Πρὸς τί ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Πατριάρχου Κων/λεως;

Share:

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀπέστειλεν ἐπιστολὴν πρὸς τοὺς Προκαθημένους
σχετικῶς μὲ τὴν ἀμφισβήτησιν τῆς Θ. Κοινωνίας. Πρὸς τί ἡ κίνησις αὕτη
ἐφ’ ὅσον δὲν τίθεται θεολογικὸν ζήτημα; Διατί δὲν ὑπάρχει ἀναφορὰ
σχετικῶς μὲ τὴν πλήρη ἀπαγόρευσιν τῆς Θ. Λειτουργίας; Μήπως
ἀποδεικνύεται τελικῶς ὅτι ἐκινδύνευσεν ἡ πίστις καὶ ὄχι οἱ πιστοί, ὡς
διετείνετο; Παραθέτομεν τὴν ἐπιστολὴν τῆς 1ης Ἰουνίου 2020:
«Ἐβιώσαμεν ἐπωδύνως τὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίσθησαν εἰς τὴν ζωὴν
τῆς Ἐκκλησίας, λόγω τῆς σοβούσης πανδημίας τοῦ νέου κορωνοϊοῦ, καὶ
ἔφθασαν ἐνώπιον ἡμῶν, διὰ γραμμάτων καὶ ὑπὸ μορφὴν ἐρωτήσεων καὶ
προβληματισμοῦ, πανταχόθεν, νέα κατὰ τόπους δεδομένα καὶ ποικιλόμορφοι
ἐξελίξεις. Ἡμεῖς, ἐμφορούμενοι ὑπὸ πνεύματος ἀλληλεγγύης καὶ
συνεργασίας, διὰ τὴν προστασίαν τῆς ὑγιείας τῶν πιστῶν καὶ τὸ κοινὸν
καλόν, ἀπεδέχθημεν τὴν τέλεσιν τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν ἄχρι καιροῦ ἄνευ τῆς
παρουσίας πιστῶν εἰς τοὺς ναούς, πλὴν ὡς πρωτεῦον μέλημα ἔγνωμεν τὴν
διαφύλαξιν τῆς πίστεως τῶν Πατέρων ἡμῶν, τῆς ἀεὶ φωτιζούσης τὴν
οἰκουμένην.
Ἐπειδὴ ὅμως, ὁμοῦ μετὰ τοῦ ἐπαινετοῦ κατὰ τὴν πανδημίαν τοῦ COVID-19, ἐν
πολλοῖς, κρατικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τῆς τῶν ἰθυνόντων ἀξιοζήλου
προνοίας, ἠκούσθησαν ἀνοίκειοι ἀπόψεις τινὲς περὶ τοῦ τρόπου
προσελεύσεως εἰς τὰ Ἄχραντα Μυστήρια, εἶναι ἀδύνατον εἰς ἡμᾶς νὰ
παραμείνωμεν ἄφωνοι καὶ ἀμέτοχοι ἐνώπιον μιᾶς τοιαύτης ἀμφισήμου
καταστάσεως, ἀδρανοῦντες πρὸ τῶν ἐξελίξεων καὶ τῶν κατὰ Πολιτείαν
σχετικῶν ρυθμίσεων καὶ ἀπαγορεύσεων.
Ὑπηκούσαμεν εἰς τὰς προτροπάς τῶν ὑγιειονομικῶν καὶ πολιτικῶν ἀρχῶν,
καί, ὡς εἰκός, ὑπακούομεν, μέχρις, ὅμως, τοῦ σημείου καθ’ ὃ οὐ θίγεται ἡ
οὐσία καὶ τὸ κέντρον τῆς πίστεως ἡμῶν. Ἡ συγκατάβασις τῆς Ἐκκλησίας
φθάνει μέχρι Σταυροῦ, ἀρνεῖται, ὅμως, τὴν κατάβασιν ἐξ αὐτοῦ, ἐξ ὑπακοῆς
πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας τοῦ κόσμου τούτου, ὅταν ἀμφισβητῆται τὸ
Μυστήριον τῶν μυστηρίων τῆς ζωῆς της, ἡ Θεία Εὐχαριστία.
Εἰς τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσιν ὅτι αὐθεντικὸς
ἑρμηνευτὴς τῶν Εὐαγγελικῶν καὶ Ἀποστολικῶν προτροπῶν καὶ νοημάτων, οὐ
μὴν ἀλλὰ καὶ τοῦ πνεύματος καὶ τοῦ γράμματος τῶν Θείων καὶ Ἱερῶν
Κανόνων, ὑπάρχει ἡ Ἱερὰ Παράδοσις, συνυφασμένη ἀρρήκτως μετὰ τῆς καθ’
ἡμέραν ἐκκλησιαστικῆς πρακτικῆς καὶ κενωτικῆς ἐμπειρίας. Προσφεύγοντες
εἰς αὐτὴν τὴν καθηγιασμένην πρᾶξιν τῆς Ἐκκλησίας, βλέπομεν καὶ
ἀδιαψεύστως διαπιστοῦμεν ὅτι αὕτη ζῆ ἐν τῷ κόσμῳ διὰ τῆς Θείας
Εὐχαριστίας καὶ ἐν τῇ Θείᾳ Εὐχαριστίᾳ, ἤ, ἄλλως, ἡ Θεία Εὐχαριστία εἶναι
ἡ ἀποκάλυψις καὶ ἡ βίωσις τοῦ θεανδρικοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ
ἴδιος ὁ Κύριος, ὁ «ἀοράτως συνών», «ὁ προσφέρων καὶ προσφερόμενος καὶ
διαδιδόμενος», δίδωσιν ἡμῖν ἐν τῇ Εὐχαριστίᾳ τὸ ἄχραντον σῶμα καὶ τὸ
τίμιον Αὐτοῦ αἷμα, καθιστῶν ἡμᾶς «βασιλείας οὐρανῶν πλήρωμα».
Ἐν τῷ πνεύματι καὶ ἐν τῷ φρονήματι τούτῳ, ἐπικοινωνοῦμεν μετὰ τῆς λίαν
ἡμῖν ἀγαπητῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, προσεπιδηλοῦντες ἐνσυνειδήτως ὅτι
οὐδόλως προτιθέμεθα νὰ ἀποστῶμεν ἐκ τῶν κληροδοτηθέντων πᾶσιν ἡμῖν ὑπὸ
τῶν μακαρίων Πατέρων ἡμῶν. Ἐνώπιον τῶν διαμορφουμένων συνθηκῶν,
ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐνωτισθῶμεν τὸν ἀδελφικὸν Ὑμῶν λογισμὸν καὶ τὰς σκέψεις,
ὥστε, ἀπὸ κοινοῦ νὰ πορευθῶμεν εἰς τὴν ποιμαντικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν
ἀμφισβητήσεων τοῦ καθιερωμένου τρόπου μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας.
Ἐφ’ οἷς καὶ πόθῳ Χριστοῦ καὶ φιλήματι ἁγίῳ περιπτυσσόμενοι τὴν Ὑμετέραν
σεβασμιοπόθητον Μακαριότητα, διατελοῦμεν Αὐτῆς ἀγαπητὸς ἀδελφός,
συλλειτουργὸς καὶ συγκοινωνὸς ἐν τῷ ἑνὶ καὶ κοινῷ Ποτηρίῳ, ἐξ οὗ
πίοντες, οὐ μὴ διψήσωμεν εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀμήν»!

Previous Article

ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΑ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΘΩΝΑ

Next Article

Ὁ Αὐστραλίας: «Σὲ αὐτὸ μαζί»!

Διαβάστε ακόμα