Οἰκουμενισμός – Γερμανικαὶ ἀποζημιώσεις

Share:

Γράφει ὁ κ. Χαράλαμπος Καϊδόγλου

Μακαριώτατε – Σεβασμιώτατοι

Ὅλοι οἱ Ἕλληνες ζοῦν τὴν ἐθνική, οἰκονομική, ἀνθρωπιστικὴ κρίση τῆς Πατρίδος μας. Γιὰ νὰ ἐξαλειφθῆ ἄμεσα ἡ κρίση, νὰ πάρουμε ὅσα δικαιούμαστε καὶ ὁ λαός μας νὰ ἀναπνεύση πνευματικὰ καὶ σωματικὰ προτείνω περιληπτικὰ τὰ παρακάτω, τὰ ὁποῖα καὶ θεμελιώνω καὶ ἀναλύω στὶς παρατηρήσεις ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ κείμενο τῆς ἐπιστολῆς.

Α. Νὰ ἀποκηρύξουμε τὸν οἰκουμενισμὸ καὶ νὰ συμμορφωθοῦμε πρὸς τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, τοὺς ἱεροὺς Κανόνες καὶ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους, ἀναθεωρώντας σχέσεις καὶ πρακτικὲς ὅσον ἀφορᾶ τὸν παπισμό, τὸ Π.Σ.Ε., τὶς θρησκεῖες. Οἱ Ἀρχιερεῖς ποὺ παρεξέκλιναν νὰ ἀποκηρύξουν δημόσια λόγους τους καὶ πράξεις πρὸς ἐπανόρθωση καὶ ὄφελος δικό τους καὶ τῆς Πατρίδος. Ὁ Χριστὸς ἀπὸ ἀγάπη ἦλθε νὰ μαρτυρήση τὴν ἀλήθεια, τὴν ὁποία συνέδεσε μὲ τὴν ἐλευθερία. Ὅταν παρεκκλίνουμε χάνουμε τὸν προορισμό μας καὶ ὡς πρόσωπα καὶ ὡς ἔθνος. Στὴν Π.Δ., ὅταν ὁ λαὸς Τοῦ Θεοῦ μετανοοῦσε, εὕρισκε τὴ ἐλευθερία, τὴν ἐθνικὴ ἀποκατάσταση, τὴν εἰρήνη, τὴν πρόοδο. Ἡ ἀποστασία του ἐπέφερε ἐθνικὲς πανωλεθρίες, γενοκτονίες, ὑποδουλώσεις, ἐξορίες, λεηλασίες καὶ καταστροφὴ τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομῶντος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀδύνατο μέχρι σήμερα νὰ ἀνοικοδομηθῆ (ἱστορικὸ τὸ πάθημα τοῦ Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτη1). Tὸ συλλείτουργο στὴν Ἁγία Σοφία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἔφερε τὴν λεηλασία της, τὴν βεβήλωση, τὸ κλείσιμό της (μέχρι σήμερα), τὸν ἐθνικὸ ἀποδεκατισμό, τὴν τουρκοκρατία, τὰ ἀνείπωτα μαρτύρια, ταπεινώσεις, μαρασμό, ὀπισθοδρόμηση. Ἡ μετάνοια ἔφερε τὴν ἀπελευθέρωση, τὴν ἐθνικὴ καὶ θρησκευτικὴ ὁμοιογένεια καὶ τὴν ἁλματώδη πρόοδο σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς. Ἡ Πατριαρχικὴ ἐγκύκλιος τοῦ 1920, ποὺ ἑτοιμάσθηκε στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Χάλκης ἔφερε τὴν μικρασιατικὴ τραγωδία, ἀνείπωτες ταπεινώσεις, σφαγές, μαρτύρια καὶ ἀργότερα τὸ κλείσιμο αὐτῆς τῆς Σχολῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀνοίξη, ἄν δὲν ἐπιτρέψη ὁ Θεὸς ἔστω κι ἄν ὅλες οἱ δυνάμεις τοῦ κόσμου τὸ ζητήσουν. Ἡ Πατριαρχικὴ ἐγκύκλιος τοῦ 1952 διηύρυνε καὶ ἐπισφράγισε τὴν ἐγκύκλιο τοῦ 1920. Ἀκολούθησαν τὰ Σεπτεμβριανὰ τοῦ ’55 στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἡ βαθμιαία ἐξαφάνιση τοῦ ἑλληνισμοῦ. Τὰ ἀντορθόδοξα ἀνοίγματα τοῦ μακαριστοῦ Χριστοδούλου στὸν Πάπα καὶ στὸ Π.Σ.Ε. (ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων, συμπροσευχὲς κ.λπ.) ἔφεραν τὶς γνωστὲς ἐξελίξεις καὶ τὸν σημερινὸ ἐπιθανάτιο ρόγχο τῆς Πατρίδος μας (ὑποθήκευση, ὑποδούλωση, ἀπώλεια ἐθνικῆς κυριαρχίας, φτώχεια, καταπιέσεις, κατάλυση δικαιοσύνης, τραγωδίες).

