Οι γιατροί δεν είναι Θεοί ή υπεράνθρωποι! Πρέπει να ελέγχονται!

Share:

 Γιώργος Καλλινίκου   

Το θέμα της στήλης σήμερα παραείναι σοβαρό. Ο τίτλος μιλά αφ’ εαυτού: Ο γιατροί δεν είναι ούτε Θεοί, ούτε υπεράνθρωποι – Πρέπει να ελέγχονται κι αυτοί! Το σημαντικό είναι ότι το θέμα αυτό το θέτει ένας γιατρός. Με μακρά 45χρονη εμπειρία μάλιστα. Η στήλη, παρά οποιασδήποτε τοποθέτησης, επιλέγει να δημοσιεύσει αυτούσια την επιστολή του δρα Λάκη Αναστασιάδη, γνωστού, επιτυχημένου και σοβαρού καρδιολόγου. Προσυπογράφουμε και την τελευταία λέξη του κειμένου.

«Δεν είμαι ειδικός σε θέματα δημόσιας υγείας, ούτε σε Σχέδια Υγείας, όπως είναι το ΓεΣY. Είμαι όμως γιατρός, που έχω πείρα και γνώση και για τα δύο. Εργάζομαι για 45 χρόνια και μαζί με δύο συναδέλφους μου καθιερώσαμε από το 1977 την ομαδική άσκηση της ιατρικής στον ιδιωτικό τομέα, και δη στην καρδιολογία, εισάγοντας πρωτοποριακό εξοπλισμό και ασκώντας συλλογικά την ειδικότητά μας. Όλα πρωτόγνωρα τότε στην κυπριακή ιατρική. Μέχρι σήμερα δεν έχει επισκεφτεί το ιατρικό μας κέντρο οποιαδήποτε Αρχή -είτε αυτή είναι το Υπουργείο Υγείας είτε ο ΠΙΣ, για να δει απλά τον χώρο εργασίας μας και φυσικά ούτε να μας ελέγξει. Αδιανόητο σε μια οργανωμένη πολιτεία. Αδιανόητο και σε μας, αφού στις χώρες όπου σπουδάσαμε και εργαστήκαμε αυτό είναι αυτονόητο. Ευτυχώς οι Κύπριοι ασθενείς -πάντα καλοπροαίρετοι- μάς εμπιστεύτηκαν, όπως εμπιστεύονται ακόμα και σήμερα κάθε γιατρό.

Γνωρίζω ότι κανένα σύστημα υγείας σε καμιά χώρα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τον συνεχή έλεγχο του γιατρού και της ιατρικής του πράξης, εκτός από την Κύπρο! Οι γιατροί οφείλουν να παρακολουθούν τις εξελίξεις στην ιατρική και να εφαρμόζουν τις διεθνείς προδιαγραφές σε όλο το φάσμα της ιατρικής πράξης. Ο «ανεξέλεγκτος» γιατρός του ΓεΣΥ, σήμερα στην Κύπρο κάνει διάγνωση, θεραπεύει, χρησιμοποιεί διαγνωστικά και θεραπευτικά μέσα, χειρουργεί, συνταγογραφεί και συμπεριφέρεται όπως θέλει στον ασθενή, χωρίς καν να τον εξετάσει! Πολλές φορές χωρίς καν να τον γνωρίζει… Σε οποιαδήποτε πολιτισμένη χώρα θα του αφαιρείτο άμεσα η άδεια άσκησης της ιατρικής! Στην Κύπρο, όμως, έχει καθιερωθεί μια… σύγχρονη και μοναδική ιατρική!

Ο ασθενής έχει δικαίωμα να γνωρίζει τον χειρουργό που θα επιλέξει, αφού πρώτα πληροφορηθεί τις επιδόσεις του. Το κάθε ιατρικό κέντρο οφείλει να ανακοινώνει τις επιδόσεις του, π.χ. τους θανάτους που συμβαίνουν σε κάθε χειρουργικό του τμήμα. Στην Κύπρο η επιλογή χειρουργού από τον ασθενή είναι σχεδόν τυφλή ή και τυχαία! Θυμάμαι το 2000 σε συνεδρία του ΣΙΣ, του οποίου ήμουν μέλος, έθεσα το θέμα καθιέρωσης του ελέγχου της Ιατρικής Πράξης (Quality Control). Η αντίδραση μερικών συναδέλφων ήταν “ποιός μπορεί να με ελέγξει εμένα”! Στην Αμερική ήταν ήδη καθιερωμένος ο θεσμός της επαναξιολόγησης με εξετάσεις όλων των γιατρών όλων των ειδικοτήτων. Η ειδικότητα έχει ημερομηνία λήξης δέκα χρόνων!

