοὺς αἱρετικοὺς στὸ κήρυγμά του) καὶ λέει νὰ μὴ περιμένης νὰ σοῦ ζητήση ὁ ἀδελφός σου (ὁ ἀδελφός σου, ὄχι ὁ αἱρετικός!!!) συγγνώμη ἂν σὲ ἀδίκησε καὶ ψυχρανθήκατε, ἀλλὰ νὰ πᾶς πρῶτος ἐσὺ (νὰ προδράμεις) νὰ ζητήσεις συγγνώμη, γιὰ νὰ πάρεις τὸ βραβεῖο

«Ἂν δὲ ἐκεῖνον πρότερον ἀναμείνῃς ἐλθεῖν καὶ συγγνώμην αἰτῆσαι, οὐ τοσούτον ἕξεις τὸ κέρδος· ἐκεῖνος γὰρ προλαβὼν τὸ βραβεῖον ἥρπασε, καὶ τὴν εὐλογίαν εἰς ἑαυτὸν μετέστησεν ἅπασαν· ἂν δὲ αὐτὸς προδράμῃς, οὐκ ἠλαττώθης, ἀλλ’ ἐνίκησας τὸν θυμόν, περιεγένου τοῦ πάθους, φιλοσοφίαν ἐπιδείξω πολλὴν» ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG48 794

Ἔ! ὁ Σεβασμιώτατος ἀντὶ γιὰ τὸν ἀδελφὸ βάζει στὴ θέσι του τὸν αἱρετικὸ -καὶ δὲν βλέπω νὰ κάνει καὶ λάθος ἀπὸ τὴν πλευρά του. Οἱ σημερινοὶ ποιμένες μας πιὸ πολὺ εὐφραίνονται καὶ προδράμουν στοὺς αἱρετικοὺς καὶ ἀλλόθρησκους παρὰ στοὺς ἀδελφοὺς ποὺ τοὺς βλέπουν φανατικοὺς καὶ μισαλόδοξους….

Σταματῶ, διότι τὰ γραφτὰ αὐτὰ εἶναι μεγάλα καὶ κουράζουν, ἀλλὰ τί νὰ κάνη κανείς, ὅταν βλέπη τέτοια διαστρέβλωσι τῶν λόγων τῶν ἁγίων;

Προφανῶς δὲν ντρέπονται αὐτοὶ ποὺ τὸ ἐπιχειροῦν, διαφορετικὰ δὲν θὰ τὸ ἔκαναν, ἀλλὰ οὔτε φοβοῦνται, ἔστω καὶ λίγο, γιὰ τὴ ψυχή τους. Οἱ ἅγιοι, ὅμως, λένε ὅτι ὅσοι τολμοῦν νὰ παραποιοῦν καὶ παρερμηνεύουν τὶς γραφὲς διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο, ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἴδια τὴν ψυχή τους:

«Τοῖς γὰρ παραποιεῖν καὶ παρερμηνεύειν τολμῶσι, κίνδυνος ἐπήρτηται μέγιστος εἰς αὐτὴν τὴν ψυχὴν βλέπων». ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ PG 78, 965

Ἀλλὰ τοὺς ἁγίους θὰ ἀκοῦμε τώρα, τὰ θύματα τοῦ ἀρχεκάκου, ὅπως λέγει ὁ Πατριάρχης μας; Ἔχουμε μεγάλη ἀτζέντα καὶ στενὸ χρονοδιάγραμμα καὶ πρέπει νὰ βιαστοῦμε.

Previous Article

Το 74% των νέων μολύνσεων μέσα στον Ιούλιο στη Μασσαχουσέτη ήταν πλήρως εμβολιασμένοι σύμφωνα με το CDC

Next Article

Ο Θαυμαστός Ανάποδος Κόσμος της υγειονομικής δικτατορίας