ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΟΥ ΚΟΡΩΝΑΪΟΥ

Share:

«καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον
τὸν καλούμενον Ἑβραϊστὶ Ἁρμαγεδών»
(Ἀποκ. Ἰωάν. ιστ΄ 16).
Γράφει ὁ Γέρων Μάξιμος Ἰβηρίτης

Κατόπιν ἐγκυκλιώδους συστάσεως τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος, τῇ 14/27 τοῦ μηνός Μαρτίου 2020, ἐν ἡμέρᾳ Παρασκευῇ πρός Σάββατον καί μετά τούς Δ΄ Χαιρετισμούς εἰς τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, ἐτελέσθη ὁλονύκτιος κατανυκτική Ἀγρυπνία εἰς ἅπαντα τά Ἱερά Σκηνώματα τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω, ἕνεκα τῆς μεγάλης καί πανδήμου ἀπειλῆς τοῦ φονευτοῦ Κορωνοϊοῦ.
Ἡ Ἁγρυπνία αὕτη εἶχε χαρακτῆρα ἱκετευτικόν πρός τήν Προστάτιδα ἡμῶν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον καί τόν Ἅγιον Ἱερομάρτυρα τοῦ Χριστοῦ Χαράλαμπον τόν Θαυματουργόν, τοῦ ὁποίου ἡ Σεβασμία Ἱερά Μονή τῶν Ἰβήρων κατέχει μεγάλα τμήματα ἐξ ἀμφοτέρων τῶν τιμίων αὐτοῦ χειρῶν, ἀποκείμενα ἐντός πολυτίμων κεχρυσωμένων θηκῶν.
Ἡ πρός τόν Ἅγιον Χαράλαμπον ἱκετήριος παννύχιος δέησις σχετίζεται μέ τό κατωτέρω θαυμαστόν γεγονός: Συμφώνως μέ τήν Ἁγιορειτικήν παράδοσιν, κατά τό ἔτος 1760 ὁ Ἄθως ἐκινδύνευσεν ἀπό τήν ἐπιδημίαν τῆς πανώλους, τῆς κοινῶς λεγομένης πανούκλας. Ἡ τότε κατάπαυσίς της ὀφείλεται εἰς τήν θαυματουργόν ἐπέμβασιν τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους, ὅστις καθώς ἀναφέρεται ἐνεφανίσθη ὁ ἴδιος εἰς τό ἐν Καρυαῖς καί ἄνωθεν τοῦ Πρωτάτου ὁμώνυμον Βατοπαιδινόν Κελλίον καί ἔπαυσε τό κακόν. Ἔκτοτε, οὗτος τιμᾶται ἰδιαιτέρως κατ’ ἔτος εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Πρωτάτου, διότι ἔσωσε τόν Ἱερόν ἡμῶν Τόπον ἀπό τήν ῥηθεῖσαν λοιμικήν ἀσθένειαν.
Κατά τήν πρόσφατον ἐν Ἁγίῳ Ὄρει πραγματοποιηθεῖσαν ὁλονύκτιον Ἀγρυπνίαν, ἐψάλησαν: α) ὁ Κανών τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐκ τοῦ Θεοτοκαρίου (εἰς πᾶσαν θλῖψιν), β) ὁ Κανών ἐκ τοῦ Μεγάλου Εὐχολογίου (εἰς ἀπειλήν λοιμικῆς νόσου), καί γ) ὁ Κανών τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους ἐκ τοῦ Μηναίου (10 Φεβρουαρίου).
Ὡσαύτως, μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας, εἰς ὅσους δέν κατέστη δυνατή ἡ Λιτάνευσις ἁγίων Εἰκόνων καί Λειψάνων ἕνεκα βροχῆς, ἀνεγνώσθησαν ἀπ’ Ἐκκλησιῶν αἱ κατωτέρω σχετικαί εὐχαί ἐκ τοῦ Μεγάλου Εὐχολογίου: α) Συμεών Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης (εἰς τόν ἐν Τριάδι μόνον Θεόν ἡμῶν), β) Καλλίστου Πατριάρχου ΚΠόλεως (εἰς λοιμικήν ἀσθένειαν), γ) τοῦ ἰδίου (ἐπί συμφορᾷ λαοῦ), καί δ) ἡ ἄρτι συγγραφεῖσα εὐχή ὑπό τοῦ νῦν Σεβ. Μητροπολίτου Ἐδέσσης καί Πέλλης κ. Ἰωήλ (διά τόν Κορωνοϊόν).
Ἐπειδή φρονοῦμεν, ὅτι ἡ ἄγνωστος τοῖς πολλοῖς εὐχή διά τόν Κορωνοϊόν τοῦ ἐμπνευσμένου ὑμνογράφου Ἱεράρχου ἐκφράζει εἰς τάς ἡμέρας μας τό γνήσιον Ὀρθόδοξον ἐκκλησιαστικόν πνεῦμα καί εἶναι κατά πολύ ἐνδιαφέρουσα, τήν παραθέτομεν ὡς ἔχει:
«Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἀρχίατρος τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων, ὁ δι’ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσας, ἵνα ἰάσῃς τὸ μέγα τραῦμα, τὸν ἄνθρωπον, ὁ μὴ καταφρονήσας τοὺς ἀνιάτως νοσήσαντας δέκα λεπρούς, ἀλλὰ τῇ σωστικῇ Χάρτιτί Σου καθαρίσας αὐτούς, ὁ διελθὼν ὡς Θεάνθρωπος τὰς ἡμέρας τῆς ἐπὶ γῆς παρουσίας Σου εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος πάντας τοὺς ἀρρωστοῦντας καὶ κακῶς ἔχοντας, ὁ εὐεργετήσας καὶ ἀποκαταστήσας ὑγιαίνοντας, παραλυτικούς, τυφλούς, βαρέως ἡμαρτηκότας, δαιμονιῶντας καὶ ἐμπαθεῖς κατ᾽ ἄμφω, ἤγουν ἐν τῇ σαρκὶ καὶ τῷ νοΐ, πρόσδεξαι εὐμενῶς τὴν δέησιν ἡμῶν καὶ φυγάδευσον τῇ δυνάμει σου, τὸν φονευτὴν ἰὸν τὸν σχῆμα κορώνας φέροντα, καὶ προκαλοῦντα φοβίας ἢ καὶ θάνατον εἰς ἀσθενεῖς καὶ ἀναξιοπαθοῦντας.
Καὶ εἰ μὲν διὰ τὰς πολλὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, ἐπέτρεψας τὸν πειρασμὸν τοῦτον, ἱκετεύομέν σοι ὡς ἐλεῆμον, ἵνα ἄρῃς αὐτὸν ἀφ’ ἡμῶν καὶ ἀπὸ πάσης τῆς οἰκουμένης. Εἰ δὲ διὰ δοκιμασίαν τῆς πίστεως ᾠκονόμησας, τὴν ἐπικράτησιν αὐτοῦ, παῦσον τὸν τάραχον τῶν ἀσθενῶν ἀπὸ τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ. Εἰ δὲ ὑπὸ τῆς κακουργίας τοῦ ἀντικειμένου ἢ καὶ ἀμελείας τῶν ἐπιπολαίων ἀνθρώπων οὗτος διεδόθη, θραῦσον τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ ὡς Θεὸς παντοδύναμος.
Φύλαξον τὴν νεότητα, καὶ περιφρούρησον τοὺς ἀσθενήσαντας, καὶ τοὺς ἐν γήρατι ὄντας ἐκ τοῦ ἐπαράτου ἰοῦ θεράπευσον, καὶ πάντας ἀπάλλαξον ἐκ τῆς συνοχῆς τῆς καρδίας, καὶ ἀντὶ ταύτης δώρησαι ἡμῖν, ὑγιείαν ἄνεσιν καὶ πλατισμόν, πρεσβείαις τῆς Κυρίας Θεοτόκου καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων. Ἀμήν».
Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ σύμπας κόσμος δοκιμάζεται. Ἡ δοκιμασία εἶναι σωματική τε καί πνευματική. Ἔχει ὅμως καί τά θετικά αὐτῆς. Ὡς ἄνθρωποι καλούμεθα δι’ ὁμολογίαν πίστεως καί πλήρη ἀφοσίωσιν εἰς τόν Θεόν. Παρά τό γεγονός, ὅτι ἡ πλήρης ἀλήθεια διά τό τί συμβαίνει εἰς τήν πραγματικότητα παραμένει εἰσέτι ἄγνωστος, καί ἐν ὀλίγοις ὑπάρχει πανταχοῦ μία ἀβεβαιότης διά τό μέλλον, ὅμως δέν πρέπει νά μᾶς διαφεύγῃ, ὅτι Δημιουργός τοῦ κόσμου εἶναι ὁ Τριαδικός Θεός, ὅστις ἔχει καί τόν πρώτιστον λόγον.
Ὁ ἴδιος ἀσφαλῶς ἔδωκε τούς ἰατρούς κατά τήν Ἁγίαν Γραφήν, οἵτινες ἀγωνίζονται διά τήν ἀντιμετώπισιν τῆς γεγενικευμένης ἀπειλῆς ἐκ τῆς λοιμώδους νέας ταύτης νόσου. Δέν πρέπει ὅμως νά διαφεύγῃ εἰς οὐδένα, ὅτι καί οἱ ἰατροί εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, καί δέν ὑπερ­έχουν Αὐτοῦ. Ὅθεν, χρειάζεται σύνεσις καί ταπεινότης. Καί ἐπειδή τά ἀδύνατα παρ’ ἀνθρώποις εἶναι δυνατά παρά τῷ Θεῷ, ἐν ταπεινότητι καί καρδίᾳ συντετριμμένῃ ἄς ἀνατρέξωμεν, ψυχῇ τε καί σώματι ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, πρός τόν μόνον Λυτρωτήν.
