Σύντομος ἀπάντησις εἰς βλάσφημον πρόκλησιν

Share:

Κανένας δὲν θὰ περίμενε ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ κορυφαῖα κυβερνητικὰ στελέχη θὰ ὕβριζε χυδαιότατα τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τῆς Πίστεώς μας καὶ μάλιστα παραμονὴ τῆς μεγάλης Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων. Προφανῶς εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα ἀπὸ τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν, ἀφοῦ ὅπως ἔχει εἰπωθεῖ ἀπὸ ἁγίους ἀνθρώπους, ὅσο προχωρᾶμε πρὸς τὰ ἔσχατα, τόσο ἡ ἀσέβεια ὅσο καὶ ἡ ἀνομία θὰ πληθύνονται καὶ θὰ γίνονται ἀκόμα χειρότερες.

Δόξα τῷ Θεῶ ὅμως, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ποὺ ὡς ὄφειλε ἀντέδρασε πρώτη, ἀκολούθησαν καὶ πολλὲς ἄλλες ἀνακοινώσεις, οἱ ὁποῖες ἔβαλαν στὴ θέση τους τὸν ὑβριστὴ τοῦ παναγίου προσώπου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ μητέρας ὅλων τῶν Χριστιανῶν.

Ἂς μᾶς ἐπιτραπεῖ στὰ ὅσα ὀρθὰ καὶ συνετὰ εἰπώθηκαν ἀπὸ τὴν πλευρὰ χριστιανῶν ὁμολογητῶν, νὰ προσθέσουμε κι ἐμεῖς λίγα ταπεινὰ λόγια, δίνοντας ἔμφαση, στὴ θεολογικὴ διάσταση τοῦ θέματος, ἀφοῦ τό…χιουμοράκι τοῦ κ. Μόσιαλου, ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων, ἦταν καὶ πλήρως ἀθεολόγητο.

Κατ’ ἀρχὰς πρέπει νὰ θυμίσουμε ὅτι ἡ ἐκ παρθένου σύλληψη τοῦ Κυρίου, ἦταν συνεσκιασμένα προφητευμένη στὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Γενέσεως, γίνεται λόγος γιὰ τὸ «σπέρμα τῆς γυναικὸς» ( Γέν. γ΄ 15 ) ποὺ θὰ ἔφερνε τὴ λύτρωση καὶ τὴ σωτηρία ἀπὸ τὶς συνέπειες τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος. Ἡ φράση «σπέρμα γυναικός», κι ὄχι ἀνδρὸς, ὅπως θὰ ἀνέμενε κανείς, ὑποδήλωνε τὴν ἐκ παρθένου γέννηση τοῦ Κυρίου ἀπὸ τὴν Θεοτόκο. Ὁ προφήτης Ἡσαΐας, ὀκτὼ αἰῶνες πρὶν ἀπὸ τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ἔρχεται νὰ βροντοφωνάξει: «Ἰδού, ἡ παρθένος, ἐν γαστρι ἕξει καὶ τέξεται υἱὸν καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὃ ἔστι μεθερμηνευόμενον μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός». ( Ἠσαΐας ζ΄, 14 ). Ἐπίσης, τὴν παρθενία τῆς Θεοτόκου ὑποδηλώνει καὶ ἡ προφητεία τοῦ Ἰεζεκιὴλ ποὺ κάνει λόγο γιὰ τὴν «κεκλεισμένη πύλη», ἡ ὁποία, δὲν θὰ ἀνοιχτεῖ καὶ κανένας δὲν θὰ περάσει μέσα ἀπὸ αὐτή, διότι ( μόνο ) ὁ Κύριος θὰ περάσει μέσα ἀπὸ αὐτή, καὶ θὰ ( συνεχίσει ) νὰ παραμένει κλειστή. ( Ἰεζ. μδ΄1-2 ).

Ἐντελῶς ἄστοχη καὶ ἀθεολόγητη εἶναι ἡ σάτιρα τοῦ κ. Μόσιαλου καὶ γιὰ τὸν ἀφελῆ καὶ εὔπιστο Ἰωσήφ. Καὶ τοῦτο, διότι ὁ Ἰωσήφ, ὅταν ἀντιλήφθηκε τὴν ἐγκυμοσύνη τῆς Θεοτόκου, ταράχτηκε καὶ σκέφτηκε νὰ τὴν διαπομπεύσει πρὸς δημόσιο παραδειγματισμό, σύμφωνα μὲ τὸ μωσαϊκὸ νόμο, καὶ νὰ διαλύσει τὴ μνηστεία. Ἄλλαξε γνώμη, ὅταν ἄγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε στὸ ὄνειρό του καὶ τοῦ εἶπε νὰ μὴ ἔχει καμία ἀνησυχία καὶ νὰ παραλάβει στὸ σπίτι του τὴ μνηστή του Μαρία, διότι ἐκεῖνο ποὺ ἐγεννήθη μέσα της προέρχεται ἐκ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ( Ματθ. α΄, 20 ).

