Εἰς χεῖρας τῶν αἱρετικῶν ΗΠΑ ἢ τῶν ὁμοδόξων Ρώσων τὰ Σκόπια;

Share:

Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα εἶναι τὸ γεωπολιτικὸν δίλημμα τῶν Βαλκανίων. Ἡ χώρα μας καὶ τὸ Φανάρι ἔχουν παραδοθῆ εἰς τὰς χεῖρας τῶν Ἀμερικανῶν. Ρωσία καὶ ΗΠΑ ἐξυπηρετοῦν τὰ ἰδικά των συμφέροντα μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἡ Ρωσία ἔχει κατὰ τὸ πλεῖστον Ὀρθόδοξον πληθυσμόν, ἐνῶ αἱ ΗΠΑ εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ προτεσταντισμοῦ, τοῦ σιωνισμοῦ καὶ τῆς παγκοσμιοποιήσεως. Μὲ ποῖον θὰ ταχθοῦν τελικῶς αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι; Παραθέτομεν ἐνδιαφέρον ἄρθρον ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα «Βαλκανικὸν Περισκόπιον» τῆς 20ῆς Νοεμβρίου 2020:

«Ἡ ἀνακοίνωση ὅτι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος θὰ ἐκδώσει ἕνα τόμο γιὰ αὐτοκεφαλία τῆς «Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Μακεδονίας – Ἀρχιεπισκοπὴ τῆς Ἀχρίδας», εἶναι μεγάλη εἴδηση γιὰ ὅλους ὅσους πιστεύουν καλὰ νέα γιὰ τὴ Βόρεια Μακεδονία, γράφει σὲ ἄρθρο του ὁ Λιούμπτσο Ζλάτεφ σὲ ἐνημερωτικὴ ἱστοσελίδα τῶν Σκοπίων. Γράφει ὁ ἀρθρογράφος:

Ἂν καὶ ἡ Ἐκκλησία δὲν πρέπει κανονικὰ νὰ συνδέεται μὲ τὸ κράτος, ἡ ὕπαρξη μιᾶς ἀναγνωρισμένης καὶ αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ σημαντικὸ στοιχεῖο τῆς κρατικῆς ὑπόστασης ὁποιασδήποτε Ὀρθόδοξης χώρας.

Στὴν πραγματικότητα, ἀκριβῶς λόγω αὐτοῦ, ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν κομμουνιστικὴ ἐποχή, οἱ ἀρχὲς ἐδῶ προσπάθησαν μὲ κάθε κόστος νὰ δημιουργήσουν μία Ἐκκλησία ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὸ Βελιγράδι καὶ ἔτσι νὰ καθορίσουν τὴν κρατικὴ κατάσταση τῆς τότε ὁμοσπονδιακῆς μονάδας τῆς Σοσιαλιστικῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαβίας- SFRY.

Ἀπὸ τότε, ξεκίνησε ἡ μακρόχρονη φιλοδοξία τῆς Ἐκκλησίας μας γιὰ ἀναγνώριση καὶ εἴσοδο στὴ μεγάλη οἰκογένεια τῶν Ὀρθόδοξων Ἐκκλησιῶν. Τελικά, ἀρκετὲς δεκαετίες μετὰ τὴν ἔναρξη αὐτοῦ τοῦ ἀγώνα, ὑπάρχει μία λύση ποὺ οὐσιαστικὰ θὰ σήμαινε τὴν ἑδραίωση τοῦ κράτους μας.

Δυστυχῶς, αὐτὴ ἡ λύση δὲν μπόρεσε νὰ βρεθεῖ στὰ δικαστήρια τῶν Βαλκανίων, ὁπότε ἡ πρωτοβουλία ἔπρεπε νὰ ληφθεῖ ἀπὸ τὸν πρῶτο μεταξὺ ἴσων στὸν Ὀρθόδοξο κόσμο, τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο.

