Μία ἀπάντησις εἰς τὸν Σεβ. Γουμενίσσης

Share:

Γράφει ὁ κ. Νίκος Κατσαρὸς, πρ. Α΄ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς

«Στὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γουμένισσας, Ἀξιοπόλεως καὶ Πολυκάστρου ὀφείλεται μία ἀπάντηση γιὰ τὸ περιεχόμενο τῆς 10σέλιδης ἐπιστολῆς του, ποὺ μέρος της δημοσιεύθηκε στὴν ἔγκυρη ἐφημερίδα μας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» καὶ σὲ ἄλλα ΜΜΕ. Καὶ ἐπειδὴ ὁ μακαριστὸς Θεολόγος στὸν ὁποῖο ἀναφέρεται, βρίσκεται στὴν ἄλλη ζωή, ἔκρινα ὅτι ἔχω ὑποχρέωση σὰν νομικὸς σύμβουλος, ὅταν ποίμαινε τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λάρισας καὶ Τυρνάβου, χωρὶς νὰ ζητήσω καὶ νὰ λάβω ἔστω καὶ μία δραχμή, νὰ τοῦ ἀπαντήσω στὰ κυριότερα σημεῖα τῆς μακρᾶς ἐπιστολῆς του. Ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ παρεξηγήσει τὴν ἐνέργειά μου, ποὺ εἶμαι βέβαιος ὅτι τὴν περιμένει ἀπὸ μένα ἢ ἄλλον ποὺ γνώρισε καλὰ τὸ Θεολόγο καὶ τὸ ποιμαντικό του ἔργο στὸν τόπο μας, ἀλλὰ καὶ τὶς μετέπειτα δικαστικές του περιπέτειες.

Θὰ ἐκθέσω γεγονότα ποὺ γνωρίζει καλὰ ὁ Σεβασμιώτατος Γουμένισσας. Δὲν τὰ ἀναφέρει ὅμως στὴν ἐπιστολή του ἢ ἀναφέρει μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ παρερμηνευμένα ὅμως. Δὲν ἔχω καμία πρόθεση νὰ ἀντιδικήσω μαζί του. Τὸν σέβομαι ὡς Ἱεράρχη τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ γνωρίζω ὅτι καὶ ἐκεῖνος ταλαιπωρήθηκε μὲ τὴν ἐπιλογή του ὡς Μητροπολίτη μὴ χηρεύουσας Μητρόπολης. Καὶ ἐξηγῶ τὸ χαρακτηρισμό της, ὄχι μὲ δικά μου λόγια, ἀλλὰ μὲ ὅσα ἀναφέρονται σὲ ἕξι ἀποφάσεις τοῦ Ἀνώτατου Δικαστηρίου τῆς χώρας, τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικράτειας (3795/1990, 9864/1990, 9805/1990, 3337/1991, 134/1992, 2596/1992), ποὺ ἐκδόθηκαν σὲ προσφυγὲς τοῦ Θεολόγου, ἀλλὰ καὶ χριστιανῶν τῆς Μητροπόλεώς μας. Περιορίζομαι σὲ ὅσα συνέβησαν στὴν περίοδο 1989-1991, στὰ «Λαρισαϊκά», ὅπως τὰ ὀνομάζει ὁ Σεβασμιώτατος, ἀλλὰ καὶ σὲ μερικὰ ποὺ συνέβησαν πρὸ αὐτῆς τῆς περιόδου, ποὺ καίτοι σχετικὰ τὰ παραλείπει ὁ Σεβασμιώτατος, ἤ ἐπιλέγει ὅσα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι σύμφωνα μὲ τὶς ἀπόψεις του.

