Πῶς δύνανται «ἀεὶ Πεντηκοστὴν ἐπιτελεῖν»*;

Share:

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

«Ὅταν ἡ Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζει μία αἵρεση, τὸ κριτήριο ὅτι εἶναι αἵρεση, εἶναι ὅτι ἀνατρέπει τὴν ἐμπειρία τῆς Πεντηκοστῆς ποὺ ἀπεκαλύφθη ἡ πᾶσα ἀλήθεια καὶ ἀνακόπτει τὴν πορεία τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὴν θέωση»*, ἀναφέρει ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης. Πόσο μᾶλλον τοῦτο ἰσχύει γιὰ τὴν βλάσφημη αἵρεση τῶν “Πεντηκοστιανῶν’’, ποὺ ἐμπαίζει μὲ τὶς δῆθεν γλωσσολαλιὲς καὶ μὲ τὶς δῆθεν “θεραπεῖες’’, τὸ μεγάλο γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς.

Ὁ βλάσφημος ἰσχυρισμὸς τῶν αἱρετικῶν “Πεντηκοστιανῶν’’, ὅτι δῆθεν ἔχουν τὶς ἔκτακτες χαρισματικὲς ἐκδηλώσεις ποὺ εἶχαν οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ μετὰ τὴν Πεντηκοστή, μὲ δῆθεν “θεραπεῖες’’ καὶ ὁμιλίες γλωσσῶν ποὺ κανεὶς δὲν καταλαβαίνει, εἶναι ἀποτέλεσμα δαιμονικῆς ἐνέργειας.

“Τί γλωσσολαλιές; Ἀσυναρτησίες εἶναι αὐτὰ ποὺ λένε· οὔτε οἱ ἴδιοι τὰ καταλαβαίνουν…Καὶ βλέπεις ἐνῷ εἶναι κάτι τὸ δαιμονικό, αὐτὸν τὸν δαιμονισμὸ τὸν θεωροῦν ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ λένε πὼς ζοῦν ὅ,τι ἔζησαν καὶ οἱ Ἀπόστολοι τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Εἶναι βλασφημίες αὐτὰ ποὺ πιστεύουν, γι’ αὐτὸ δαιμονίζονται», ἔλεγε ὁ Ὅσιος Παΐσιος*. “Ἀπὸ δαιμονικὴ ἐνέργεια εἶναι’’*, τόνιζε μὲ πόνο ὁ Ὅσιος.

Οἱ αἱρετικοὶ “Πεντηκοστιανοὶ’’ ὡς γνωστὸ συμμετέχουν ἐνεργὰ στὸ καλούμενο Π.Σ.Ε., μὲ τὴν «Πεντηκοστιανὴ ἐκκλησία τῆς Χιλῆς» καὶ τὴν «Πεντηκοστιανὴ Ἀποστολικὴ ἐκκλησία». Καὶ μόνη ἡ συμμετοχὴ αἱρετικῶν ὁμάδων τῶν “Πεντηκοστιανῶν’’ στὸ καλούμενο Π.Σ.Ε., εἶναι ἀρκετὴ γιὰ νὰ καταδείξει τὸ ἀνεπίτρεπτο τῆς ‘’συνύπαρξης σὲ τέτοιο συνονθύλευμα, τὸ συνονθύλευμα τῆς ἀπωλείας. Πῶς δικαιολογεῖται ἡ συμμετοχὴ στὸ καλούμενο Π.Σ.Ε., μὲ τὶς ὁμάδες τῶν αἱρετικῶν ὁμάδων τῶν “Πεντηκοστιανῶν”, τῶν ἀποκαλούντων τὴν Μία Ἁγία Ἐκκλησία «Βαβυλώνα», ἀκόμα καὶ «πόρνη»; “Δυνάμεθα ἀεὶ Πεντηκοστὴν ἐπιτελεῖν’’, λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (Ὁμιλία Β΄, Εἰς τὴν Ἁγίαν Πεντηκοστήν). Μὲ τέτοιες συμμετοχὲς στὸ συνονθύλευμα τῆς ἀπωλείας, τὸ καλούμενο Π.Σ.Ε., πῶς μποροῦν νὰ ἐπαναλαμβάνουν αὐτὸν τὸν σπουδαῖο λόγο;

