«Ποῦ κοιτοῦσε ὁ Σεβ. Ἀμερικῆς;»

Share:

Τοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Π. Κωστάρα,

Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Νομικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Θρᾴκης

Πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες, ὅπως ἔγινε γνωστό, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρος, πραγματοποίησε εἰδικὸ ταξίδι ἀπὸ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες στὴν Ἑλλάδα προσκεκλημένος ἀπὸ ἕνα ζεῦγος πλουσίων ὁμοφυλόφιλων ὁμογενῶν, γιὰ νὰ βαπτίσει στὴν Βουλιαγμένη τὰ δύο παιδιά τους, τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν μὲ παρένθετες μητέρες. Σήμερα ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ τεχνολογία κάνουν θαύματα. Ὑποκαθιστοῦν τὴν φύση μὲ τὸν «σωλῆνα». Ἀρκεῖ νὰ τὸν «τροφοδοτήσεις» μὲ τὰ στοιχεῖα ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα, γιὰ νὰ δρομολογηθεῖ ἡ διαδικασία ἔναρξης τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ μετὰ τὸν φυσικὸ χῶρο ἐμφύτευσης τοῦ γονιμοποιημένου ᾠαρίου, ποὺ εἶναι ἡ μήτρα, τὸν βρίσκεις. Εἴτε τὸν διαθέτει αὐτοβούλως ἡ ἴδια ἡ μητέρα, ἡ ὁποία καταφεύγει στὴν τεχνητὴ γονιμοποίηση, διότι ἀδυνατεῖ νὰ ἀποκτήσει παιδιὰ μὲ ἄλλον τρόπο. Εἴτε προσφέρεται νὰ τὸν διαθέσει, ἀνιδιοτελῶς ἢ ἔναντι ἀμοιβῆς, μία ἄλλη γυναίκα στὴν μητέρα ποὺ δὲν μπορεῖ ἐξ αἰτίας κάποιας δυσλειτουργίας τῶν ὀργάνων της νὰ κυοφορήσει, ἢ σὲ κάποιον ἄνδρα, ὁ ὁποῖος ἐκ φύσεως δὲν μπορεῖ νὰ γίνει μητέρα. Εἶναι ἡ περίπτωση τῶν δύο ὁμοφυλόφιλων. Καθένας ἀπὸ αὐτοὺς ἔδωσε τὸ σπέρμα του, ὥστε νὰ γονιμοποιηθεῖ καὶ νὰ ἐμφυτευθεῖ σὲ μία πρόθυμη πρὸς αὐτὸ γυναίκα, ἡ ὁποία – προφανῶς ἔναντι ἀδρᾶς ἀμοιβῆς – δέχθηκε νὰ κυοφορήσει καὶ νὰ γεννήσει τὸ παιδὶ τοῦ ἀντιστοίχου ὁμοφυλόφιλου.

Βλέπουμε ἐδῶ ὅτι ὁ «σωλήνας» ἀπὸ μέσο ὑποβοήθησης τοῦ οἰκογενειακοῦ προγραμματισμοῦ ἑνὸς φυσιολογικοῦ ζεύγους, τὸ ὁποῖο ἀλλιῶς θὰ ἦταν καταδικασμένο στὴν ἀτεκνία, γίνεται ὄργανο ἐκφυλισμοῦ, ἀφοῦ προσφέρει τὴν δυνατότητα στοὺς «σοδομίτες» νὰ ἀποκτήσουν ἐκεῖνο ποὺ τοὺς στέρησε ἡ φύση. Τὸ γεγονὸς ὅτι μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ τὰ παιδιά, τὰ ἀθῶα θύματα αὐτῆς τῆς ἐκφυλιστικῆς λειτουργίας τοῦ «σωλήνα», θὰ εἶναι καταδικασμένα νὰ ζοῦν ὡς «σαπρόφυτα» μέσα σὲ ἕνα σάπιο περιβάλλον τρεφόμενα μὲ ὑλικὰ «βούρκου» δὲν ἀπασχολεῖ οὔτε τοὺς «σοδομίτες» οὔτε τοὺς ὑποστηρικτές τους.

Ἔτσι εἶναι εὔλογο, ἡ ἀνθρώπινη ζωή, ἡ ἱερὴ αὐτὴ δωρεὰ τοῦ Θεοῦ στοὺς ἀνθρώπους, νὰ γίνεται ἐξάρτημα στὰ κέφια καὶ στὶς διαθέσεις τῶν διεστραμμένων καὶ τῶν συνεργῶν τους. Αὐτά, γιὰ νὰ δοῦμε, πῶς τὰ ἐν λόγῳ δύο Ἀγγελούδια, ἀναγκάστηκαν νὰ ἐνοικήσουν σὲ ἕνα σπίτι, ἀπὸ τὸ ὁποῖο θὰ ἀπουσιάζει σὲ ὅλη τους τὴν ζωή ἡ μητέρα τους, θὰ συμβιώνουν ὅμως γιὰ πάντα μὲ δύο «μπαμπάδες» εἰσπνέοντας τὴν δυσωδία τῆς σχέσης τους.