Δέχονται ὅλες αὐτὲς οἱ ἀποφάσεις ὅτι, ὅταν ἐξελέγη γιὰ τὴ Μητρόπολη Λάρισας ὁ Σ/τος Δημ. Μπεκιάρης, ἡ Μητρόπολη δὲν τελοῦσε «ἐν χηρείᾳ». Εἶχε νόμιμο Μητροπολίτη τὸ Θεολόγο, ποὺ παράνομα ἐκδιώχθηκε ἀπὸ τὴ Μητρόπολη μὲ τὶς 3/11-7-1974 καὶ 7/1974 Συντακτικὲς Πράξεις τῆς Δικτατορίας καὶ τὰ ἐκδοθέντα μέσα σὲ λίγες μέρες Προεδρικὰ Διατάγματα τῆς Ἰωαννίδου Δικτατορίας καὶ τὴν ἀπὸ 11-4-1974 ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Οἱ ἀποφάσεις αὐτὲς ἀκύρωσαν τὴν ἐκδίωξη τοῦ Θεολόγου, τὴν ἐπιλογὴ ὡς διαδόχου τοῦ μακαριστοῦ Σεραφεὶμ Ὀρφανοῦ, τὶς Συντ. Πράξεις, 3 καὶ 7/74, τὰ σχετικὰ προεδρ. διατάγματα καὶ στὴ συνέχεια ἔκριναν ἄκυρες τὶς ἐκλογὲς τοῦ Σ/του Δημ. Μπεκιάρη καὶ Ἰγνατίου Λάππα. Καὶ μάλιστα δέχονται ὅτι ὁ ἐκδιωχθεὶς Θεολόγος εἶναι ἀναδρομικὰ νόμιμος Μητροπολίτης Λάρισας καὶ Τυρνάβου ἀπὸ τὴ μέρα τῆς ἐκδίωξής του καὶ συνεχῶς καὶ ἀδιαλείπτως, δηλαδὴ καὶ καθ’ ὅλο τὸ διάστημα ποὺ ἦταν στὴ Λάρισα ὁ Δημήτριος.

Γνωρίζει ὁ Σεβασμιώτατος τὸ αἰτιολογικὸ τῆς ἀποφάσεως. Δὲν κάνει κανένα λόγο στὴν ἐπιστολή του γι’ αὐτό. Οἱ 12 ἐκδιωχθέντες ἀπὸ τὶς Μητροπόλεις τους Ἱεράρχες ἔμαθαν τὶς ἀπολύσεις τους ἀπὸ τὰ ΜΜΕ. Δὲν κλήθηκαν σὲ ἀκρόαση καὶ παροχὴ ἐξηγήσεων. Δὲν ἀπαγγέλθηκε κατ’ αὐτῶν κατηγορία. Δὲν τηρήθηκαν οἱ διαδικαστικὲς ἐγγυήσεις. Οἱ Συντακτικὲς Πράξεις 3 καὶ 7 εἶναι ἀντισυνταγματικές, γιατί παραβιάζουν τὰ ἄρθρα 12, 95 καὶ 119 τοῦ τότε ἰσχύοντος Συντά-γματος καὶ τὰ σ’ αὐτὰ θεμελιούμενα ἀτομικὰ δικαιώματα τῶν διωκομένων. Οἱ Σ. Π. αὐτὲς ἀπαγόρευαν στοὺς 12 νὰ προσφύγουν στὰ δικαστήρια γιὰ τὴν ὑποστήριξη τοῦ δικαίου τους.

Ἐπίσης οἱ ἀποφάσεις αὐτὲς δέχονται ὅτι εἶναι παράνομη καὶ ἀντισυνταγματικὴ ἡ σύνθεση τῆς ὑπὸ τὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο Σεραφεὶμ Ἱεραρχίας μὲ τὸν ἀποκλεισμὸ τῶν 34 ἀπὸ τοὺς 61 Μητροπολίτες μὲ τὸν χαρακτηρισμὸ «ἀντικανονικοί», ἐνῷ ἔπρεπε, γιὰ νὰ ἐγκριθεῖ τὸ Σύνταγμα νὰ προηγηθεῖ κλήση τους πρὸς ἀκρόαση καὶ ἡ παράβαση αὐτοῦ τοῦ ὅρου συνιστᾶ παράβαση οὐσιώδους ὅρου, προβλεπομένου μάλιστα ἀπὸ τὶς Συντ. Πράξεις, πέραν τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος.

