Ερωτήματα προς την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος

Share:

Αθήνα, 28-02-2021

Μακαριώτατε και Σεβασμιώτατοι,

Η κρίση που βιώνουμε εξαιτίας της επιδημίας του κορωνοϊού και τα μέτρα αντιμετωπίσεώς της από την  Πολιτεία και την Εκκλησία έχουν δημιουργήσει  προβληματισμούς σε όλους μας. Για τρίτη φορά εντός των τελευταίων δέκα μηνών, από την 11η/02/2021 ο μισός (και πλέον) πληθυσμός της χώρας υπόκειται σε καθεστώς εγκλεισμού και αυστηρών απαγορεύσεων για άγνωστο χρονικό διάστημα, αφού οι «ειδικοί» αλλάζουν κάθε λίγο τις αποφάσεις τους και επιβάλλουν παρατάσεις των μέτρων. Οι ναοί έκλεισαν και πάλι και ο λαός στερείται τη Θεία Λατρεία. Μεταφέροντας την αγωνία την δική μου, της οικογένειάς μου αλλά και πολλών συγγενών και φίλων που προσπαθούμε να ζούμε ως συνειδητοί χριστιανοί, θέτω κάποια ερωτήματα:

1ον Πώς η Εκκλησία της Ελλάδος αποδέχεται και υιοθετεί τις αποφάσεις της κοσμικής εξουσίας χωρίς κανέναν (εκπεφρασμένο τουλάχιστον) προβληματισμό και χωρίς καμία επιφύλαξη;  Ερωτώ διότι :

α) οι αποφάσεις αυτές και τα μέτρα που λαμβάνονται είναι πρωτόγνωρα σε δημοκρατικό πολίτευμα και έχουν καταργήσει ελευθερίες και δικαιώματα απαραβίαστα σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους  Χάρτες των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΟΗΕ και της ΕΕ.

β) η Πολιτεία στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες λαμβάνει αποφάσεις και νομοθετεί προς ζημίαν οικονομική και ηθική των Ελλήνων: νομιμοποίηση των αμβλώσεων, μνημόνια παραδόσεως του δημοσίου πλούτου, δυσβάσταχτοι φόροι, απαράδεκτη ύλη Θρησκευτικών στα σχολεία, σύμφωνο συμβίωσης, αλλαγή φύλου στα 15, καύση νεκρών κ.ά. Να μην αναφέρουμε δε τα πολλά και φοβερά σκάνδαλα. Εμπιστεύεται λοιπόν η Εκκλησία απόλυτα και ανεπιφύλακτα αυτή την κοσμική εξουσία;

2ον  Πότε η Εκκλησία έδιωξε κάποιον άνθρωπο προσερχόμενο με σεβασμό στο ναό, αμαρτωλό ή άγιο, ασθενή ή υγιή, αμφισβητία ή πιστό; Πότε έκλεισε τους ναούς; Πώς στερεί από χιλιάδες πιστούς την παρηγορία και το καταφύγιό τους; Και μάλιστα υπεραμύνεται αυτής της πρακτικής; Μητροπολίτης εν Ελλάδι είπε τον Απρίλιο ότι «δεν χάνουμε τίποτε αν δεν κάνουμε Πάσχα στις εκκλησίες μας (!) και κάνουμε Πάσχα στις καρδιές μας» (δημοσιευμένο στις 11-04-20).  Άλλος μητροπολίτης είπε να περάσουμε Χριστούγεννα στο σπίτι μας διότι «η ζωή είναι πάνω απ’όλα» (δημοσιευμένο στις 27-11-20)

3ον Ιερείς και αρχιερείς έδωσαν την εξήγηση του «επιτιμίου», ότι δηλαδή το κλείσιμο των ναών είναι επιτίμιο λόγω των αμαρτιών μας. Όντως οι αμαρτίες μας είναι πολλές, αλλά  το επιτίμιο είναι εκκλησιαστική-πνευματική ποινή και την ορίζει ο πνευματικός για τον εξομολογούμενο ή κάποιος αρχιερέας ή η Ιερά Σύνοδος αν πρόκειται για ομάδα ανθρώπων ή για ολόκληρο λαό. Ποιά απόφαση της ΙΣΙ ορίζει αυτό το βαρύ επιτίμιο στον ελληνικό λαό; Διότι για κάτι τόσο σοβαρό, όπως η πνευματική τιμωρία χιλιάδων πιστών αδιακρίτως, θα έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχει απόφαση του συνόλου της Ιεραρχίας. Αντ’ αυτού, η ΔΙΣ διαβιβάζει τις υπουργικές αποφάσεις (που περιέχουν το «επιτίμιο») στις μητροπόλεις και στις ενορίες.

4ον Μήπως η Ορθοδοξία είναι ταξική και έχει κάστες; Διότι, ενώ αποκλείονται για τρίτη φορά (και άγνωστο μέχρι πότε) οι λαϊκοί από τις Ακολουθίες και τα Μυστήρια, οι αρχιερείς και οι ιερείς έχουν το προνόμιο, όποτε θέλουν, να ιερουργούν και να μετέχουν των Ιερών Μυστηρίων. Γιατί το «επιτίμιο» δεν ισχύει και γι αυτούς;

5ον  Ποιός αναλαμβάνει την ευθύνη για την πνευματική ζημία ή και την απώλεια ψυχών κατά το διάστημα της  απαγόρευσης συμμετοχής στην Θεία Λατρεία; Χωρίς συμμετοχή στα Ιερά Μυστήρια δεν σώζεται ο ορθόδοξος χριστιανός και το διάστημα των απαγορεύσεων δεν είναι χρονικά περιορισμένο, αλλά άδηλο, όσο θα ορίσουν οι βουλές των κυβερνώντων. Σε αυτό το διάστημα οι ορθόδοξοι δεν λειτουργούνται, δεν εξομολογούνται, δεν κοινωνούν, δεν βαπτίζονται, δεν τελούν ευχέλαιο ή γάμο. Ποιός αναλαμβάνει την ευθύνη για την σωτηρία ή την απώλεια ψυχών; Οι υπουργοί, οι επίσκοποι ή οι ιερείς;

