Εὐθύνεται ἡ «θεολογία τοῦ προσώπου» διὰ τὴν κατάστασιν τῆς Ἱεραρχίας;

Share:

Τοῦ κ. Παύλου Τρακάδα, θεολόγου

Ὁ «παντεπόπτης» καὶ ἀκάματος Ἀρχισυντάκτης τοῦ «Ο.Τ.» εἶχε τὴν εὐγενῆ καλωσύνην νὰ μὲ ἐνημερώση ὅτι τὸ ἄρθρον μου, ποὺ ἐδημοσιεύθη μὲ τὸν τίτλον «Ἡ θεολογία τοῦ προσώπου εὐθύνεται διὰ τὴν ἀμηχανίαν τῶν Ἱεραρχῶν» (ἀρ. φ. 2339/29.01.2021), ἐδέχθη ἐπικρίσεις ἐπωνύμως, διὰ τοῦτο θεωρῶ ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη μία ἀπάντησις, ὄχι διὰ νὰ ἐπιχειρήσω νὰ ὑπερασπισθῶ ὅσα ἔγραψα, ἀλλὰ ὡς ὀφειλὴ εἰς τὴν προσπάθειαν νὰ ὑπάρξη μία συνισταμένη εἰς τὸν ἀντιοικουμενιστικὸν ἀγῶνα.

Ὁ κ. Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου, τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζω, ἐδημοσίευσεν εἰς τὸ ἱστολόγιον «eugenikos.blogspot.gr» ἄρθρον μὲ τίτλον «Ἡ μισὴ ἀλήθεια εἶναι τὸ ἴδιο ἔνοχη μὲ τὸ ψέμα καὶ ὑποστηρίζει ἀντὶ νὰ πολεμάει τὴν αἵρεση. Σχόλιο στὸ κείμενο τοῦ θεολόγου κ. Παύλου Τρακάδα». Μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρει:

«Δημοσιεύθηκε πρόσφατα στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» ἕνα ἄρθρο τοῦ θεολόγου κ. Παύλου Τρακάδα μὲ τίτλο: «Ἡ θεολογία τοῦ προσώπου εὐθύνεται γιὰ τὴν ἀμηχανία τῶν Ἱεραρχῶν». Στὸ ἄρθρο αὐτὸ πολὺ σωστὰ ὁ κ. Τρακάδας ἐπισημαίνει ὅτι κύρια αἰτία τῆς σημερινῆς στάσεως τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ λεγόμενη «θεολογία τοῦ προσώπου». Καὶ ἐπισημαίνει μεταξὺ ἄλλων ὁ κ. Τρακάδας: [παραθέτει ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ ἄρθρο μου]…

Μὲ τὰ παραπάνω λόγια ὁ κ. Τρακάδας παρουσιάζει μία -φυσικὰ- τραγικὴ ἀλήθεια. Ἀλλὰ τὴν ἐκφράζει (κι αὐτὸς καὶ ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» ποὺ δημοσιεύει ἄνευ σχολιασμοῦ τὸ ἄρθρο) κατὰ τὸ ἥμισυ· καὶ ἡ μισὴ ἀλήθεια εἶναι τὸ ἴδιο ἔνοχη, ὅπως τὸ ψέμα. Παρουσιάζω τοὺς λόγους αὐτῆς μου τῆς τοποθέτησης:

