ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Share:

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, Θεολόγος

Μέ ἀφορμή ἕνα ἰό, ἐδῶ καί μερικούς μῆνες, τό ἄθεο κράτος ὀλισθαίνει θεληματικά καί μέ ἐπίγνωση στήν βαρβαρότητα. Καθημερινά ἡ πολιτεία συνωμοτεῖ ἐνάντια στόν πολίτη μέσα σέ ἕνα κλῖμα τυραννίας καί ἀνελευθερίας, μεθοδεύει καί προωθεῖ τήν ὑπονόμευση τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, ἀλλά καί τήν διάλυση τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου. Σέ σημεῖο πού νά διακινδυνεύεται ἀκόμα καί ἡ ζωή καί ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου, ἡ προστασία τῆς ἰδιωτικῆς του ζωῆς, τά ἐργασιακά του δικαιώματα, οἱ θρησκευτικές του ἐλευθερίες καί πεποιθήσεις. Ἔχει παρεκτραπῆ ἡ κατάσταση σέ τέτοιο σημεῖο πού ὁ πρωθυπουργός, δικτατορικῷ τῷ τρόπῳ, προωθεῖ ἀκόμα καί πιστοποιητικό ἐμβολιασμοῦ. Λόγω τοῦ ἰοῦ βρίσκεται σέ ἐξέλιξη ἡ πιό σοβαρή προσπάθεια στέρησης τῶν συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν μεταπολεμική περίοδο, σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο.

Περιορίζουν κατ’ οἶκον τόν ὑγιῆ πληθυσμόν

Οἱ κυβερνήσεις μέ ἀφορμή τήν ὑγειονομική κρίση, στήν ὁποία ὁ μέσος ὅρος ἡλικίας τῶν θανάτων στόν ἀναπτυγμένο κόσμο εἶναι περίπου τά ὀγδόντα χρόνια, ἀντέδρασε μέ ἕνα πρωτοφανῆ τρόπο, κλείνοντας τά σύνορα τῶν κρατῶν, σταματώντας τήν οἰκονομική δραστηριότητα τῶν ἐπιχειρήσεων, ἀπαγορεύοντας τήν θρησκευτική λατρεία, περιορίζοντας τήν κυκλοφορία, ἀκόμα καί μέ γενικευμένους περιορισμούς κατ’ οἶκον τῶν πληθυσμῶν σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο. Πρόκειται γιά ἕνα πρωτοφανῆ τρόπο ἀντιμετώπισης μιᾶς ἐπιδημίας, ὅπου περιορίζεται κατ’ οἶκον τό ὑγειές μέρος τοῦ πληθυσμοῦ. Τά στοιχεῖα ὅμως ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ τρόπος αὐτός ἀντιμετώπισης δέν ἐπηρεάζει τήν ἐξάπλωση τῆς γρίππης, ἀλλά ἁπλά τήν ἀναβάλλει, ἐν συγκρίσει μέ τίς χῶρες πού δέν ἔλαβαν παρόμοια μέτρα, ὅπως τεκμηριώνεται ἀπό τήν μελέτη τοῦ καθηγητοῦ Ἰωαννίδη, πού δημοσιεύθηκε 12/1/21. Καί ἐνῶ τά μέτρα ἀποδεικνύονται ἀκατάλληλα ἀλλά καί καταστροφικά γιά τήν ἐκπαίδευση, τήν ψυχολογική κατάσταση τῶν ἀνθρώπων, ἀπό ἰατρικῆς, κοινωνικῆς καί οἰκονομικῆς ἄποψης, οἱ κυβερνήσεις συνεχίζουν νά περιορίζουν κατ’ οἶκον τόν ὑγιῆ πληθυσμό καί νά ἀναστέλλουν τίς ἐλευθερίες καί τά συνταγματικά δικαιώματα τῶν ἀνθρώπων.

Ἡ συζήτηση πού ἔχει ξεκινήσει περί πιστοποιητικοῦ ἐμβολιασμοῦ κατά τοῦ κορωνοϊοῦ δέν ἀφορᾶ μόνον τά ταξίδια καί τίς ἀεροπορικές ἑταιρεῖες, ἀλλά καί τίς θέσεις ἐργασίας. Στήν Γερμανία, ὅπως ἔγραψε πρόσφατα τό Sputnik (27/1/21), ὑγεινομικοί ὑπάλληλοι ἀπολύθηκαν, ἐπειδή δέν ἤθελαν νά ἐμβολιασθοῦν. Ἔτσι τίθεται τό πρόβλημα κατά πόσο ὁ ἐργοδότης μπορεῖ νά ἐπιβάλλη τόν ἐμβολιασμό στούς ἐργαζομένους, μέ τό αἰτιολογικό τῆς πρόληψης τῆς μετάδοσης τοῦ ἰοῦ. Παρατηρεῖται δηλαδή ἕνα πειραματικό ἐμβόλιο, τοῦ ὁ­ποίου δέν γνωρίζουμε τίς βρα­χυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες καί μακροπρόθεσμες παρενέργειες, νά ἐπιβάλλεται μέ τό αἰτιολογικό τῆς πρόληψης καί ταυτόχρονα νά παραβλέπεται ἡ διασφάλιση τῆς ὑγείας τῶν ἐργαζομένων, ἀφοῦ δέν γνωρίζουμε τίς ἐπιπτώσεις του στήν ὑγεία τοῦ ἀνθρώπου.