6ον Ακούσαμε επανειλημμένως τους τελευταίους 11 μήνες από εκκλησιαστικά χείλη προτροπές να μην πηγαίνουμε στο ναό, να μην προσκυνούμε τα λείψανα και τις εικόνες κατά την διάρκεια της επιδημίας και διαβάσαμε σε επίσημες εγκυκλίους ότι πρέπει να τηρούμε απαρεγκλίτως τα υγειονομικά μέτρα τα οποία δεν πρέπει να παραβιασθούν «οὔτε ἐν ὀνόματι τῆς χριστιανικῆς πίστεως». Διερωτώμεθα λοιπόν είναι δυνατόν η Εκκλησία της Ελλάδος να αρνείται στην πράξη τα βέβαια σωστικά «ψυχῶν τε καί σωμάτων» μέσα της Εκκλησίας του Χριστού (Ιερές Ακολουθίες, Ιερά Μυστήρια, προσκύνηση αγίων λειψάνων και εικόνων, λιτανείες)  ενώ  αποδέχεται τα αβέβαια κοσμικά μέσα των επιστημόνων και των πολιτικών (εκ των οποίων αρκετοί είναι άθεοι, εκκλησιομάχοι ή και διεφθαρμένοι);

7ον Η Ιεραρχία ακολούθησε από την πρώτη στιγμή την τακτική της συναίνεσης (τηρούμε αναντιρρήτως τα μέτρα) και της υπακοής (στους «ειδικούς»). Τώρα που τίθεται ευθέως και επιθετικώς το θέμα της Θείας Κοινωνίας πώς θα υπερασπιστεί το υπέρλογο του Μυστηρίου και πώς θα επιδείξει ανυπακοή στους ειδικούς; Ήδη η στάση της κατακρίνεται ως αντιφατική: αφού αποδέχτηκε ότι είναι επικίνδυνη η συνάθροιση και μόνο πιστών στο ναό, πώς αρνείται ότι είναι επικίνδυνο το σάλιο στην κοινή Αγία λαβίδα;

8ον Η κυβέρνηση επιδιώκει να επιβάλλει το λεγόμενο «πιστοποιητικό εμβολιασμού» το οποίο εισάγει φασιστικές πρακτικές στη δημόσια ζωή: οι εμβολιασμένοι θα έχουν πλήρη ελευθερία, ενώ όσοι δεν επιθυμούν να εμβολιασθούν θα έχουν σοβαρούς περιορισμούς (πρωτοσέλιδο της εφημερίδος «Τα Νέα» 30-11-20 κ.α.). Αυτό είναι ανήκουστο:  καταργεί την ισότητα των πολιτών και ακυρώνει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζοντας το Σύνταγμα και κάθε έννοια ισονομίας. Θυμίζει το πιστοποιητικό φρονημάτων παλαιοτέρων περιόδων και τους λόγους της Αποκαλύψεως ότι όσοι δεν έχουν το «χάραγμα» δεν θα μπορούν να πωλούν και να αγοράζουν. Είναι εντελώς ανήθικο να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο. Οφείλει η Εκκλησία της Ελλάδος να το επισημάνει και να διαχωρίσει την θέση της. Ή μήπως θα συνεχίσει να ενθαρρύνει τον εμβολιασμό συμβάλλοντας έτσι σε τακτικές πρωτοφανούς ολοκληρωτισμού; (ορισμένες μητροπόλεις μάλιστα –σύμφωνα με δηλώσεις των επισκόπων-  πρόκειται να διαθέσουν τους ναούς και τα πνευματικά κέντρα τους για να γίνουν εμβολιαστικά κέντρα!)

9ον και κυριότερο ερώτημα . Ποιός Ιερός Κανόνας  ή ευαγγελική περικοπή, ποιός από τους Πατέρες της Εκκλησίας ή ποιό στοιχείο της Ιεράς Παραδόσεως θέτει την υγεία και την επίγεια ζωή ως υπέρτατο αγαθό; Απορούμε και ταραζόμαστε να το ακούμε αυτό  από εκκλησιαστικούς άνδρες. Υπέρτατο αγαθό για τον ορθόδοξο χριστιανό  είναι η σωτηρία της ψυχής και η αιώνια ζωή. Ακόμα και οι ειδωλολάτρες αρχαίοι Έλληνες προέτασσαν την τιμή, την ελευθερία, την υστεροφημία, την ανδρεία, την δικαιοσύνη, την αρετή -υψηλές πνευματικές αξίες δηλαδή- και σε δεύτερη μοίρα έθεταν την υγεία και τη ζωή τους. Εμείς οι Ορθόδοξοι προσέχουμε βεβαίως την υγεία μας, αλλά όταν θίγεται η πίστη  και απειλείται η σωτηρία μας  δεν οφείλουμε αυτές πρωτίστως να διαφυλάξουμε;

Σεβαστοί πατέρες, μας διακατέχει θλίψη, ανησυχία και σκανδαλισμός. Ζητούμε τις απαντήσεις  σας.

                                                                                                                                      Μετά τιμής

                                                                                                                                  Ελένη Σ. Νινίκα

Previous Article

Υποχρεωτικός ή έμμεσος εξαναγκασμός για εμβολιασμό δεν πρέπει να γίνεται

Next Article

Τα κάστρα πέφτουν από μέσα, δυνάμεις εκ των έσω δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε

Διαβάστε ακόμα