Α) Ἤδη ὁ τίτλος προϊδεάζει τὸν ἀναγνώστη, ὅτι αὐτὸ ποὺ θὰ διαβάζει εἶναι ἐσκεμμένως ἡμιτελές: Διότι οἱ Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν βρίσκονται σὲ ἀμηχανία, ἀλλὰ ἀντιθέτως μηχανορραφοῦν καὶ καινοτομοῦν, προδίδουν καὶ κακοδοξοῦν γυμνῇ τῇ κεφαλῇ, δημοσίως καὶ μὲ κάθε εὐκαιρία. Προδίδουν τὸν Θεὸ τὸν Ὁποῖον ὑποτίθεται ὡς ἱερεῖς θὰ ὑπηρετοῦσαν, θὰ κήρυτταν καὶ θὰ εὐαγγελίζονταν. Προδίδουν τὸ ποίμνιο, τὸ ὁποῖο ὑποτίθεται θὰ προστάτευαν καὶ θὰ ποίμεναν. Προδίδουν τὴν Ἐκκλησία, τὴν ὁποίαν ὡς μέλη Της ὑποτίθεται θὰ ὑπεράσπιζαν καὶ θὰ προέβαλαν. Προδίδουν τὸν κάθε ἄνθρωπο, τὸν ὁποῖο ὑποτίθεται μὲ τὴν διδασκαλία τους θὰ ἔσωζαν ἀπὸ κάθε πλάνη καὶ λάθος ἐπιλογή.

Β) Ὁ κ. Τρακάδας ἀπομονώνει τὴν «θεολογία τοῦ προσώπου» καὶ τὸν κύριο ἐκφραστή της, τὸν Περγάμου Ζηζιούλα, καὶ τὴν παρουσιάζει μόνο ὡς αἰτία τῆς σημερινῆς καταστάσεως μὲ τὰ μέτρα κατὰ τοῦ Κορωνοϊοῦ. Μάλιστα ἀναφέρει ὅτι ἡ κακοδοξία αὐτὴ δὲν φανερώθηκε στὴν περίπτωση ἐπιβολῆς τῶν μνημονίων (!!!) στὴν Ἑλλάδα καὶ μὲ αὐτὸ τελειώνει κάθε ἀναφορά του σχετικὰ μὲ αὐτὴ τὴν αἱρετικὴ διδασκαλία.

Ὅμως ἡ αἱρετικὴ «θεολογία τοῦ προσώπου» ὑπάρχει δεκαετίες ὁλόκληρες (δὲν τὸ γνωρίζει αὐτὸ ὁ κ. Τρακάδας;) καὶ ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς δηλητηριώδεις κεφαλὲς τῆς οἰκουμενιστικῆς λερναίας ὕδρας ποὺ λυμαίνεται τὴν Ἐκκλησία. Ὁ Σεβ. Ναυπάκτου, ὁ ὁποῖος τώρα ξέχασε κι αὐτὸς διὰ μαγείας ἢ μᾶλλον γιὰ λόγους ἀναρριχήσεως καὶ ἐξελίξεως, τί ἔλεγε, κάποτε, εἶχε πεῖ σχετικὰ μὲ αὐτὴ τὴν αἱρετικὴ διδασκαλία στὶς 18.03.2016: «ἡ ὅλη προβληματικὴ περὶ τοῦ προσώπου ἀποτελεῖ, χωρὶς νὰ κινδυνολογῶ, μία αἵρεση συνέχεια τοῦ ἀρειανισμοῦ, τοῦ μονοθελητισμοῦ καὶ εἶναι ἐπηρεασμὸς ἀπὸ τὴν ὑπαρξιστικὴ φιλολογία» (Ναυπάκτου Ἱεροθέου «Παρατηρήσεις γιὰ τὴν Ἁγία καὶ μεγάλη Σύνοδο κατὰ τὴν σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλάδος» βλ. στὸ τέλος τοῦ κειμένου καὶ ἄλλη του τοποθέτηση ποὺ δείχνει, ὅτι καὶ ὁ Σεβ. Ναυπάκτου κάθε ἄλλο παρὰ σὲ ἀμηχανία βρίσκεται, ἀλλὰ προδίδει συνειδητά).

