Καραδοκεί ο “δούρειος ίππος” της Ουνίας, εν όψει εξελίξεων εις το θέμα της αυτοκεφαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας

Share:

Του κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Το πρόβλημα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας είναι αρκετά μεγάλο και πολύπλοκο. Εκτός από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας – Πατριαρχείο Μόσχας, υπάρχουν και δύο σχισματικές, η σχισματική “Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία – Πατριαρχείο Κιέβου” και η αυτοκαλούμενη “Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία”.
Η σχισματική “Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία – Πατριαρχείο Κιέβου”, αποτελεί προϊόν του σχίσματος του 1992 και έλκει τις απαρχές της το έτος 1921, αλλά κατ’ ουσία η σημερινή της μορφή είναι απότοκος της “αναδημιουργίας” της, που πραγματοποιήθηκε το έτος 1990 λίγο πριν την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Όμοια είναι και η περίπτωση της σχισματικής “Ουκρανικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας”.
Το θέμα αυτό της αυτοκεφαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, είναι ένα πρόβλημα που χρήζει ιδιαίτερων χειρισμών, καθότι η Ουνία στην Ουκρανία καραδοκεί. Οι ουνίτες στην Ουκρανία αυτοκαλούνται “Ελληνική Καθολική Εκκλησία Ουκρανίας”. Το ουνικό αυτό μόρφωμα επιζητεί από τον εκάστοτε Πάπα να αναγνωριστεί ως “Πατριαρχείο”, με την αιτιολογία ότι πρόκειται για ανεξάρτητη (sui juris) “εκκλησία”, που ως συνήθως στον Παπισμό καθιερώνονται ως “Πατριαρχεία”. Το θέμα τούτο ηγέρθηκε κατά την προετοιμασία της Β  Βατικανῆς Συνόδου. Πρόσφατα έγιναν ιδιαίτερες αναφορές για το θέμα τούτο από ουνίτες της Ουκρανίας.
Χρειάζεται λοιπόν το θέμα αυτό της αυτοκεφαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, να τύχει χειρισμών με πολλή διάκριση, γιατί τυχόν έριδες, θα τύχουν εκμετάλλευσης από τον «δούρειο ίππο» του Παπισμού, όπως χαρακτηριστικά αποκάλεσε την Ουνία ο Άγιος Πορφύριος. Ήδη οι Ουνίτες πρόσφατα πρόβαλαν τούτο το αίτημά τους προς τον Πάπα, για μετεξέλιξή τους σε “Πατριαρχείο”. Και αν γίνει αυτό θα είναι μία δυσάρεστη εξέλιξη.
Και αντιλαμβάνεται κανείς τι έχει να γίνει σε περίπτωση που υπάρξουν ακραίες αντιδράσεις, από την αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Η Ουνία καραδοκεί, όχι μόνο για την εκμετάλλευση τυχόν αντιδράσεων, αλλά και από τυχόν αναγνώριση των Ουνιτών σε “Πατριαρχείο” από τον Πάπα.
Οι ουνίτες “επίσκοποι” και οι “ιερείς” των, ενδύονται με άμφια όμοια των Ορθοδόξων. Κάνουν χρήση της Θείας Λειτουργίας του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και του Αγίου Βασιλείου. Οι ουνίτες “ιερείς” μπορεί να είναι και έγγαμοι. Η απαγγελία του Συμβόλου της Πίστεως συν­ήθως γίνεται χωρίς την προσ­θήκη του Filioque. Δεν χρησιμοποιούν όστια. Επίσης τηρούν το παλαιό ημερολόγιο. Είναι πολύ εύκολο στην Ουκρανία να παρασυρθεί ένας ανυποψίαστος Ορθόδοξος.
Είναι ένα πρόβλημα που χρήζει ιδιαίτερων χειρισμών, καθότι η Ουνία καραδοκεί. Να θυμίσουμε πως οι ουνίτες “ιερείς” αγρυπνούσαν στο πλευρό των διαδηλωτών στην ουκρανική πρωτεύουσα τον καιρό της Ουκρανικής κρίσης και την σκόπιμη προσπάθειά τους να πλαισιώσουν τη μία από τις αντιμαχόμενες πλευρές στην Ουκρανία, αλλά και την εχθρική στάση τους απέναντι στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.
Και τι δεν έχουν εκμεταλλευτεί οι ουνίτες. Η Ρωσική Εκκλησία αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα με την Ουνία, ειδικά στο έδαφος της Ουκρανίας. “Δια πυρός και σιδήρου δια πολλών αιώνων ήταν εχθρική (η ουνία) έναντι της Ορθοδοξίας”, ανέφερε παλαιότερα το Πατριαρχείο Μόσχας, χαρακτηρίζοντάς την “αιμορραγούσα πληγή”.
Αν προσμετρήσουμε ότι οι ουνίτες έχουν αρπάξει πολλούς Ναούς Ορθοδόξων με βίαιο τρόπο, όπως στην περίπτωση της αρπαγής του Ορθοδόξου Ναού, το έτος 1989 στο Ιβανο-Φραγκόσκ, όπου εξεδιώχθη ο Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Ιβανο-Φραγκόσκ Μακάριος, μαζί με τους Ορθόδοξους εκκλησιαζομένους την ώρα μάλιστα που τελούσε τη Θεία Λειτουργία, δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός απέναντι σ’ αυτή την προέκταση του “άλλου πνεύμονος”, κατά την οικουμενιστική ορολογία.
Θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω την επισήμανση του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα στον τηλεοπτικό σταθμό “Vesti-24” (14/9/2014), «ότι είναι τραγική όλη η ιστορία της συνυπάρξεως των “ελληνοκαθολικών” και των Ορθοδόξων στο χώρο της σημερινής Ουκρανίας», καταδεικνύοντας ότι «η ουνία δημιουργήθηκε ως ειδικό σχέδιο» του Παπισμού, «προκειμένου να προσηλυτισθούν οι Ορθόδοξοι στον “Καθολικισμό”» (mospat.ru). Η σημείωση μάλιστα ότι απώτερος σκοπός ήταν να υποταχθούν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στον Πάπα, φανερώνει τα πραγματικά σχέδια της Ουνίας. Και τι δεν έχει εκμεταλλευτεί αυτός ο «δούρειος ίππος» του Παπισμού, όπως χαρακτηριστικά τους αποκάλεσε ο Άγιος Πορφύριος. Χρειάζεται λοιπόν το θέμα της αυτοκεφαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, να τύχει χειρισμών με πολλή διάκριση, γιατί επιπρόσθετα με τους κινδύνους αντιδράσεων, η Ουνία καραδοκεί.

Previous Article

Η διεθνής επιστήμη κατά της αναδοχής από ομοφύλους

Next Article

«Αφήστε με να ζήσω!»