Οἱ Ἱεροί Ναοί ἀποτελοῦν τά πραγματικά ἰατρεῖα, καί θά πρέπῃ νά ἐξετασθῇ τό σφράγισμα αὐτῶν ὑπό τῆς Πολιτείας, διότι ὁ παμφάγος ᾍδης διεκδικεῖ εἰς τήν προκληθεῖσαν ταύτην ἀναταραχήν νά καταπίῃ πολλάς βεβαρυμένας ψυχάς. Εἰς ὅσους δέν ἔχουν βιώματα, ἴσως θεωρηθῇ παράλογον τό λεγόμενον· ὅμως ἡ ἐπί χιλιάδων ἐτῶν βιωματική ἐμπειρία τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν ἐντός τῶν Ἱερῶν Ναῶν καί ἡ ἐκ τῶν Ἁγίων Μυστηρίων ἀποῤῥέουσα Θεία χάρις καί βοήθεια, εἶναι ἀπερίγραπτος.
Εἰς τήν Θείαν Κοινωνίαν οὐχί μικρόβιον δέν πλησιάζει, τό ὁποῖον ἔχει ὑλικήν ὑπόστασιν, ἀλλ’ οὔτε καί ὁ διάβολος, ὅστις εἶναι ἄυλος. Τό Μυστήριον ἐπίσης τοῦ Ἁγίου Εὐχελαίου, παρέχει ἴασιν σωματικῶν τε καί ψυχικῶν ἀσθενειῶν. Μεγάλη εἶναι καί δύναμις ἀμφοτέρων τῶν Ἁγιασμῶν, Μεγάλου τε καί Μικροῦ. Χρειάζεται ὅμως ὀρθή γνῶσις διά τήν χρῆσιν αὐτῶν, διότι διαφέρουν μεταξύ των. Τήν διαφοράν καί χρῆσιν αὐτῶν ὁρίζουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, καί ἰδίᾳ ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης εἰς τό Πηδάλιον.
Ἔχομεν λοιπόν καί πνευματικά ὅπλα νά πολεμήσωμεν τόν Πλανητάρχην Κορωνοϊόν. Τά ὅπλα ταῦτα μᾶς τά παρέχει δωρεάν ὁ Θεός, καί εἶναι δεδοκιμασμένα καί πλήρως σωστικά. Εἰς τήν μνήμην μας ἔρχεται ἡ ἡμέρα τῆς 13/26 Ἀπριλίου 1986, ὅτε ἐξεῤῥάγη ὁ ἀντιδραστήρ τοῦ τοπικοῦ πυρηνικοῦ σταθμοῦ παραγωγῆς ἐνεργείας Τσερνόμπιλ εἰς τήν Οὐκρανίαν, μέ ἀποτέλεσμα τήν σοβαράν μόλυνσιν μέ ῥαδιενέργειαν μιᾶς ἐκτεταμένης περιοχῆς· τότε οἱ ἐπιστήμονες συνέστησαν εἰς ἡμᾶς τούς Ἁγιορείτας νά ἀποφεύγωμεν τήν κατανάλωσιν φρούτων καί λαχανικῶν, καθώς καί τήν πόσιν βροχίνου ὕδατος, ἰσχυριζόμενοι ὅτι οἱ πνεύσαντες ἄνεμοι κατ’ ἐκεῖνον τόν καιρόν μετέφερον πρός τόν Ἄθωνα πολλά ῥαδιενεργά στοιχεῖα, ὅπως τό λεγόμενον κέσιον.
Ὅμως ἐξ ἀντιθέτου, οἱ παλαιοί Πνευματικοί μᾶς ἔλεγον νά ποιῶμεν τό σημεῖον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπ’ αὐτῶν καί νά μή ἔχωμεν φόβον, ὅπως καί ἐγένετο. Τότε εὑρέθησαν ἐνώπιον μεγάλου προβληματισμοῦ καί οἱ εἰρημένοι ἐπιστήμονες, καθότι ἐλθόντες εἰς τό Ἅγιον Ὄρος διά σχετικάς μετρήσεις ἐπί τῶν ὑδάτων εἰς δεξαμενάς μέ βρόχινον ὕδωρ, οὐδέν ῥαδιενεργόν στοιχεῖον εὗρον. Ἀνήκει καί τοῦτο εἰς ἕνα ἐκ τῶν θαυμάτων, τά ὁποῖα ἐβιώσαμεν εἰς τόν Ἄθωνα. Ἀλλά καί τά θαύματα ἐπιτελοῦνται πρός τούς ἔχοντας πίστιν. Αὐτήν ταύτην τήν πίστιν εἴθε νά μᾶς ἀξιώσῃ ἡ Θεία χάρις νά κρατήσωμεν ἅπαντες μέχρι τέλους, καί νά μή ὀλιγοπιστήσωμεν ἀπό ἐνδεχομένης δοκιμασίας, διότι τακτικήν ἔχει ὁ Θεός νά παιδεύῃ ὅν ἀγαπᾷ!

Previous Article

Τραγικά παρεπόμενα της πανδημίας του κορωνοϊού

Next Article

ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΑΙ ΠΑΡΕΧΩΡΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΙΣΑΡΑ

Διαβάστε ακόμα