Ἐδημιούργησαν τάς εἰδικάς συνθήκας, πού νά αἰτιολογοῦν τήν λῆψιν

μέτρων ἐκτάκτου ἀνάγκης

Οἱ κυβερνήσεις μέσῳ τοῦ ἰοῦ ἔχουν καταφέρει νά ἐνσπείρουν τόν φόβο στίς κοινωνίες καί νά δημιουργήσουν ἕνα σύνολο εἰδικῶν συνθηκῶν, πού νά αἰτιολογοῦν τήν λήψη μέτρων ἔκτακτης ἀνάγκης, καταστολῆς καί περιορισμῶν. Κατόρθωσαν δηλαδή νά παρουσιάσουν μία κρίση νά φαίνεται σκληρή ἀλλά ἀποφασιστική, ἐνῶ στήν πραγματικότητα εἶναι παράνομη καί ἀπάνθρωπη. Μέ σκοπό, ἐνσπείροντας τόν φόβο, οἱ πολίτες νά μή προβάλλουν ἀντιστάσεις, νά ἑδραιώνεται μέσα τους ἕνα αἴσθημα ματαιότητας, νά περιέρχωνται σέ κατάσταση ἀδράνειας, ὥστε νά ἀποδεχθοῦν τά πάντα ἀκόμα καί τόν ἀπόλυτο ἔλεγχό τους.

Ὁ ἰός τοῦ covid19 θεωρεῖται ἀπό τούς παγκοσμιοποιητές ὡς “μία σπάνια ἀλλά πραγματική εὐκαιρία νά ξανασκεφθοῦμε, νά ἐφεύρουμε καί νά ἐπανακινήσουμε τόν κόσμο μας”, γιά τόν λόγο αὐτό ὁ ἀπόλυτος ἔλεγχος, μέσῳ τῆς τεχνολογίας, τῶν ἀνθρώπων ἀποτελεῖ βασική προϋπόθεση γιά τήν ἐπίτευξη τῆς παγκόσμιας κοινωνίας. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Παγκοσμίου Οἰκονομικοῦ Φόρουμ Klaus Schwab, ἕνας ἀπό τούς κύριους ὑποστηρικτές τῆς ἀναδιάρθρωσης τῆς παγκόσμιας οἰκονομίας μέσῳ τοῦ covid19, σέ δηλώσεις του τόνισε ὅτι (KATEXON Klaus Schwab: Παγκόσμιος, Ὑπερανθρωπιστής, Ἐπαναστατικός, 3/12/20):

“● Οἱ συναρπαστικές καινοτομίες πού τροφοδοτοῦνται ἀπό τήν τέταρτη βιομηχανική ἐπανάσταση, ἀπό τήν βιοτεχνολoγία ἕως τήν τεχνητή νοημοσύνη, ἐπαναπροσδιορίζουν τί σημαίνει ἄνθρωπος.

● Τό μέλλον θά ἀμφισβητήση τήν κατανόησή μας γιά τό τί σημαίνει νά εἴμαστε ἄνθρωποι, τόσο ἀπό βιολογική ὅσο καί ἀπό κοινωνική ἄποψη.

● Ἤδη οἱ ἐξελίξεις στήν νευροτεχνολογία καί τήν βιοτεχνολογία μᾶς κάνουν νά σκεπτόμαστε τί σημαίνει νά εἴμαστε ἄνθρωποι.

