ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ

Share:

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ
Ἀρχιμ. Ἀθ. Ἰ. Λιμπεροπούλου, καθηγητοῦ τῆς Θεολογίας

4ον

Θαυμασταὶ ἀντιδόσεις

Ἐν τῇ φρικτῇ ταύτῃ ἑνώσει τῆς θείας καὶ ἀνθρωπίνης φύσεως ἐπυρακτώθη ἡ ἀνθρωπίνη φύσις· οὕτω πυρακτοῦται καὶ ὁ ἄνθρωπος καὶ γίνεται πῦρ ἐναντίον τῶν δαιμόνων· δι’ αὐτὸ φωνάζει πολλάκις ἐπιτιμώμενος ὑπὸ τοῦ ἱερέως ἐν τῷ δαιμονιζομένῳ, διότι καίεται· ὅπως ἐκεῖ ἐν τῇ ἐνσαρκώσει τοῦ Κυρίου μετελάμβανεν ἡ ἀνθρωπίνη φύσις παρὰ τῆς θείας τὰ δῶρα τῆς θεότητος καὶ τῆς γνώσεως, οὕτω καὶ ὁ τὸν Χριστὸν ἔχων, ὡς δηλοῖ τὸ «κἀγὼ ἐν αὐτῷ», μεταλαμβάνει τῆς ἀληθοῦς γνώσεως καὶ ἐπιγιγνώσκει καλλίτερον τὸν Θεόν. Πότε οἱ δύο οἱ πρὸς Ἐμμαοὺς πορευόμενοι ἐπέγνωσαν αὐτόν; «ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου», ὅταν ἐκάθισαν εἰς τὸ τραπέζι. Οὕτω καὶ οἱ πιστοὶ καθήμενοι εἰς τὴν ἁγίαν Τράπεζαν ἐπιγιγνώσκουσι περισσότερον τὸν Κύριον καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἀκόμη, ποὺ ἔχουν πανεπιστημιακὰ διπλώματα καὶ δὲν μετέχουν τοῦ Χριστοῦ.

Ἐπὶ πλέον ὁ Κύριος ὡς ἄνθρωπος ἠγάπα τὸν πατέρα· οὕτω καὶ οἱ πιστοὶ τέκνα πλέον μὲ αἰσθητὸν αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ἀγαποῦν τὸν Θεὸν περισσότερον παντὸς ἄλλου καὶ θυσιάζονται διὰ τὴν ἀγάπην αὐτοῦ…

Καὶ ὅπως οἱ ἄγγελοι εἶναι διακονικὰ Πνεύματα εἰς ὑπηρεσίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομῆσαι σωτηρίαν, οὕτω καὶ οἱ τὸν Χριστὸν φέροντες εἶναι ὑπηρετικὰ ὄργανα τῶν ἀθανάτων βουλῶν τοῦ Πατρὸς τοῦ Ἐπουρανίου, καὶ αἰσθάνονται λύπην δι’ ἐκείνους ποὺ δὲν ὑπακούουν εἰς τὸ θέλημά Του.

Γ΄μέρος

Καὶ τώρα εἰσερχόμεθα εἰς τὸ τρίτον μέρος τῆς πραγματείας ταύτης, ὅτι δύσκολος εἶναι ἡ ἀποδοχὴ τοῦ μυστηρίου τούτου. «Σκληρὸς ἐστιν ὁ λόγος οὗτος· τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν;»1.

