ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ

Share:

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ

Ἀρχιμ. Ἀθ. Ἰ. Λιμπεροπούλου, καθηγητοῦ τῆς Θεολογίας

5ον

Ἐπίσης καὶ ἡ ἐπίκλησις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅπως μεταβάλῃ τὰ στοιχεῖα τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου εἰς σῶμα καὶ αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τὸ οὐσιωδέστατον τῆς λειτουργίας μέρος καὶ οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου, οὕς ἀπαγγέλλει ὁ Ἱερεὺς ἀφηγούμενος εἰσηγητικῶς, οὐχὶ δὲ καὶ προτιθέμενος διὰ τῶν λέξεων νὰ καθηγιάσῃ τὰ προκείμενα δῶρα, ὡς παραδέχεται ἡ δυτικὴ ἐκκλησία, ἀλλὰ ἡ μεταβολὴ γίνεται ὑπὸ τοῦ Ἁγ. Πνεύματος, ὅπερ ἐπικαλεῖται ὁ Ἱερεὺς λέγων καὶ «ποίησον τὸν μὲν ἄρτον τοῦτον τίμιον σῶμα τοῦ Χριστοῦ σου, τὸ δὲ ἐν τῷ ποτηρίῳ τίμιον αἷμα τοῦ Χριστοῦ σου μεταβαλὼν τῷ Πνεύματί Σου τῷ Ἁγίῳ». Ἀλλὰ καὶ χωρία τῶν πατέρων μαρτυροῦσι τὴν ἀλήθειαν ταύτην ἐξαρτῶντα τὴν μεταβολὴν ἐκ τῆς ἐπικλήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος1.

Ἐπίσης οἱ δυτικοὶ ἀποφεύγουν τὴν κοινωνίαν τοῦ αἵματος, προβάλλοντες πολλὰς ἀσυστάτους δικαιολογίας, ἐν ᾧ ῥητῶς ὁ Κύριος εἶπε: «πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες». Ἀλλὰ καὶ οἱ ἱεροὶ πατέρες καὶ ἡ μακρὰ πρᾶξις τῆς Ἐκκλησίας οὕτως ἐτέλε· σὰν καὶ κανεὶς δὲν ἀπετόλμησε τοῦτο παρὰ τὸ πάλαι οἱ αἱρετικοὶ Μανιχαῖοι, τοὺς ὁποίους ἠκολούθησαν ἀπὸ τοῦ 12 αἰῶνος οἱ Δυτικοί2.

Ἀπεσύρθησαν καὶ οἱ Διαμαρτυρόμενοι ἀπὸ τὸ μέγα μυστήριον, νομίζοντες ἐναρτισμὸν καὶ οὐχὶ μεταβολήν, ἐν ᾧ ῥητῶς ὁ Κύριος λέγει «ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις καὶ τὸ αἷμα ἀληθῶς ἐστι πόσις. Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον»3. Οὕτω τὸ ἐννόησαν καὶ τότε οἱ Καπερναΐται λέγοντες. «πῶς δύναται νὰ μᾶς δώσῃ οὗτος τὴν σάρκα αὐτοῦ φαγεῖν»; Καὶ ἔφυγον καὶ οἱ μαθηταί του λέγοντες «σκληρὸς ἐστιν ὁ λόγος οὗτος. Τὶς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν», καὶ ἀπεσύρθησαν καὶ αὐτοὶ ἐκτὸς τῶν δώδεκα. Ὁ Κύριος δὲ ἐντονώτερον λέγει πρὸς αὐτούς· «δὲν ἔχω τί νὰ προσθέσω ἤ νὰ ἀφαιρέσω. Μήπως θέλετε καὶ σεῖς νὰ φύγετε;». Ὁ δὲ Πέτρος ἐξ ὀνόματος τῶν Ἀποστόλων λέγει: «Κύριε πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα; ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις».4 Ἄλλοι πάλιν ἐξ αὐτῶν τῶν Διαμαρτυρομένων δὲν παραδέχονται καθόλου παρουσίαν Χριστοῦ, ἀλλ’ ἁπλῶς ἀνάμνησιν.

Ἐὰν τοῦτο ἦτο ἁπλοῦς ἄρτος, τότε οἱ Ἰουδαῖοι εἶχον ἀπεικόνισμα ἀληθέστερον. Ἐὰν ὁ Κύριος ἤθελε τὴν θείαν Εὐχαριστίαν ὡς ψιλὴν συμβολικὴν ἀνάμνησιν, θὰ ἠδύνατο κάλλιστα ποιὸ αἰσθητότερον νὰ ἐκδηλώσῃ τοῦτο διὰ τοῦ πασχαλίου ἀμνοῦ. Οὐδὲ ὁ Παῦλος θὰ ἔλεγε: «Ὁ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως, κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει»5. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Δαμασκηνὸς λέγει: «Οὐκ ἔστι τύπος ὁ ἄρτος καὶ ὁ οἶνος τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Χριστοῦ· (μὴ γένοιτο) ἀλλ’ αὐτὸ τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου τεθεωμένον, αὐτοῦ τοῦ Κυρίου εἰπόντος «τοῦτό μοί ἐστιν οὐ τύπος τοῦ σώματος, ἀλλὰ τὸ σῶμα καὶ οὐ τύπος τοῦ αἵματος, ἀλλὰ τὸ αἷμα». Καὶ πρὸ τούτου (ἐν τῇ διατυπώσει, ἥν ἀνὰ χεῖρας ἔχομεν), «ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς· ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις καὶ τὸ αἷμα ἀληθῶς ἐστι πόσις»· Καὶ πάλιν «ὁ τρώγων με ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα»6.

Σημειώσεις:

  1. Ἰουστίνου Ἀποστ. 1. 65 – Κυριλλ. Ἱερ. Κατηχ. μυστ. V. 7. Παρακαλοῦμεν τὸν φιλάνθρωπον Θεὸν τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐξαποστεῖλαν ἐπὶ τὰ προκείμενα, ἵνα ποιήσῃ τὸν μὲν ἄρτον σῶμα Χριστοῦ, τὸν δὲ οἶνον αἷμα Χριστοῦ. Πάντως γάρ, οὗ ἄν ἐφάπτοιτο τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τοῦτο ἡγίασται καὶ μεταβέβληται. Ἐπίσης καὶ ὁ Ἱερὸς Δαμασκηνὸς Βιβλ. IV, 13 ὁ τῆς προθέσεως ἄρτος καὶ οἶνος καὶ ὕδωρ διὰ τῆς ἐπικλήσεως καὶ ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὑπερφυῶς μεταποιοῦνται εἰς τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ αἷμα. 2. Δογματικὴ Ἀνδρούτσου σελ. 363. 3. Ἰωάν. ΣΤ΄ 54. 4. Ἰωάν. ΣΤ΄ 68. 5. Α΄ Κορινθ. ια΄ 29. 6. Δαμασκηνοῦ βιβλ. Δ΄ 172.
Previous Article

Ο π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΕΙ ΤΟΥΣ… ΙΟΥΣ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ!

Next Article

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Διαβάστε ακόμα