● Μερικοί ἀπό ἐμᾶς πιστεύουν ἤδη ὅτι τά smartphone μᾶς ἔχουν γίνει ἐπέκταση τοῦ ἑαυτοῦ μας. Οἱ σημερινές ἐξωτερικές συσκευές -ἀπό φορητά ἕως ἀκουστικά εἰκονικῆς πραγματικότητας- σχεδόν σίγουρα θά ἐμφυτευθοῦν στό σῶμα καί στόν ἐγκέφαλό μας. Οἱ ἐξωσκελετοί καί τά προσθετικά αὐξάνουν τήν φυσική μας δύναμη καί οἱ ἐξελίξεις στήν νευροτεχνολογία αὐξάνουν τίς γνωστικές μας ἱκανότητες. Θά μπορέσουμε νά χειριστοῦμε καλύτερα τά δικά μας γονίδια καί τά γονίδια τῶν παιδιῶν μας. Αὐτές οἱ ἐξελίξεις δημιουργοῦν βαθειά ἐρωτήματα: Ποῦ σχεδιάζουμε τήν γραμμή μεταξύ ἀνθρώπου καί μηχανῆς; Τί σημαίνει νά εἶσαι ἄνθρωπος;”.

Ἡ ἀνθρωπίνη ὑπόστασις ἐν διωγμῷ

Καί ἐνῶ οἱ παγκοσμιοποιητές “σχεδιάζουν τόν ἄνθρωπο τοῦ μέλλοντος”, οἱ Ἕλληνες Ἱεράρχες θά μᾶς κατηγορήσουν ὅτι ἡ στέρηση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί τῶν συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν “δέν εἶναι ζήτημα τόσο θεολογικό ἤ ἐκκλησιαστικό, ἀλλά κυρίως νομικό-ἐπιστημονικό”, ὅπως ἔκαναν πρόσφατα μέ τόν ἰό, πού δήλωσαν ὅτι ὁ ἰός “δέν εἶναι ζήτημα τόσο θεολογικό ἤ ἐκκλησιαστικό, ἀλλά κυρίως ἰατρικό-ἐπιστημονικό”. Οἱ Ἱεράρχες ἄν καί Ἐπί-σκοποι ἀδυνατοῦν νά κατανοήσουν ὅτι εἰδικά σήμερα ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία μέσῳ τοῦ ἀνθρωπολογικοῦ της διαλόγου ὀφείλει νά διακηρύξη πρός πάντας ὅτι ἡ ἀξία τῆς ἀνθρωπίνης ὑποστάσεως εἶναι ἀνεκτίμητη καί ὅτι αὐτή διατρέχει σήμερα τούς μεγαλύτερους κινδύνους τῆς ἱστορίας της.

Ὁ σοφός Ἅ­γιος Ἰουστῖ­νος Πόποβιτς, ὁ ὁ­ποῖος προιεῖδε ὅσο κανείς ἄλ­λος στίς ἡμέρες μας τά προβλήματα τῶν δυτικῶν σύγχρονων κοι­νωνιῶν, ἀναφερόμενος στήν “Ἀνθρωπιστική καί Θεανθρώπινη κοινωνία”, τονίζει ὅτι “Λόγῳ τῆς λύσεως καί τοῦ προβλήματος τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ προβλήματος τῆς κοινωνίας, οὑμανιστικῷ τῷ τρόπῳ, εἰς τήν Εὐρώπην ἔπιπτον εἰς δύο ἀκρότητας: ἤ ὁ ἄνθρωπος ὑφίστατο ὑποτίμησιν καί κακοποίησιν, παραγκωνισμόν καί ἐξόντωσιν χάριν τῆς κοινωνίας, ἤ ἡ κοινωνία χάριν τοῦ ἀνθρώπου… Διά τοῦτο εἶναι ἐντελῶς φυσικόν νά ἀτιμάζεται καί ἡ ἀνθρωπίνη προσωπικότης διά τῆς ἐπιβολῆς τοῦ ἀτόμου ὡς ἐγωϊστικοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καί ἡ κοινωνία διά τῆς ἐπιβολῆς τοῦ ἀτόμου ὡς ἐγωϊστικῆς μονάδος”. Ἔτσι, ὁ “ἄνθρωπος” ὡς μονάδα στίς δυτικές κοινωνίες, ἐνῶ μέχρι ἐχθές ἦταν τό κριτήριο καί τό σημεῖο ἀναφορᾶς τῶν πάντων, σέ σημεῖο πού νά ὑπάρξη καί ἡ θεολογία τοῦ “προσώπου”, ξαφνικά σήμερα ἡ ἴδια κοινωνία, γιά νά ἱκανοποιήση τούς νέους της στόχους, βάζει ὡς βάση καί κριτήριό της “τό σύνολο” καί ἔτσι παρατηροῦ­με νά ἀτιμάζεται ἡ ἀνθρώπινη ὑπόσταση.