Ναί· εἴπομεν, ὅτι ἡ κεντρικωτάτη ἔννοια τῆς ἀποκαλύψεως εἶναι ἡ ἀνάπτυξις τοῦ μυστηρίου τούτου καὶ τῶν ὠφελημάτων αὐτοῦ, τὸ κεντρικώτατον δηλαδὴ σημεῖον τῆς Καινῆς Διαθήκης. Διὰ τοῦτο, ὅταν ὁ Κύριος ὡμίλει περὶ τούτου, ἤρχισαν νὰ ἀποσύρωνται πολλοὶ λέγοντες «σκληρὸς ἐστιν ὁ λόγος οὗτος· τὶς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν;». Ναί· δὲν ἠδύναντο νὰ φαντασθῶσιν, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι τροφὴ οὐράνιος, εἶναι ὁ ἄρτος ὁ ἀπαραίτητος, εἶναι ἡ μετάγγισις τοῦ θείου αἵματος εἰς τὴν ἀνθρωπίνην παχυλότητα καὶ φθοράν, ἵνα ἀνακύψῃ ἐκεῖθεν ἕνα νέον δημιούργημα μὲ θείους χυμοὺς ἀθανασίας. Εἶναι ἡ νέα ζύμη, ἐξ ἧς θὰ ζυμωθῆ ὁλόκληρον τὸ ἀνθρώπινον φύραμα, ποὺ θὰ καταστῇ πολίτης τοῦ οὐρανοῦ. Τί λέγω; Δὲν μποροῦν τώρα νὰ τὸ ἐννοήσουν ἀκόμη καὶ οἱ ἱερεῖς, οἵτινες δι’ αὐτὸ κυρίως ἐγένοντο ἱερεῖς, ἵνα εἶναι ὄργανα πυρφόρα τῆς θυσίας ταύτης. «Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα. Πόσον μᾶλλον οἱ τότε Ἰουδαῖοι; Ἀπεσύρθησαν λοιπὸν ὅλοι καὶ ἔμειναν οἱ Ἀπόστολοι. Ἀποσύρονται λοιπὸν καὶ τώρα πλεῖστοι, ἀποσύρονται οἱ μὴ φρονοῦντες, ὅτι αὐτὸς ὁ ἄρτος ὁ παρατιθέμενος γίνεται σῶμα Χριστοῦ καὶ ὁ οἶνος αἷμα Χριστοῦ, ὅπως ἔγινε τότε. Τοῦ­το εἰς τὸ διηνεκὲς γίνεται δυνάμει τῆς ἐντολῆς τοῦ Χριστοῦ. «Τοῦτο ποιεῖτε». Ἀποσύρονται οἱ Λουθηροκαλβῖνοι, ἀποσύρονται οἱ καινοτόμοι Λατῖνοι ἐν τῇ πράξει μεταδίδοντες σῶμα Χριστοῦ ἄνευ αἵματος.

Ἀποσύρονται καὶ οἱ ὀρθόδοξοι δυστυχῶς ἐν τῇ πράξει μὴ προσερχόμενοι νὰ κοινωνήσωσι καὶ οἱ ἐμποδίζοντες αὐτοὺς ἱερεῖς. Καὶ περὶ αὐτῶν πάντων ὁ λόγος. Ἀπεσύρθησαν ἀπὸ τὸν δέκατον αἰῶνα οἱ Λατῖνοι μεταχειρισθέντες ἄζυμον ἄρτον παρὰ τὴν σύστασιν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου, ὅστις ἐτέλεσε τὸν μυστικὸν δεῖπνον τὴν 13 τοῦ Νισάν, τὴν μεγάλην Πέμπτην, ἐνῷ τὰ ἔνζυμα ἀπεσύροντο ἀπὸ τῆς ἑσπέρας τῆς 14 τοῦ Νισάν. Ἐπειδὴ δὲ ἡ θυσία αὕτη θὰ ἐτελεῖτο καὶ ὑπο Ἰουδαίων καὶ ἐθνικῶν κατὰ πάντα χρόνον, ἔπρεπε φυσικῶς νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ ἄρτον ἔνζυμον ἐν χρήσει ὄντα παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις. Ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ πράξει τῆς ἐκκλησίας ἀνέκαθεν ἐτελεῖτο μὲ ἔνζυμον ἄρτον2 ὡς καὶ ἐπιφανεῖς δυτικοὶ θεολόγοι τοῦτο ἀνομολογοῦσι3.

Σημειώσεις:

  1. Ἰωάν. 5 Τ. 60. 2. Δόγμα Ἀνδρούτ. σελ. 364. 3. Κυπριανοῦ Ἐπιστ. 63. 13. 14. Εἰρηναίου κατὰ αἱρέσ. V 2. 3.
Previous Article

Η ΔΙΣ ΜΕΤΑΛΛΑΣΣΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΕΙΣ “ΚΑΝΟΝΙΑ” ΕΚΘΡΟΝΙΣΕΩΣ;

Next Article

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Διαβάστε ακόμα