Ἄκυρες ἑπομένως εἶναι καὶ οἱ μετέπειτα ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας λόγῳ ἀντικανονικῆς συνθέσεώς της. Ὁ Σεραφεὶμ μιμούμενος τὸν ἐκλεκτό του Ἰωαννίδη ἔκρινε καὶ ἀποφάσισε μὲ τὴ συμπαράσταση τῶν Μητροπολιτῶν, ποὺ τοῦ ἀπέμειναν, μετὰ τὸν ἀποκλεισμὸ τῶν 34 καὶ τὴν ἐκδίωξη τῶν 12. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἦταν ἐκλεκτὸς τῆς Δικτατορίας. Παραγκώνισαν τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο Κοτσώνη καὶ τὸν ἔφεραν ἀπὸ τὴ Μητρόπολη Ἰωαννίνων νὰ ὁρκίσει τὴν Κυβέρνηση Ἀνδρουτσόπουλου τὴν 25-11-1973 καὶ γι’ αὐτὸ παραιτήθηκε ὁ Ἱερώνυμος. Καὶ εὔκολα γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι ἡ Δικτατορία τοῦ Ἰωαννίδη, τοῦ Παπαδόπουλου καὶ τῶν ἄλλων μποροῦσε νὰ τὸν κάνει καὶ Ἀρχιεπίσκοπο. Καὶ τὸν ἔκανε. Αὐτὰ ὅλα τὰ παραβλέπει ὁ Σεβασμιώτατος καὶ ἀναφέρεται στὸ Ζωϊτάκη καὶ ἀποδίδει σ’ αὐτὸν τὴν ἐπιλογὴ τοῦ Θεολόγου, ποὺ τὰ πράγματα ἀπέδειξαν ὅτι ἦταν ἄξιος καὶ ἱκανὸς γιὰ τὴ θέση τοῦ μητροπολίτη.

Ἑπομένως: Ὁ Σ/τος ἐκλέχθηκε σὲ μὴ χηρεύουσα Μητρόπολη, ὅπως ἔκρινε ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη. Δὲν ἐκθρονίσθηκε ἀπὸ τὸ Θεολόγο καὶ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἄσκησαν νόμιμο δικαίωμα ἐφαρμογῆς τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων τοῦ κράτους. Ἦταν παράνομη ἡ ἐκλογή του καὶ τὸ ΣτΕ ᾖρε αὐτὴ τὴν παρανομία καὶ ἀποκατέστησε τὸν Θεολόγο.

Ἀναφέρομαι στὴ συνέχεια σὲ μερικὰ σημεῖα τῆς ἐπιστολῆς του, περιοριζόμενος σὲ ὅσα συν­έβησαν στὰ ἔτη 1989-1991, γιὰ τὰ ὁποῖα καὶ ἐκεῖνος γράφει:

– Σημειώνω κατ’ ἀρχὴν στὸ ἐπισημαινόμενο στὴν ἐπιστολή του ὅτι «ἡ ἁγιωσύνη τῶν Ἁγίων εἶναι χάρισμα τοῦ Θεοῦ καὶ μέθεξη τῶν ἁγιαζομένων ἀνθρώπων. Δὲν εἶναι ἐπιτήδευμα τῶν ἀνθρώπων προσθετικὸ στὰ τοῦ Θεοῦ»… Γράφει «νὰ ἀφείνουμε νὰ δώσει ὁ Θεὸς τὴν ἀπάντηση ὅπως, ὅταν καὶ σὲ ὅσους Ἐκεῖνος εὐδοκεῖ».