Θὰ ἐπαναλάβω: Οἱ Ἱεράρχες ἄκουσαν, ἐνημερώθηκαν στὴν Ἱ. Σύνοδο καὶ στήριξαν μὲ τὴν στάση τους παρόλα αὐτὰ -στὴν σχεδὸν ἀπόλυτη πλειοψηφία τους- τὴν «αἵρεση συνέχεια τοῦ ἀρειανισμοῦ, τοῦ μονοθελητισμοῦ καὶ ἐπηρεασμὸ ἀπὸ τὴν ὑπαρξιστικὴ φιλολογία». Καὶ ὄχι μόνο αὐτό: Ἀγνόησαν καὶ πέταξαν στὸν κάλαθο τῶν ἀχρήστων ψήφισμα/καταγγελία 300 πιστῶν σχετικὰ μὲ τὸν Περγάμου καὶ τὴν αἵρεση ποὺ διδάσκει: [παραθέτει τὸ «ΨΗΦΙΣΜΑ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΖΟΝΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΡΓΑΜΟΥ κ. ΙΩ. ΖΗΖΙΟΥΛΑ»]…

Πρὶν δέκα χρόνια λοιπόν, στάλθηκε ἡ καταγγελία αὐτὴ καὶ οἱ Ἱεράρχες τὴν ἀγνόησαν! Καὶ ὁ κ. Τρακάδας μιλάει γιὰ ἀμηχανία ἐκ μέρους τους;

Γ) Ἡ διδασκαλία τῆς «θεολογίας τοῦ προσώπου» διδάσκει περὶ Πρωτείου τοῦ Πατριάρχου καὶ τοῦ Ἐπισκόπου, παρουσιάζει τὴν Ἐκκλησία ὄχι ὡς Χριστοκεντρικὴ ἀλλὰ ὡς Τριαδοκεντρική, γιὰ νὰ στηρίξει ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ πρωτεῖο, προκαλεῖ σύγχυση καὶ ἀκυρώνει τὸ τριαδικὸ δόγμα, προωθεῖ τὴν ἀναγνώριση τῶν αἱρετικῶν ὡς ἐκκλησίες (ὅλα αὐτὰ κ. Τρακάδα δὲν τὰ ἀναφέρετε), καὶ γι’ αὐτὸ περιλαμβάνεται στὸ κείμενο τῆς ἐγκυκλίου τῆς ψευτοσυνόδου τοῦ Κολυμπαρίου στὸ κεφάλαιο.

Γράφει σχετικὰ μὲ τὰ παραπάνω ὁ π. Ἐπιφάνιος Καψαλιώτης στὴν κριτική του τῶν κειμένων τῆς ΑκΜΣ: [παραθέτει ἀπόσπασμα]…

Ἄρα κ. Τρακάδα, ἡ «θεολογία τοῦ προσώπου» καὶ αἵρεση εἶναι (ἐσεῖς τὸ ἀποκρύβετε), καὶ οἱ Ἱεράρχες τὴν γνωρίζουν καὶ τὴν ἀποδέχθηκαν μέσῳ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ Κολυμπαρίου (ἐσεῖς τὸ ἀποκρύβετε), καὶ ἔχει τρομακτικότερες διαστάσεις καὶ ἀποτελέσματα (ἐσεῖς τὸ ἀποκρύβετε). Αὐτὸ πού ἐσεῖς ὀρθὰ τώρα διαπιστώνετε κ. Τρακάδα εἶναι ἁπλῶς μία ἀπὸ τὶς πολλὲς διαστροφὲς ποὺ ἔχει ἐπιφέρει ἡ ἐπιβολὴ τῆς οἰκουμενιστικῆς παναιρέσεως, κύριο στοιχεῖο τῆς ὁποίας εἶναι ἡ «θεολογία τοῦ προσώπου». Οἱ Ἱεράρχες ἀφοῦ ἀποδέχθηκαν τὴν αἵρεση καὶ τὴν διδάσκουν γυμνῇ τῇ κεφαλῇ, ἀφοῦ ἀμφισβήτησαν τὴν Μία ἀλήθεια καὶ τὸν ἀλάθητο χαρακτήρα Της, ἀφοῦ τὴν ἐξίσωσαν μὲ τὸν βλάσφημο παπισμὸ καὶ τὸν προτεσταντικὸ περίγελο, ἐκκοσμικεύουν καὶ ὑποτάσσουν τώρα τὴν Ἐκκλησία στοὺς κοσμικοὺς θεσμούς. Φυσικά, θὰ ἐπαναλάβω, ὄχι ἀπὸ ἀμηχανία, ἀλλὰ ἀπὸ πεποίθηση.