Β. Ἐπειδὴ ἡ Γερμανία μᾶς ὀφείλει ὑπερδιπλάσια ὅσων ὀφείλουμε καὶ ἐπειδὴ ἡ ἱκανοποίηση αὐτῶν εἶναι ἐφικτὴ καὶ ἑπομένως ἡ ἐξαφάνιση τοῦ δράματός μας, ἔχουμε χρέος νὰ κάνουμε αὐτὸ ποὺ δὲν κάνουν οἱ πολιτικοί, διότι ἔχουν δεσμευθεῖ μὲ συμφωνίες καὶ διότι τοὺς κρατοῦν οἱ γερμανοὶ μὲ ἐπαπειλούμενες ἀποκαλύψεις σκοτεινῶν δοσοληψιῶν. Ὡς πρὸς τὸ Α΄ θέμα2, νὰ συγκληθῆ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ πάρη ἀποφάσεις σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση καὶ τοὺς ἱεροὺς κανόνες, τοὺς πατέρες καὶ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Ὡς πρὸς το Β΄ θέμα3, νὰ κληθῆ πρόσωπο μὲ σχετικὲς γνώσεις καὶ κῦρος, γιὰ νὰ ἔλθη σὲ ἐπικοινωνία μὲ τὰ πρόσωπα ποὺ ἀναφέρω στὶς παρατηρήσεις, ὅπως καὶ μὲ ἄλλα, καὶ σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα νὰ παρουσιάση στὴν Ἱερὰ Σύνοδο ὁλοκληρωμένη πρόταση περὶ τοῦ πρακτέου, διότι τὸ ζήτημα πάνω ἀπὸ πολιτικὸ εἶναι ἠθικὸ καὶ ἐθνικὸ καὶ οἱ ἐνέργειές μας, ὀφειλὴ στοὺς θυσιασθέντες γιὰ τὴν ἐλευθερία καὶ πρόοδο τῆς Πατρίδος ἀπὸ τὸ ἔπος τῶν ὁποίων ἀπορρέει καὶ τὸ δικαίωμα τῶν διεκδικήσεων. Εἶναι δίκαιο στὶς σημερινὲς ἀπαιτήσεις τῶν ξένων ποὺ προκαλοῦν ἐθνικὴ κατάρρευση νὰ ἀντιτάξουμε προγενέστερες καὶ μεγαλύτερες ἀπὸ αὐτὲς τῶν δανειστῶν μας ποὺ εἶναι καὶ ἄδικες καὶ τοκογλυφικές. Εἴμαστε ἑταῖροι καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει συμμετοχὴ στὰ βάρη (ἐθνικὲς ἀπειλὲς, λαθρομετανάστες) καὶ στὰ πλεονεκτήματα (γεωργοκτηνοτροφία, πολιτισμός, ναυτιλία), ὥστε ἡ Ε.Ε. νὰ προοδεύση καὶ ὄχι ἀλληλοϋπονόμευση. Ἐπίσης οἱ Μητροπολίτες νὰ ἔλθουν σὲ ἐποικοινωνία μὲ τοὺς βουλευτὲς τῆς περιφέρειάς τους, ὥστε νὰ προσχωρήσουν στὴν προσπάθεια βουλευτῶν, ποὺ ἔχει ἤδη ἀρχίσει ὅσον ἀφορᾶ αὐτὸ τὸ θέμα, γιὰ νὰ φτάσουμε στὸ ἐπιθυμητὸ σημεῖο σύσσωμη ἡ βουλὴ νὰ κινήση τὶς διαδικασίες, γιὰ νὰ εὐοδωθῆ ὁ εἰρηνικὸς αὐτὸς ἀγώνας καὶ νὰ ἐξαφανιστοῦν τὰ μνημόνια μὲ τὰ ἐξοντωτικὰ μέτρα ποὺ περιέχουν. Νὰ ἐπικαλεσθοῦμε τὸν Θεό, γιὰ νὰ πραγματοποιήση τὸ ψαλμικό, ποὺ ἀναφέρεται στὶς πράξεις τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ταυτίζουν τὸ θέλημά τους μὲ τὸ θέλημά Του: «Καὶ πάντα ὅσα ἄν ποιεῖ κατευοδοθήσεται» καὶ νὰ ἀναδείξη ἄλλη μιὰ φορὰ τὴν Ἐκκλησία Του σωτήρα τῆς Ἑλλάδος μας πρὸς δόξα τοῦ Ἁγίου Ὀνόματός Του.

