Νὰ χειροτονηθοῦν μὲ κανονικὴν χειροτονίαν οἱ Οὐκρανοί

Share:

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε Σεραφεὶμ Κυκκώτη

Ἡ Ἑορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας καθιερώθηκε τὸν ἔνατο αἰώνα μὲ ἀφορμὴ τὴν νίκη τῆς ὀρθῆς πίστεως (ὀρθῆς δόξας > ὀρθῆς γνώμης > Ὀρθοδοξίας), γιὰ τὸ θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ γιὰ τὴ τιμὴ στοὺς ἁγίους μας διὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων.

Σταδιακὰ ὅμως, ἡ ἑορτὴ ἐπεκτάθηκε ἀποκτώντας ἰδιαίτερη σημασία, μὲ τὴν ἔννοια ὅτι, ἄρχισε νὰ ἀποτελεῖ ἀνάμνηση τῆς νίκης τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε μορφῆς κακοδοξίας, δηλαδὴ τῆς κάθε αἱρέσεως, καὶ γενικότερα, περιφανῆ νίκη τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τῶν ποικίλων αὐτῆς ἐχθρῶν.

Ἡ Ἑορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ἔχει μεγάλη Θεολογικὴ σημασία γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ Χριστιανοῦ, διότι συνδέεται μὲ τὴ σωτηρία του.

Ἡ προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν αἱρετικῶν νὰ διαστρεβλώσουν καὶ νὰ παραποιήσουν τὴν ὀρθὴ χριστιανικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως αὐτὴ ἀποκαλύφθηκε ἀπὸ τὸν Τριαδικὸ Θεὸ καὶ διδάχθηκε ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, τοὺς ἁγίους Μαθητές του καὶ τοὺς διαδόχους τους (Ἀποστολικὴ Διαδοχή), στὴν πραγματικότητα, ἦταν μία ἀπόπειρα νὰ φράξουν τὸν σωτηριολογικὸ δρόμο τοῦ ἀνθρώπου, νὰ τὸν κρατήσουν μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό, μακριὰ ἀπὸ τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία.

Γι’ αὐτὸ πρόσφατα κι ὁ Μακαριώτατος Προκαθήμενος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας Ἀρχιεπίσκοπος Ἀναστάσιος Γιαννουλᾶτος, ὡς ἕνας ἐκ τῶν κορυφαίων Θεολόγων τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ θέμα ποὺ ταλαιπωρεῖ ἀνεπίτρεπτα ὁλόκληρη τὴ παγκόσμια Ὀρθοδοξία, τονίζει μεταξὺ ἄλλων ὅτι μὲ τὴν ἀναγνώριση λαϊκῶν ποὺ ποτέ τους δὲν εἶχαν κανονικὴ χειροτονία, θίγεται τὸ θέμα τῆς κανονικῆς τάξης τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς.

Κι ὁ λόγος ποὺ ἡ Ἐκκλησία εἶναι τόσο αὐστηρὴ εἶναι ὅτι οἱ μὴ ἔχοντες κανονικὴ χειροτονία ἁπλῶς δὲν ἔχουν τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι’ αὐτὸ μᾶς ὁδηγοῦν σὲ σχίσματα καὶ αἱρέσεις.

Τὰ ἄλλα δύο θέματα ποὺ θίγονται μὲ τὴν οὐκρανικὴ κρίση, ὅπως πολὺ εὔστοχα τόνισε ὁ ἅγιος Ἀλβανίας εἶναι τὸ θέμα τῆς Θείας Εὐχαριστίας (νὰ χρησιμοποιεῖται ὡς κοσμικὸς ἐκβιασμὸς γιὰ θέματα ἐκκλησιαστικῆς κανονικῆς δικαιοδοσίας) καὶ τὸ θέμα τῆς μὴ κανονικῆς λειτουργίας τοῦ Συνοδικοῦ Θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴ λύση ἐκκλησιαστικῶν κρίσεων, ὅπως ἔγινε μὲ τὸ θέμα τῶν εἰκονομάχων, ποὺ Οἰκουμενικὴ Ἱερὰ Σύνοδος μὲ τὴ συμμετοχὴ τῆς ὅλης Ἐκκλησίας ἔδωσε σωτηριολογικὴ λύση.

