Οἰκογένεια Rothschild καὶ παγκόσμια Οἰκονομία (στ΄)

Share:

Τὰ δάνεια τῶν Rothschilds, στὶς Κεντρικὲς Τράπεζες καὶ στὶς Κυβερνήσεις τῶν κρατῶν ἀνὰ τὸν κόσμο

(μέρος 1ον – Τὸ δάνειο τῆς Πρωσσίας τοῦ 1818)

Ἀπὸ τὴν Συνθήκη τῶν Σεβρῶν, εἰς τὴν Συνθήκη τῆς Λωζάννης

(μέρος 73ον) – Ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν (μέρος 23ον) – Ἄρθρον 23 (θ΄) (2ον- Τελ.)

Ἕνα ἐπιτυχημένο κομμάτι ἐπιχείρησης

  Ὡστόσο, τὸ δάνειο σχεδὸν ἀπέτυχε νὰ ὑλοποιηθεῖ. Ὁ Nathan ἐργάστηκε σὲ συνεργασία μὲ τὸν Barandon, τὸν ἐκπρόσωπο τῆς Prussian See­handlung Bank, ὁ ὁποῖος εἶχε δημοσιοποιήσει ἀνεξήγητα τοὺς ὅρους τοῦ δανείου πρὶν ἀπὸ τὴν ὑπογραφὴ τῆς σύμβασης. Ἡ κυβέρνηση τῆς Πρωσσίας τὸν ἀπέσυρε ἀπὸ τὶς διαπραγματεύσεις θέλοντας νὰ ἀποφύγει τὴν ταπείνωση πὼς βρισκόταν σὲ ἀνάγκη καὶ γι’ αὐτὸ ὑπέγραφε ἕνα δάνειο μὲ μᾶλλον δυσμενεῖς ὅρους. Ὁ ἀδελφός τοῦ Nathan, Salomon, τὸν ἐπέκρινε πὼς ἐργάζεται σὲ ἕνα “κουτσομπολίστικο καφὲ” καὶ ὅτι «διακινδυνεύει τὸ ἐξαιρετικό τους ὄνομα μὲ μία δημόσια ἐγκύκλιο, ποὺ ἀποστέλλεται σὲ συνδυασμὸ μὲ ἕνα ξένο καὶ ἕνα ἔμπορο μπράντυ».

  Παρ’ ὅλα αὐτά, ἡ Πρωσσία εἶχε ἀποκτήσει ἕνα χρέος £ 32.000.000 ἀπὸ τοὺς Ναπολεόντειους πολέμους καὶ ἡ κυβέρνηση, τελικά, δὲν βρῆκε καμία καλύτερη προσφορὰ ἀπὸ ἐκείνη τῶν Roths­childs. Ὁ Salomon εἰσήγαγε κάποιες ἐντατικὲς διαπραγματεύσεις πίσω ἀπὸ τὰ σκηνικὰ μὲ τὸν πρίγκιπα von Hardenberg καὶ τὸν Christian Rother, τὸν Πρῶσσο κρατικὸ καγκελλάριο καὶ τὸν ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν της ἀντίστοιχα, ἐνῷ οἱ ὅροι τροποποιήθηκαν εὐνοϊκότερα γιὰ τὴν Πρωσσία. Τὸ ζήτημα τῶν ὁμολόγων τὸν Μάρτιο τοῦ 1818 ἦταν μία μεγάλη ἐπιτυχία, καὶ μάλιστα τὸ ὄνομα τοῦ Rother βρίσκεται ἐμφανῶς στὸ βιβλίο τῶν συνδρομητῶν στὸ δάνειο. Ἡ πρώτη δόση τοῦ δανείου πωλήθηκε στὸ 70% τῆς ὀνομαστικῆς του ἀξίας καὶ σύντομα διαπραγματεύτηκε πολὺ πάνω ἀπὸ αὐτὴ τὴν τιμή. Μέσα σὲ ἕνα μήνα ὁ James, ὁ νεότερος ἀπὸ τοὺς πέντε ἀδελφοὺς Roths­child, βρῆκε τὰ ὁμόλογα μὲ μεγάλη ζήτηση στὸ Παρίσι καὶ ἀποφάσισε νὰ ἀποφύγει νὰ τὰ πουλήσει μέχρι νὰ αὐξηθεῖ ἀκόμη περισσότερο, γράφοντας στοὺς ἀδελφούς του ὅτι «θὰ πετάξω τὸ κλειδὶ μέχρι νὰ εἶναι 85», ποὺ σημαίνει πὼς θὰ κρατοῦσε τὰ ὁμόλογα σφραγισμένα καὶ ἐκτὸς διαπραγμάτευσης, μέχρι νὰ ἀνέβουν στὸ 85% τῆς ὀνομαστικῆς τους ἀξίας.

