Εἰς μνήμην Καστορίας Σεραφείμ

Share:

Tοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Ε. Λιάπη

Μέσα στὸ ἑορταστικὸ κλῖμα τοῦ ἁγίου Δωδεκαημέρου 2020, ὡς κεραυνὸς ἐν αἰθρίᾳ ἔπεσε ἡ εἴδηση τῆς αἰφνιδίας κοιμήσεως ἑνὸς ἀξίου ἱεράρχου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, τοῦ μακαριστοῦ πλέον Καστορίας κυροῦ Σεραφείμ. Ὁ 61χρονος Μητροπολίτης εἶχε διαγνωσθεῖ θετικὸς στὸν ἰὸ τῆς ἐποχῆς μας, τὸν Covid 19 στὶς ἀρχὲς Δεκεμβρίου, νοσηλεύτηκε σὲ στρατιωτικὸ νοσοκομεῖο στὴ Θεσσαλονίκη καὶ τελικὰ ἀπὸ μικροβιακὴ λοίμωξη στὴ ΜΕΘ κατέληξε, ἀφήνοντας στὰ πνευματικά του τέκνα, τόσο στὴν Καστοριά, ὅσο καὶ στὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, δυσαναπλήρωτο κενό.

Μὲ τὸν ἀοίδιμο ἱεράρχη μᾶς συνέδεαν δεσμοὶ εἰλικρινοῦς φιλίας ἀπὸ τὰ φοιτητικά μας χρόνια, μιᾶς καὶ ὑπήρξαμε συμφοιτητές, τόσο στὴ Ριζάρειο Ἐκκλησιαστικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν, ὅσο καὶ στὴν Ἀνωτέρα Ἐκκλησιαστικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν. Τὸ 1983 πραγματοποίησε τὸν παιδικό του πόθο, λαμβάνοντας τὸ βαθμὸ τοῦ διακόνου, ἐνῷ τὸ 1987 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Ὑπηρέτησε εὐδόκιμα σὲ ὅλες τὶς θέσεις, ὅπου ἡ Ἐκκλησία τὸν τοποθέτησε. Ὡς προϊστάμενος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου Κάτω Πατησίων, ὡς διευθυντὴς Νεότητας τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, ὡς Ὑπεύθυνος Πρωτοκόλλου καὶ Γραμματέας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὡς ἐξομολόγος καὶ κατηχητὴς ἀναπτύσσοντας πλούσιο ποιμαντικὸ καὶ πνευματικὸ ἔργο. Στὶς 5 Ὀκτωβρίου 1996 ἡ σεπτὴ ἱεραρχία ἐκτιμώντας τὸ ἔργο του, τὸν ἐξέλεξε Μητροπολίτη Καστορίας.

Ἀγάπησε καὶ ἀγαπήθηκε ἀπὸ τὸ ποίμνιό του. Ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν εὐρύχωρη καρδιὰ καὶ τὴν ἀρχοντικὴ παρουσία, ὁ γλυκὺς καὶ εὐπροσήγορος, ὁ    συν­ετὸς καὶ ὑπομονετικός. «Τὶς ἐκδιηγήσεται» τὸν πλοῦτο τῆς «ἀγαπώσης καρδίας» τοῦ μακαριστοῦ ἱεράρχου, τὴν πνευματική του ἀρχοντιὰ καὶ ἠπιότητα, τὴν ἀνθρωπιὰ καὶ τὴν ἁπλότητα, τὴν γλυκύτητα καὶ σοφία τῶν λόγων του, τὴν ἀγάπη καὶ τὴ μελέτη του γιὰ τοὺς ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας… Κατὰ τὴν «ἐν σαρκὶ» ζωή του ὁ μακαριστὸς ὑπῆρξε στήριγμα, βοηθὸς καὶ συμπαραστάτης πολλῶν ψυχῶν, ἀλείπτης πνευματικὸς καὶ πατέρας σπλαγχνικός. Μεταξὺ τῶν χιλιάδων ψυχῶν ποὺ ἀναπαύονταν στὸ ὠμοφόριο του ὑπῆρξε, τόσο ὁ ὑποφαινόμενος, ὅσο καὶ μέλη τῆς οἰκογενείας μου, γιὰ μικρὸ χρονικὸ διάστημα. Ἐπιθυμία του νὰ οἰκοδομήσει, νὰ μὴ πικράνει, προσβάλει καὶ ἀδικήσει. Δὲν θὰ ἀστοχήσουμε, νομίζω, ἂν ποῦμε ὅτι ὅλους τοὺς ἀγαποῦσε, ὅλους τοὺς πονοῦσε καὶ μὲ τρόπο μυστικὸ τοὺς οἰκονομοῦσε. Μὲ χαρὰ ἦρθε στὴ πατρίδα μας, τὸ Καρπενήσι, κατὰ τὴν εἰς διάκονον χειροτονία τοῦ πρωτοτόκου μου γιοῦ Εὐαγγέλου, γιὰ νὰ χαρεῖ στὴ χαρά του. Ὅταν εἶδε τὸν ταπεινό του συν­εργάτη, καὶ πνευματικό του ἀνάστημα π. Ἀθανάσιο, νὰ ἐκλέγεται ἱεράρχης στὴ μητρόπολη Σιατίστης, σκίρτησε ἀπὸ χαρὰ ἡ ἀγαπῶσα καρδία του. Ἡ ἀγάπη του πρὸς τὸν κλῆρο τῆς ἐπαρχίας του μεγάλη. Ἦταν ἀπὸ τοὺς λίγους ἱεράρχες, ποὺ τὸ ἐπισκοπεῖο του ἦταν κανονικὸ κοινόβιο μοναστήρι, μὲ ἐγκαταβιοῦντες τοὺς ἐκλεκτοὺς συνεργάτες του.

Ἡ λατρεία πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ ἡ τιμὴ πρὸς τὴν Θεοτόκο καὶ τοὺς νεοφανεῖς ἁγίους τῆς ἐπαρχίας του, ἡ ἀνεξικακία καὶ ἡ «πρὸς πάντας» ἀγάπη τοῦ μακαριστοῦ ἱεράρχου ἀποτελοῦν, πιστεύουμε, ὑποθῆκες ζωῆς γιὰ τὰ πνευματικά του τέκνα καὶ τὸν φιλόχριστο λαὸ τῆς Καστοριᾶς.

Εὐχόμεθα ὅλοι κάποτε νὰ συναντήσουμε τὸν μακαριστὸ Μητροπολίτη Σεραφεὶμ «ὅπου ἦχος καθαρὸς ἑορταζόντων». Ὁ Θεὸς νὰ δώσει! Τὴν εὐχή σου σεπτὲ ἱεράρχα νὰ ἔχουμε. Ἀναπαύου ἐν Κυρίῳ!!!

ΣΕΡΑΦΕΙΜ, τοῦ θεοπροβλήτου Μητροπολίτου Καστορίας, Ὑπερτίμου καὶ Ἐξάρχου Ἄνω Μακεδονίας, ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ.

Previous Article

«Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών Βόλου»

Next Article

Ἑορτή Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ εἰς Πανελλήνιον Ὀρθόδοξον Ἕνωσιν.