Ὡς θεολόγος ὅμως ὀφείλατε νὰ παρουσιάσετε ὅλη τὴν ἀλήθεια καὶ γιὰ τὴν αἵρεση καὶ γιὰ τοὺς προδότες Ἱεράρχες. Καὶ ἀφοῦ τὴν παρουσιάζατε, ὀφείλατε ὡς θεολόγος νὰ ἀπαιτήσετε τὴν συνοδικὴ καταδίκη τῆς αἱρέσεως καὶ ὅλων ὅσων τὴν προωθοῦν. Ἂν δὲν τὸ κάνετε, τότε ἀντὶ νὰ τὴν πολεμᾶτε τὴν ὑποστηρίζετε».

Εὐχαριστῶ τὸν κ. Τσακίρογλου, ὁ ὁποῖος εὐθαρσῶς δηλώνει ὅτι ὅσα γράφω εἶναι «πολὺ σωστὰ» καὶ ὅτι παρουσιάζω τὴν «τραγικὴ ἀλήθεια». Ἡ διαφωνία του εἶναι ὅτι τὸ ἄρθρο μου εἶναι «ἐσκεμμένως ἡμιτελές», καθὼς ἡ «προδοσία» τῶν Ἱεραρχῶν εἶναι συνειδητή. Δὲν εἶμαι καρδιογνώστης οὔτε παντογνώστης. Ἂν πρόκειται ὅμως νὰ πλειοδοτήσωμεν ποῖος προβαίνει εἰς σκληροτέραν κριτικήν, τότε ὀφείλω νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον μου γράφω κάτι χειρότερον ἀπὸ ὅσα περὶ «συνειδητῆς προδοσίας» ἀναφέρει ὁ κ. Τσακίρογλου, ὅτι ἐνδεχομένως τὸ πράττουν ἐπιπλέον μὲ ἰδιοτέλειαν, διὰ νὰ κρατήσουν τὰς θέσεις των, ὑποδουλωμένοι εἰς τὴν κοσμικὴν ἐξουσίαν. Διὰ νὰ μὴ ὑπενθυμίσω καὶ τὴν συμπερασματικὴν φράσιν μου «Ἐπιστρέψαμεν εἰς συνθήκας «Ἄουσβιτς» (ὄχι τόσον βιοτικά, ὅσον ἀνθρωπολογικὰ) καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι συνένοχος!». Ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ὅτι αὐτὴ ἡ κριτικὴ ἔχει νὰ ἐπιτελέση ἕνα ἄλλον ρόλον, ἀπὸ τὸ νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν ἁπλῶς τὴν λέξιν «προδοσία»;

Ὁ κ. Τσακίρογλου μὲ μέμφεται ἐπίσης ὅτι ἀπομονώνω «τὴν «θεολογία τοῦ προσώπου» καὶ τὸν κύριον ἐκφραστήν της, τὸν Περγάμου Ζηζιούλα». Προφανῶς δὲν ἐμελέτησε τὸ ἄρθρον μου, εἰς τὸ ὁποῖον ὄχι μόνο τὸν ἀναφέρω δὶς ὡς κύριον ἐκφραστὴν αὐτῆς τῆς ἐπιφαινομένης θεολογίας, ἀλλὰ χαρακτηρίζω τὰ ὅσα προσφάτως ἐδήλωσε θεολογικῶς «ἀνυπόστατα», «πλάνη» καὶ «εἰδωλολατρία», χαρακτηρισμοὶ χειρότεροι τῆς «αἱρέσεως». Παρέλκει νὰ ἀναφέρω ὅτι ὑπάρχουν καὶ παλαιότερα ἄρθρα μου εἰς τὸν «Ο.Τ.», ὅπου τοῦ ἀσκῶ κριτικήν. Ἐπίσης, τὸ ὅτι «δὲν φανερώθηκε» ἡ θεολογία αὐτὴ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν μνημονίων, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ὑπῆρχεν, ὡς τὸ παρανοεῖ, ἀλλὰ ὅτι «δὲν ξεσκεπάστηκε» τότε, διότι ἦτο συμβατὴ μὲ τὸ τότε οἰκονομικὸν διακύβευμα.

