Η ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Share:

Η ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας

2ον – Τελευταῖον

Τὴν ὀγδόη λοιπὸν ἡμέρα περιτέμνεται ὁ Χριστός, καὶ παίρνει, ὅπως εἶπα, τὸ ὄνομα, γιατί τότε ἀκριβῶς ἔχουμε σωθεῖ ἀπὸ Αὐτὸν καὶ μέσῳ Αὐτοῦ. Γιατί λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός, ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ, συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτίσματι, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν (:ἔχοντας κοινωνία μαζί Του περιτμηθήκατε μὲ πνευματικὴ περιτομή, ποὺ δὲν γίνεται μὲ χέρι ἀνθρώπινο, ὅπως ἡ ἰουδαϊκὴ περιτομή, ἀλλὰ ἐνεργεῖται ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Καὶ ἡ περιτομὴ αὐτὴ συνίσταται στὴν ἀπέκδυση καὶ στὴν ἀποβολὴ τοῦ σώματος ποὺ ἦταν ὑποδουλωμένο στὶς ἁμαρτίες τῆς σαρκός. Καὶ ἡ ἀπέκδυση αὐτὴ ποὺ ἔγινε ὄχι  μὲ τὴν κατακοπὴ τοῦ σώματος, ἀλλὰ εἶναι ἡ περιτομὴ ποὺ λάβατε ἀπὸ τὸν Χριστό, ὅταν ἐνταφιαστήκατε μαζί Του στὸ βάπτισμα. Καὶ δὲν ἐνταφιαστήκατε μόνο, ἀλλὰ καὶ ἀναστηθήκατε μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ μυστηριακῶς διὰ τοῦ βαπτίσματος. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἔγιναν, ἐπειδὴ πιστέψατε στὴν ἐνέργεια καὶ τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος Τὸν ἀνέστησε ἀπὸ τοὺς νεκρούς.  Πιστέψατε, δηλαδή, ὅτι ὁ Θεὸς μὲ τὴν ἴδια ἐνέργεια καὶ δύναμη θὰ ἀναστήσει καὶ ἐσᾶς ἀπὸ τοὺς νεκροὺς)» [Κoλ. 2,11-12]. Ὥστε λοιπὸν ὁ θάνατός Του ἔγινε γιὰ χάρη δική μας, καθὼς καὶ ἡ ἀνάσταση καὶ ἡ περιτομή. Γιατί πέθανε, ὥστε ἐμεῖς ποὺ διὰ τοῦ βαπτίσματός μας πεθάναμε μαζὶ μὲ Αὐτὸν , ποὺ πέθανε γιὰ τὴν ἁμαρτία, νὰ μὴ ζήσουμε ποτὲ πιὰ γιὰ τὴν ἁμαρτία. Γι’ αὐτὸ ἔχει εἰπωθεῖ τὸ ἑξῆς: «εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν (:τὸ ὅτι οἱ πιστοὶ θὰ ἀπολαύσουν αἰώνια καὶ ἔνδοξη σωτηρία εἶναι λόγος ἀξιόπιστος· διότι ἐὰν πεθάναμε μαζὶ μὲ τὸν Χριστό, μὲ τὸ ἅγιο βάπτισμα καὶ τὶς θλίψεις ποὺ ὑποφέρουμε γι’ Αὐτόν, μαζί Του καὶ θὰ ζήσουμε στὴν ἄλλη ζωή)» [Β΄ Τιμ.2,11].

Λέγεται βέβαια ὅτι πέθανε γιὰ τὴν ἁμαρτία, ὄχι ἐπειδὴ ἁμάρτησε ὁ ἴδιος (γιατί λέγει τὸ Εὐαγγέλιο: «ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ (:Αὐτὸς δὲν ἔκαμε ποτὲ καμία ἀπολύτως ἁμαρτία· οὔτε δὲ καὶ στὸ στόμα του βρέθηκε ποτὲ δόλος ἢ ἔστω καὶ ὁ παραμικρότερος ἁμαρτωλὸς λόγος)» [Α΄Πέτρ. 2,22], ἀλλὰ ἐξαιτίας τῆς δικῆς μου ἁμαρτίας. Ὅπως ἀκριβῶς λοιπὸν πεθάναμε μαζὶ μὲ Αὐτὸν ποὺ πέθανε, μαζί Του καὶ θὰ ἀναστηθοῦμε [βλ. παραπάνω, Β΄ Τιμ. 2,11].