Τότε γιατί ὁ Σεβασμιώτατος προτρέχει τοῦ Θεοῦ; Γιατί σπεύδει καὶ ἀντικρούει τὴν ἁγιοποίηση τοῦ Θεολόγου, ἐκθέτοντας γεγονότα ἀντίθετα πρὸς ἐκείνη; Ὁ Θεὸς ὡς παντογνώστης γνωρίζει τὰ πάντα. Δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ συνηγόρους ἢ κατηγόρους, γιὰ νὰ κρίνει τὸν ἄνθρωπο. Τὸ ὁμολογεῖ καὶ ὁ ἴδιος γράφοντας «νὰ μὴ ἐκβιάζουμε τὴν ἀπόκριση τοῦ Θεοῦ».

Λυποῦμαι εἰλικρινὰ γιὰ τὸ γραφόμενό του «… τῆς ἁγιωσύνης οἱ βάσεις ἔχουν κατέβει πιὸ χαμηλά… ἴσως νὰ ἔχουν ἐπικαιροποιηθεῖ πρὸς τὰ μέτρα τῆς σημερινῆς πολυειδοῦς πτώχευσης». Ποιὰ παραδείγματα ἁγιωσύνης «δευτέρου βαθμοῦ», γιὰ νὰ τὸν ἀποδώσω καλύτερα, θὰ ἔλεγα ἔχει ὑπόψη του; Καὶ ποιοὶ ἀπὸ τοὺς ἁρμόδιους ἔκαναν τὴν ἔκπτωση; Δὲν νομίζει ὅτι αὐτὴ ἡ ρήση του προσβάλλει συνεπισκόπους του ποὺ μετέχουν στὰ ἁρμόδια ἔργα; Ἐκτὸς ἂν ὑπονοεῖ ὅτι σ’ αὐτὸ τὸ χαμηλὸ ἐπίπεδο «χωράει» καὶ ὁ Θεολόγος!! Δὲν διορθώνονται ὅμως τέτοιες ἀποφάνσεις μὲ τὸ ἐν συνεχείᾳ «σεβόμενος ἀπόλυτα ἕνα ἕκαστον Ὑμῶν». Ἐδῶ ἔχει θέση καὶ ἕνα ἐρώτημα, ποὺ χρῄζει ἀπάντησης:

Μήπως ἐκπτώσεις στὶς βάσεις τῆς ἁγιωσύνης ἔχει συμμετοχὴ καὶ ὁ Θεός, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, μὲ τὴν ἐπιφοίτηση τοῦ ὁποίου ἀποφασίζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἡ Ἁγιωσύνη;

– Ὀφείλει νὰ δώσει μία ἐξήγηση στὸ ἀναγραφόμενο στὴν ἐπιστολή του ὅτι ὁ μοναχὸς Σίμων ἀναφέρει στὸ 6ο βιβλίο του ὅτι ὁ Ἀρχιμ. Εὐμένιος Σαριδάκης διέγνωσε ἐμμονὲς καὶ ἐκκλησιολογικὲς ἐπιλογὲς τοῦ Θεολόγου, ἐνῷ στὰ πέντε (5) πρῶτα πλέκει τὸ ἐγκώμιο τοῦ Θεολόγου. Σίγουρα εἶχε κάποιον πληροφοριοδότη καὶ πιθανότερος πρέπει νὰ εἶναι κάποιος ποὺ ἔχει ἰδιαίτερο λόγο κατὰ τοῦ Θεολόγου. Ὁ Σίμων μοναχὸς ἔχει χρέος νὰ τὸν ἀποκαλύψει. Οἱ ἀναφορὲς σὲ γνῶμες ἄλλων προσώπων, θὰ εἶναι κάποια σημάδια ἂν γνώρισαν τὸν Θεολόγο, ἀλλιῶς εἶναι μὴ πειστικές, γιατί ὄχι καὶ ἀβάσιμες, ἰδίως ὅταν δὲν κατονομάζουν τὰ πρόσωπα.-