Εὐλογεῖτε

Ἀσπάζομαι τὴν δεξιά σας

Υ.Γ.: Ἐπειδὴ ὁ Χριστὸς θέλει νὰ ἑρμηνεύουμε τὰ γεγονότα καὶ ἀπὸ πνευματικῆς σκοπιᾶς, δηλαδὴ λειτουργίας τῶν πνευματικῶν νόμων, ἤθελα νὰ ἐξηγήσω, γιατὶ συνδέω τὴν ἐπιδείνωση τῆς καταστάσεως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου μὲ τὰ οἰκουμενιστικά του ἀνοίγματα. Μία πρώτη προειδοποίηση τοῦ οὐρανοῦ πρὶν ἀπὸ τὸν θάνατό του ἦταν τὸ «ἄνοιγμα τῶν ἀσκῶν τοῦ Αἰόλου» στὴν διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (σκάνδαλα οἰκονομικά, ἠθικά, παραδικαστικά, τριβὲς μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων γιὰ ἀνάμειξη στὸ θέμα Εἰρηναίου, τριβὲς μὲ Κωνσταντινούπολη σὲ θέματα πρωτείων, τριβὲς μὲ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο ποὺ ἦταν ἀντίθετη μὲ τὴν ἐπίσκεψη στὸ Βατικανό, ἡ ὁποία ὅμως ἀποδείχθηκε ἐκ τῶν ὑστέρων χλιαρὴ καὶ ἐνδοτική, ὅπως καὶ σήμερα σὲ θέματα πίστεως4, ἀναστάτωση τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἀπὸ ἐπεμβάσεις στὴ λατρεία μὲ καινοτομίες καὶ μεταφράσεις, ἀκαταστασία στὸν θεολογικὸ τομέα μὲ τὶς θεολογικὲς ἀκαδημίες, κοσμικὴ δομὴ στὴ διοίκηση καὶ ἄλλα). Σημεῖο ἐπίσης ἦταν ὁ θάνατος τῶν πιὸ στενῶν συνεργατῶν ποὺ ὀφείλετο στοὺς συν­αγελασμοὺς μὲ τοὺς αἱρετικούς, δηλαδὴ τοῦ Κερκύρας καὶ τοῦ Σερρῶν. Ὁ Θεὸς ἐνεργεῖ μὲ ἀποτομία στὶς περιπτώσεις τῶν δικῶν Του. Ἐπίσης θέλω νὰ συμπληρώσω ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐξέλιξη τοῦ ποιμνίου τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ὅτι στὰ μέσα τῆς 10ετίας τοῦ 60, τότε ποὺ ἔχουμε τὴν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων, ὁ ἑλληνισμὸς τῆς πόλης δέχεται χαριστικὴ βολή5. Ἡ φθίνουσα πορεία συνεχίζεται παράλληλα μὲ τὴν ἀμετανοησία, καθὼς ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καλὰ κρατεῖ. Φθάσαμε σήμερα νὰ τίθεται θέμα μεταφορᾶς τοῦ Πατριαρχείου καὶ ἐπίσης νὰ γίνεται λόγος νὰ γίνη κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας ἡ Μόσχα (πρᾶγμα ποὺ θὰ γίνη, ἄν κρίνη ὁ Θεὸς ὅτι τὸ Ρωσικὸ ἔθνος ποιεῖ τοὺς καρπούς). Ἀνάλογες ἐξελίξεις εἴχαμε στὸν ἑλληνισμὸ τῆς Β. Ἠπείρου καὶ Κύπρου λόγω τοῦ φουντώματος τῶν αἱρέσεων καὶ τῶν ἀνοιγμάτων τῶν Ἀρχιεπισκόπων. Σὲ ὅλα τὰ αἱρετικὰ ἀνοίγματα τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχει στήριξη ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο. Ἐξοργιστικὸ φαινόμενο ἀνάλογο τῆς «βόμβας» τοῦ 1920 εἶναι ἡ ἀκαδημία τοῦ Βόλου. Ἐδῶ ὑπάρχει τὸ ἀκόμα χειρότερο, δηλαδὴ ὄχι μόνο ἄνοιγμα στὸ Π.Σ.Ε. ἀλλὰ καὶ ὀργανική μας ἔνταξη διὰ τῆς μετατροπῆς μας σὲ προτεσταντικὴ ὁμάδα6 μὲ δυναμικὴ ἁλυσιδωτῶν πολυδιασπάσεων. Τὸ ἐκ διαμέτρου ἀντίθετο πνεῦμα πρὸς τὴν ἀκαδημία τοῦ Βόλου ἔχουν οἱ προτεστάντες ποὺ γίνονται ζωντανὰ μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὶς ὁμολογίες τους.