Ἐὰν δὲν ἀναληφθεῖ αὐτὴ ἡ πρωτοβουλία, πιστέψτε με, γνωρίζοντας τὶς ἐκκλησιαστικὲς δομὲς στὰ Βαλκάνια, λέω ὑπεύθυνα ὅτι τὰ πράγματα δὲν θὰ σταματήσουν στὰ ἑπόμενα ἑκατὸ χρόνια. Γιατί; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλή: Ἐπειδὴ ὅλες οἱ γύρω Ἐκκλησίες ἀκολουθοῦν κρατικὲς πολιτικές, καὶ φυσικά, ἐδῶ πάνω ἀπ’ ὅλα εἶναι ἡ Ρωσία, ἡ ὁποία μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας της θέλει νὰ ἐπιβληθεῖ ὡς ἡγεμόνας στὸν Ὀρθόδοξο κόσμο. Εἶναι ἡ ἀνατροπὴ τῆς ρωσικῆς ἡγεμονίας στὸν Ὀρθόδοξο κόσμο καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, γιὰ τὸν ὁποῖο τελικὰ θὰ ἀποκτήσουμε μία ἀναγνωρισμένη Ἐκκλησία… Θέλοντας νὰ καταστείλουν τὴ ρωσικὴ ἐπιρροὴ στὴν περιοχή, οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἔγιναν προστάτης τῆς Συμφωνίας Πρεσπῶν καὶ εἶναι ἐπίσης προστάτης τῆς ἐπικείμενης ἀπόφασης τοῦ Βαρθολομαίου.

Ἄν καὶ πολλοὶ δὲν θέλουν νὰ τὸ παραδεχτοῦν, αὐτὲς οἱ δύο ἀποφάσεις, ἡ πρώτη κοσμικὴ καὶ ἡ δεύτερη ἐκκλησιαστική, ἀντιπροσωπεύουν τὸν ὁπλισμὸ τῆς κρατικῆς μας ὑπόστασης. Ἂν καὶ οἱ δύο διαδικασίες ποὺ ἀποτελοῦν μέρος τῆς ἴδιας διαδικασίας βασίζονται σὲ τεράστιους συμβιβασμούς, ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν κάτι πολὺ πιὸ σημαντικὸ ἀπὸ τὶς καθημερινὲς πολιτικὲς συνθῆκες.

Ὁ συμβιβασμὸς ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχτοῦν οἱ ἱεράρχες μας εἶναι γιὰ ἐξωτερικὴ χρήση, μπορεῖ νὰ εἶναι μόνο ὡς «Ἀρχιεπισκοπὴ τῆς Ἀχρίδας», κάτι ποὺ δὲν εἶναι σπάνιο στὸν Ὀρθόδοξο κόσμο, εἰδικὰ ἐὰν εἶναι γνωστὸ ὅτι ὅλες οἱ Ἐκκλησίες ἔχουν ἕνα ἐπίθετο.

Ὅπως ποτὲ ἄλλοτε, τὸ Φανάρι μᾶς ὑποστηρίζει ὡς χώρα. Ἡ ἐπίλυση αὐτοῦ τοῦ προβλήματος θὰ σημαίνει σαφῆ γεωπολιτικὸ ὁρισμὸ τῆς Βόρειας Μακεδονίας στὸν δυτικὸ κόσμο καὶ θὰ ἀκυρώσει τὶς τελευταῖες προσπάθειες τῶν αὐταρχικῶν ἀνατολικῶν δυνάμεων νὰ ἐπηρεάσουν τὴ ζωή μας.

Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ τὸ συντηρητικὸ κοινὸ στὴ χώρα μας πρέπει νὰ σταθεῖ σαφῶς πίσω ἀπὸ τὴν ἀπόφαση τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ποὺ θὰ συνοδεύεται ἀπὸ συνοδευτικοὺς συμβιβασμούς.

Ὁποιαδήποτε ἄλλη ἐπιλογὴ θὰ ταιριάζει μόνο σὲ ἐκείνους ποὺ δὲν πιστεύουν καλὰ γιὰ τὴ χώρα μας καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ θέλουν νὰ χρησιμοποιήσουν τὴν εὔθραυστη ὑπόσταση τοῦ κράτους μας».

Previous Article

ΥΒΡΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Next Article

Σεβ. Κορίνθου: «Πουλάει τάχα ἡ κόντρα μὲ τὴν Ἐκκλησία;»

Διαβάστε ακόμα