– Γιὰ τὶς δηλώσεις τοῦ Θεολόγου στὸν τύπο ἐξηγεῖ ὁ ἴδιος ὁ Θεολόγος ὅτι θὰ πειθαρχήσει στὶς «γνήσιες» ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας, ὄχι στὶς ἄδικες, στὶς μεροληπτικές, στὶς ἐξ ὑπαρχῆς παράνομες. Οἱ προσφυγές του αὐτὴ τὴ μὴ γνήσια καὶ παράνομη ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας προσ­έβαλαν καὶ δικαιώθηκε. Ὅταν δήλωνε ὁ Θεολόγος ὅτι θὰ περιμένω τὴ φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας, νὰ τὸν καλέσει ἡ Ἐκκλησία, ἐννοοῦσε καθαρὰ καὶ ξάστερα, ὅταν τοῦ ἀποδώσει τὸ δίκαιο. Δὲν τὸ ἔπραξε ὅμως ἡ Ἐκκλησία. Τοῦ ἀπόμεινε ὁ δρόμος τῆς Δικαιοσύνης ὡς Ἕλληνα πολίτη. Ἐὰν τὸν ἀκολούθησε, τί τὸ μεμπτόν;

Οἱ ἐκδηλώσεις τῶν ἀνθρώπων ποὺ τὸν γνώρισαν ὡς Ἱεράρχη, ποὺ δούλεψαν μαζί του στὸ χριστιανικὸ ἔργο, ἦταν ἐκδηλώσεις μὲ αἴτημα τὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἀποφάσεων τοῦ ΣτΕ, τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου γιὰ τὸν ἔλεγχο τῆς νομιμότητας καὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ ἐκδηλώσεις δὲν ἀπέβλεψαν σὲ προσκομιδὴ κάποιου ὀφέλους. Τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ Συν/τος καὶ τῶν νόμων ἐπιδίωκαν. Δὲν εἶχαν καμία ὁμοιότητα πρὸς τὶς ἄλλες παράνομες ἐκδηλώσεις τὶς ἀντιεξουσιαστικές, μὲ τὶς ὁποῖες τὶς συνδέει. Δὲν πρέπει νὰ συγχέει τὰ πράγματα. Ἀντίθετα ἔπρεπε νὰ ἐξαίρει τὸ πάθος αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων γιὰ τὴ νομιμότητα, ἔστω καὶ ἂν τὸ εἰσέπραττε ἐκεῖνος. Ἂν μερικοὶ προέβησαν σὲ ἀνεπίτρεπτες πράξεις ἦταν ποτὲ δυνατὸν ὁ χαμηλῶν τόνων (κατὰ τὸν ἴδιο) καὶ ὁ ἐγνωσμένης εἰρήνης, πραότητας, ἀφιλάργυρος, γλυκύτατος Θεολόγος νὰ εἶχε κάποια συμμετοχὴ σ’ αὐτές;

Ἡ ρήση τοῦ Σ/του Γουμένισσας ὅτι ὁ Θεολόγος παρέμεινε ἡ «σημαία τῆς ὀχλοκρατίας» εἶναι ἀρκετὰ, βαριὰ, προερχόμενη μάλιστα ἀπὸ Ἕλληνα ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτη. Ὄχλος δὲν εἶναι οἱ ἀγωνιζόμενοι μὲ δική τους πρωτοβουλία γιὰ χάρη τῆς νομιμότητας. Γιὰ τὴν καταπάτηση τοῦ δικαίου ὁποιονδήποτε δικαιοῦνται οἱ ἐχέφρονες πολίτες νὰ διαμαρτύρονται γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς νομιμότητας. Ὄχλο ἀποτελοῦν οἱ ἀρνητὲς τῆς νομιμότητας, ποὺ συνοδεύουν τὴν παρουσία τους μὲ λιθοβολισμούς, ἐπιθέσεις κατὰ τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως, ποὺ τοὺς ὀνομάζουμε ἀντιεξουσιαστές, τρομοκράτες…

Ἡ ἀπόδοση στοὺς χριστιανοὺς φίλους τοῦ Θεολόγου τέτοιων περίπου χαρακτηρισμῶν προσ­βάλλει ἕνα μέρος τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.