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος εἶπε ὅτι ἔχουμε ἀπὸ τὸν Θεὸ τὸ τάλαντο νὰ εἴμαστε οἱ διδάσκαλοι τῆς οἰκουμένης. Ἡ παντοτινὰ μεγάλη ἰδέα μας εἶναι: Ἡ Ἱεραρχία μας γιὰ τὴν Ἑλλάδα νὰ εἶναι φῶς Χριστοῦ, ἅλας, ζύμη. Τότε ὑποχωρεῖ τὸ σκοτάδι, σταματάει ἡ σαπίλα, ζυμώνεται τὸ φύραμα. Στὴ συνέχεια ἡ Ἑλλάδα μας νὰ φωτίζη, ζυμώνη, ἁλατίζη ὅλο τὸν κόσμο. Εἴμαστε στὸ στοιχεῖο μας, ὅταν μαχώμαστε γιὰ πανανθρώπινα ἰδανικά. Ἡ νέα ἐποχὴ δὲν μπορεῖ νὰ ἀντισταθῆ σὲ αὐτὴ τὴν δυναμικὴ καὶ θὰ πέση σὰν χάρτινος πύργος. Τὸ τάλαντο ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ Θεὸς νὰ μὴ τὸ θάψουμε, γιατὶ ἄν δὲν τὸ ἀξιοποιήσουμε, θὰ κάνουμε τὸ μεγαλύτερο ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος. Τὸ «ἕν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα» προλείανε τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ τοὺς κλητοὺς τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος ποὺ εἶναι σοφία Τοῦ Θεοῦ καὶ δύναμη. Ἀπάρνηση δηλαδὴ τῆς ἀνθρώπινης σοφίας καὶ προσαρμογὴ στὸ θέλημα Τοῦ Θεοῦ, ὑπακούοντας διὰ τῶν ἔργων στὴν μία Ἐκκλησία Τοῦ Χριστοῦ. Πρόκειται γιὰ τὴν πίστη ποὺ νικάει τὸν κόσμο καὶ εἰσάγει τὴν ἀνθρωπότητα στὸν τέλειο πολιτισμό, τὸν ὁποῖο δὲν μπόρεσαν νὰ συλλάβουν οὔτε οἱ κορυφαῖοι ὅλων τῶν ἐποχῶν. Εἶναι ὅμως κατορθωτὸς στὴ ζωὴ ὅσων πιστέψουν, διότι ἀναβαθμίζονται σὲ υἱοὺς Τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἱκανότητα νὰ ἐλέγχουν τὰ πάντα, ἐνῶ δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς ἐλέγξη κανείς. Ἱστορικὰ ἀδιαμφισβήτητο γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ πορεία τοῦ ἑλληνισμοῦ ἦταν πορεία γιὰ ἀνεύρεση τοῦ πολύτιμου μαργαρίτη ποὺ θὰ φωτίση τὸν λόγο τῶν πάντων, τὴν προέλευση καὶ προορισμὸ τῶν ἀνθρώπων, τὴν τελειότητα στὶς πτυχὲς τῆς ζωῆς (εἰρήνη, δικαιοσύνη, ἀλήθεια, μέτρο, πολίτευμα, ἀξίες…) καὶ τὰ ὅρια, ἡ ὑπέρβαση τῶν ὁποίων εἶναι ὕβρις καὶ ὀπισθοδρόμηση. Αὐτὸν τὸν πολύτιμο μαργαρίτη τὸν βρῆκε στὸν Ἰησοῦ Χριστό, γιὰ τὸν ὁποῖο ἔδωσε τὰ πάντα, τὸν κέρδισε καὶ τὸν κρατάει ἀνυποχώρητα. Ἄν τὸ θελήση ὁ ἑλληνισμὸς ἐξ ὅλης ψυχῆς καὶ καρδίας, μπορεῖ νὰ ὑψωθῆ, νὰ ἀστράψη, νὰ τραβήξη τὰ βλέμματα τῶν λαῶν ἀπὸ τὸ σκοτάδι στὸ φῶς, γιὰ νὰ βρῆ ἡ ἀνθρωπότητα τὸν δρόμο πρὸς τὴν λύτρωση καὶ νὰ δοξάση Τὸν ἐν Τριάδι ἀληθινό Θεό.