Ἂς δοῦμε ὅμως τώρα ἐδῶ, σὲ τί ἀκριβῶς συνίσταται τὸ «ἐκκλησιαστικὸ ὀλίσθημα», τὸ ὁποῖο καταλογίζουμε στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς σὲ σχέση μὲ τὴν βάπτιση τῶν παιδιῶν τῶν ἐν λόγῳ ὁμοφυλόφιλων. Γνωρίζει ἀσφαλῶς πολὺ καλὰ ὁ Ἀρχιεπ. Ἐλπιδοφόρος ὅτι ἡ βάπτιση εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἑπτὰ Ἱερὰ Μυστήρια, τὸ ὁποῖο μάλιστα ἐγκαινίασε ὁ Ἴδιος ὁ Χριστὸς στὸν Ἰορδάνη ποταμὸ δεχόμενος νὰ βαπτισθεῖ ἀπὸ τὸν Προφήτη Ἰωάννη, μολονότι ὡς Θεάνθρωπος ἦταν ἀναμάρτητος καὶ δὲν εἶχε ἀνάγκη νὰ ὑποβληθεῖ στὴν καθαρτήριο λειτουργία τοῦ βαπτίσματος.

Ἤθελε ὅμως νὰ δώσει ἕνα παράδειγμα ὑποταγῆς στὴν σχετικὴ λειτουργία ποὺ ἐπιτελεῖ τὸ βάπτισμα, ἀλλὰ καὶ ἕνα μήνυμα πρὸς ὅλους μας, γιατί πρέπει νὰ βαπτιζόμασθε: Ἐφ’ ὅσον ὅλοι οἱ ἄνθρωποι φέρουμε ἐπάνω μας τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα, δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ βάπτισμα, γιὰ νὰ τὸ «ξεπλύνουμε». Μὲ τὸ βάπτισμα ὁ ἄνθρωπος ἀνακαινίζεται. Ἀφήνει πίσω του τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο καὶ «ντύνεται» τὸν Χριστό. Ξαναγεννιέται πνευματικά. Γι’ αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς λέει ὅτι «ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε». Ἀλλοῦ πάλι μᾶς προτρέπει: «… μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, ἀλλ’ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν» (Ρωμ ιγ΄, 13, 14). Στὴν δὲ Α΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή του, στὴν ὁποία ψέγει αὐστηρὰ τὴν πορνεία καὶ τὰ συναφῆ σαρκικὰ ἁμαρτήματα (βλ. κεφ ε΄ καὶ στ΄, ἰδίως 19) μᾶς ὑπογραμμίζει ὅτι «τὸ σῶμα ὑμῶν Ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν… ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς. Δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν».

Ὅταν λοιπὸν εἶναι δεδομένο ὅτι ὅσοι ἁμαρτάνουν στὰ σώματά τους, κατ’ ἐξακολούθηση μάλιστα (καὶ αὐτὸ εἶναι ἀδιαμφισβήτητο γιὰ τοὺς «σοδομίτες»), κηλιδώνουν μὲ τὶς πράξεις τους τὸν «χιτῶνα» τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἑκουσίως «φόρεσαν» μὲ τὴν βάπτισή τους καὶ «ρυπαίνουν» τὸν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ σπεύσει ἡ Ἐκκλησία νὰ προσ­φέρει τὴν εὐλογία της σὲ αὐτοὺς τοὺς ἐνσυνείδητους καὶ ἀματανόητους βλάσφημους τοῦ Θεοῦ ποὺ κολυμποῦν μέσα στὸν «βοῦρκο» τῆς ἀκολασίας». Τί νόημα ἔχουν λοιπὸν αὐτὰ τὰ λόγια του Ἀποστόλου Παύλου, ἐφ’ ὅσον δὲν γίνονται σεβαστὰ πρωτίστως ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Θεοῦ, ποὺ μᾶς μεταφέρουν τὸ Θέλημά Του;