Ὅσον ἀφορᾶ τὸ τρίτον σημεῖον τῆς κριτικῆς του συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὅσα γράφει, ἀλλὰ μὲ δύο μικρὰς ἐπισημάνσεις. Πρῶτον, ἡ «θεολογία τοῦ προσώπου» δὲν εἶναι «Τριαδοκεντρική», καθὼς δὲν εἶναι κἄν «Τριαδολογία» αὐτὸ ποὺ ἐπικαλεῖται καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ συζητῶμεν περὶ «φαινομενικῶς τριαδοκεντρικῆς» ἢ «ἀρειανιζούσης τριαδολογίας». Δεύτερον, κακῶς μὲ ἐπικρίνει ὅτι «ἀποκρύπτω», διότι τὸ ἄρθρον μου ἔχει ἕνα συγκεκριμένον θέμα: Μὲ ποῖον τρόπον ἐπακριβῶς αὐτὴ ἡ θεολογία ἐπηρέασε τοὺς Ἐπισκόπους νὰ λάβουν λάθος ἀποφάσεις αὐτὴν τὴν περίοδον, ποὺ διανύομεν μὲ τὸν κορωνοϊόν. Εἶναι εὔκολον νὰ φωνάζη κανεὶς «αἵρεσις, αἵρεσις», ἀλλὰ δύσκολον νὰ καταδείξη μὲ λεπτομέρειαν καὶ νὰ ἐξηγήση τὰ βήματα, ὡς ἐπεχείρησα. Ἂν εἰς κάθε ἄρθρον πρέπει νὰ ἐπαναλαμβάνωνται τὰ πάντα περὶ τῆς ψευδοθεολογίας τοῦ προσώπου, τότε τὸ ἄρθρον δὲν θὰ ἔχη θέμα, γεγονὸς ποὺ δὲν βοηθεῖ, ἀλλὰ ὑπονομεύει τὴν σοβαρότητα τοῦ ἀγῶνος νὰ πληγῆ ὁ οἰκουμενισμὸς εἰς κάθε πτυχήν του.

Ἂν ὁ κ. Τσακίρογλου εἶχε κατανοήσει τὸ ἄρθρον μου, δὲν θὰ κατέληγε νὰ μοῦ ὑποδείξη ὅτι ὤφειλα νὰ ἀπαιτήσω «τὴν συνοδικὴ καταδίκη τῆς αἱρέσεως καὶ ὅλων ὅσων τὴν προωθοῦν», διότι ποία Σύνοδος θὰ καταδικάση ὅλους τοὺς Ἱεράρχας ποὺ «ζοῦν καὶ ἀναπνέουν» ἐντὸς τῆς «θεολογίας τοῦ προσώπου»; Ἡ ἰδία ἡ Σύνοδος πού, ὡς κατέδειξα, λαμβάνει ἀποφάσεις μὲ κριτήριον τὴν «θεολογίαν τοῦ προσώπου»; Ἢ μήπως ἐννοεῖ ὁ κ. Τσακίρογλου νὰ συγκληθῆ μία μεῖζον Σύνοδος ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου(!), διὰ νὰ καταδικάση τὴν θεολογίαν ποὺ ὁ ἴδιος προωθεῖ;! Εἶναι ἀναγκαία πρῶτα ἡ θεολογικὴ ἀφύπνισις κλήρου καὶ λαοῦ, ἄλλως τοιούτου εἴδους αἰτήματα θὰ ἔχουν τὰ ἀντίθετα ἀποτελέσματα.