Ἔχουν ἀναλογιστεῖ ποτὲ αὐτοὶ ποὺ ἔγιναν ἀπολογητὲς τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, στὸ σημεῖο τοῦτο τῶν ἀποφάσεών της ποὺ ἀναφέρεται στὸ καλούμενο Π.Σ.Ε. καὶ στὶς “ἐκκλησιολογικὲς’’ προϋποθέσεις τῆς “Δήλωσης τοῦ Τορόντο’’, τὸ μέγεθος τοῦ ἀτοπήματος; Καὶ μόνο τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ βλάσφημες αὐτὲς προϋποθέσεις ἔχουν κληθεῖ ‘’ἐκκλησιολογικὲς’’ εἶναι ἀνεπίτρεπτο. Ποιὰ στοιχεῖα ἀληθοῦς ἐκκλησίας μποροῦν νὰ βροῦν στὶς αἱρετικὲς ὁμάδες τῶν “Πεντηκοστιανῶν’’, μὲ βάση τὴ σχετικὴ προϋπόθεση τῆς “Δήλωσης τοῦ Τορόντο”;

Πῶς μποροῦν νὰ συνομολογοῦν μὲ τὶς ὁμάδες τῶν αἱρετικῶν “Πεντηκοστιανῶν”, τὴν κληθεῖσα “ἐκκλησιολογικὴ’’ προϋπόθεση τῆς “Δήλωσης τοῦ Τορόντο’’, ποὺ τονίζει ὅτι «οἱ ἐκκλησίες ἀναγνωρίζουν ὅτι τὸ νὰ ἀποτελεῖ κάποιος μέλος τῆς ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι πιὸ περιεκτικὸ ἀπὸ τὸ νὰ ἀποτελεῖ μέλος τῆς ἴδιας του τῆς ἐκκλησίας»***;

Πῶς μποροῦν νὰ διακηρύσσουν ὅτι “οἱ ἐκκλησίες-μέλη εἰσέρχονται σὲ πνευματικὲς σχέσεις γιὰ νὰ οἰκοδομηθεῖ τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀνακαινισθεῖ ἡ ζωή τῶν ἐκκλησιῶν’’***, σύμφωνα μὲ τὴ “Δήλωση τοῦ Τορόντο’’; Θὰ μποροῦσε γιὰ παράδειγμα κάποιος Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς νὰ πεῖ κάτι τέτοιο γιὰ τὶς ὁμάδες τῶν αἱρετικῶν “Πεντηκοστιανῶν’’, τῶν βλασφημούντων μὲ τὶς ἐνέργειες τους τὸ μεγάλο γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς;

Πῶς μπορεῖ νὰ γίνεται λόγος γιὰ “κοινὰ’’ προγράμματα τῶν καλουμένων “Ἱεραποστολικῶν Ἑταιρειῶν’’. Μποροῦν νὰ ὑπάρξουν κοινὰ προγράμματα μὲ τὶς ὁμάδες τῶν αἱρετικῶν “Πεντηκοστιανῶν’’; “Ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν’’ (Πράξ. 20,30), καλοῦνται σὲ “κοινὴ Ἱεραποστολή’’;

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔλεγε γιὰ τὴ δαιμονικὴ πλάνη τῶν αἱρετικῶν “Πεντηκοστιανῶν”, ὅτι “ἐνῷ εἶναι κάτι τὸ δαιμονικό, αὐτὸν τὸν δαιμονισμὸ τὸν θεωροῦν ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ λένε πὼς ζοῦν ὅ,τι ἔζησαν καὶ οἱ Ἀπόστολοι τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Εἶναι βλασφημίες αὐτὰ ποὺ πιστεύουν, γι’ αὐτὸ δαιμονίζονται»*. «Τὶς κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος;» (Β΄ Κορ.). Πῶς δύνανται “ἀεὶ Πεντηκοστὴν ἐπιτελεῖν’’, μὲ τέτοια στρεβλὴ “συνύπαρξη’’ στὸ καλούμενο Π.Σ.Ε. μὲ τὶς ὁμάδες τῶν αἱρετικῶν “Πεντηκοστιανῶν’’;

Σημειώσεις:

* Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου «Ἐμπειρικὴ Δογματικὴ τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὶς προφορικὲς παραδόσεις τοῦ π. Ἰωάννου Ρωμανίδη. Τόμος Β΄».

** «Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου λόγοι Γ΄- Πνευματικὸς ἀγώνας», (Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον “Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος’’ – Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης)

*** «Ἡ συμβολὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ θεολογίας στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν» (Στυλιανοῦ Χ. Τσομπανίδη)

Previous Article

Ἀπειλαὶ καὶ ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ

Next Article

ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Διαβάστε ακόμα