Καὶ ὁ σεβασμὸς στὸ Θέλημα τοῦ Θεοῦ δὲν γίνεται ἀσφαλῶς μόνο μὲ τὰ ὡραῖα κηρύγματα τοῦ Εὐαγγελίου στὶς Ἐκκλησίες ἢ ὅπου ἀλλοῦ ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπ. Ἐλπιδοφόρο. Χρειάζεται ἔμπρακτη συμμόρφωση πρὸς αὐτό. Ποῦ κοιτοῦσε ὁ Ἀρχιεπ. Ἐλπιδοφόρος, ὅταν ἀποφάσιζε νὰ πάρει τὸ ἀεροπλάνο καὶ νὰ ἔλθει στὴν Ἀθήνα, γιὰ νὰ βαπτίσει τὰ παιδιὰ τῶν «σοδομιτῶν»; Τὸ σίγουρο πάντως εἶναι ὅτι τὸ βλέμμα του δὲν ἦταν στραμμένο στὸν Χριστό, γιὰ νὰ δεῖ, ποιὰ ἦταν ἡ ἐντολή Του. Κάπου ἀλλοῦ κοιτοῦσε καὶ θὰ δοῦμε πιὸ κάτω, ποῦ ἀκριβῶς.

Θὰ μποροῦσε ἴσως νὰ παρατηρήσει κάποιος ἐδῶ ὅτι τὴν εὐλογητικὴ του ἐπίσκεψη στὴν Βουλιαγμένη δὲν τὴν ἔκανε ὁ Ἀρχιεπ. Ἐλπιδοφόρος γιὰ τοὺς γονεῖς τῶν παιδιῶν, ἀλλὰ γιὰ τὰ ἀθῶα Ἀγγελούδια, τὰ ὁποῖα δὲν φταῖ­νε σὲ τίποτε γιὰ τὶς ἁμαρτίες τῶν γονέων τους. Σὲ σχέση μὲ τὴν παρατήρηση αὐτὴ πρέπει νὰ λεχθεῖ ὅτι τὰ παιδιὰ τῆς νηπιακῆς ἡλικίας ἔτσι κι’ ἀλλιῶς δὲν εἶναι αὐτὰ ποὺ ἀποφασίζουν, ἐὰν θὰ βαπτισθοῦν ἢ ὄχι. Τὸ ἀντίστοιχο κρῖμα ἢ εὐχή, γιὰ τὴν μὴ βάπτιση ἢ τὴν βάπτισή τους ἀνήκει ἐξ ὁλοκλήρου στοὺς γονεῖς τους. Ἑπομένως στὴν προκειμένη περίπτωση ἡ ἐνδεδειγμένη ἄρνηση τῆς Ἐκκλησίας νὰ δώσει τὴν εὐλογία της γιὰ τὴν τέλεση τοῦ Μυστηρίου τῆς βαπτίσεως αὐτῶν τῶν παιδιῶν θὰ εἶχε τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀποκλειστικῆς ἀποδοκιμασίας τοῦ «βούρκου», στὸν ὁποῖο «κολυμποῦν» οἱ γονεῖς τους. Ἐὰν τὰ παιδιὰ μεγαλώνοντας καταφέρουν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸν «βοῦρκο» τῶν γονέων τους, ἀηδιασμένα ἀπὸ τὴν ὀσμή του, ἡ Ἐκκλησία ἔχει πάντα ἀνοιχτὴ τὴν ἀγκαλιά της, γιὰ νὰ τὰ δεχθεῖ στοὺς κόλπους της, ἐφ’ ὅσον αἰσθανθοῦν τὴν ἀνάγκη νὰ καταφύγουν σὲ αὐτήν. Ἄλλωστε ἡ Ἐκκλησία δὲν παύει ποτὲ νὰ προσεύχεται γι’ αὐτὰ τὰ παιδιά, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς γονεῖς τους.

Γιὰ ὅλους τούς ἁμαρτωλούς, ὥστε νὰ τοὺς φωτίσει ὁ Θεὸς νὰ δοῦν τὰ σκοτάδια, στὰ ὁποῖα πορεύονται καὶ νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν ὁδὸ τῆς ἀπωλείας. Εἰδικὰ γιὰ τὰ παιδιὰ ὁ Χριστὸς δὲν παύει ποτὲ νὰ μᾶς ἐπαναλαμβάνει τὴν κλήση Του: «Ἄφετε τὰ παιδία ἐλθεῖν πρὸς με»! Μᾶς ζητεῖ νὰ ἐλευθερώσουμε τὰ παιδιά, γιὰ νὰ πᾶνε κοντά Του καὶ νὰ τὰ καθοδηγήσει σὲ δρόμους καθαροὺς καὶ φωτεινοὺς ποὺ καταλήγουν στὴν Ἄνω Ἱερουσαλὴμ καὶ ὄχι σὲ βρώμικους.