Θεωρῶ ὅμως ὅτι τόσον ὁ κ. Τσακίρογλου ὅσον καὶ τὸ ἄρθρον μου ἀπευθύνονται εἰς ἀνθρώπους μὲ λεπτὰς θεολογικὰς ἀναζητήσεις. Νομίζω ὅτι ἡ πλειονότης τῶν Ἱεραρχῶν μας εὑρίσκεται σήμερα εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ περιγράφει ἡ δευτέρα ἐπικριτής μου Καθηγήτρια τῆς Θεολογίας κ. Ε. Δάφνη, μὲ τὴν ὁποίαν δὲν μπορῶ παρὰ νὰ συμφωνήσω πλήρως. Παραθέτω τὸ ἀπόσπασμα, ὅπως μοῦ προωθήθη, ζητῶν ἐκ τῶν προτέρων συγγνώμην ἂν δὲν εἶναι ἀκριβές:

«Οὔτε ἡ λεγόμενη “θεολογία τοῦ προσώπου” οὔτε ὁποιαδήποτε ἄλλη “θεολογία” εὐθύνεται γιὰ τυχὸν ἀμηχανία τῶν ἱεραρχῶν. Διότι πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν εἶναι ἀμέτοχοι τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας καὶ πίστεως. Διαβάστε προσεκτικὰ τὰ βιογραφικὰ τῶν ἑλληνόφωνων ἱεραρχῶν ἀνὰ τὸν κόσμο. Τινὲς ἐξ αὐτῶν, ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν ἔχουν παρακολουθήσει οὔτε τυπικῶς ἔστω ὁλοκληρωμένο κύκλο προπτυχιακῶν σπουδῶν Ὀρθοδόξου Θεολογίας, ἔχουν σπουδάσει πρῶτα σὲ Ρωμαιοκαθολικὲς Σχολὲς καὶ κατόπιν διῆλθαν ἀπὸ μονοετῆ μεταπτυχιακὰ Ὀρθοδόξου Θεολογίας. Ἄλλοι ἀφοῦ σπουδάσουν Νομικὰ ἢ Οἰκονομικὰ ἢ τὰ περὶ τὴν Φιλολογίαν ἐγγράφονται τυπικὰ σὲ Θεολογικὲς Σχολὲς ἀπ’ ὅπου λαμβάνουν πτυχία ἄνευ οὐσιαστικῆς φοιτήσεως, οὕτως εἰπεῖν ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ! Ἡ “τιμὴ” ἀντλεῖται καὶ ἐνίοτε ἐξαντλεῖται ἀπὸ τὶς ἑκάστοτε “συστάσεις”. Ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς ΕΚΠΑ, Κωνσταντῖνος Παπαπέτρου, ἔλεγε χαρακτηριστικὰ “σπουδάζουν δεσποτάδες”. Ὁ ἴδιος καθηγητὴς τόνιζε ὅτι ἡ Θεολογία καὶ ἡ Ἐκκλησία δὲν χρειάζονται “καριερίστες” καὶ yes-men, ἀλλὰ ἀνθρώπους μὲ ἀσκητικὸ καὶ ἀγωνιστικὸ πνεῦμα. Δυστυχῶς, ὡς φαίνεται, ἐπεκράτησαν παντοῦ διορισμένοι ἀμαθεῖς ἢ ἡμιμαθεῖς καριερίστες. Ἀλλιῶς πῶς νὰ ἑρμηνευθεῖ ἡ βουδιστικὴ ἀπάθεια ποὺ ἐπιδεικνύεται σὲ θέματα πίστεως καὶ ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένα μὲ τὴν ἀνόθευτη τήρηση τῶν Θείων Ἐντολῶν τῆς Ἁγίας Γραφῆς, Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης, τῶν Ὅρων καὶ τῶν Κανόνων πού θέσπισαν οἱ Ἑπτὰ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι;;;;».

Previous Article

Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση απέρριψε την πρόταση νόμου για “Υγειονομικό Διαβατήριο”…

Next Article

Τὸ ΟΧΙ τῶν Νεομαρτύρων

Διαβάστε ακόμα