Καὶ κάτι ἀκόμη: Ὁ Σεβασμιώτατος ἀμφισβητεῖ τὸ δικαίωμα τῆς Δικαιοσύνης νὰ κρίνει τὶς ἀποφάσεις τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ὀργάνων. Θὰ τοῦ ὑποδείκνυα νὰ ἀναγνώσει μόνον τὸ Σύνταγμα, γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ τὴν ὀλισθηρότητα καὶ τὸ νόμῳ ἀβάσιμο τῆς ἀπόψεώς του. Καὶ νὰ σκεφθεῖ ὅτι τὴν ἴδια μὲ ἐκεῖνον γνώμη ἔχουν καὶ οἱ ἀντιεξουσιαστές, οἱ ὀχλοκράτες καὶ ἄλλοι τῆς κατηγορίας τους.

Εἰσαγγελεῖς, Σεβασμιώτατε, ὑπάρχουν γιὰ τὴν προστασία τῆς νομιμότητας μὲ τὶς προτάσεις τους. Τὴν παραβιάζατε, μένοντας στὸ Μητροπολιτικὸ Μέγαρο παρὰ τὴν ἀκύρωση τῆς ἐπιλογῆς σας. Τὴν ζήτησε ὁ Θεολόγος, ὁ μόνος ἔχων συμφέρον νὰ τὴν ρωτήση. Ἡ ἐγκατάστασή του στὸ Μέγαρο δὲν ἦταν «αὐτεπάγγελτη εἰσβολή». Ἦταν ἄσκηση νομίμου δικαιώματος, ποὺ γι’ αὐτὴν ζήτησε τὴν παρέμβαση τῆς δικαιοσύνης. Ἡ ἔξωσή του ἦταν κατὰ τὸ ΣτΕ παράνομη. Ἡ προσ­φυγὴ ἦταν ἄσκηση νομίμου δικαιώματος.

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος δὲν εἶχε κανένα δικαίωμα παρεμβάσεως. Τὸ πρόβλημα ξέφυγε ἀπὸ τὶς ἁρμοδιότητές της. Ἡ Πράξη της, τῆς ἐκλογῆς καὶ τῆς καταστάσεώς σου ἀκυρώθηκαν ἀμετάκλητα.

«Οἱ δοκιμασίες μου οἱ πολύμηνες» γράφει, «δὲν εἶχαν καμία ἀπήχηση στὸ εὐρὺ λαϊκὸ στρῶμα». Τί σημαίνει αὐτό; Μήπως σημαίνει ὅτι ἀναγνώρισαν τὶς πολυετεῖς δοκιμασίες τοῦ Θεολόγου, ποὺ ἐπὶ τέλους δικαιώθηκε καὶ ἐδικαιοῦτο τὸ θρόνο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἐκθρονίστηκε; Μήπως δέχονται ὅτι κρατεῖ ἕνα χῶρο παράνομα κατὰ τὸ ΣτΕ καὶ ὅτι ἦταν καιρὸς νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ αὐτόν;

