Εἰς τὸ ἱστορικὸν καὶ ἔνδοξον Αἰγαῖον ὑπάρχει μία μόνον «Γαλάζια Πατρίδα»: ἡ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Share:

Τοῦ Καθ. Πέτρου Π. Γρουμποῦ, Ὁμοτίμου καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν

ΓΑΛΑΖΙΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ; Ποιοὶ δικαιοῦνται νὰ τὶς ὀνειρεύονται; Καὶ σίγουρα ποιοὶ ΟΧΙ!

Μόλις ἡ Τουρκία ἀνακοίνωσε τὴν ἄσκηση “Γαλάζια Πατρίδα” σὲ περιοχές, ποὺ περιλαμβάνουν τμήματα τοῦ Αἰγαίου καὶ τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου. Παλαιότερα ὁ Τοῦρκος πρόεδρος κ. Ἐρντογάν εἶχε δηλώσει: «Συν­­εχίζουμε μὲ πίστη καὶ ἀμετάβλητη θέληση τὴν ὑπεράσπιση καὶ τὴν προστασία τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν συμφερόντων μας στὶς θάλασσες μὲ πλήρη συνειδητοποίηση τοῦ πόσο σημαντικὴ εἶναι ἡ ὑπεράσπιση τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας» μας».

Τί ἔπαρση καὶ θράσος! Ὑπερασπίζεται κανεὶς ὅ,τι εἶναι δικό του. Ἡ «Γαλάζια Πατρίδα», ὅπως τολμᾶ νὰ τὴν καθορίζει καὶ νὰ ὀνειρεύεται ἡ Τουρκία, εἶναι μία νοητὴ ὁριοθέτηση καὶ στρατηγικὸς σχεδιασμὸς γιὰ τὸν ἔλεγχο θαλάσσιου ζωτικοῦ χώρου ἀπὸ τὴν Τουρκία στὴ Μαύρη Θάλασσα, Αἰγαῖο Πέλαγος, Λιβυκὸ Πέλαγος καὶ Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, μὲ ἀντικειμενικὸ σκοπὸ τὴ γεωπολιτική της ἀναβάθμιση καὶ τὴν ἀνάδυσή της ὡς πλανητικὴ δύναμη. Ἡ Τουρκία δὲν κρύβει τὶς φιλοδοξίες της: ὀνειρεύεται τὴν ἀναβίωση τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Σίγουρα ἔχει ὑπ’ ὄψιν της ὅτι αὐτὸ σημαίνει, χάραξη νέων συνόρων, κατάργηση – παραβίαση παλιῶν συμφωνιῶν ποὺ σφραγίστηκαν μὲ αἷμα. Σημαίνει παραβίαση τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τοῦ ΟΗΕ. Πόσο πιθανὸ εἶναι νὰ γίνει αὐτὸ χωρὶς τὴ συγκατάθεση – ἀνοχὴ τῶν μεγάλων δυνάμεων: ΗΠΑ, Ἀγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Κίνα…;

Μᾶλλον ἀπίθανο.

Ὅσες ἐπετείους καὶ νὰ πανηγυρίζει ὁ Ἐρντογάν, (ἡ Τουρκία) εἶναι ἀποτέλεσμα βίαιων κατακτήσεων κάτι ποὺ ὀνειρεύεται νὰ ἐπαναλάβει γιὰ τὴν ὑλοποίηση τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας» του. Ἂς τὸ κατανοήσουν πολὺ καλὰ οἱ Τοῦρκοι ὅτι εἶναι πρόσ­καιροι κατακτητὲς τῶν λαῶν ποὺ ὑποδούλωσαν μὲ βίαιο τρόπο οἱ πρόγονοί τους, ποὺ ἦλθαν ἀπὸ τὰ βάθη τῆς Ἀσίας. Γαλάζιες Πατρίδες ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀναζητοῦν ὅσοι λαοὶ κατοίκησαν αὐτὰ τὰ μέρη πολὺ πρὶν τὴν ἔλευση τῶν προγόνων τῶν σημερινῶν Τούρκων.

Ἂς δοῦμε τί κομίζει ἡ Ἱστορικὴ Ἐπιστήμη. Οἱ Πρωτοέλληνες ζοῦσαν στὰ νησιὰ τοῦ Ἰονίου στὴν χερσόνησο τοῦ Αἵμου στὸ νότιο τμῆμα τῶν Βαλκανίων, στὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου καὶ στὴν Μικρὰ Ἀσία χιλιάδες χρόνια πρίν. Οἱ γενετικὲς μελέτες δείχνουν ὅτι οἱ προϊστορικοὶ Κρῆ­τες καὶ οἱ Πελοποννήσιοι, ἀπόγονοι τῶν Πρωτοελλήνων ὄχι μόνον ἔχουν γενετικὴ συγγένεια μεταξύ τους, ἀλλὰ ἔχουν καὶ μὲ τοὺς σύγχρονους ΄Ἕλληνες σὲ ποσοστὸ 75%.