Σημειώσεις:

  1. Ὅταν ἐπιχείρησε τὴν ἀνοικοδόμησι τοῦ Ναοῦ αὐτοῦ. 2. Δηλ. τὸν Οἰκουμενισμό. 3. Δηλ. τὶς Γερμανικὲς ἀποζημιώσεις. 4. Καὶ σήμερα τὰ ἴδια ἐπαναλαμβάνονται μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο. Δηλ. ἀθετεῖ ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας, χρησιμοποιεῖ τοὺς κραγμένους οἰκουμενιστὰς σὲ καίρια θέματα καὶ ἡ Ἱεραρχία στὸ περιθώριο. Καὶ ποιὰ εἶναι ἡ στάση τῆς Ἱεραρχίας σ’ αὐτὴ τὴν κατάσταση; Εὐγνωμονεῖ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ποὺ τὴν ἀφήνει νὰ ἐκφράζεται. Δηλ. αὐτοακυρώνεται. Ὁπότε αὐτοὶ οἱ 3-4 ἁλωνίζουν καὶ αὐτοὺς τοὺς 3-4 ἐπισκέπτονται ὁ Ἀμερικανὸς Πρέσβυς. (Πρόκειται γιὰ τὴν πρεσβεία, ποὺ χρηματοδοτεῖ καὶ ὀργανώνει τὶς παρελάσεις τῶν ὁμοφυλοφίλων σ’ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ ἄλλα πολλά). 5. Ἦταν τόσο ἠλεκτρισμένη ἡ ἀτμόσφαιρα, ἔγινε κῦμα ἀπελάσεων. Ὁ φόβος ὅτι θὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ Σεπτεμβριανὰ τοῦ 55 ἔδιωξε τοὺς Ἕλληνες ἀφήνοντας τὰ πάντα, γιὰ νὰ γλυτώσουν τὴ ζωή τους. 6. Τί ἄλλο εἶναι τὰ …… περὶ μεταπατερικῶν.
Previous Article

Ὁ Νέος Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας, Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης

Next Article

Πατερικὸς λόγος εἰς τὴν Παναγίαν μας

Διαβάστε ακόμα