Νὰ προσευχόμαστε ὅλοι μας νὰ φωτίσει ὁ Θεὸς αὐτοὺς ποὺ εὐθύνονται μὲ τὴ περιπέτεια τοῦ οὐκρανικοῦ ζητήματος νὰ ἐργασθοῦν μὲ ἀγάπη καὶ ταπείνωση γιὰ τὴν προστασία καὶ τὴν ἐνίσχυση τῆς ὁρατῆς ἑνότητας τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Καὶ ἐδῶ προβάλλει ἐπιτακτικὰ τὸ αὐτονόητον, ὁ σεβασμὸς τῶν προκατόχων μας γιὰ ὅσα μᾶς ἔχουν κληροδοτήσει μὲ τὴ λειτουργία τοῦ θεσμοῦ τῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων ποὺ ξεκίνησαν τὰ τελευταῖα ἑξῆντα ἔτη μὲ τὴ συμμετοχὴ ὅλων τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Ὁ σεβασμὸς αὐτὸς ἀποτελεῖ ἄλλωστε λειτουργία τῆς κανονικῆς ἀρχῆς τῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς καὶ προληπτικὰ βιώνουμε μὲ τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας μὲ τὴν κανονικὴ λειτουργία τοῦ Συν­οδικοῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας συνεχίζοντας τὴν παράδοση τῆς πρώτης Ἀποστολικῆς Συνόδου τοῦ πρώτου αἰώνα τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας μας, ὡς ἐπίσης καὶ τῶν Οἰκουμενικῶν καὶ σημαντικῶν τοπικῶν.

Ἕνας ἀδελφὸς ἅγιος Ἀρχιερέας, ποὺ χαίρει ἰδιαιτέρας ἐκτιμήσεως καὶ σεβασμοῦ ἀπ’ ὅλες τὶς Τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ποὺ παλαιότερα διετέλεσε καὶ Πρωτεπιστάτης τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μὲ ἀγωνία καὶ φόβο Θεοῦ, πρότεινε μία πολὺ ἐνδιαφέρουσα λύση τῆς οὐκρανικῆς κρίσης.

Πρῶτον, ὅτι ἔφθασε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου γιὰ τὸ Αὐτοκέφαλο τῆς Οὐκρανίας, δεύτερο, πρέπει νὰ χειροτονηθοῦν μὲ κανονικὴ χειροτονία ὅσοι ποτέ τους δὲν χειροτονήθηκαν μὲ τὴν κανονικὴ τάξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τρίτο, νὰ ἀναλάβει ἐπικεφαλῆς τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας ὁ κ. Ὀνούφριος κι Ἀντιπρόεδρος ὁ κ. Ἐπιφάνιος.

Ἀκόμη πρέπει νὰ γίνει καὶ μία κανονικὴ ρύθμιση, ὅπως τόνισε παλαιότερα ὁ Μακαριώτατος Προκαθήμενος τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου κ. κ. Χρυσόστομος Β’, ἐκφράζοντας τὴ φωνὴ κι ἄλλων Προκαθημένων, τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας νὰ ἔχει μία πρόσβαση καὶ πνευματικὴ σχέση μὲ τὸ Ἀποστολικό του Κέντρο, τὸ Κίεβο.

Ἡ ὑπόθεση τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι θέμα προστασίας καὶ ἐπικρατήσεως τῆς ἀλήθειας. Ἡ ἐμφάνιση τῆς κακοδοξίας ἦταν προσπάθεια ἐπιβολῆς τοῦ ψεύδους.

Μὲ τὸ ψέμα ὁ ἄνθρωπος οὔτε οἰκοδομεῖται, οὔτε καὶ σώζεται. Τὸ σκοτάδι, ποὺ τὸν διακατέχει, γίνεται σκοτεινότερο. Ἔρχεται ἡ πώρωση. Φθάνουμε σὲ μορφὲς ζωῆς χειρότερες ἀπὸ ζωώδεις, ὅπως ἐκεῖνες τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρων. Ἐπέρχεται ἡ καταστροφή, ὁ πόνος κι ἡ δυστυχία.

Μέσα στὸν σύγχρονο κόσμο τῆς προόδου, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀγωνίας, ὁ ρόλος τῆς Ὀρθοδοξίας συνεχίζει νὰ ἀποτελεῖ ζωντανὴ ἐλπίδα γιὰ ἕνα καλύτερο καὶ δικαιότερο κόσμο.