Ἐπίσης, ἐπειδὴ ὁ Υἱὸς ἦρθε μαζί μας, ἂν καὶ ἦταν ἀπὸ τὴ φύση Του Θεὸς καὶ Κύριος τῶν ὅλων, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν περιφρονεῖ τὰ δικά μας μέτρα, ἀλλὰ μαζὶ μὲ ἐμᾶς ὑποτάχθηκε στὸν ἴδιο νόμο, ἂν καὶ ὁ ἴδιος ὡς Θεὸς ἦταν νομοθέτης. Περιτέμνεται ὀκτὼ ἡμερῶν μαζὶ μὲ τοὺς Ἰουδαίους, γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει τὴ συγγένειά Του μὲ αὐτούς, ὥστε νὰ μὴ Τὸν ἀρνηθοῦν. Γιατί ὁ Χριστὸς ἀναμενόταν ἀπὸ τὴ γενεὰ τοῦ Δαβίδ, καὶ τοὺς ἔδωσε τὴν ἀπόδειξη τῆς συγγένειάς Του μὲ αὐτόν. Γιατί, ἐάν, μολονότι ἔλαβε τὴν περιτομή, καὶ πάλι ἔλεγαν «τοῦ­τον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν (:Ἐμεῖς, ποὺ εἴμαστε σπουδαγμένοι καὶ ἀναγνωρισμένοι ἄρχοντες τοῦ ἔθνους, ξέρουμε ὅτι ὁ Θεὸς ἔχει μιλήσει στὸ Μωυσῆ καὶ σὲ κανένα ἄλλον. Αὐτὸς μᾶς εἶναι ἄγνωστος καὶ δὲν ξέρουμε ἀπὸ ποῦ εἶναι καὶ ἀπὸ ποῦ στάλθηκε)»[Ἰω.9,29], ἂν δὲν εἶχε περιτμηθεῖ σαρκικὰ καὶ δὲν τηροῦσε τὸν μωσαϊκὸ νόμο, θὰ εἶχε εὔλογη πρόφαση ἡ ἄρνησή τους. Ἀλλὰ ὅμως μετὰ τὴν δική Του περιτομὴ  ἔχει παύσει ἡ σαρκικὴ περιτομή, ἐπειδὴ εἰσήχθηκε σὲ ἐμᾶς αὐτὸ ποὺ ὑποδηλώνεται μὲ αὐτή, δηλαδὴ τὸ βάπτισμα· γι’ αὐτὸ ἐμεῖς δὲν περιτεμνόμαστε πιά.