Μὲ τὴν ἀποκατάσταση τῆς Δημοκρατίας καὶ μὲ τὸ νόμο 1816/1988 ἐπιτράπηκε σὲ ὅσους δημοσίους ὑπαλλήλους εἶχαν διωχθεῖ ἀπὸ τὶς θέσεις νὰ προσφύγουν στὸ ΣτΕ, γιὰ νὰ ἀκυρωθοῦν οἱ παράνομες ἀποφάσεις τους. Ὁ νόμος εἶχε μία παράλειψη. Δὲν πρόβλεψε «τὰ ὄργανα διοικήσεως». Καὶ ὄργανα διοικήσεως καὶ ὄχι δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι οἱ Μητροπολίτες. Τὸ κενὸ διορθώθηκε μὲ μία τροπολογία ἀπὸ τὸ ν. 1877/90. Τὸ σχετικὸ ἄρθρο ψηφίσθηκε ΟΜΟΦΩΝΑ ἀπὸ τὴν Ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς καὶ ὕστερα ἀπὸ λίγες μέρες καὶ στὸ σύνολο. Δὲν ὑποκλάπηκε, ὅπως ὑποστηρίζει ὁ Σεβασμιώτατος, ἡ ψήφισή του. Ἀντιμετωπίσθηκαν καὶ οἱ Μητροπολίτες καὶ κάποια ἄλλα ὄργανα διοικήσεως ΝΠΔΔ, ὅπως καὶ ὁ κάθε Ἕλληνας πολίτης δημόσιος ὑπάλληλος… Καὶ τὰ ὄργανα Διοίκησης ἀσφαλῶς εἶχαν τουλάχιστον τὸ ἴδιο δικαίωμα.

Ἔχετε ἐσφαλμένη ἐντύπωση, Σεβασμιώτατε, ὅταν ὁμιλεῖτε ὅτι ἡ ἐπανακατάληψη τῆς Ἐπισκοπῆς ἔγινε «διὰ τοῦ 5μελοῦς ΣτΕ (ὑπάρχει καὶ ἀπόφαση τῆς Ὁλομέλειας ἡ 1028/1993) καὶ ὄχι διὰ τῆς Ἐκκλησίας». Ὁ κάθε θεσμὸς ἔχει τὶς ἁρμοδιότητές του στὸ πολίτευμά μας. Αὐτὸ ὁρίζει τὸ Σύνταγμα. Αὐτὸ ἐφαρμόσθηκε. Ἡ Ἐκκλησία, ποὺ στὴν περίπτωση Θεολόγου, τῶν λοιπῶν 11, ἀλλὰ καὶ στὴ δική σας τὰ ἔκανε «μούσκεμα», δὲν δικαιοῦται νὰ τὸ παραβαίνει. Τῆς ἔφθαναν οἱ ἀρκετὲς παραβάσεις του στὰ χρόνια τῆς Δικτατορίας. Ὄχι νὰ ἐπαναλαμβάνονται καὶ στὰ χρόνια μετὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς Δημοκρατίας.

Καὶ νὰ μὴ λησμονεῖτε πάντοτε ὅτι οἱ περιπέτειες ὅλων τῶν Ἱεραρχῶν ὀφείλονται στὴν κατάλυση τοῦ Κράτους δικαίου, στὴν ἀνατροπὴ τῶν ἰσχυόντων στὸ πολίτευμά μας. Δυστυχῶς δὲ τὴν ἀκολούθησε καὶ ὁ δικτατορικὸς τρόπος τῆς διοίκησης τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸν τότε Ἀρχιεπίσκοπο. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὶς παραμονὲς τῆς πτώσης τῆς Δικτατορίας καὶ λίγες μέρες πρὸ τῆς εἰσβολῆς τῶν Τούρκων στὴν Κύπρο!!

Λυποῦμαι εἰλικρινά, ἂν στεναχώρησα τὸ Σεβασμιώτατο. Ἡ ἀλήθεια ὅμως πρέπει νὰ λέγεται καὶ νὰ ὑπηρετεῖται. Καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ Ἅγιος Καλλίνικος, τῆς Ἐδέσσης, στὸν ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ Σ/τος ὡς παράδειγμα Ἁγίου, ἐπὶ Ἱερώνυμου Κοτσώνη ἐκλέχθηκε Μητροπολίτης!».

Πηγή: elefhteria.gr, 12/11/2021

Previous Article

«Χοῦντα» εἰς Ζάκυνθον;

Next Article

Ποιμαίνοντες μετ’… ἐκβιασμῶν;