Ἡ εὐθύνη καὶ ἡ συνέπεια τῶν χριστιανῶν πρὸς τὶς ἀρχὲς τοῦ Εὐαγγελίου, ἀποτελεῖ βασικὴ προϋπόθεση γιὰ μία πειστικὴ Ὀρθόδοξη μαρτυρία στὸν κόσμο ποὺ ζοῦμε.

Καλούμαστε νὰ γίνουμε Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ ὅμως πρῶτα μαθητεύσουμε κοντά του, ἀφήνοντας κατὰ μέρος τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας κι ἀρχίζοντας νὰ ἐφαρμόζουμε στὴ ζωή μας, μὲ ἀγωνιστικότητα καὶ συνέπεια τὶς θεῖες ἐντολὲς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Μόνο ὅταν μετέχουμε τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ ζοῦμε χριστιανικά.

Ἡ Κυριακή της Ὀρθοδοξίας εἶναι καὶ ἑορτὴ αὐτῶν, ποὺ παραμένουν σημαιοφόροι καὶ πρωτοπόροι στὸν ἀγώνα καὶ στὴν μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας στὸν σύγχρονο κόσμο, κι ὅλως ἰδιαιτέρως ὅσους ἔχει καταξιώσει ὁ Θεὸς νὰ διακονοῦν τὴν Ὀρθόδοξη Ἱεραποστολὴ καὶ ὅσους τὴν στηρίζουν μὲ κάθε τρόπο ὡς νὰ εἶναι στὴ πρώτη γραμμὴ τῆς Ἱεραποστολῆς.

Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει καὶ λειτουργεῖ μέσα μας, ὅταν ἡ ζωή μας πλησιάζει τὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ.

Μὲ τὴν ἄξια συμμετοχή μας στὸ Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας ὅλος ὁ κόσμος γίνεται σῶμα μας. Αὐτὴ εἶναι κι ἡ μυστικὴ ὀρθόδοξη διάσταση τῆς θείας χάριτος.

Νὰ νοιώθουμε καὶ νὰ ζοῦμε τὰ προβλήματα τοῦ κόσμου ὡς δικά μας.

Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει μέσα μας, ὄχι μόνο ὅταν μιλᾶμε καλὰ γιὰ θεολογικὰ θέματα, ἀλλὰ ὅταν νοιώσουμε μέσα μας μία ἐσωτερικὴ βελτίωση.

Ἡ ζωή μας εἶναι χρόνος μετανοίας.

Γιὰ νὰ ἔχουμε συνείδηση τῶν ὁρίων μας καὶ τῶν ἀδυναμιῶν μας καὶ τῆς μὴ τελειοποιήσεώς μας, πρέπει νὰ συγκρίνουμε τοὺς ἑαυτούς μας μὲ τὸ Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ὅ,τιδήποτε γίνεται χωρὶς νὰ ὑπάρχει πίστη στὸν Ἰησοῦ Χριστόν, ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ διαπράξουμε ἁμαρτία. Νὰ ζεῖς χριστιανικὰ σημαίνει νὰ συμπεριφέρεσαι καθὼς πρέπει, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεσαι.

Ἡ ζωὴ τοῦ πιστοῦ «κέκρυπται» στὴ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν μετέχουμε τῆς ζωῆς του, ὅταν μιμούμαστε τὴν ζωή του καὶ τὰ ἔργα του.

Ὅταν ἀγαποῦμε ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ κάνουμε τὸ καλύτερο γι’ αὐτούς.

Οἱ ἀναφορὲς στὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας εἶναι προσωπικὲς θέσεις.

Τὴν ἐπίσημη θέση τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας ἐκφράζει ὁ Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. Θεόδωρος Β’ ἐν Συνόδῳ.

Σημ. «Ο.Τ.»: Ὡς γνωστὸν εἶναι ἄκυρος ἡ ἀναγνώρισις τοῦ Ψευδοκιέβου Ἐπιφανίου ἀπὸ τὸν Πατριάρχην Ἀλεξανδρείας, καθὼς ἦτο προσωπικὴ καὶ ὄχι Συν­οδικὴ ἀπόφασις.

Previous Article

Νέας Ἰωνίας: «Εἰς τὴν Θ. Λειτουργίαν κολλάει»

Next Article

Μήπως έχουμε μια προδοσία, ντυμένη στα άμφια υπακοής;

Διαβάστε ακόμα