Ἐπίσης, δράττουμε τὴν εὐκαιρία, νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι πουθενὰ στὸ βιβλικὸ κείμενο δὲν γίνεται λόγος γιὰ τό… κρίνο ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ἔδωσε ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ στὴν Θεοτόκο, καὶ τὸ ὁποῖο ἔχει καταστεῖ ἀνέκαθεν ὅπλο εἰρωνείας, κατὰ τοῦ πανασπίλου τρόπου συλλήψεως τῆς Παναγίας μας.

Θεωροῦμε περιττὸ νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι ὁ κ. Μόσιαλος μπορεῖ νὰ ὑβρίζει ἀνενόχλητος τὴν πίστη τῶν Χριστιανῶν, ἐνῶ ἂν εἶχε τολμήσει νὰ ὑβρίσει τὸν Μωάμεθ, θὰ εἶχε ἀμέσως χαρακτηριστεῖ ἰσλαμόφοβος καὶ ρατσιστὴς καὶ θὰ εἶχε ἀποπεμφθεῖ ἀπὸ τὴν κυβέρνηση μὲ τὴν κατηγορία τῆς προσβολῆς τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης χιλιάδων μουσουλμάνων συμπολιτῶν μας!

Ἀλλὰ γιὰ τὴν προσβολὴ τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης ἑκατομμυρίων Χριστιανῶν, προφανῶς κανένας δὲν νοιάζεται!

Δὲν μποροῦμε ἀκόμα νὰ μὴ ἐπισημάνουμε ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο 14, παράγραφος 3 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος, ἐπιτρέπεται ἡ κατάσχεση ἐντύπων, μὲ παραγγελία τοῦ εἰσαγγελέα, γιὰ προσβολὴ τῆς χριστιανικῆς καὶ κάθε ἄλλης γνωστῆς θρησκείας. Φυσικά, μὲ τὴ λέξη «ἔντυπο», ὑπονοεῖται καὶ κάθε ἄλλη ἀναπαράσταση εἰκόνας ἢ κειμένου, μὲ ὁποιοδήποτε μέσο, ὅπως ἐν προκειμένω, τὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης. Ὅπως φάνηκε ὅμως, οὔτε ἕνας εἰσαγγελέας δὲ βρῆκε τὸ θάρρος νὰ διώξει ποινικὰ τὸν βλάσφημο ὑβριστή, φοβούμενος προφανῶς τὴν ὀργὴ τῶν «προοδευτικῶν καὶ τῶν ἄλλων δημοκρατικῶν δυνάμεων», ἀλλὰ ὄχι τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ! Συγχαίρουμε ὅσα κυβερνητικὰ στελέχη ( καὶ μὴ ) εἶχαν τὴν ἁγία τόλμη νὰ ἐλέγξουν τὸν θρασύτατο ὑβριστή. Στὴ συνείδηση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ προπάντων τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ, πῆραν ἄριστα. Ἀντίθετα ἡ ψοφοδεὴς στάση ὅλων τῶν ὑπολοίπων, ἀποτελεῖ ἄρνηση τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ. Στὴ συνείδηση τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ἀλλὰ προπάντων τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ, πῆραν μηδέν.

Τέλος, ὅσο ἀφορᾶ στὴ στάση τῶν Χριστιανῶν ἀπέναντι στὸν ἀμετανόητο κ. Μόσιαλο, τὴν ἀπάντηση μᾶς δίνει ἕνας προφήτης τοῦ Γένους μας, ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός: « Ἕνας ἄνθρωπος νὰ μὲ ὑβρίση, νὰ φονεύση τὸν πατέρα μου, τὴν μητέρα μου, τὸν ἀδελφόν μου, καὶ ὕστερα τὸ μάτι νὰ μοῦ βγάλη, ἔχω χρέος ὡσὰν χριστιανὸς νὰ τὸν συγχωρήσω. Τὸ δὲ νὰ ὑβρίση τὸν Χριστόν μου καὶ τὴν Παν­αγίαν μου, δὲν θέλω νὰ τὸν βλέπω».

Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης

Previous Article

Από την στρατιωτική εισβολή στο Ιράκ στη φαρμακευτική εισβολή στο σώμα μας: Όταν το ένα φιάσκο διαδέχεται το άλλο

Next Article

Ἡ «Καθολικὴ» ἐγκαλεῖ τὸν Ἀθηνῶν καὶ τὸν Κων/λεως