Ἡ σειρὰ τῶν ἐσωτερικῶν μεταναστεύσεων στὴν ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα κατὰ τὴ 2η χιλιετία π.Χ. ἀποδεικνύεται ἱστορικὰ βάσει τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν διαλέκτων, ὅπως καταθέτει ὁ Ἀμερικανὸς γλωσσολόγος Ἔρικ Χὰμπ σὲ μελέτη τοῦ 2012 στὸ δένδρο τῆς Ἰνδοευρωπαϊκῆς γλωσσικῆς οἰκογένειας.

Μετὰ τὴν προϊστορικὴ περίοδο τῶν Μυκηναίων ἕπεται ἡ Κλασικὴ ἐποχή, ἡ αὐτοκρατορία ποὺ ὅρισε ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία καὶ κατόπιν ἡ Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία.

Ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία οὐσιαστικὰ δημιουργήθηκε ἀργό­τερα, μεταξὺ 14ου – καὶ 16ου αἰ., μετὰ ἀπὸ συνεχεῖς πολέμους καὶ κυρίως μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης, τὸ 1453. Γιὰ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ἡ ἱστορία ἔχει καταγράψει ὅτι τὸ ἔτος 1537 (πολλὰ χρόνια μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης) οἱ Ὀθωμανοὶ κατέλαβαν μία σειρὰ νησιῶν, στὰ ὁποῖα κατοικοῦσαν Ἕλληνες ἀπὸ τὸν 15 αἰ. π. Χ., ὅπως τὴ Σύρο, Αἴγινα, Ἴο, Πάρο, Τῆνο, Κάρπαθο, Κάσο καὶ Νάξο. Προσάρτησε δὲ τὸ Δουκᾶτο τῆς Νάξου (ποὺ εἶχε ἀρκετὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου) στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία ἐπίσημα τὸ 1579! Τὴ δὲ Τῆνο τὴν κατέκτησε τὸ 1715! Τὸ δὲ 1830 περιῆλθε στὸ νεοσυσταθὲν Ἑλληνικὸν κράτος.

Μ’ αὐτὴν τὴν μικρὴ ἱστορικὴ ἀναδρομὴ ἀποδεικνύεται, ἀναμφισβήτητα, πόσα χρόνια ζοῦ­σαν καὶ ζοῦν οἱ Ἕλληνες καὶ πόσα χρόνια ζοῦσαν ὡς κατακτητὲς οἱ Τοῦρκοι στὶς περιοχὲς ποὺ ἡ Τουρκία τολμᾶ νὰ διεκδικεῖ ὡς «Γαλάζια Πατρίδα».

Παρόλα αὐτά, οἱ πολιτικοὶ τῆς Τουρκίας συνεχίζουν τὶς προκλητικές τους δηλώσεις γιὰ «Γαλάζια Πατρίδα». Πρὶν λίγους μῆνες, ὁ ὑπουργὸς Ἄμυνας τῆς Τουρκίας, Χουλουσὶ Ἀκάρ, κατὰ τὴ διάρκεια τηλεδιάσκεψης εἶπε: «Ἡ Τουρκία ἔχει τὴν ἀποφασιστικότητα, τὴ θέληση καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ ὑπερασπιστεῖ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ συμφέροντά της στὴ ”Γαλάζια Πατρίδα” της, ποὺ περιλαμβάνει καὶ τὴν Κύπρο». Καὶ ἀπὸ ποῦ πῆρε αὐτὰ τὰ δικαιώματα ἡ Τουρκία; Ἀπὸ τὰ 200 χρόνια ποὺ ἦταν σκλαβωμένα στὸν Ὀθωμανικὸ ζυγὸ καὶ μετὰ ἐλευθερώθηκαν (τὸ 1830), γιὰ νὰ ὑπαχθοῦν στὸ νέο Ἑλληνικὸ κράτος;

Ἐνῷ μόλις πρὶν λίγες μέρες, ἀναφερόμενος στὰ ἑλληνικὰ νησιὰ σημείωσε ὅτι ἡ Τουρκία «παραβλέπει τὶς κινήσεις καὶ τὶς ἐνέργειες ποὺ κάνουν οἱ Ἕλληνες σὲ νησιά, στὰ ὁποῖα μὲ κανένα τρόπο δὲν ἔχει δοθεῖ ἡ κυριαρχία τους στὴν Ἑλλάδα». Αὐτὲς οἱ δηλώσεις εἶναι ἔξω ἀπὸ κάθε λογικὴ καὶ προκλητικές. Τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ποὺ συμπεριλαμβάνει ἡ Τουρκία στὴν ὁριοθέτηση τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας» δὲν ὑπάγονται στὴν Ἑλληνικὴ κυριαρχία; Δηλαδὴ σὲ πιὰ χώρα ἀνήκουν μὲ τὴν συνθήκη τῆς Λωζάννης, ποὺ ἔχει ὑπογραφθεῖ πρὶν σχεδὸν 100 χρόνια;

Ἂς μὴ γελιόμαστε.