Νομίζω βέβαια ὅτι ἡ περιτομὴ συμβολίζει τρία πράγματα. Ἕνα ὅτι σὰν κάποιο σημάδι καὶ σφραγῖδα ξεχωρίζει τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοὺς διαχωρίζει ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἔθνη. Δεύτερον, μέσα της προτυπώνει τὴ Χάρη καὶ τὴ δύναμη τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος· διότι, ὅπως ἀκριβῶς αὐτὸς ποὺ περιτεμνόταν, μὲ τὴ σφραγῖδα αὐτὴ ἐντασσόταν παλαιὰ στὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ, ἔτσι καὶ αὐτὸς ποὺ βαπτίζεται, τυπώνοντας μέσα του ὡς σφραγῖδα τὸν Χριστό, ἀναγράφεται στὴν υἱοθεσία τοῦ Θεοῦ. Καὶ τρίτον, εἶναι σύμβολο τῶν προσερχόμενων στὴν πίστη μὲ τὴ χάρη, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν κοφτερὸ λόγο τῆς πίστεως καὶ μὲ κόπους ἀσκητικοὺς ἀποκόπτουν τὶς ἐπαναστάσεις τῶν σαρκικῶν ἡδονῶν καὶ παθῶν καὶ τὰ ἀπονεκρώνουν, ὄχι κόβοντας τὸ σῶμα, ἀλλὰ καθαρίζοντας τὴν καρδιά, καὶ κάνοντας τὴν περιτομὴ ὄχι σύμφωνα μὲ τὸν νόμο,ἀλλὰ πνευματικά· καὶ ὅπως διαβεβαιώνει ὁ θεόπνευστος Παῦλος, ὁ ἔπαινος αὐτῶν δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη ἐπίκριση, ἀλλὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν οὐράνια ἀπόφαση [Ρωμ. 2, 28-29: «Οὐ γὰρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ Ἰουδαῖός ἐστιν, οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή, ἀλλ’  ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος, καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι, οὐ γράμματι, οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ’   ἐκ τοῦ Θεοῦ (: διότι Ἰουδαῖος ἀληθινὸς καὶ ἄξιος τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ ἐξωτερικῶς φαίνεται ὡς Ἰουδαῖος, οὔτε ἀληθινὴ περιτομὴ εἶναι ἐκείνη, ποὺ ἔχει γίνει καὶ φαίνεται στὴ σάρκα. Ἀλλὰ πραγματικὸς καὶ εὐάρεστος στὸν Θεὸ Ἰουδαῖος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ μὲ τὸ ἄγνωστο στοὺς ἀνθρώπους καὶ κρυφὸ ἐσωτερικό του ποὺ εἶναι φανερὸ μόνο στὸ Θεό, λατρεύει καὶ ὑπακούει στὸν Θεό. Καὶ ἀληθινὴ περιτομὴ εἶναι ἡ ἀποκοπὴ πάσης κακίας καὶ ἐνοχῆς ἀπὸ τὴν καρδιά, ἡ ὁποία γίνεται μὲ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ὄχι μὲ τὴν τυπικὴ καὶ νεκρὴ πλέον διάταξη τοῦ μωσαϊκοῦ Νόμου,ἡ ὁποία δὲν ἔχει τὴ δύναμη νὰ μεταβάλλει τὴν καρδιά. Αὐτὸς δέ, ὁ ἀληθινὰ γνήσιος Ἰουδαῖος θὰ λάβει τὸν ἔπαινό του, ὄχι ἐκ μέρους ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὑπόκεινται σὲ πλάνη, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Θεό)»].

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ,

ἐπιμέλεια κειμένου: Ἑλένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

ΠΗΓΕΣ:

  • Ἁγίου Κυρίλλου, ἀρχιεπισκόπου Ἀλεξανδρείας, Ἐξήγησις ὑπομνηματικὴ εἰς τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον, Πανεπιστήμιο Αἰγαίου, ἐρευνητικὸ ἔργο «Οἱ δρόμοι τῆς πίστης: Ψηφιακὴ Πατρολογία» • (greekdownloads3.files.wordpress.com, σελ. 7-12) • Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας Ἅπαντα τὰ ἔργα, πατερικὲς ἐκδόσεις «Γρηγόριος Παλαμᾶς», ἐκδ. οἶκος «Τὸ Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη 2005, «Ὑπόμνημα εἰς τὸ κατὰ Λουκᾶν Α΄», σελ. 187- 193. • Π. Τρεμπέλα, Ἡ Καινὴ Διαθήκη μὲ σύντομη ἑρμηνεία (ἀπόδοση στὴν κοινὴ νεοελληνική), ἐκδόσεις ἀδελφότητος θεολόγων «Ὁ Σωτήρ», ἔκδοση τέταρτη, Ἀθήνα 2014. • greek-language.gr • users.sch.gr
Previous Article

ΝΑ ΜΗ ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΟΙΜΩΞΙΟΛΟΓΟΥΣ

Next Article

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Διαβάστε ακόμα