Η Ι. ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓ. ΣΟΦΙΑΝ

Share:

Φωνὴ βαθυτάτης θλίψεως ἀπὸ τὸ κέντρο τῆς Σιναϊτικῆς ἐρήμου, τὴ Μονὴ Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Ἁγίου καὶ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ, φωνὴ ἀδελφικῆς προσευχῆς καὶ δεήσεως.

Ἡ Μονή μας, ἀδελφὸ κτίσμα τοῦ Ναοῦ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἔχοντας κοινὸ κτίτορα τὸν Μέγα Αὐτοκράτορα Ἅγιο Ἰουστινιανό, πονᾶ, ὀδυνᾶται καὶ θλίβεται ποὺ βεβηλώνεται γιὰ μιὰ ἀκόμα φορά καὶ ὁδηγεῖται σὲ βαναυσότερη αἰχμαλωσία, ἡ ἀδελφή μας Μεγάλη Ἐκκλησία, ἡ Ἁγία Σοφία, τὸ καύχημα τοῦ Γένους μας. Στὴ Μονή μας τελεῖται, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ ὑπὸ τὴν σκέπη τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, ἀκατάπαυστα ἐδῶ καὶ 16 αἰῶνες, ἡ θεία Λειτουργία, ἐνῷ ἡ Ἁγιασοφιὰ αἰχμάλωτη στὰ χέρια βαρβάρων, συλήθηκε καὶ βεβηλώθηκε πρῶτα ἀπὸ τὸν δυτικὸ χριστιανισμὸ ἀπὸ 1204-1261 γιὰ 57 ἔτη, κατὰ τὴν πρόδρομη ἅλωσή της καὶ ἀργότερα ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἀπὸ τὸ 1451 ἕως σήμερα βεβηλώνεται γιὰ 567 ἔτη.

Ὀδυνόμεθα, γιατί ἀπὸ τὴν ἐμπειρία στὴν ἱστορική μας Μονὴ βιώνουμε καθημερινά, ὅτι τόσο ἡ Μονή μας, ὅσο καὶ ἡ Ἁγία Σοφία, δὲν εἶναι ἄψυχα  κτίσματα, καρποὶ ἀνθρώπινης φιλοδοξίας ἢ μαξιμαλιστικῶν προθέσεων, ἀλλὰ ἐνσαρκώσεις προσευχῆς καὶ παρακλήσεως. Πρόκειται γιὰ ζῶντες ὀργανισμοὺς ποὺ μυστικὰ αἰσθάνονται, συνοδύνουν καὶ συστενάζουν. Ἀποτελοῦν ὑλικὰ  σύμβολα ποὺ ἀνάγουν, ἐκφράζουν καὶ πάνω τους καθρεπτίζουν ὑπεραισθητὲς πραγματικότητες καὶ ἀντιφέγγουν τὸ ἀποθετὸ Κάλλος καὶ τὸ Φῶς τῆς Βασιλείας τῆς Τρισηλίου Θεότητος. Ὅταν οἱ ἀβάπτιστοι ἐκπρόσωποι τῶν Ρῶς, πρόγονοι τῶν ὁμοδόξων μας Ρώσων τὸν 10ο αἰῶνα εἰσῆλθαν γιὰ πρώτη φορά στὴν Ἁγία Σοφία, ὁμολόγησαν ὅτι ἀντίκρυσαν τὸν οὐρανὸ στὴν γῆ. Ἐθελοτυφλοῦμε σὲ αὐτὴ τὴν πραγματικότητα, τῆς ὁποίας εἴμεθα μάρτυρες καὶ κληρονόμοι.

Ὁ Δυτικὸς κόσμος ἀντιμετωπίζει, ἀφ’ἑνὸς μὲν μὲ οὑμανιστικὰ κριτήρια τὸ θαῦμα τῆς Ἁγίας Σοφίας, μένοντας στὶς πράγματι τεράστιες καλλιτεχνικές του διαστάσεις, ἀφ’ἑτέρου δὲ ἔχοντας ἀπολέσει στὴν θεολογία του τὴν αἴσθηση τῆς ἱερότητας δὲν κατανοεῖ τί σημαίνει βεβήλωση, στὴν ὁποία περιέρχεται.

Πόσο ὅμως σύμφωνο μὲ τὴν παράδοσή μας καὶ τὶς προϋποθέσεις κατασκευῆς τῆς Ἁγίας Σοφίας εἶναι ὅταν καὶ ἐμεῖς συστοιχούμενοι μὲ αὐτοὺς τὴν ἀποκαλοῦμε «μνημεῖο», λέξη, ποὺ ἀφ’ἑνὸς μὲν δὲν τὴν ἐκφράζει, γιατί ὡς Ναὸς ἔχει ἄλλη λειτουργία, ἀφ’ἑτέρου δὲ γιατί, στὴν γλῶσσα μας τουλάχιστον, ἡ λέξη μνημεῖο ἔχει καὶ τὴν ἔννοια τοῦ ταφικοῦ χώρου. Πόσο λοιπὸν παράδοξο καὶ ἀσύμβατο εἶναι νὰ ἀποδεχόμαστε ὡς μνημεῖο-νεκρό, ἕνα ζωντανὸ ὀργανισμὸ σὰν τὴν Ἁγία Σοφία;

Ἂν ἐμπεδώσουμε ὅτι ἡ Ἁγιασοφιά, εἶναι Ἱερὸς Ναὸς καὶ μάλιστα σημεῖο (σύμβολο) γιὰ ὅλους μας, ὅτι ἡ καρδιὰ τοῦ Γένους μας πάλλεται,  γονατίζει εὐλαβικὰ καὶ λειτουργεῖται μυστικὰ στὸ Ναὸ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας, μόνο τότε τὴν ἀξίζουμε!

Πρὸς τὴν τοῦ Θεοῦ Σοφία, τὸν Κύριό μας, ποὺ ἔχει τὸ κατοικητήριό Του ὑπὸ τὴν σκέπη Του καὶ τὸ διατήρησε ἀκέραιο 16 αἰῶνες, ἂς ἑνώσουμε τὶς δυνάμεις μας, τὶς  φωνές μας, καὶ τὶς προσευχές μας, ὥστε καὶ πάλι νὰ μεριμνήσει γιὰ τὶς  νέες καταιγίδες ποὺ φαίνεται νὰ ξεσποῦν.

   ΕΚ ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ ΣΙΝΑ, 23 Ἰουλίου 2020

Previous Article

12 Σεπτεμβρίου

Next Article

Τι λένε γιατροί για τον COVID-19 και τη χρήση μάσκας

Διαβάστε ακόμα