Το θετικό τότε ήταν ότι στην ίδια συνεδρία υπό την προεδρία του γυναικολόγου Αντώνη Βασιλείου, αποφασίσθηκε και καθιερώθηκε, τουλάχιστον, η Συνεχής Ιατρική Εκπαίδευση (Continuing Medical Education). Την εφαρμογή του θεσμού ανέλαβαν οι επιστημονικές εταιρείες, οι οποίες όμως -εκτός από την Παιδιατρική Εταιρεία- υστέρησαν στον τακτικό έλεγχο μέχρι και σήμερα. Συνεχίζω να ασκώ απρόσκοπτα την Καρδιολογία χωρίς ποτέ να ελεγχθώ για τη συνεχή μου επιμόρφωση, παρά την αλματώδη εξέλιξη της ιατρικής. Η τύχη των ασθενών μου εξαρτάται μόνο από τη δική μου ευσυνειδησία και ήθος.

Σήμερα, σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες δεν νοείται ο γιατρός να ασκεί ιατρική χωρίς να ελέγχεται λεπτομερώς η ιατρική του πράξη. Πανεπιστημιακές Αρχές ή ειδικοί διεθνείς ιατρικοί εξεταστικοί οργανισμοί αναλαμβάνουν να ελέγχουν τους γιατρούς. Μόνο γιατροί έχουν τις γνώσεις να ελέγξουν τους συναδέλφους τους γιατρούς! ΔΕΝ νοείται “συναδελφική” κάλυψη ή κομπίνες μεταξύ τους. Στη νομοθεσία που διέπει το ΓεΣΥ υπάρχει ρητή οδηγία όπως ειδική επιτροπή αναλαμβάνει τον έλεγχο της ιατρικής πράξης. Δεν έχουμε ακόμη “αισθανθεί” την ύπαρξη τέτοιου ελέγχου!

Ο αριθμός των συνταγογραφήσεων, των εργαστηριακών εξετάσεων, των παραπομπών σε ειδικούς, η αναγκαιότητα χειρουργικών επεμβάσεων, η επιλογή της καισαρικής, η σωστή χρήση των διαφόρων διαγνωστικών και θεραπευτικών μεθόδων, το ήθος και η συμπεριφορά του γιατρού προς τον ασθενή, ΔΕΝ μπορούν να ελεγχθούν… λογιστικά, όπως προσπαθεί σήμερα να κάνει ο ΟΑΥ. Οι ατασθαλίες, η ανικανότητα, η ανεπάρκεια και η διαφθορά μπορούν να ελεγχθούν μόνο με τον προσωπικό έλεγχο του κάθε γιατρού. Η εγγραφή και συμμετοχή του γιατρού στο ΓεΣΥ πρέπει να περνά από αυστηρή διαδικασία αξιολόγησης των προσόντων και του ήθους του. Είναι ο ορθολογιστικός τρόπος εξύψωσης του επιπέδου του ΓεΣΥ. Η γνώμη του ασθενούς είναι απαραίτητη για την αξιολόγηση της ιατρικής πράξης.

Είναι μεγάλη παράλειψη, που στο λογισμικό του ΓεΣΥ ενώ ο ασθενής ενημερώνεται άμεσα για την οικονομική πτυχή της επίσκεψης του στον γιατρό, στο φαρμακείο και στο χημείο, εντούτοις, δεν του δίνεται η ευκαιρία να κρίνει τον γιατρό του και πόσο ευχαριστημένος είναι από τις υπηρεσίες. Ας σταματήσουν όλοι να παραπαίουν. Εφαρμόστε τον θεσμό του ελέγχου του γιατρού. Το ΓεΣΥ θα αναπτυχθεί τότε σωστά, και το σύστημα της ιατρικής στην Κύπρο θα λειτουργήσει ορθολογιστικά. Τότε θα μπορεί να συγκριθεί με αυτό των ανεπτυγμένων χωρών!

Με σωστή την ιατρική πράξη θα επανέλθει και η παραδοσιακή σχέση γιατρού –ασθενή, που είναι το ζητούμενο σε ένα σωστό Σχέδιο Υγείας.»

Previous Article

Η Ρωσία καθιερώνει νέα αργία: Ημέρα της Οικογένειας, της Αγάπης και της Πιστότητας

Next Article

Τὸ ἀθλητικὸ χρηματιστήριο