«ΜΗ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ ΤΥΦΛΟΙ ΕΣΜΕΝ;»

Share:

 Η ΕΚΤΗ Κυριακὴ ἀπὸ τοῦ Πάσχα εἶναι ἀφιερωμένη σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα θαύματα τοῦ Κυρίου μας, στὴ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ, τὸ ὁποῖο διασῴζει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης στὸ Εὐαγγέλιό του, μὲ κάθε λεπτομέρεια καὶ τὸ ὁποῖο ἐνέχει μεγάλες ἀλήθειες. Ἕνας δυστυχισμένος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε δεῖ ποτὲ τὸ φῶς, δὲν γνώριζε τὸ σχῆμα τοῦ προσώπου τῶν ἀνθρώπων καὶ δὲν αἰσθάνθηκε ποτὲ τὴ χαρὰ τῆς θέας, ἀλλὰ ἕνα μαῦρο πέπλο σκέπαζε τὴν ὕπαρξή του, κείτονταν στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου, ζητώντας ἐλεημοσύνη, γιὰ νὰ ἐπιβιώσει. Δὲν εἶχε δεῖ ποτὲ τὸ φῶς καὶ δὲν χάρηκε ποτὲ τὰ θεῖα δημιουργήματα καὶ τὰ χρώματα. Γεννήθηκε χωρὶς ὀφθαλμοὺς «τυφλὸς ἐκ γενετῆς» (Ἰωάν.9,1), ἔχοντας τὶς κόγχες τοῦ προσώπου του ἀδειανὲς ἀπὸ τὸ πολυτιμότερο δῶρο τῆς ζωῆς. Ζοῦσε σὲ πυκνὸ σκοτάδι βιώνοντας τὴν ἀνείπωτη μοναξιά του, ὥσπου ἔκαμε τὴ μεγάλη συνάντηση μὲ τὸν ὑπέρτατο ἰατρὸ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων. Μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος πέρασε ἀπὸ μπροστά του, μαζὶ μὲ τοὺς μαθητές Του καὶ τοῦ δημιούργησε ὀφθαλμούς. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶδε τὸ φῶς καὶ τοῦ σώματός του ἀλλὰ καὶ τῆς ψυχῆς του, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἐμπαθεῖς Ἰουδαίους οἱ ὁποῖοι ἀποδείχτηκαν οἱ πραγματικοὶ τυφλοί, διότι δὲ μποροῦσαν νὰ δοῦν τὸ φῶς τῆς ἀλήθειας ποὺ ἔφερε στὸν κόσμο ὁ Χριστός. Ἂς ἀναρωτηθοῦμε μήπως πάσχουμε καὶ ἐμεῖς ἀπὸ πνευματικὴ τύφλωση καὶ δὲν μποροῦμε νὰ δοῦμε τὴν μόνη σώζουσα ἀλήθεια, ἡ ὁποία βρίσκεται στὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν ἀναζητοῦμε στὰ «σκύβαλα» τοῦ κόσμου;

Previous Article

Μήπως ἡ καρδία τους εἶναι πορωμένη;

Next Article

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΒῌ Η ΚΕΡΑΜΕΩΣ «ΩΣ ΣΚΕΥΗ ΚΕΡΑΜΕΩΣ»

Διαβάστε ακόμα