Τὸ ἰδεολόγημα τῆς Γαλάζιας πατρίδας εἶναι ἕνα βολικὸ πλαίσιο ποὺ προσπαθεῖ νὰ δικαιολογήσει τὴν ἀναθεωρητικὴ συμπεριφορὰ τῆς Τουρκίας ἢ ἀκόμη χειρότερα τὴ δεινὴ οἰκονομικὴ κατάσταση ποὺ ἔχει περιέλθει. Ὅταν ἡ Τουρκία μιλάει γιὰ Γαλάζια πατρίδα εἶναι σὰν νὰ μιλάει γιὰ τὸν “ζωτικὸ χῶρο”, ποὺ ἐπιζητοῦσε ὁ Χίτλερ γιὰ τὴ Γερμανία τοῦ 1940. Ὅπως καὶ τότε οἱ ἀντιδράσεις τῶν Μεγάλων Δυνάμεων ἀρχικὰ ἦταν χλιαρὲς καὶ μὲ κατευνασμὸ νόμιζαν ὅτι μποροῦν νὰ βάλουν φρένο στὶς ὀρέξεις τοῦ Χίτλερ. Ἡ κατάληξη γνωστή. Χρειάστηκαν ποταμοὶ αἵματος, γιὰ νὰ σταματήσει ὁ Χίτλερ καὶ ἡ Γερμανία.

Ἀντλώντας διδάγματα ἀπὸ τὴν ἱστορία πρέπει νὰ παλέψουμε, ὥστε νὰ μὴ ἀφήσουμε νὰ ἐπαναληφθεῖ αὐτὸ τὸ ἱστορικὸ αἱματοβαμμένο μοτίβο. Ὡς Ἕλληνες εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι μὲ ὑψηλὸ φρόνημα γιὰ τὴν προάσπιση τῆς Πατρίδας μας καὶ συνάμα νὰ ἐνημερώνουμε τὴ διεθνῆ κοινότητα γιὰ τὶς ἀνιστόρητες καὶ παράνομες διεκδικήσεις τῆς Τουρκίας.

Ἂς τὸ κατανοήσουν καλὰ ἡ Τουρκία καὶ ὅσοι τὴν στηρίζουν στὶς παράνομες καὶ πρωτάκουστες διεκδικήσεις της, ὅτι ἡ «Γαλάζια Πατρίδα» ποὺ διεκδικοῦν ἔχει ἰδιοκτήτη! Τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνες.

Ἂν ἡ Τουρκία ἐπιθυμεῖ τὴν εἰρηνικὴ συνύπαρξη τῶν δύο λαῶν θὰ πρέπει νὰ ἀλλάξει συμπεριφορά.

Ἡ πρόοδος καὶ ἀειφόρος ἀνάπτυξη καὶ τῶν δύο λαῶν καθὼς καὶ τῆς εὐρύτερης περιοχῆς δὲν ἐπιτυγχάνονται κάτω ἀπὸ πολεμικὲς ἀπειλές, μὲ συνεχεῖς παραβιάσεις τοῦ ἐναέριου ἐπάνω ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ νησιὰ καὶ τὴν μὴ τήρηση Διεθνοῦς Δικαίου καὶ τὸν σεβασμὸ τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τοῦ ΟΗΕ.

Ἂς κατανοήσουν, ΟΛΟΙ, ὅτι ἡ Ἱστορία δὲν ἀποκαθηλώνεται, ἀλλὰ μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ Ὕβρις ἐπιφυλάσσει βαρὺ τίμημα στὸ τέλος γιὰ τὸν ὑβριστὴ καὶ ἡ Νέμεσις τελικὰ ἐπιβάλλεται. Δυσ­τυχῶς ἡ ΕΕ λάμπει μὲ τὴν ἀπουσία της, ἀφοῦ βλέποντας μόνο τὰ ἐμπορικὰ συμφέροντα, ἀνέχεται παραβιάσεις τῶν Διεθνῶν συνθηκῶν καὶ τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Κύρια τὸ βάρος πέφτει στὴν μεγαλύτερη σήμερα Εὐρωπαϊκὴ δύναμη ποὺ μὲ τὴν συμπεριφορά της καὶ τὴν ἀνοχή της, ἂν ὄχι τὴν παρότρυνση, ἐπιτρέπει στὴν Τουρκία νὰ ἀσχημονεῖ καὶ νὰ ἀπειλεῖ. Ἔφθασε λοιπὸν ἡ ὥρα, ἡ Γερμανία καὶ Εὐρώπη νὰ διαλέξουν πλευρά. Διεθνὴς νομιμότητα ἢ ἀπρόκλητη ἐπίδειξη δύναμης καὶ πολιτικὴ κανονιοφόρων; Τὰ ψέματα καὶ οἱ ὑπεκφυγὲς ἔχουν τελειώσει. Ἡ Ἱστορία εἶναι ἀμείλικτη. Καὶ θὰ τιμωρήσει ὅσους τὴν ἀγνοοῦν.

Previous Article

Μην συνηθίζουμε στην υποχωρητικότητα στα εθνικά θέματα

Next Article

Στις πόσες παραβιάσεις ακυρώνεται η «Συμφωνία» των Πρεσπών;