“Ἡμεῖς”συνεχίζει ὁ Ἅγιος “θέλομεν κοινωνίαν εἰς τήν ὁποίαν θά διαφυλαχθῆ τό ἀπαραβίαστον τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τό θεῖον μεγαλεῖον του, εἰς τήν ὁποίαν ὁ ἄνθρωπος δέν θά ὑποτιμᾶται, δέν θά παραμορφοῦται, δέν θά νανοποιῆται, δέν θά μηχανοποιῆται, δέν θά ρομποτοποιῆται πρός ὄφελος τῆς ταξικῆς διακρίσεως, τοῦ ἔθνους καί τοῦ κράτους, τῆς κουλτούρας καί τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς ἐπιστήμης καί τῆς θρησκείας. Ἡμεῖς θέλομεν κοινωνίαν, εἰς τήν ὁποίαν τό πρόσωπον καί ἡ κοινωνία συμπληρώνονται, ὑποβοηθοῦνται, αὐξάνονται καί τελειοποιοῦνται ἀμοιβαίως.”. Σήμερα οἱ κυβερνήσεις καλοῦν τόν ἄνθρωπο νά νανοποιηθῆ, νά παραμορφωθῆ πρός ὄφελος τῆς ἐπιστήμης, πρός ὄφελος ἑνός ἐμβολίου καί ἑνός νέου πολιτισμοῦ πού θά βιάζη καθημερινά καί μέ κάθε τρόπο τό “ἀνθρώπινο θεῖο πρόσωπο”. Ἐνῶ στήν ἀνθρώπινη λογική φύση ἔχει δοθῆ ἀπό τόν Δημιουργό της τό δῶρο τῆς ἐλεύθερης βούλησης καί τοῦ αὐτεξουσίου, ὥστε νά εἶναι ἱκανή καί γιά τό ἀγαθό μέ τήν βοήθεια τῆς θείας χάριτος καί γιά τό ἀντίθετό του.

“Ὅλοι εἴμεθα” σημειώνει ὁ Ἅγιος “μέλη τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς κοινωνίας, μικροί καί μεγάλοι, ὁρατοί καί ἀόρατοι, μέλη ὅμως τά ὁποῖα ζοῦν τό ἕν μετά τοῦ ἄλλου καί διά τοῦ ἄλλου· ἕκαστος συνεργάζεται μέ ὅλους καί ὅλοι μέ ἕκαστον… Ὅλα γίνονται συμφώνως πρός ἐκεῖνον τόν φυσικόν ἅμα καί θεῖον νόμον τοῦ Θεανθρώπου: «ὅς ἐάν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καί ὅς ἐάν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος, ἔσται ὑμῶν δοῦλος»… ὁ Θεάνθρωπος ἔφερε καί μοιράζει εἰς τούς ἀνθρώπους τάς θείας ἀρετάς καί δυνάμεις, ὥστε νά δύναται ἕκαστος ἄνθρωπος, ἐάν θελήση, νά σαρκώση εἰς τόν ἑαυτόν του τόν Θεόν καί τάς θείας τελειότητας. Πραγματοποιοῦντες τόν σκοπόν αὐτόν, οἱ ἄνθρωποι μεταβάλλονται εἰς ἀθάνατα ὄντα καί γίνονται μέλη τῆς ἀθανάτου θεανθρωπίνης κοινωνίας, δηλαδή τῆς θεανθρωπότητος.”. Ἀλλά αὐτή τήν κοινωνία θέλει ὁ διάβολος σήμερα ὅσο ποτέ ἄλλοτε καί τά ὄργανά του ὄχι μόνον νά ἀκυρώση ἀλλά καί νά μᾶς πείση ὅτι εἶναι ἕνας μῦθος καί γιά αὐτό καί σφραγίζει τούς ἱερούς ναούς.

Στούς Πατέρες εἴχαμε πάντα μία ἀνθρωπολογία φιλάνθρωπη καί γεμάτη θεία σοφία, ἐνῶ σήμερα, ἐπειδή ἔλειψαν οἱ Πατέρες, ἐπειδή δηλαδή “ἔλειψαν οἱ ἐπίσκοποι ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων ἡ ζωή εἶναι ἐφάμιλλη μέ τούς λόγους τους καί ὁ λόγος τους ἐφάμιλλος τοῦ βίου τους”, γιά αὐτό παντοῦ ἡ κακία σηκώνει κεφάλι καί θριαμβεύει, σέ σημεῖο πού οἱ Ἐπίσκοποι νά ἐπιτρέπουν νά σφραγίζωνται οἱ Ναοί τοῦ Κυρίου.

Previous Article

Εἰς τὰ ἄδυτα τοῦ Σκοτεινοῦ Κόσμου – μόνον μὲ ντοκουμέντα

Next Article

Ὁ κ. Κυμπουρόπουλος καὶ ἡ Ν.Δ. εἶναι ὑπὲρ τῶν ἐκτρώσεων