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐν λόγῳ βάπτιση ἐμφανίσθηκε αὐτόκλητος συνήγορος τοῦ Ἀρχιεπ. Ἐλπιδοφόρου ὁ γνωστὸς «ἁγιογράφος», ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ πρῶτα τὸν ἐπαινεῖ γιὰ τὴν ρηξικέλευθη ἀπόφασή του νὰ προσφέρουν οἱ Ἐνορίες τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς τὴν Θεία Κοινωνία μὲ πολλαπλὲς Λαβίδες, ὥστε νὰ ἀποφευχθεῖ ἡ περαιτέρω διάδοση τοῦ Κορωνοϊοῦ (!), τοῦ πλέκει στὸ τέλος τὸ ἐγκώμιο χαρακτηρίζοντάς τον ὡς φιλελεύθερο καὶ μὴ διαπλεκόμενο Ἱεράρχη! Φαίνεται ὅτι δὲν εἶδε ἢ δὲν ἀντλήφθηκε τὸν σκοπὸ τῆς παρουσίας του στὰ ἐγκαίνια τοῦ Τουρκικοῦ Κέντρου στὴν Νέα Ὑόρκη, μίας καὶ θὰ εἶναι ὑποψήφιος, ὅπως ἔχει δηλώσει ὁ ἴδιος, γιὰ τὸν Οἰκουμενικὸ Θρόνο καὶ χρειάζεται τὴν εὔνοια τῆς Τουρκίας, ποὺ ἀποφασίζει τελικά, ποιὸς θὰ γίνει Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης! Οὔτε ἄκουσε τίποτε γιὰ τὴν στήριξη ποὺ τοῦ παρέχουν, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὰ χρήματα ποὺ τοῦ διαθέτουν οἱ διάσημοι καὶ πλούσιοι γονεῖς τοῦ ὁμοφυλόφιλου ζεύγους. Πρέπει νὰ ἔχεις πολὺ μεγάλη παρατηρητικότητα, γιὰ νὰ διακρίνεις, ποῦ εἶναι στραμμένα τὰ βλέμματα τοῦ Ἀρχιεπ. Ἐλπιδοφόρου. Καὶ ἂν δὲν ἔχεις τὴν ἱκανότητα νὰ τὸ πράξεις, καταλήγεις στὸ τέλος στὰ μηνύματα, ποὺ κατὰ τὴν κρίση σου, στέλνει ἡ πρωτοβουλία τοῦ Ἀρχιεπ. Ἐλπιδοφόρου. Μηνύματα μίας ἀνοικτῆς πρὸς ὅλους Ἐκκλησίας, ἀκόμη καὶ στοὺς διαφορετικούς, ἔστω κι’ ἂν εἶναι ἁμαρτωλοί.

Κατὰ τὸν «ἁγιογράφο», ὅσοι δὲν πιάνουν τὰ μηνύματα τοῦ Ἀρχιεπ. Ἐλπιδοφόρου, εἶναι ἀκροδεξιοί, ἐθνικιστὲς καὶ σκοταδιστὲς ποὺ θέλουν νὰ τὸν «ξυρίσουν». Αὐτά, δυστυχῶς, γράφουν οἱ ἄθεοι κουλτουριάρηδες, ὅταν δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὰ ἀληθινὰ μηνύματά της. Ἂς ἐπαναλάβουμε λοιπὸν ἐδῶ ἀκόμη μία φορά τὸ βασικότερο ποὺ συνοψίζει ὅλα τὰ ἄλλα: Ὁ Χριστὸς δὲν κάνει καμιὰ διάκριση ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους. Μισεῖ τὴν ἁμαρτία, ἀλλὰ εὐλογεῖ ὅλους τούς μετανοιωμένους ἁμαρτωλούς. Τὸ ἴδιο θὰ ἔκανε σήμερα καὶ γιὰ τοὺς «σοδομίτες». Θὰ ἀφόριζε τὰ σόδομα, θὰ ἄνοιγε ὅμως παράλληλα τὴν ἀγκαλιά Του καὶ θὰ εὐλογοῦσε τοὺς «σοδομίτες», ποὺ θὰ εὕρισκαν τὴν δύναμη νὰ δραπετεύσουν ἀπὸ τὸν «βοῦρκο» τους.

Previous Article

Ἀμφισβητεῖ ὁ π. Ἰ. Χρυσαυγῆς τὸ περὶ παραδοσιακῆς οἰκογενείας, ὅπως ἔχει δηλώσει ὁ Οἰκουμενικός;

Next Article

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος σε οικουμενιστική «επιμνημόσυνη δέηση» για την Βασίλισσα Ελισάβετ Β’