  Περαιτέρω δάνεια τῆς Πρωσσίας

1822 Πρωσσικὴ κυβέρνηση, 5% δάνειο, £ 3,5 ἑκατομμύρια. Μία διαφήμιση τοῦ δανείου ἀπὸ τὸ “Α. L. De Met Agent σὲ ξένα ἀποθέματα” μὲ μία συνημμένη σημείωση: “Πρωσσικὲς γραπτὲς ἀποδείξεις 1822” βρίσκεται στὸ XIII/206/1/3. Οἱ γραπτὲς ἀποδείξεις ἐπιβεβαιώνουν τὴν πρώτη δόση ποὺ καταβάλλεται καὶ στὸ ὑπόλοιπο, ποὺ μένει πρὸς πληρωμή, ὁ κομιστὴς θὰ δικαιοῦται ὁμόλογα γιὰ τὴν ἀναφερόμενη ἀξία. Γιὰ £ 1.000, (ἀρ. 560), £ 3.000 (Νο.155) καὶ £ 5.000 (ἀριθ. 691 καὶ 771) βρίσκονται στὸ XII/206/1/4. Μία μικρὴ κρύπτη, σημειωμένη ἀπὸ ἕντεκα γράμματα, σχετικὰ μὲ τὶς αἰτήσεις γιὰ τὸ δεύτερο δάνειο τῆς Πρωσσίας, τὸ 1822 ἀπὸ τὸν Montefiore, τὸν John Walters καὶ τὸν Jeffery Cullen βρίσκεται στὸ 000/573/23.

1830 Πρωσσικὴ κυβέρνηση, 4% δάνειο, £ 3,8 ἑκατομμύρια. Τὰ συμβατικὰ ἔγγραφα βρίσκονται στὸ 000/401b/3.

Ἀλληλογραφία. Βλέπε 000/2877/3 γιὰ διάφορα σχετικὰ μὲ τὴν ἐπιχειρηματικὴ ἀλληλογραφία τοῦ Salomon von Rothschild ἀναφορικὰ μὲ τὸ Πρωσσικὸ δάνειο τοῦ 1818: Ἐπιστολὴ ὑπογεγραμμένη ἀπὸ τὸν Salomon Mayer Rothschild, Λονδίνο, 27 Μαρτίου 1818, στοὺς τραπεζίτες τῆς Φρανκφούρτης Jacob Friedrich Gontard καὶ Sons, στὸ Λονδίνο. Ἡ ἐπιστολὴ ἀφορᾶ στὸ δάνειο τοῦ 1818: «Γιὰ νὰ τηρήσω τὴν ὑπόσχεσή μου καὶ γιὰ τὴν ἰδιαίτερη φιλία, ποὺ ἐκφράζω στὸν ἄξιο Οἶκο σας, σπεύδω νὰ σᾶς γνωστοποιήσω μὲ σιγουριὰ καὶ πεποίθηση, ὅτι τὸ βασιλικὸ δάνειο τῆς Πρωσσίας, ποὺ διαπραγματεύτηκε στὸν Οἶκο μας στὴν Ἀγγλία ἔχει πλέον ὁριστικοποιηθεῖ ὁλόκληρο, ἐκτὸς ἀπὸ μερικὲς συνήθεις διατυπώσεις». Ὁ Salomon Mayer ἐξηγεῖ τοὺς ὅρους τοῦ δανείου καὶ προσφέρει στὸν ὁμόλογό του τὴν εὐκαιρία νὰ ἐγγραφεῖ γιὰ £ 50.000.

Τὸ Ledger VI/10/5 τῆς σειρᾶς General Ledger σχετίζεται ἀποκλειστικὰ μὲ τὸ δάνειο τῆς Πρωσσίας τοῦ 1818 καὶ περιέχει κατάλογο τῶν ὀνομάτων τῶν συνδρομητῶν αὐτοῦ τοῦ δανείου. Οἱ καταχωρήσεις σὲ αὐτὸ τὸ βιβλίο δίνουν τὸ ὄνομα τοῦ συνδρομητῆ/πελάτη καὶ τὸ ποσὸ σὲ λίρες ἀγορᾶς μετοχῶν. Ἕνας ἀριθμὸς γραμμένος χαμηλότερα, μετὰ τὸ ὄνομα τοῦ συνδρομητῆ, ἀναφέρεται στὴ σελίδα (στὸ ἴδιο βιβλίο), ὅπου καταγράφονται περισσότερες λεπτομέρειες τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ συνδρομητῆ καὶ τῶν συναλλαγῶν. Ἐπειδὴ αὐτὸ ἦταν τὸ πρῶτο σημαντικὸ δάνειο, ποὺ ἐκδόθηκε ἀπὸ τὸν Nathan Mayer Rothschild στὸ Λονδίνο, ὁ τόμος αὐτὸς ἀρχειοθετήθηκε σὲ μία εὐρύτερη σειρά, ποὺ ὀνομάστηκε General Ledger. Ὡστόσο, οἱ ὑπόλοιποι τόμοι, ποὺ περιέχουν πληροφορίες συνδρομητῶν γιὰ τὰ ἑπόμενα δάνεια δὲν φαίνεται νὰ ἔχουν διατηρηθεῖ. Ἕνα ἄλλο ταμειακὸ βιβλίο, ποὺ περιέχει πληροφορίες σχετικὰ μὲ τοὺς συνδρομητὲς στὸ δάνειο τῆς Πρωσίας 1818-1819, βρίσκεται στὰ ἀρχεῖα τοῦ Τμήματος Ταμείων, VIII/14/1.

Παρὰ τὴν ἔλλειψη πρωτογενῶν πληροφοριῶν συνδρομητῶν, μποροῦμε νὰ καταλάβουμε τοὺς κατόχους καὶ τοὺς ἀγοραστὲς ὁμολόγων ἀπὸ ἄλλες πηγὲς στὶς συλλογὲς τοῦ Ἀρχείου τῆς οἰκογενείας. Ἐὰν κάποιοι ἐρευνητὲς γνωρίζουν τὰ ὀνόματα συγκεκριμένων ἀτόμων, μπορεῖ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνίχνευση τῶν συνδρομῶν καὶ τῶν ἀγορῶν ἀπὸ τὶς συμμετοχὲς στὴ σειρὰ Γενικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν Λογαριασμῶν, ὡστόσο, οἱ ἐρευνητὲς θὰ πρέπει νὰ σημειώσουν ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι εὔκολο ἔργο καὶ ἀπαιτεῖ λεπτομερῆ ἔρευνα.

Στὰ Βιβλία δανείων καὶ μετατροπῶν[7], ἀπὸ τὸ 1884 μέχρι τὸ 1905, οἱ τρεῖς τόμοι αὐτῆς τῆς σειρᾶς καταγράφουν τὰ ὀνόματα τῶν αἰτούντων γιὰ μετοχὲς σὲ θέματα τῆς NMR, τὸ ἀπαιτούμενο ποσὸ καὶ τὸ ἐπιτρεπόμενο ποσό.

Ὅπως βλέπουμε, ἐπιβεβαιώνεται γιὰ ἀκόμα μία φορά ὁ ἰσχυρισμός μας, πὼς ἡ οἰκογένεια   Rothschild εἶναι ὁ δαιμονικὸς ἀντίποδας τοῦ ἔργου τοῦ Ἁγίου Μεγάλου Κωνσταντίνου, ποὺ ἵδρυσε μία Αὐτοκρατορία τῆς ὁποίας ὁδηγὸς ἦταν ὁ Οὐρανὸς καὶ ὁ Θεῖος Νόμος. Στὸν ἀντίποδα, οἱ Rothschilds ἔστησαν πλεκτάνες καὶ μηχανισμούς, σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο, κρατώντας τὴν δύναμη τῆς ἐξουσίας καὶ τοῦ πλούτου ἐντὸς τῆς οἰκογενείας τους, ἐξαγοράζοντας συνειδήσεις ἀσθενῶν ἀνθρώπων καὶ καταδυναστεύοντας  γενιὲς λαῶν ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν. Μὲ τὴν πρακτική τους, ἐπεβλήθη ὁ Δυτικὸς τρόπος ζωῆς, ποὺ εἶναι ἄδικος καὶ ἀφόρητος, ἀφοῦ ἔχει ἀφαιρέσει τὸ Θεὸ καὶ τὴ Δικαιοσύνη Του.

(συνεχίζεται τὴν ἐρχόμενη ἑβδομάδα, μὲ θέμα:

«Τὰ δάνεια τῶν Rothschilds, στὶς Κεντρικὲς Τράπεζες καὶ στὶς Κυβερνήσεις τῶν κρατῶν ἀνὰ τὸν κόσμο μέρος 2ον – Κατάλογος δανειακῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ London House 1818–1945»)

Μανώλης Β. Βολουδάκης

Σημειώσεις:

[7] XI/154/0-2, 3 τόμοι.

Previous Article

Η ιστορική απόφαση του ΣτΕ μοιάζει με τελετή λήξεως μιας λίαν σκοτεινής περιόδου

Next Article

Εισαγγελική έρευνα για τα οικονομικά στελεχών της ΜΚΟ HumanRights360